Norse God Freya の小説・ストーリー

May hawak ito na kutsilyo o dagger na kumikintab. Napatingin ako sa patch na nasa kwelyo nito, Unicorn. Ibig sabihin pang-apat siya sa malakas na Ayon kay Freya. Mabuti na lang at na-briefing ako ng babaita na iyon, Atleast lam ko kung sino ang dapat ko iwasan! "Luisa Naris Moon! A witch!" Witch? Akala ko ba wizard ako? Gulo naman ni Freya! Saka paano naman nalaman ng babae na ito ang pangalan ko?

KARMA: Kill Me or Love Me Chapter 5: The Choice of the Heavens Beneath the brooding shade of the forest, where the twin suns of Lunira cast fleeting rays through the thick canopy, I remained bound by the dark, magical chains of Tiera Urahica Freya, the Demon Lord of the Tower of Doom. Her presence was a tempest, poised to engulf everything in its path, and her spoiled, imperious demeanor only tightened the knot of dread in my chest. Standing before me, she offloaded her burdens as if I were obligated to fix her fate. I could only grimace, especially as she flaunted her bratty attitude, acting like a child expecting her every whim to be fulfilled.

Pinili niyang halikan ang kanyang pamilya sa huling pagkakataon at, sa isang kilos ng matinding sakripisyo, tumalikod siya at naglakad palabas ng pinto, pabalik sa digmaan. Si Bjorn ay natagpuan ang kanyang sarili sa isang malaking bulwagan ng yelo. Sa trono, nakaupo si Reyna Freya, ang kanyang maalamat na ninuno. Sa kanyang paanan, ang mga hari ng buong Daigdig ay nakaluhod, sumusumpa ng katapatan. "Ito ang ating tadhana, apo ko," sabi ni Freya. "Isang mundong pinag-isa sa ilalim ng malamig at perpektong batas ng yelo. Isang kapayapaang walang gulo, walang pag-aalinlangan. Ang kailangan mo lang gawin ay angkinin ito." Nakita ni Bjorn ang kaayusan, ngunit nakita rin niya ang kawalan ng pagpi

lingon nito sa kanyang amo. "Yes mam!" Ngiti na lang ng lalake rito. "si Freyja po, katiwala namin, siya rin po ang mama ni Thorin," pakilala nito sa kanya. Doon niya lamang nabatid na medyo may kaedaran na pala ang ginang, hindi niya iyon kaagad napansin kanina dahil halos parang kaedaran lang nila ito mula sa kinalalagyan.

bida ni Freya. "Buti ka pa. Kahit hindi marami ang pera mo, mayaman ka naman sa pagmamahal." Halata ang kalungkutan sa tono ng pananalita ni Jackson. "Ano ka ba! Lahat tayo, may kaniya-kaniyang biyaya mula kay Papa Jesus. Kailangan lang nating buksan ang mga mata natin para makita natin ang mga 'yon. Huwag kang mag-alala, isasama kita sa panalangin ko tuwing gabi. Paano? Mauna na ako. Hinahanap na ako nina inay!" Tumayo na si Freya at naghanda nang umalis.

He looks so profound and enigmatic with his unfathomable eyes. Sa posisyon nila, pakiramdam ni Freya ay para siyang isang isda sa ibabaw ng sangkalan na walang kalaban-laban at nakadepende lang sa kung anong gustong gawin ng lalaking ito sa kanya. Mabilis na umiling si Freya sa sarili. Ano ba 'tong iniisip ko? Napakapraning mo na talaga, Freya! "Take it off," ulit ni Gideon, mas naging seryoso ang boses.

Binuka ni Freya ang bibig niya, isang pakiramdam ng sigla ang dumaluyong sa dibdib niya. Bagaman siya ang goddaughter ng pamilyang Snow, hindi masyado marami ang nararamdaman niya para sa pamilyang Snow. Iniisip niya lagi na tinatrato lang siya ng maayos ng pamilyang Snow dahil sa sanggol sa tiyan niya.

"Hindi basta-basta ang kulungang iyan, lola. May nakapakalakas na pwersang bumabalot sa bakal na rehas na iyan. Para akong nakukuryente." "Ako na ang bahala, Alea." Ipinikit ni Freya ang kanyang mga mata. Ang kanyang kaliwang palad ay nakatutok sa kulungan kung nasaan si Artura at ang kanyang kanang palad naman ay nakatutok sa kulungan kung nasaan si Areya. Gamit ang kanyang mga palad, nagpalabas siya ng napakalakas na enerhiya na nagdulot ng saglit na pagyanig. Sa pagmulat ng kanyang mga mata ay sabay-sabay na bumukas ang pintuan ng dalawang kulungan. Nagising naman kaagad ang mag-inang nakakulong dahil sa nangyaring pagyanig.

Napakamot na lang ng ulo si Cyrus sa aking tabi. “Ikinagagalak kong pormal kang makilala, Cyrus. Ang ngalan ko’y Freya. Hindi ko alam kung natatandaan mo pa ako, pero bago kita dalhin sa mundong ito ay nagkaharap na tayo noon at nagkasama,” pakilala ng aking ina kay Cyrus. Agad namang napakunot ang noo ko sa kanyang huling sinabi kung kaya’t mabilis na napalingon ako sa kanya.

Parang si Zeus lang, pero hindi babaero. "Vanora, the goddess of water, comes next. She is the creator of the oceans, and other sea creatures. She represents power and invincibility. Because of what she did so many years ago, she is also known as the second to the most scariest goddess," aniya bago itinuro ang katabi ni Thyros na babae. "Ms. Jesiah?" Napalingon kami sa kaklase naming biglang nagtaas ng kamay at tinawag si Prof.