Oblivion Healing Spells

‘เรย์’ เขา... หล่อ นิ่ง ใจร้าย เย็นชา ฆ่าคนได้ ไม่ใช่ฆ่าให้ตาย แต่ถนัดทำให้ตายทั้งเป็น "ถ้าเธอจะยอมอยู่ในสภาพแบบนี้ก็ตามใจ แต่รู้ไว้อย่าง คนอย่างฉันไม่เคยคิดรักใคร ไม่เว้นแม้แต่เธอ" ——— "ตกอับจนต้องขายตัวเลยเหรอ" "อืม" "แล้วที่แอดไลน์มานี่ต้องการแบบนี้โดยเฉพาะ?" "อืม" "งั้นแก้ผ้า แล้วขึ้นเตียง"

“ เลิกกันเถอะ “ ผมบอกเธอด้วยน้ำเสียงเย็นชา ผมที่กำลังยืนหันหลังให้ผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าแฟนของผมที่คบกันมาตั้งแต่มัธยมต้น ตอนนี้พวกเราก็กำลังจะจบชั้น ม.6 และวันนี้เป็นวันปัจฉิมนิเทศจบการศึกษา " บอกเหตุผลป่านได้ไหมมังกร " ป่านถามผมกลับด้วยเสียงสั่นเครือ ที่ผมหันหลังให้เธอเพราะกลัวจะเห็นน้ำตาของผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าแฟนของผม ผมกลัวว่าผมจะใจอ่อน " ทำไมผมต้องบอกเหตุผลกับคุณด้วย " ผมเรียกแทนตัวเองกับป่านอย่างเย็นชา " อึก ที่ผ่านมามังกรไม่เคยรักป่านเลยใช่ไหม " ป่านพูดพลางร้องไห้สะอึกสะอื้นไปด้วย " ใช่ " ผมตอบกลับไป เพราะตอนนี้ผมอยากเลิกกับเธอ อยากให้เธอไปจากผม เกลียดผมไปเลยได้ยิ่งดี ผมจะดีใจมาก " ที่ผ่านมาผมไม่เคยรักคุณ ผมเห็นคุณเป็นเพียงของเล่นเหมือนคนอื่นๆ คุณคิดว่าผมจะหยุดที่คุณคนเดียวอย่างนั้นเหรอ " ผมตอกกลับป่านไปด้วยคำพูดที่ทำร้ายจิตใจเธอ

‘กุหลาบซ่อนพิษ’ เป็นเครื่องเงินขึ้นรูปกุหลาบปลุกเสกด้วยอาคม มันคือสิ่งชั่วร้ายที่เอาไว้ใช้ทำร้ายคนอื่นให้ทุกข์ทรมานถึงแก่ความตาย มิลิน หรือมีน หญิงสาวผู้ครอบครอง‘กุหลาบซ่อนพิษ’ ความงดงามของกุหลาบซ่อนพิษเปรียบเสมือนตัวเธอที่มีหน้าตาสะสวยแต่ซ่อนความอันตรายไว้ข้างใน เธอเลือดเย็น มองโลกในแง่ร้าย ไม่คิดว่ามาร์ตินจะมาช่วยเธอเพราะเขาหวังดี แต่เขาหวังผลประโยชน์ราคาแพง นั่นคือร่างกายเธอ และเธอยังคิดว่าต้นเหตุของเรื่องเลวร้ายทั้งหมด มันน่าจะมาจากการมีอะไรกับเขาคืนนั้น มาร์ติน มาเฟียหนุ่มผู้ชอบท้าทายคนอย่างมิลิน หวังกำจัดพิษร้ายของเธอ

Spin off Warisan Artefak Kuno, Universe Benua Longhai dan Benua Podura. Kisah pembalasan dendam pewaris Raja Kelelawar Hitam, dengan Kultivasi Iblis

A week before the marking ceremony, my fiance, Alpha Mason Wallace, suddenly switches the venue to Firefly Grove. His friends tease him. "You changed the venue just because Serena wants to see fireflies? And you didn't even tell Cora? What if she shows up at an empty site? "Besides, Cora's the one who picked Moonlight Bay. Do you really think she'll go along with this?" Mason says casually, "She burned her skin saving me. She won't fight me over a venue change. Besides, she planned every detail herself. She'll notice the update." I stand outside the doorway, listening in silence. Then, I slip away without a word. When the day finally comes, Mason calls from Firefly Grove, panic in his voice. "The ceremony's about to start. Where are you?" I stare at the shimmer on Moonlight Bay and answer calmly, "I'm already here. My ceremony is about to start too."

I find out I'm about two months pregnant before my wedding. Luke Logan drunkenly caresses my belly and half-jokes, "I'm not ready to be a father, Summer. Can we not keep the baby?" My heart is calm. I say softly, "Sure." In my past life, I insisted on keeping the child. Meanwhile, Riley Richards had an accidental miscarriage, making it difficult for her to conceive again. Luke held a grudge against me for that and treated me coldly after we married. As for the son that I put one foot in the coffin to bring into this world, he, too, cried and fussed. He wanted Riley to be his mother. Later, I got into an accident and suffered from significant blood loss. However, Luke and our son merely hurried past me to be with Riley as she went into labor. I slowly bled to death on the floor above, while Luke and our son celebrated the birth of Riley's child on the floor below. Now that I've been reborn, I won't lose sight of myself and take the wrong path again. I call Eric Nottingham. "I'll join the expedition team to Glacia."

On the night of the Benedetto family's Harvest Festival, my Mafia husband, Salvatore, told me to bring our son, Giuseppe, to the family gathering. He said his madre had finally accepted us into the Benedetto bloodline. I was trembling with excitement in our little cottage as I dressed Giuseppe in his finest little suit. He had carved a single wooden rose by hand, a project he'd saved for over five years. He said he would present it to his grandmother at the celebration, a plea for her to accept our place in the family. But the moment we stepped into the stone manor, I saw Carmela. Salvatore had her pinned against an oak barrel in a deep, searing kiss. In the moonlight, her hand was undoing his tie. In front of everyone, Salvatore smiled and gently pushed her away. He walked toward the family members gathered in a semicircle and raised a crystal glass. "Tonight, in addition to celebrating the harvest, I have an important announcement." "I would like to introduce you all to the woman I have married in the eyes of God and the Church." "Miss Carmela Torrino." Before I could even process his words, Giuseppe tore his hand from mine and rushed forward. "Papa, what are you saying?" "Isn't my mother your wife?"

Herbert Fischer lets his precious childhood sweetheart dump scalding stew all over me as everyone watches. Worse, he tells me to apologize, all because I said one harsh sentence to her. Tears stream down my face as I ask him, "Is my life worth less than a hair on her head?" He snorts. "Stop overthinking. It's just hot stew—you won't die from a few burns."

At the full moon party before our marking ceremony, my mate Lucas got wasted. I went to pick him up, just like we agreed. Only to walk in on him burying his face in his first love’s neck, marking her with his scent. "Don't ever leave me again, Willow. My wolf only wants you." His first love shot me a triumphant smirk and shoved him into my arms. "Your mate is here. You should go." But Lucas, hiding behind his drunkenness, just looked at me with disgust. "You're the only one for me, Willow! She's just some lowly half-blood Omega. She's just my ride home, don't worry about her." I swallowed my humiliation and took him home, only to find out he wasn't drunk at all. He claimed he only said those things to appease Willow, for the sake of her pack's power. I just turned away. So on the day we were supposed to be bound for life, I ran. If Lucas was still hung up on his first love, then I would grant him his wish and disappear. But I never expected that after I left, he would lose his mind, crying and begging for me to come back.

Ketika Susan terluka parah akibat ledakan kompor gas, hanya putranya yang berusia lima tahun yang berada di sisinya. Rohnya berdiri di samping Julian, melihatnya menangis sambil menelepon dan memohon agar Ginos bisa pulang untuk menyelamatkan ibunya. Namun, Ginos hanya memarahi dan menyuruhnya untuk jangan belajar berbohong seperti ibunya, lalu menutup telepon. Julian menyeka air matanya dan akhirnya memanggil ambulans, tetapi ambulans malah direnggut oleh Ginos. "Ayah, Ibu berdarah banyak dan sekarat. Bisakah Ayah tidak merebut ambulans?" "Dasar penipu, jangan ribut! Minggir, Wenny akan melahirkan, dia lebih butuh ambulans daripada Susan!" Ginos mendorong Julian yang menangis sedih, lalu pergi membawa Wenny ke dalam ambulans tanpa menoleh. "Ayah... Ayah! Tolong Ibu!" Julian menangis dan mengejar ambulans, tanpa memperhatikan truk yang melaju kencang. Susan meneriakkan nama putranya sekuat tenaga dan mencoba mendorongnya. Namun, dia tak bisa berbuat apa-apa selain menyaksikan Julian terjepit di bawah roda truk. Lautan darah. Susan hampir gila! Beberapa tahun ini, Ginos berulang kali meninggalkan mereka demi Wenny dan putrinya. Susan bertengkar dengannya, tetapi Ginos bilang dia hanya membalas budi ayah Wenny karena telah menyelamatkannya. Dia mengira Ginos memang nggak bisa bedain mana yang pantas dan nggak. Siapa sangka, Ginos bahkan tidak peduli dengan nyawa mereka! Dialah yang membunuh Julian... Susan mengembuskan napas terakhirnya dengan rasa sakit yang menyayat hati. Kalau ada kehidupan selanjutnya, Susan tidak ingin berhubungan dengan Ginos!