Ocean Quotes About Life Novels & Stories

Unmoved. Now that I found peace in a place of chaos, nakakapagisip ako ng tama. This is one of the moments that I need for a long time. Hindi naman ako dinidistorbo ng pamilya ko habang ako'y nagiisip ng malalim. Like the vast deep ocean, it's the home of so many sea creatures. Known and unknown. Marami pa akong hindi natutuklasan sa buhay. I still have a lot to learn. Ending my life was one of the things that I want to do.

I guided it to touch the sea. He was trembling a bit, but I smiled at him. “Look at the view,” I told him. Tumingin siya sa paligid at napangiti sa nakita. The islands surrounding us were very beautiful. He then looked to the sky and smiled widely. “It’s beautiful here,” River said. Tumingin siya sakin kaya ngumiti ako. He pulled his hand out of the ocean and put his feet there. “If ever you'll fall to the ocean again, always think that you can only reach the light if you keep moving,” I told him.

“Is it because you think it’s a huge wet graveyard? Alana, hindi lahat ng dagat may patay na nilibing. Sobrang linaw ng dagat oh. At saka, masarap kaya maligo sa dagat kaysa sa swimming pool.” Inangatan niya lang ito ng kilay at humugot ng malalim na hininga. “No. I prefer pool than the ocean.” “Ganoon ba? Grabeng disappointment naman ‘yan para sa dagat. Hindi naman lahat ng dagat ay ginawang libingan.” Mahina itong natawa. “Maganda pa naman lumangoy sa dagat.” “None of your words could convince me to take a swim in the ocean.” Ngumisi siya rito.

Ngunit sa pagkakaalam ko ay pinamamahayan ang dagat ng mga halimaw na hindi ko alam kung ano. "Who says that a beast has no right to touch the ocean, when the ocean is filled with monsters? I might have no idea with the law of beasts, but I believe, if you need something, you need to obtain it even breaking the rules. You will only bathe in the sea and nothing else." Saad ko sa kanya at sana ay pumayag siya. How can I trust you?

Pero isa pa rin itong uri ng pagatakeng hindi kakayanin ni Ocean. Nang sumabog ang gintong liwanag na iyon, wala nang kahit na kaunting oras si Ocean para makapagreact bago siya tamaan nito. “Ah!” nasasaktang sumigaw si Ocean habang umuulan ang sariwa niyang dugo. Tumalsik siya sa malayo at bumagsak sa lupa. Agad din siyang namatay nang dilat ang kaniyang mga mata. Namatay ito nang puno ng galit sa kaniyang puso.

Doon nagmula ang pasimuno na saya ng ingay sa buong beach. Kung marami ang tao sa may entrada ng beach, mas lalong marami ang tao sa seaside. The moment her eyes found the ocean, her heart was embraced with such pleasure. It's not just a simple ocean tossing waves one after another, but it's a kind of ocean water that glows like a dusty blue of the galaxy! "Tres... Anong lugar 'to?" She asked him without even looking at him. She was dazzled by it to the point that she cannot take her eyes away from it.

"Hindi kasi sila tao katulad natin, we born this way. Kailangan natin harapin ang mga problema, kailangan natin makaranas ng saya at lungkot. Pero kahit naman hindi sila tao alam kung may buhay din sila, may mga problema din sila at may kinakaharap sa buhay, tulad ng mga hayop they need to be protected also kasi may pakiramdam din sila." Seryoso lang siyang nakatingin sa mga alon sa dagat. "Pinapatatag naman tayo ng mga problema na dumadating sa atin kaya ayos na din 'yon. Wala naman kasing thrill ang buhay kung puro saya lang." anas ko at iniwas ang tingin. "Nabuhay tayo para magkaroon ng problema at syempre nabuhay din tayo para maghanap ng solusyon."

Sa bawat paghinga ay parang hinuhugasan ng dagat ang mga sugat ng kanilang nakaraan. “Kapag natapos natin ‘to, magtatayo tayo ng buhay na para sa atin lang,” bulong ni Lucas sa kanyang tainga. “Gusto ko ‘yan,” sagot ni Aurora. “Pero bago ang lahat, kailangan ko munang malaman ang totoo.”

Kinagat niya lang ang kaniyang labi bago ibinigay na ang buong atensiyon kina Ocean na tuwang-tuwa sa pinagkukwento ni Sertio. “You’re going abroad again after our vacation here, Ocean?” tanong ko sa kaniya kaya naman napatango siya. Hindi ko mapigilan ang pagtaas ng kilay ko sa kaniya nang umiwas siya ng tingin na para bang may itinatago. “That’s why we should enjoy our stay here! Tara na sa picnic area here!” nakangiting saad ni Ocean kaya hindi ko maiwasan ang matawa sa kaniya bago mapailing na lang.

The constant engine noise, the recycled air, and the cramped space—it all just feels too closed off—that I always thought that I’m not free. But the sea? That’s a different story. I’ve always loved the ocean—it’s making me wild and free. Too wide, too big. Somehow, the ocean reflects the real meaning of life. It was too vast. Na akala mo ay alam mo na ang lahat, but you’re still learning, discovering things that aren’t easy to reach. Life is deep, just like the ocean. “Adeline.” Napapikit ako nang marinig ko ang boses ni Josh nang makababa ako sa parking lot para sana sumakay na sa sasakyan ko pauwi sa condo ko.