Omegaverse Show

อัลฟ่าหนุ่มต้องเข้าไปพัวพันกับโครงการวิจัยที่บิดเบี้ยว เพียงเพราะเจ้าของโครงการต้องการเลื่อนระดับ หนำซ้ำยังมีอีนิกม่าหนุ่มที่เป็นคู่อริเข้ามาก่อกวน แล้วเกิดผีผลักให้มีความสัมพันธ์ลึกซึ่ง จนทำให้อริกลายเป็นหวานใจ

I was known throughout the Shadow Pack as the perfect, obedient she-wolf. So obedient, in fact, that when my mate David left me during our eighty-eighth Bonding Ceremony, I still chose to forgive him. Until that fateful day—our eighty-ninth ceremony—when an anonymous werewolf gifted us a wedding present worth five hundred million dollars. The screen meant to play our sweet memories suddenly switched to a live broadcast: Amy, auctioning off her virginity for exactly five hundred million dollars. In our Pack, the first night symbolizes the deepest loyalty and love between true mates. If a she-wolf loses her first night to someone other than her mate, she is shunned by the entire Pack—branded with shame and rejection. Tears shimmered in Amy’s eyes as she looked straight into the camera, like it was her final goodbye. “David, if I can’t be your mate, then my purity means nothing.” “I only hope… you’ll never forget me.” David didn’t even hesitate. He threw away our moonstone ring and bolted from the ceremony hall. The Pack murmured in stunned disbelief. Everyone knew one thing: I loved David—but David only had eyes for his so-called savior, Amy. Now, the only question anyone whispered about was whether we’d make it to the ninetieth Bonding Ceremony. But I knew the truth— There would never be a ninetieth. So I left, my heart shattered in silence. But later, I heard he had regretted everything he had done— And had been desperately searching for me ever since. Because the truth was, I was the one who saved his life—not Amy.

อาเฟย ลูกครึ่งไทยจีน เขาเป็นนักโบราณคดี ไประหว่างที่เขากำลังตรวจสอบวัตถุโบราณเกิดสิ่งอัศจรรย์ นำพาให้เขาทะลุมิติไปในราชวงศ์ฉิน เขาทะลุมาในกองทัพของท่านอ๋องหลี ท่านอ๋องผู้มีฉายาว่าไร้พ่าย ทั้งสองคนเป็นคู่อริกันทันทีเพราะท่านอ๋องเข้าใจว่าอาเฟยเป็นหัวขโมยและขโมยหยกประจำตัวของเขาไป อาเฟยที่ใช้แม่ไม้มวยไทยกับท่านอ๋องที่ปากดี ไม่เคยมีสักวันที่พวกเขาจะดีกัน

ใช่ครับผมท้องกับคุณ แต่ผมไม่ได้อยากให้คุณมาเป็นพ่อของลูกผม

“กำลังหาคนแต่งงานอยู่ใช่ไหม” “เอ็งไปรู้มาจากไหน” “ได้ยินพนักงานนินทากัน” “เฮ้อ...” ม่วงถอนหายใจพลางหยิบที่ทับกระดาษมาวางบนกองเอกสารที่คัดมา เขามั่นใจว่าตัวเองพูดด้วยเสียงปกติ ทั้งในห้องห้องนั้นใช่ว่ากำแพงจะบาง คราวหน้าคราวหลังหากจะคุยเรื่องสำคัญคงต้องผ่อนเสียงลงสักหน่อยแล้ว “ใช่ ฉันบอกคุณธรรศว่าจะแต่งงานก่อนไปเจอลูกค้ารายล่าสุดน่ะ” ข่าวลือที่พนักงานซุบซิบกัน หากลูกค้าตั้งคำถามมันก็มีหลากหลายวิธีในการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า สิ่งที่เขาควรจะคำนึงถึงจริง ๆ ก็คือการทำให้งานแต่งงานครั้งนี้เป็นไปอย่างแนบเนียนที่สุดผ่านระยะเวลาและการกระทำ ซึ่งเขามีเวลาสามเดือนก่อนจะได้เวลานัด เลขาหนูคิดไปก็เดินมานั่งลงยังเก้าอี้ เอื้อมมือหยิบชิ้นขนมปังกรอบราดแยมผลไม้ขึ้นมาใส่ปาก เขามีเหตุผลอื่นที่ต้องการพึ่งใบสมรสนอกเสียจากการทำงานกับเจ้านายภูวธรรศ แต่จะเลือกใครสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ อย่างน้อยต้องเป็นคนที่น่าไว้วางใจและไม่ปากพล่อย- “เป็นผมได้ไหม” ลูกน้องหน้านิ่งซึ่งยืนไพล่หลังกล่าวขึ้นอย่างปุบปับท่ามกลางความเงียบในห้องก่อนจะตามด้วยเสียงกลืนในลำคอเล็กที่หดเกร็งเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ “เอ็งหมายถึงอะไร?” “แต่งงาน”

ก็ไม่เคยบอกไหมว่าเป็นอัฟฟ่า พวกนายก็แค่ตัดสินกันไปเองทั้งนั้นแหละ จาก ‘คู่กัด’ สมัยมัธยม สู่ ‘บัดดี้ร่วมแล็บ’ และ ‘รูมเมท’ ในรั้วมหาลัย? เรื่องวุ่นๆ จึงเริ่มต้นขึ้นเมื่อ ด้าย ได้รู้ความลับว่าที่จริงแล้วอัลฟ่าที่เขาคอยจิกกัดมาตลอด กลับเป็นโอเมก้าพิเศษที่ทำให้ไม่มีอัลฟ่าคนไหนรู้ได้เลยว่าเขาไม่ได้มีเพศรองอย่างที่คนทั่วไปเข้าใจกัน

เมื่อเพื่อนขอร้องมาว่าอยากให้แต่งงานกับมันในฐานะไม้กันหมา แลกกับเงินก้อนโต มีหรือคนหน้าเงินอย่างศศินโอเมก้าตัวน้อยที่หลอกคนทั้งโลกว่าเป็นอัลฟ่าจะไม่ยอมตกลง เอาก็เอาวะเพื่อเงิน...เอ๊ยเพื่อเพื่อนที่รัก

On my eighteenth birthday, the High King summoned the heirs of the four great clans—the Vampires, the Werewolves, the High Serpent Clan, and the Merfolk. He laid their portraits before me and said, "Choose one to be your bondmate." I did not hesitate. I pointed to Damon—the werewolf with no noble bloodline, born in a forgotten corner of the realm. The entire court erupted in disbelief. Everyone knew who I used to love. Alpha Iris—the heir of the most powerful Lycan bloodline. For seven years, I chased him with blind devotion. No matter how harshly he treated me, I never gave up. I confessed to him over and over, sometimes right in the royal court. I even performed a blood-binding ritual—slitting my wrist—to earn the right to marry him. In my previous life, I got what I wanted—I married him and we performed the mate bonding ceremony. With that union, he inherited the High King's resources and rose to become the ruler of all four clans. However, what I did not expect was that after our wedding, he turned around and marked my adoptive sister. My parents were furious and sent her away. From that day on, Iris hated me with a vengeance. He surrounded himself with women who all looked eerily like her. One by one, they came—each more vicious than the last. With his silent approval, they tore me down, piece by piece, until I was nothing more than a joke—no longer the queen I once was. The suffering pushed me into severe depression. Only suppressants keep my wolf form from spiraling out of control. Until one day, my medication was replaced with a slow-acting poison. He was the one who did it. I died alone, locked away in the cold palace, a child still growing inside me. However, fate gave me another chance. In this life, I would not make the same mistake. When the High King once again asked me to choose a partner for the marriage alliance, I chose Damon—the one no one ever noticed—without even blinking. I thought I was finally free of the past. However, the moment the engagement was announced… Alpha Iris lost his mind.

'เวนิส' โอเมก้าผู้ปกปิดตัวตนโลดแล่นอยู่ในวงการจนขึ้นมาเป็นนักฆ่าอันดับสอง กลับต้องกลายมาเป็นพี่เลี้ยงให้กับนายน้อย 'วอลเตอร์' แห่งแก๊งมาเฟียยักษ์ใหญ่ เพื่อปั้นเขาให้เป็นอันเดอร์บอสที่ทุกคนในแฟมิลียอมรับ สืบทอด 'เซเทอร์ แฟมิลี'

แนวเรื่อง: ระบบ มหาวิทยาลัย รักเพื่อน ฟีลกู้ด ไม่มีนอกกายนอกใจ ไม่ใช่ mpreg ไม่ใช่ omegaverse คำโปรย: แค่มีเรื่องกับพวกเด็กภาคไฟนิดเดียว จู่ๆ 'เวลา' ก็ปวดหัวจนสลบไป ฟื้นขึ้นมาก็มี "ระบบเด็กเรียน" ติดตัวเสียแล้ว แถมยังบังคับให้เขาทำภารกิจบ้าๆ อย่างการตั้งใจเรียน ตั้งใจอ่านหนังสือก่อนเรียน หาติวเตอร์เตรียมสอบ และอื่นๆ อีกมากมาย เด็กวิศวะปีสองที่ใกล้จะถูกรีไทร์อย่างเขา จะฝ่าฟันเรื่องแปลกๆ เหล่านี้ไปได้อย่างไรกัน!?