Police Novels & Stories

Ngunit bago pa man sila makalapit sa pinto, bumukas ito nang biglaan. Tatlong unipormadong pulis ang pumasok, kasama ang isang lalaking naka-itim na coat na may seryosong ekspresyon sa mukha. Sa isang iglap, nagbago ang atmosphere ng silid—mula sa tensyon ng diskusyon, ngayon ay tila naging opisyal na kriminal na usapin.

It's the police. Inihinto niya ang sinasakyan niya sa gilid ng kalsada kasabay ang pagbaba ng isang pulis sa sasakyan nito. The police is handsome, she can tell. His features says it all. His stubborn jaw, pointed nose, amber eyes, thick eyebrows, luscious pinkish lips, and a muscular body. She have seen many police before but this police in her front, caught her attention. "Sorry, Miss. You're driving too fast and you're not wearing any helmet, so I'm going to drag you into my precinct." The policeman said while writing something on

Maliwanag na may paparating. Sandaling pagtingin ko, nakita ko ang mga pulis na dumarating, uniformed at handang kumilos. Halatang dala nila ang mga handcuffs at opisyal na papel para sa pag-aresto. “You see? This is what happens when you betray the Montereal legacy.”

Muli ko silang tinitigan tsaka ako ngumisi. “Tsk!” saad ng isang police at umalis na ang mga ito.

“Alright, listen up. This isn’t a routine call. I want precision, discretion, and zero mistakes.” Kinuha niya mula sa kamay ng isang pulis ang warrant of arrest. “We handle it professionally. No unnecessary force. We need them alive and unharmed. Everyone clear on that?” maawtoridad na pahayag ni Laurent. “Yes, Chief!” sabay-sabay na sambit ng limang kapulisan. “Good! Now, move out! And remember, this isn’t personal. This is justice.” Lumabas na sila at sumakay sa police mobile. Dalawang sasakyan ang gamit nila.

wika ng isang pulis na sa tantsa ko ay edad trenta na. Nakasuot siya ng t-shirt na may nakalagay na "Pulis" at saka black pants. May sumbrero din siyang dark blue at naka-gloves ang pareho niyang kamay na may hawak na clip board na may mga papeles. "Thank you, Sir. Excuse us for a while, my wife needs to rest upstairs. Kakausapin ko kayo ulit mamaya," tugon naman ni Kenzo.

Habang inaayos niya ang kumot ni Lolo at si Elijah naman ay naghahanda ng kape nila, may kumatok sa pinto at pumasok ang dalawang pulis. “Good morning, Miss Paulette. Mayor Elijah,” sabi ng pulis. “Ano po ang mapaglilingkod namin sa inyo sa ganito kaaga, officer?” tanong ni Elijah na may halong inis. Kakagising lang nila at hindi man lang nakapagkape pa.

Kahit na walang takot ang isang taong nakulong na noon, may epekto pa rin sa kanila ang mga pulis. Iyon nga lang…

nakapamaewang nitong tanong sa kanya. “Police ako,” mahina niyang tugon sabay pakita ng i.d. niya. “So? If you’re one of the police officers here in town, do you have the right to go here in the middle of the night?” parang tinamaan siya sa sinabi ng babae.

Pero pagdating sa kanya, para akong naiihi sa nerbiyos. “May ipapakilala lang pala ako sa iyo, Miss.” Napakunot ang noo ko. Napatingin ako kay Mechor sa nagtatanong na tingin. Kumindat lang siya. “By the way, Miss. Ito pala si Redentor Dimasalang. He is a policeman.” Mahina akong tinulak ni Melchor, kaya napalapit ako sa babae. Nakatingin siya sa akin at napangiti. Hindi ako makapagsalita; naumid ang dila ko habang nakatitig sa kanya.