Novel & Cerita Promise Letter

"Kasi kapag sumabog si Papa..." "Edi sumabog," pabiro niyang sagot, pero ramdam ko rin ang konting kaba sa kanyang boses. "Ako na bahala. Lahat ng tanong, ako ang sasagot. Kasalanan ko naman ‘to kung bakit tayo nandito sa sitwasyong ‘to." "Promise?" "Promise," sagot niya sabay pisil sa kamay ko. "Lance to the rescue!"

Ouch. “Sean!” Napataas ang kilay ni Sean na may ngiti sa labi niya. “A promise is a promise Zhia. Kahit anong mangyari, kailangan mo yung mafulfil. Dahil hindi lang ikaw itong nakatangap ng wishing card sa akin last Christmas Eve. I gave one to Luis.” Napa-pout na lamang ako. “Saan naman balak ninyo pumunta ni Luis?”

Upon hearing his words I asked myself 'should I believe him? "Prometo elegirte, protegerte y amarte hasta la última página de nuestra historia." **** May kadiliman pa sa labas ng magising ako mula sa liwanag ng cellphone sa side table. Baliwalang kinuha ko iyon, dahil akala ko kasi ay sa akin. Ngunit ng buksan ko, bumungad sa akin ang mensahe ng hindi pamilyar na numero. [We settled your engagement, Niccolo. Just talk to your fiancé.]

Naiiyak na siya sa pag-aakalang iiwan siya ng binata ngunit bumaba lang pala ito para pumunta sa back sit. Tumabi ito sa kanya at niyakap siya. “Max, I‘m sorry. Hindi ko na uulitin. Promise. Please, don‘t be mad.” anito. Napangiti siya. Kahit kaylan ay hindi nagbago ang samahan nila kahit na alam ng binata na may damdamin siya para dito. “Oo na. Ano ba ‘yang dala mo nagugutom na ako, eh.”

Kinuha niya ito. Binuksan niya ito at unang bumungad sa kanya ang isang litrato at isang kwintas. Kinuha niya ang mga ito. Isa itong litrato noong pitong taong gulang siya kasama ang isang batang lalaking nasa sampung taong gulang. Sunod niyang pinagmasdan ang kwintas it has an infinity heart design. Binigay ito sa kanya. Ang sabi ng taong nagbigay nito ay isa raw itong 'Promise Necklace'.

Natapos ang aming karera na nanalo siya and I congratulate him. Nagbago muli ang ekspresyon nito at bumalik na walang emosyon katulad kanina ngunit hindi ko na ito pinansin. Nakarating kami sa mansyon na may pagod kaya nanghingi kami ng maiinom. Nang mahimasmasan kaming dalawa ay nagsalita ito na nagpabigla sa akin. “Let’s have a deal. I’ll give you one billion but in return, you’ll leave me alone and forget the arrange marriage.” Sambit nito.

tanong ko, “Not a promise.” Napakunot ang noo ko. At saka niya binitawan ang isang linyang hindi ko malilimutan: “It’s not a promise, Lyra—it’s a decision.” Napapikit ako at huminga ng malalim, tinanggap ang bigat ng sitwasyon naming dalawa. Hindi simple. Hindi normal. At hindi sigurado ang ending. Pero totoo. At habang magkayakap kami, ramdam ko