Promise Letter Novels & Stories

Yes, we are married but he never give me the right to complain sa tuwing iiwan niya ako. "Lorraine," he called out but I never budge. Hindi ako gumalaw para pagbuksan siya ng pinto. "I'll be back. Promise." Hindi ako sumagot. I strongly believe in 'promises are made to be broken' Hindi ako umimik nanatili ang tingin ko sa labas ng bintana. The sun is setting, patapos na ang araw. "Hintayin mo ako rito. Babalik ako."

That's what she wants. "Promise me." Clara said, looking at Damon. Damon looked at her eyes through the mirror. "Promise."

To freshen you up. That'll be a good idea. Pero natandaan ko na hanggang banyo ay nakikita niya ako. Napanguso naman ako at umiling. As expected may natanggap nanaman akong message. From +639*********: I won't watch you. Napataas naman ako ng kilay. From +639*********: Promise. I stopped for a moment as I looked at the word he texted. I never really thought that Cypher will be a kind of guy who says promise to anyone to be honest. Teka, mapagkakatiwalaan ko ba 'tong sinasabi niya?

“Beastie, nagkape ka na naman ba? Chillax, muna ha? Hindi na ako bata. Alam na alam ko ang ginagawa ko.” Tama bang magsigawan sila sa harap ko na ang topic ay malahian? Ano ako, inahing baboy? Nalungkot siya at suminghot na parang maiiyak. Niyakap ako nang mahigpit. “Gusto kitang iuwi ngayon sa bahay namin, ora mismo. Pero magtitiwala ako sa yo dahil oo, nasa edad ka na. Pero makinig ka sa babala ko: kapag hindi mo siya naitaboy ngayong gabi, magpaalam ka na sa Bataan, mare. Ang lalaking yan ay…ma-L. Promise.” Naniningkit ang mga mata nito kay Lyndon. Nakikiramdam naman ang huli, tensyonado at hindi mapakali.

Habang ako rito sa gilid, nakatayo sa may sulok, parang tangang unti-unting pinapatay ng sarili kong mga iniisip. Bumaba ang tingin ko sa maliit na pulang kahon na kanina ko pa pinipiga sa loob ng bulsa ko. It was a customized promise ring. Ito sana ang ipangreregalo ko sa kaniya kasi nabasa ko sa internet na, ang promise ring ay simbolo daw ng isang pangako na kahit hindi pa kayo pwede ngayon dahil sa mga harang, siya at siya pa rin ang pipiliin mo balang araw. Natawa na lang ako nang mapait sa sarili ko habang hinahaplos ang gilid ng kahon. Anong silbi ng lēcheng singsing na 'to ngayon kung ang mismong relasyon namin ay tinapos na niya.

Alam kong hindi makakapag-isip ng kung anong kalukuhan kong ganito ba naman kalaki ang k*****a. "Promise me love" Hindi kontentong sabi nito matapos ang pagtango ko. "Okay, I promise! Ikaw lang at wala ng iba kaya bilisan mo dyan dahil lalabasan na naman ako!"

"Do you promise to accept her just as she is, sharing with her and supporting her through the experiences of your lives, be they easy or difficult, happy or sad, challenging or mundane, till death do you part? "I do," muling tugon ni Lucas. "Do you Leah Martinez, promise to love Madeson-Luke Salazar freely, without restrictions; honestly, without deceit; now, without hesitation?" "I do, I do, I do!" Sambit ni Leah at nagtatawanan pa ang mga panauhin dahil tatlong beses nitong inulit ang salitang 'I do' bilang sagot niya sa pare. "Do you promise to accept him just as he is, sharing with him and supporting him through the experiences of your lives, be they easy or difficult, happy or sad, chal

Pinunasan ko ang mga luha ko bago malawak at matamis siyang nginitian, "Promise!" And I'm breaking it. I'm sorry, Helios. I can't fulfill it. I will...never...

"Eh paano kung ayaw kitang bigyan ng chance?" Mabilis siyang humawak sa kamay ng asawa at hinila ito habang naglalambing. "Please, love~ Bigyan mo ako ng isa pang chance. Sige na~" Nag-isip si Rowan sandali, tapos kinuha ang isang papel mula sa printer at nilapag ito sa mesa kasama ang isang ballpen. Lumingon siya kay Sunny na nakaabang pa rin sa tabi niya. "Sulat ka ng letter of promise."

Nestor hesitated, his thumb hovering over the power button, unsure if he could bear to relive those memories again or if it would only deepen the ache in his heart. But then, as if drawn by an invisible force, he pressed the button and watched as the screen lit up, revealing a message from Carmela. It was a simple “I miss you too, Nestor,” accompanied by a heart emoji, but it was enough to bring a glimmer of hope to Nestor’s eyes. He read and reread her message, savoring each word as if they were precious gems. The ache in his heart lessened, replaced by a renewed sense of determination to protect their love, no matter the obstacles that stood in their way.