Re:monster Ch 1

Deux inconnus dans un ascenseur en panne, entre deux étages d'un hôtel anonyme. Lui, les mains encore marquées par un récent accident. Elle, les lèvres teintées du rouge à lèvres qu'elle vient d'effacer nerveusement. Pas de noms. Pas d'histoires. Seulement l'espace exigu qui rétrécit à chaque expiration. L'électricité statique qui fait crépiter la laine. Un regard accroché à un poignet, une veine qui bat sous la peau fine. La chaleur devient palpable, suffocante. La première parole est un juron étouffé. Le premier contact n'est pas une main, mais un souffle contre une tempe. L'étreinte qui suit est une affaire de survie, une tentative désespérée de prouver qu'ils sont encore vivants face à l'étreinte de fer qui les emprisonne. C'est brutal, urgent, sans fioriture. Le cuir de sa ceinture laisse une marque sur sa hanche. L'agrafe de son collier lui griffe la nuque. Dans l'obscurité intermittente des lampes de secours, ils se dévorent. Chaque baiser est une question sans réponse, chaque morsure une ponctuation. Ils extirpent l'un de l'autre des gémissements qu'ils ne se connaissaient pas, des peurs qu'ils n'avouaient pas. Ils sont à la fois le remède et le poison, l'oxygène et la privation. Quand les lumières se rallument et que l'ascenseur repart avec un grondement sourd, ils se séparent comme on se scarifie. Aucune promesse. Juste l'odeur de l'autre sur la peau, indélébile. Elle sort à son étage, il descend au rez-de-chaussée. Leurs vies respectives les attendent, inchangées en apparence. Mais quelque chose a cédé. Quelque chose a brûlé. Et chacun, dans son silence, porte désormais la mémoire brûlante de cette chute libre partagée, de cet instant parfaitement égoïste et absolu où ils n'ont été que chair, pulsion et vérité crue.

“หยุดดิ้นเดี๋ยวนี้ไอรดา อย่ามาทำเป็นไร้เดียงสา คิดเหรอว่าผมโง่จนดูไม่ออกว่าคุณกำลังเสแสร้งแกล้งทำเป็นไม่ประสา เพราะยังไงผมก็ไม่เชื่อว่าผู้หญิงที่อยากได้สเปิร์มคนอื่นจนตัวสั่นอย่างคุณจะไม่สันทัดเรื่องพวกนี้ บางทีคุณอาจจะช่ำชองกว่าผมก็ได้ใครจะไปรู้ ทำไมไม่แสดงมันออกมาให้ผมดูล่ะ เผื่อว่าถ้าผมติดใจ อาจจะแบ่งสเปิร์มฝากไว้ในตัวคุณบ้างก็ได้” ใบหน้าแดงก่ำนัยน์ตาดุกร้าวของเขาบอกให้รู้ว่าตอนนี้เขากำลังไม่พอใจ ที่เธอพยายามดิ้นรนขัดขืน ทั้งที่ร่างกายของเธอกำลังตอบสนองต่อสัมผัสของเขา และมันยิ่งทำให้เขาขัดใจมากยิ่งขึ้นเมื่อคิดว่าเธอเคยพลีกายให้ชายอื่นครอบครองมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

A marriage arranged between two broken souls is never meant to work. Ezabella Viper didn't get to heal from the trauma inflicted on her before she was thurst into marriage with a scarred man she didn't know. Jacopo Nicolo barely got over his last marriage before he had to take another wife for the good of the web. Both of their past are scarred, but they are like night and day. Two people that should have never met, two people that should have never been tied in a marriage, two people from two different parts of the world... Will their marriage survive, or will they end up destroying each other. PS. To enjoy this book more, it is recommended that you read the book prior to this one titled "A Monster's Mute Bride."

จากหญิงสาวที่ยึดมั่นในรักเดียวยินยอมเป็นชายาอ๋องแม้จะได้เปนชายารอง แต่กลับถูกตอบแทนด้วยความตาย บัดนี้สวรรค์เข้าข้างให้มาเกิดใหม่ เสิ่นลู่ถิงตั้งมั่นที่จะขึ้นเป็นสนมของฮ่องเต้เพื่อแก้แค้นทุกคนแทน

Senior student Victoria Winner is the campus queen and the heiress of her father’s empire, her name and beauty give her the strength to feel she owns the world. She is the hottest girl on campus, yet she doesn't want to date because, for her, no one is above her, and she is too beautiful to date just with anyone. And too proud of herself that no boys have ever kissed her. Girls envy her while she can toy the boys with her fingers. Until one day, a new guy on campus ruined her reputation by kissing her. Oliver Prize is the handsome and hot Alpha of the Valiant Pack, the most feared pack in the entire werewolf community. He was devastated when the elders asked him to watch over his mate from the Sterling Pack since he doesn’t believe in falling in love, and having a mate; for him, it was only a waste of time and energy.

"Stay away from me you monster!” I screamed at the top of my lungs while I sat there breathless and sweaty. My dress was ripped in half and my hair stood in my face. My eyes were furiously staring at him while I tried releasing my tied hands. ******* “Who the f**k are you, Levi? You can't just barge into my life and expect me to answer your every question.” I retorted, my blood already heating up. “Savannah, how could you keep our child a secret from me? Is this your way of punishing me for what happened between us?” His voice reverberated with an intense wave of anger. “Levi, I never wanted to keep her from you. You never gave me the chance to talk. You cut me off from everyone and everything. I was scared…scared of how you would react, scared of the consequences for both her and me,” I replied with tears streaming down my face. Levi interrupted me before I could finish what I was saying. It would have been helpful if he had taken the time to listen before interrupting. “Scared? Do you think that's an excuse? You denied me the right to be a father and be a part of her life. I won't stand for that” I tried explaining further, “Levi, I never denied you anything. You never gave me the opportunity, and I didn't know how to approach this situation. I wanted to protect her, to shield her from any pain or harm.” “Protect her? By keeping her away from her father? How could you be so selfish?

After Letitia was sold to the Duke of Kerstone, the least she expected was the Duke telling her they were to get married. To say she was bewildered was an understatement. *** "Married?" She echoed his voice in the carriage and the man simply nodded his green emeralds twinkling in delight. Why he seemed happy, she had no absolute idea. He was getting married to her! An uncouth, rude woman! He knew nothing about her! Why in hell does he seem happy?! *** She had planned to marry the man that she loved and he loved her in return and not just jump into the marriage with a man, even though handsome and warm, she didn't know a thing about, though it was the custom and norms of the society very well known to her as well. But what choice did she have? She was sold. He had bought her. She belonged to him now. All of her. Her body and her soul. She had one thing to be thankful for though. Escaping the evil clutches of her Stepmother and her two daughters. Her situation was like jumping from fire into hot oil. Except the hot oil wasn't all that very much bad. Will she agree to marry him or just go along with her plan of running away? But, everyone has a dark side... A dark part they so badly want to bury, a secret they want to keep... Even if it's impossible. But when that secret is threatened after thrown into a life of dramas and setups? Will that secret remain a secret to the end? That dark side, would it still be buried until the end? Letitia really hoped it did. Find out in *THE DUKE'S BRIDE IS A MONSTER!* COVER DOESN'T BELONG TO ME. CREDITS TO OWNER.

ประธานบีเคกรุ๊ป ถูกตาต้องใจนักศึกษาฝึกงานตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ คนอย่างเขามีนิสัยที่อยากได้อะไรก็ต้องได้ด้วยสิ ในเมื่อเขาอยากได้เธอมาเป็นเด็กของเขา เธอก็ไม่มีสิทธิ์มาปฎิเสธความต้องการของเขา.. “คืนนี้หนูนอนนี่นะ ฝนยังไม่หยุดตกเลย พี่สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรหนูมากไปกว่านี้ ถ้าหนูไม่ยอม...” แนะนำตัวละคร ภาคิน อัคราไพศาล นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง อายุ 28 ปี ผู้บริหารบีเคกรุป ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เขาบริหารงานเพียง 3 ปี สามารถทำผลกำไรสะสมได้เป็นหมื่นล้าน เขาเป็นหนุ่มเจ้าเสน่ห์ มีหน้าตาที่หล่อเหลาดั่งเทพเจ้าสร้าง ทำให้สาว ๆ ในประเทศต่างหลงใหลในรูปร่างหน้าตาและความรวยระดับอภิมหาเศรษฐี แถมตระกูลของเขาถือได้ว่าเป็นผู้มีอิทธิพลอันดับต้นๆ ของประเทศเลยก็ว่าได้ ---------- อรดา พิทักษ์กุล (ไอด้า) นักศึกษาชั้นปีที่ 4 คณะสาขาวิชาการบัญชี อายุ 21 ปี นักศึกษาฝึกงานบีเคกรุป เธอมีใบหน้าที่สะสวย มีรูปร่างสัดส่วนที่เย้ายวนเซ็กซี่ นิสัยขี้อ้อนเหมือนนางแมวยั่วสวาท ใคร ๆ ที่อยู่ใกล้เธอต่างหลงใหลดั่งต้องมนต์สะกด ไม่เว้นแม้กระทั่งท่านประธานหนุ่มหล่อบีเคกรุป

I woke up as the Villainess, but instead of a halo, I got a Scythe. However, my power has attracted the world's most dangerous monsters: A possessive Werewolf, a bloodthirsty Vampire, a Tentacle-wielding Professor, and a Biblically Accurate Angel with a thousand eyes. They think I'm their prey to be tamed, but they forgot one thing: I am Death itself.

Nathaniel Reid had always despised being bound by our engagement. To spite me, he recklessly raced cars and caused trouble, indulging in all sorts of reckless behavior. And every time, I cleaned up his mess. Then, a girl named Joanna Smith appeared in his life. On the night of my birthday banquet, he scoured the entire city for a simple breakfast wrap for her and never even bothered to show up. I had already prepared for this moment. That night, I approached my family and asked to change the engagement. "It didn’t have to be Nathaniel." I thought of the distant, composed man from my dreams—the one who had always hidden his quiet, unwavering love for me. A smile flickered across my lips as I said softly, "Didn’t he still have an uncle?"