Redeeming นิยาย & เรื่องราว

Niyakap niya ako ng mahigpit at paulit na hinahaplos ang likod ko sa marahang tempo. “You have my number Tala Carmela. Tawagan mo lang ako kapag kailangan mo ako, or pumunta ka ng bahay kapag gusto mo at ipasusundo kita kay Conan ha?” she whispered. “Be strong, you’re more than the pain you’ve felt…redeem yourself.” To redeem…then how much more sufferings and pain to redeem myself?

Napalunok siya sa mga narinig. Somehow things are becoming clearer. So hindi pala niya imagination ang alaalang humihingi ito ng sorry sa kanya habang hinahalikan siya nito noon? “Akala ko, pag ginagawa ko ng isang beses, makukumbinsi ko na si Deo na hindi ako traydor, at mapapapayag ko siya na sabihin sa’kin ang lahat ng detalye ng transaksyon nila ng ilegal na droga,” wika pa ni Red.

Hindi pa ako handa sa darating na bukas ngunit sigurado na ako na hindi ko bibiguin ang mga salitang nabasa ko sa letter na iyon. Noong una ay nahirapan ako na pumili kung mananatili ba ako sa Gemolis City o babalik dito sa Rallnedia. Ngunit ng mabasa ko ang mga nakatala sa white envelope na ibinigay sa akin ni Doctor Sylvia ay naliwanagan ako, nagka-idea, nagkaroon ng dahilan upang bumalik dito sa bansang ito. Ngayong gabi ay namamaalam na ako sa pangalan ko bilang Diala Madrigal, ang babaeng lumaki sa lugar na simple lang ang pamumuhay, ang babaeng maarte sa paningin ng karamihan at ang babaeng mahina pagdating sa emosyonal na bagay. Bukas na bukas ako na si Gissela Dialaldi Rosales Wayler

“Dahil kapag nakatingin ako sa’yo, baka hindi na ako makalingon.” Parang bumalik sa akin ang lahat ng init, lahat ng kaguluhan na pilit naming nilimot. Hindi kami nagsalita, ngunit ramdam naming pareho—ang gabing iyon ay puno ng panganib, ngunit mas lalo itong nakakaakit. Flashback — Mansion, Dalawang Buwan ang Nakalipas Sa isang maulan at malamig na gabi, nagtagpo kami sa lumang library.

Tumango s'ya saakin bago inilagay lahat ng pinamili namin sa ibabaw ng counter. "I'll pay for this." "Ha? Per-" "And you will not refuse. Ako na. Isipin mo nalang regalo ko 'to sa 'yo at sa kapatid mo. Libro at puzzles lang naman 'yung kinuha mo." Pangunguna n'ya saakin. Nginitian n'ya lang ako bago humarap sa saleslady na sinasabi kung magkano ang babayaran namin. Natahimik naman ako. Hindi ko maiwasang panoorin ang galaw ni Gideon, pakiramdam ko ay ibang Gideon ang kasama ko ngayon.

“Hindi ko pwedeng ipasa kay Jace ito. Ayaw ko na mahirapan siya. Kaya kung hindi ko na talaga mababago ang isip ni Daddy, wala akong magagawa kundi ipagpatuloy na lang ang gusto niya… Kesa si Jace ang mahirapan… Ayaw ko na nakikitang nahihirapan ang kapatid ko, Gab… you know how much I love her… I know. Kahit ako na lang ang magdusa, huwag na siya… basta malaya siyang nagagawa ang gusto niya… okay na ako… I don’t mind giving up my dream for her… just to make her happy, Gab. Kasi kung ang kapalit ng pagsuko ko ay ang kalayaan niya… ayos lang sakin.” Mas lalo akong naintriga sa sinabi niya. Pero sino ang kausap niya sa telepono? “I have a deal with Dad.”. Nangunot ang noo ko. At anong deal nil

Isinuot ko ang kuwintas at pinakatitigan ko ang pendant na may nakaukit na letter S. Scarlet ang ibig sabihin ng letrang iyon. Pangalan na magsisilbing s*****a ko laban sa sarili kong ama. Muli akong naupo sa kama at nakapangalumbaba na inisip ko kung ano kaya'ng binili ni Alas para saakin. Maya-maya pa'y nakasimangot na tinawagan kong muli si Stacey.

But this will end soon, I know. We went to the mall as planned. We went around, looking for something we might need. Halos isang oras kami sa department store, nagtitingin lang ng mga kung ano. We also visited the bookstore and Faith got three books. Reward niya daw sa sarili dahil na-survive niya ang sem. At least she can now reward herself. Ako, hindi ko pa alam. Hindi naman ako kasing talino at confident ni Faith. Kahit naman nag-aaral ako nang mabuti, minsan hindi iyon sapat.

Kahit disappointed, hindi ko mapigilang kiligin sa sweet gesture niya. "This one too, pero sabi niya wag mo raw bubuksan hangga't hindi siya dumarating." Sabay abot ng isang small box na may red ribbon. Nagpasalamat ako at bago siya umalis, tinanong ko kung ano ba talaga siya ni Jeremiah. "I'm just a friend, Ms. Lane. I volunteered to deliver that dahil wala siyang time na dumaan kahit gustong gusto niya." I nodded in understanding, at tuluyan na siyang umalis.