Remorse Family นิยาย & เรื่องราว

my son pouted. Oh no. Supposed to be, we're going out now to spend my day-off, babies. But there's that guy who ruined our day. Your despicable, cruel and heartless father just came here and ruined our mommy and twins' day. "B-Baby, hindi ba this day were supposed to be our day?" I unconsciously said. "Yes, mom. Pero po, sabi po kasi ni teacher namin, a family consists of mother, father and babies. And now that daddy is here, we should rename our bonding time, mommy. It should be, family day!" my son cheerfully answered.

dumating si Wommin kasama ni Amelie. "Good morning po tita, tito," bati ni Rem sa dalawa. Mula sa sasakya niya, lumabas ang dad ni Rem. Rem's family is quite influential. Mayor ang dad niya sa lugar nila habang congressman naman ang lolo niya. Kahit pa gustong paalisin ni Wommie si Rem ngayon ay hindi niya magawa dahil sa isang politiko na nasa harapan nila.

Rev. "I know! Sa oras na 'to unti-unti ng nawawala ang lahat ng meron sila. Gab Forgiveness, save her family business." Pagkasabi ni Rem lumabas siya ng room. "Saan pupunta 'yon?" Kumot-noong tanong ni Red. "I smell trouble guys!" Sabi ni Rex at sumunod kay Rem.

Kami ang magkakasama sa huli, kaming pamilya ang makakaramay sa kahit anong problema. “I know that you did all of this, dahil alam mo ang pagkakamali mo, but isn’t it too much kung papabayaan mo ang sarili mo?” Remon look away and took a deep breath. Alam ko na pagod na rin s`ya, kita ko sa mga mat ani Remon, at some part, he doesn’t deserve this kind of situation kahit na alam kong may pagkakamali s`ya.

Yumakap din siya sa tuhod ko at umiyak. Mariing naipikit ko ang aking mga mata. Sa halip na magsisi ay pinanindigan nila ang kasalanang nagawa nila. Kung humingi na lang sana sila ng tawad sa akin at nangako na hindi na nila uulitin pa ang ginawa nila kay Ceelin ay baka posible pa na patawarin ko sila at bigyan ng second chance. But they didn't show even a slight remorse. My family are much ruthless than me. Atleast, I didn't hurt or kill someone with unreasonable reason.

“You walked away first, Jerome. Let me just remind you.” Ramdam ni Jerome ang sakit sa tono ng boses niya, pero tinanggap niya iyon. “I thought letting you go was the right thing. I didn’t want you caught up in all the mess my family caused. I had to fix things.” “And I had to fix myself,” sagot ni Kaella, pilit na matatag. “So please, huwag na nating balikan. We’re not those people anymore.” Tumango si Jerome, pero hindi nawala ang lungkot sa mga mata niya. “Then why does it still feel the same?”

At higit pa roon, madadamay ang pamilyang kanyang kinabibilangan. Hindi maiwasan ng ilan na magbulungan. Alam ng lahat na si Yumi ay katatanggap lamang ng Zamora family.bIsang anak na matagal na nawala at ngayon lamang kinilala. At kahit bata pa, hindi ibig sabihin na wala itong nakaraan.

Hindi maintindihan ang takbo ng utak ni Remulos. Nanghina si Remulos sa mga salitang iyon. Muling naalala ang lahat ng paghihirap ni Reinella sa kamayng ina at mga kapatid niya. Animo’y hyaop ang trato ng pamilya niya kay Reinella. At kabagligtaran ang trato ng mga ito kay Elaine. Lalong lalo na ang ina niyang si Carmina. Kung saan ayaw na ayaw makitang nalulungkot si Elaine. Kaya madalas siyang mapagalitan ni Carmina dahil sa madalas nilang pagtatalo ni Elaine. "Ikaw ay lalaking walang paninindigan. Masyado ng masama at sakim ang pag-uugali mo. Bilang ama, nabigo ako sa pagpapalaki sa iyo."

Nararamdaman niyang buo sila—isang pamilya na natutong bumangon mula sa sakit at ngayon ay handang magpatuloy, magtulungan, at magmahalan. Pag-uwi nila, habang nakahiga na si Ayesha sa kama, napaisip siya. Ilang buwan lang ang nakalipas, ramdam niya ang bigat ng pagkawala ni Anjo, ang lamig sa loob ng bahay nila, at ang lungkot ng kanyang mga magulang. Pero ngayong gabi, ibang-iba. Masigla ang tawanan, mas matatag ang halakhak. At higit sa lahat, naramdaman niyang hindi siya nakalimutan.