Safety Driving Quotes Novels & Stories

I shook my head and smiled a little. "Baka mahuli pa kayo sa lakad n'yo. Ang mabuti pa tumulak na kayo para hindi abotan ng traffic sa daan." Mom told to me and smiled with a hint of amusement. I bit my lower lip. Yumuko ang ulong kinuha dito si Clarence. "Ingat sa pag da-drive hijo, kasama mo ang mag-anak mo." Bilin naman ni Dad kay Lawrence. Hindi ko na rinig na sumagot si Lawrence pero base sa tinginan ng dalawa at pagtango nito kay Dad ay tiyak kong nakakaintindihan sila.

"Bakit ngayon ka lang?" "Sorry po, naligaw kasi 'yong pinagsakyan kong tricycle." "Sumabay ka na sa akin sa susunod." "Hindi na po kailangan. Alam ko naman na ang daan at—" Naputol ang sasabihin ko nangmuli siyang magsalita. "I don't want you to waste money and risk your safety when riding or travelling to a place you aren't familiar to."

malambing na yakap ni Gavin sa asawa sabay tanim ng halik sa labi. “See you, Attorney.” Sabay nilang nilisan ang parking lot. Kung tutuusin ay ayaw na ni Gavin na mag-drive din si Bethany. “Kaya ko pa naman. Hindi pa naman lumalaki ang tiyan ko kaya bakit kailangan ko ng driver?” “For your safety na rin. Baka mamaya overspeed ka pa—” “Huwag mo nga akong igaya sa’yo na isang abogado pero ang hilig mag-break ng law sa kalsada.”

Mabilisan ding sumunod ang driver kaya nang maihanda nito ang sasakyan ay pumasok na rin ako kaagad. "Mag iingat kayo sa biyahe." Concern na tugon ni Manang Martha na marahan kong ikinangiti at ikinatango. At nang maisarado na nito ang pintuan at matapos kong maikabit ang seatbelt ay binuhay na rin kaagad ng driver ang makina. "Malayo layo pa po ang biyahe natin Ms. Lucy kaya pwede po kayong umidlip na muna." Anito nang magsimula na naming baybayin ang kahabaan ng kalsada.

Of course, walang pipigil sa kaniya na traffic enforcer kahit overspeeding na siya kanina dahil kilala ang sasakyan ni Uriel. Kaya pala kahit paliparin na niya kanina ang sasakyan ay walang sumita sa kaniya. “Wala naman, Kuya. I just missed driving fast.” Pagpapalusot niya. Nagsalubong ang kilay ni Rafael, halatang hindi ito kumbinsido. “Are you sure? Walang sumusunod sa iyo? What you did is dangerous, Aeve. You should stop driving like that, paano nalang kung may nangyaring—”

I'm still processing all those words that her mom said. Tumigil ang sasakyan nito sa tapat ng bahay namin at sandali ko pang tinitigan yon bago tinanggal ang seatbelt ko "Thanks for the ride," tipid kong sabi. "May problema ba?" Tantsang tanong niya. Humarap ako sakanya at umiling. Kitang kita ang kaba sa mga mata nito habang nakatingin saakin. "Inaantok lang, I'll see you again tomorrow... please drive safely," I softly.

Nakasanayan ko naman na. Nahalata ni Sunny ang pagtataka ko kaya agad siyang nagpaliwanag sa akin. "Don't get me wrong, it's our drivers' job to take us wherever we want — to keep us safe too, kaya huwag kang mag-alala." Natawa na lang ako sa inakto niya. Nagagawan niya talaga agad ng dahilang ang maraming bagay. "She's right. Siguradong pagod ka rin pag-uwi mo kaya mas mabuting hatid sundo ka na lang ng drivers," pagsang-ayon ni Cheska.

Mahirap na, baka mahalata niya pang may feelings ako sa kan'ya. "Sabi ko sa'yo, susunduin kita sa inyo dahil ang balak ko sana, isang motor na lang ang gagamitin natin," naiiling namang sagot niya at bakas ang panghihinayang sa gwapong mukha. "Since dala mo na rin lang ang motor mo, sumabay ka na lang sa'kin sa pagda-drive. And please. . . be safe." "Okay, you too."

Mamaya kapag may nakaalam kung anong set-up namin, sabihin pa nila pineperahan ko lang si Zach eh. "I can't drive..." sabi ko nalang. "Someone will drive for you," pagmamatigas ulit nito. "I won't allow you to drive yourself. It's too dangerous." Tumawa ako. "Wala kabang tiwala saakin?" "I have. But there are too many reckless drivers around. You'll never know when's an accident will happen." Huminga ako ng malalim. Hindi rin naman ako mananalo kahit makipagtalo pa ako sakanya eh. Kahit anong sabihin ko, may masasabi parin siya na mapapa-oo ako.

Bahagya siyang yumuk, isang bihirang paggalang,, at mabilis namang sumingit si Jacob, "Huwag po kayong mag-alala, sir—hindi ko na po ipaparada ang sasakyan sa fast lane!" Tumango ang opisyal kahit halatang naguguluhan pa rin. "Basta alam mo na ang dapat mong gawin. Kaunti na lang ang puntos mo sa lisensya, kaya mag-ingat ka, kapag umabot ito sa zero, babalik ka ulit sa driving course." "Huwag kayong mag-alala, sir!" paulit-ulit na tumango si Jacob. "Susunod na po ako sa mga batas-trapiko para hindi na po ako gumawa ng abala!"