Novel & Cerita Scar The Lion King

“That’s not fair, Scar. I only see you as my little—” “Hindi na 'yun importante sa'kin,” putol ko ulit. “Aaminin ko, hinayaan kitang magpaka-kuya sa'kin, pero nagsisi ako nito lang. Nagsisi ako na sana hindi kita hinayaan. E, 'di, sana... hindi ka nalungkot about kay Sab. Nalungkot ka ba?” Malamang, Scar. Ano ba namang tanong 'yan?!

Bumungad sa kanya ang isang taong nakasuot ng Asul na maskara. Kahit natatakpan ang mukha nito ay mahahalata mo na magandang lalaki ito. Napatitig siya sa kulay Asul nitong mga mata na walang kabuhay buhay. Walang gana. Tila gusto ng magpahinga. “You amazed me,” Kahit ang pananalita nito ay wala ring buhay “Nagawa mong paamuhin si Scar gamit lamang ang iyong mga mata.” Sambit pa nito tsaka tiningnan ang leon na nagngangalang Scar na ngayon ay nakaupo sa harapan niya.

galit na sabi ng lion at dahil sa takot ng tiger, tumakbo ito palayo sa kanila. Tumingin ang lion kay Zaira saka ito lumiit. "Snow," masayang sabi ni Crystal nang makilala niya ito. "Snow?" tanong ni Zaira. "Pangalan ng lion," sagot ni Crystal. Lumapit si Snow kay Zaira. "Ikaw yung nakita ko dati. Salamat sa paglitas mo sa akin," masayang sabi ni Zaira saka niyakap ito habang buhat-buhat.

"Paano?! Baka manalo tayo laban sa mga lobo, pero hindi sa iba. Kaya nila tayong patumbahin ng isang sipa at kaya rin tayong habulin! Frank ay humalakhak at dahan-dahang naglakad patungo sa mga hayop. "Madali lang." Basta manood ka lang at matuto! "Oh, tigilan mo na yan." ngumiti si Scar. "Sa katawan mo na yan? Hindi ka nga sapat kahit sa meryenda!” Ang iba ay halos pareho ang iniisip.