The Ultimate Husband Tagalog Version Novels & Stories

halos pabulong na sabi nito. I smirked. "Bawal ang bingi." "Wife!" Natawa ako. This is the first time I saw him being impatient. Ang cute lang. "Wife!" I smile and just kiss him on the lips. "Thanks for the kiss wife. But that's not what I want." Parang batang nagmamaktol ito. "I love you Mr. Andrew Maru Ottave!" "I love you more Mrs. Mara Denise Almonte-Ottave!"

Ang maamo nitong mukha, ang matangos na ilong, ang mapupulang mga labi. Ito na nga ba ang magiging asawa ko? "Alam mo bang bastos para sa'kin ang titigan ako nang ganyan ka-lalim? Hindi ka ba makapaniwalang asawa mo na ako?" Mapanghamon nitong tugon. Seryoso ang boses kagaya nang palagi ko nakasanayan. "Well, Lalaine Funtales-Valerio. I am now officially your husband. Let me do the honor."

paulit-ulit na tanong niya sa kanyang utak habang pabalik-balik ang lakad sa loob ng kanyang kwarto. "Sabihin ko kayang ako ang asawa ni Angelo?" biglang naisip ni Angelo, tsaka tumawa ng matagumpay, ngunit hindi din ito nagtagal at napalitan naman ng lungkot ang kanyang mukha, "impossibleng maniwala saakin ang kasera na iyon, alam niyang wala akong dinedate ngayon, tapos may biglaang asawa. Hindi pwede ang ideyang magpanggap akong asawa ko ang sarili ko."

CELINE Two years later... Sa loob ng dalawang taon ay marami na ngang nangyari na hindi ko pinangarap dati. Kasal na nga kaming dalawa ni David. Mag-asawa na kaming dalawa. Tatlong buwan pa lang ang nakakalipas simula ng maikasal kami dito sa probinsiya. Two months pagkapanganak ko sa pangalawang baby namin na lalaki muli ay nagpakasal na nga kaming dalawa. Nalaman namin na fake pala ang marriage contract namin ng daddy niya. Hindi namin alam kung bakit fake 'yon. Ibig sabihin ay hindi ako kinasal na totoo sa kanya. Hindi namin alam na dalawa kung bakit ganoon. Nakapagtataka nga lang, eh. Umuwi dito sa Pinas ang best friend niya na si Rafael para um-attend ng kasal namin. Kasama nito ang gir

Wala talagang makakatalo dito para sa akin. Wow! Kanina lang may pa move forward-move forward ka ah ngayon change mind real quick?! Panay naman kontra nitong malditang utak ko sa akin. Nakakainis na din. " Ikaw na lang talaga ang kulang, asawa ko. Isang YES mo lang talaga Angel at matutupad na ang ultimate dream ko." Aww! My marupok heart is melting already. Dati ako lang yung nag-iimagine na sana mapansin niya ako pero ngayon ang sarap pakinggan na ultimate dream niyang makamit ang YES ko at maikasal sa akin.

“Pre may asawa na yung tao.” “Alam ko, true love is timeless Luxurious. Hindi mo alam kung kelan ka tatamaan at hindi mo alam kung kanino. Hindi mo madidiktahan ang puso, kahit ilang beses mo pang itanggi, siya pa rin ang hinahanap mo kahit na ayaw mo.” Makahulugan niyang saad. “That’s really impossible Vilarreal, bakit ako magkakagusto sa taong minsan kong pinahirapan at nasaktan ng dahil sa mga kalokohan ko sa buhay.”

Kaya kahit matagal silang nagkalayo ng asawa, never s'yang naghanap o kahit tumingin man lamang sa iba. His wife is more than enough for him. Kuntento na s'ya at sobra-sobra pa ang binigay sa kan'ya ng nasa taas. Pababa na s'ya ng hagdan ng marinig na kumakanta ang anak. "Ako ay may ulo na aking ginagalaw Aking ginagalaw, aking ginagalaw Ako ay may ulo na aking ginagalaw Salamat sa maykapal..

Scroll ulit. May nag-reply sa kanila: “Tita Margarita, baka asawa nga niya yan.” “Baka si wife talaga. Tahimik lang sila.” At ayun na— mas lalong lumakas ang daldal ni Margarita. Margarita: “Ay naku, impossible. Kung totoong wife yan, impossible namang hindi namin kilala.” Margaux: “Oo nga! Kami nga hindi alam kung sino. So for sure hindi yan ‘decent’ family.”

"Wala na akong maipapangakong mahabang buhay kasama ka. Hindi ko alam kung aabutin pa natin ang susunod na taon. Pero ang maipapangako ko sa iyo ngayon... ang bawat segundong natitira sa buhay ko, sa iyo lang iikot. Ang huling tibok ng puso ko, pangalan mo ang isisigaw. Buong-buo ko nang isinusuko ang sarili ko sa iyo, Paulo. Sa iyo lang ako." Isang malakas na pag-iyak ang kumawala mula sa mga bisita. Kahit ang pari na nagkakasal sa kanila ay palihim na nagpunas ng luha. Wala nang mas sasarap at mas sasakit pa sa mga sumpaang binitawan sa gitna ng nakaambang trahedya. "I now pronounce you husband and wife," wika ng pari. "You may now kiss the bride."

Naguguluhan kong tanong. Highschool pa lang ay magkilala na kami ni Matheo. We’ve become best friends since then. Dalawang taon na rin kaming kasal at magkasama sa iisang bahay. Hindi na ako maaaring magkamali kung totoong Matheo ang nasa harap ko o hindi. “Where's my h-husband?” “I’m here. Hindi mo ba ako nakikita?” Medyo iritado niyang sabi.