Calm Down In Tagalog Mga Nobela at Kwento

"Hindi ko maalala kung may hindi ba ako nilagay o kung may kulang pa." "Kumalma ka muna para maalala mo. Umupo ka at mag-relax para makapag-isip ka ng maayos." Tinapik niya ang espasyo sa tabi niya. "Hali ka rito. Umupo ka sa tabi ko."

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Anya na bahagya pang pumiyok ang tinig nito sa pagsasalita. “Calm down, Iha, don’t worry magiging maayos din ang lahat, huwag mong pansinin ang mga sinasabi ng mga tao sa inyo makasasama sa dinadala mo ang labis na stress.” Nag-aalala na payo niya sa pamangkin, nakadama siya ng konsensya dahil siya ang lumapit sa pamangkin upang hingin ang tulong nito ngunit hindi niya sukat akalain na malalagay ito sa alanganing sitwasyon dahil lang sa kabutihang loob nito.

Parang inaanod ako sa mas malalim. "Don't panic. Inhale then exhale. Treat the water as your friend not an enemy. Just relax." Dugtong niya pa. Sinubukan kong gawin ang sinasabi niya. Slowly, my panic and fear is fading. Nag-inhale and exhale na rin ako para mas matanggal ang pagkagaslaw ng mga paa ko sa ilalim ng tubig na nagtataboy ng mga buhangin na tinatapakan ko palayo.

saad naman niya Wow English speaking "Okay, ilang araw na pala ako dito?" tanong ko pa "Oh myyy, this will be hard. Okay no matter what happen just stay calm and compose as you are okay" Kinabahan ako don sa sinabi niya Tumango ako bilang pagtugon sa sinabi niya "You've been here, asleep, for almost three years now Miss" Napahinto ako sa paghinga Three years! Three years akong tulog

sabi ni Mae "but are you sure na nagpapahangin ka lang, baka naman may iniisip kana naman Jan, be look at me, wag kana mag isip Ng kung ano ano, please, relax mo utak, mo relax mo self mo, para pag balik natin sa maynila, ok ka, at Yun Ang gusto ni mark at janna Diba, yung ok yung mind mo, na wala ka maraming iniisip, or overthink sa ibang bagay, so pls ok"sabi ni Karen Kay Mae "I know, yeah I'm sorry, syempre hindi ko lang talaga maiiwasan na mag isip, lalo na kung kailangan"seryosong sabi ni Mae Kay Karen

He knelt to face her. “Kasalanan ko ‘to," mahinang salita nito. “No! Wala kang kasalanan, babe. Hindi naman natin alam na ‘to ang mangyayari,” mahinahon na wika nito. "Just calm down, okay?”

Mahaba kong sabi bago sila tinignan ng seryoso, “Hindi mo mababaliktad ang lahat dahil sa pag-iyak o pag-iiskandalo mo sa harap ng maraming tao. Dahil ang tunay na edukada, simple, kalmado, at maayos magsalita. Mas mukha ka pang defensive, at sa huli sa mismong bibig mo rin ng galing na sinisiraan mo ‘ko.” Natatawa kong sabi bago inayos ang upuan ko na medyo na gulo.

Nasasanay na lang ako sa kayabangan at kalukuhan nito, masyadong mahangin makalait, wagas. "Dito lang ako, hindi kita iistorbuhin. Exhale, inhale, deep breath, and relax. One more time: exhale, inhale, deep breath, and relax." Natawa kami pareho nang ginawa ko ang sinasabi nito kahit hindi naman niya sinabi na gagawin ko iyon. "Bwesit ka talaga!" natatawa kong sabi. "At least tumatawa ka na," lumambot ang expression nito habang nakangiting nakatingin sa akin.

Nakatulong pa nga ito upang ma-relax ako pero hindi ko alam kung paano ipaliliwanag ng mabuti para hindi na ito magalit pa. "Wala naman kasing problema kung gagawin mo ang nakapagpapasaya sa'yo. Hindi naman ang tungkol sa pictorial ang ikinaiinis ko," sabi nito sa malumanay at mahinang boses. Sa paraan ng pagkakasabi'y parang ayaw iparinig sa akin ang mga katagang iyon. Nagpakawala na naman ito ng malalim na hininga bago nagsalita ulit.