Squad 10 Bleach

เรื่องเล่าจากครัวที่มีอะไรดีมากกว่าอาหารในเมนู ต้องตามดูว่า ในร้านไทยเล็ก ๆ ใจกลางเมืองตั้งเวทีเงียบ 10 วินาทีให้รสพูดก่อนกล้อง เชฟ “ปรุง” และนักเขียน “รุ่ง” ร่วมกันวางเส้นเทาและกติกาคำ เพื่อให้ความรัก–งาน–ชุมชนปลอดภัยกว่าคำไวรัลล่าแชร์ พวกเขาจะยืนในที่สว่างแบบไฟกลางได้ไหม เมื่ออดีต–สื่อ–และความดังเคาะประตูพร้อมกัน

หลังถูกแฟนเก่าบอกเลิกด้วยเหตุผลที่ว่า ‘ต้าเหนิง’ มีอารมณ์มากเกินไปเนื่องจากเธอต้องการจะมีเซ็กส์ในหนึ่งวันมากกว่า 10 ครั้ง แล้วเขาทำให้ไม่ได้ ชีวิตของต้าเหนิงก็เปลี่ยนไปในทิศทางที่คาดไม่ถึง เธอเลือกที่ติดต่อแม่เล้าแห่งหนึ่งในย่านใจกลางเมืองและกลายเป็นหญิงค้าบริการ แต่เรื่องที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นอีก เมื่อ ‘ธเนศ’ อาจารย์มหาลัยคนใหม่เลือกที่จะซื้อบริการเธอ อีกทั้งยังต้องการที่จะผูกปิ่นโตกับเธอด้วย!?

"Aku mencintainya, hanya saja aku menunggu waktu yang tepat di mana seseorang menyatakan kalau dirinya berhak untuk mencintai." - Fairel. "Tuhan telah mengirimkan seseorang yang istimewa. Hanya saja, aku terlambat menyadari yang mana ketulusan." - Dona. "Aku tidak percaya cinta. Apalagi cinta pada pandangan pertama yang terdengar klise." - Bara.

“พี่แน่ว” “พี่ยกคอนโดนี้ให้เธอปาลิตา” จู่ ๆ เขาก็พูดขึ้นมา “ทะ…ทำไมคะ?” ปาลิตาปากคอสั่น เธอไม่เข้าใจว่าเขาจะยกให้ทำไม “พี่ยกทุกสิ่งทุกอย่างให้ลิตา คอนโดนี้เป็นของเธอ เงินพี่จะโอนให้อีก10ล้าน พี่จะไม่มาที่นี่อีก” “พะ…พี่แน่ว” ปาลิตาเสียงสั่นเครือ ความรู้สึกเจ็บปวดพุ่งชนหัวใจอย่างจัง “พี่จะทิ้งลิตาเหรอคะ?” “เราต่างคนต่างอยู่เถอะปาลิตา” “ไม่…ฮึก” ใบหน้าสวยหวานส่ายไปมา “ทั้งที่ลิตารักพี่ขนาดนี้ ทำไมพี่ถึงใจร้ายกับลิตา ฮือ ๆ ที่ผ่านมาพี่ไม่เคยรักลิตาเลยเหรอ?” “…” “ตอบลิตามาสิ” “พี่อยากให้มันจบ เราต่างคนต่างอยู่เถอะ ความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคนมันเป็นไปไม่ได้ ถึงแม้ว่าเราจะมีอะไรกันหลับนอนด้วยกันแล้ว แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเกิดจากความผิดพลาดในตอนแรก หลังจากนั้นมันเกิดจากความต้องการของเราสองคน พี่จะชดใช้ทุกอย่างให้ พี่ยกคอนโดให้ มอบเงินให้ ทุกอย่างในห้องนี้พี่ยกให้ลิตาทุกอย่าง เราจบกันเถอะ”

'เกวลิน' หญิงสาววัย22ปี สาวหน้าหวานผิวขาวสมกับชื่อเล่น 'กะทิ' เพิ่งเรียนจบและยังไม่มีงานทำจึงช่วยงานพี่ชาย ‘ตะโก้’หรือ การันต์ ที่ดูแลกิจการร้านอาหารต่อจากแม่ที่เสียชีวิตไปห้าปีแล้ว ส่วนพ่อนั้นทอดทิ้งทั้งสามคนไปตั้งแต่การันต์อายุได้เพียง 10 ขวบ ‘หมออิฐ’ หรือ ‘นายแพทย์อิทธิพล’ หมอหนุ่มวัย 34 ปี หน้าตาก็ไม่ได้แย่ ฐานะการเงินและการงานก็ดีเลิศ แต่กลับอกหักซ้ำซากจจน่าสงสาร (กระซิกๆ) เกวลินเคยพบหมออิฐตั้งแต่เธออยู่ ม.5 ในตอนนั้นหมออิฐมาที่โรงเรียนในฐานะศิษย์เก่า เขามาพูดแนะแนวเรื่องการสอบเข้าคณะแพทย์ เกวลินชอบเขามาตั้งแต่ตอนนั้น แต่ก็รู้ดีว่าตัวเองไม่มีความสามารถที่จะสอบคณะแพทย์ เธอเรียนคณะบริหาร ช่วยงานที่บ้านซึ่งเป็นร้านอาหาร ซึ่งอยู่ใกล้โรงพยาบาลที่หมออิฐทำงานอยู่ เขาไม่รู้จักเธอ แต่เธอรู้จักเขาและมีความสุขดีกับการแอบรักข้างเดียว หญิงสาวขับมอเตอร์ไซค์ส่งอาหารให้หมอ-พยาบาลที่โทรสั่งเป็นประจำ และแล้วกามเทพก็ทำงานให้เธอต้องมาใกล้ชิดกับคนที่แอบรักเข้าจนได้!

นิยายเซ็ต มาเฟียบ้านปีกซ้าย “ ไคเดน ” ชื่อนี้ที่มามาพร้อมกับภาพของมาเฟียหนุ่มรูปหล่อ และเจ้าชู้เสน่ห์แพรวพราว แต่แฝงไปด้วยความน่ากลัวและความนิ่งเมื่อเขาอยู่ต่อหน้าคนที่ไม่ถูกใจ “ เด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกผม ผมมีเมียที่ไหนแม่” “ ไม่ใช่ลูกมึงเลยสิ หน้าตาถอดแบบมึงมาเป๊ะ ไปทำผู้หญิงท้องตอนไหนมา” หรรษาที่ยืนกอดอกพร้อมกับไคเดน เบื้องหน้ามีเด็กหญิงน่าตาจิ้มลิ้มยืนอยู่ “ ผมไม่รู้แม่” “ มันน่าฟาดให้หัวแตกเลยดีมั้ย!!!” “เฮ้ยๆ อย่านะแม่ ผมไม่รู้จริงๆ คู่นอนผมมีเป็น 10 เป็น 100 ป้องกันทุกรอบ” “ ถุงยางอนามัยมันเสื่อมคุณภาพหรือไง ป้องกันยังไงมีเด็กหน้าตาเหมือนมึงอย่างกับย้อนเวลามายืนอยู่ตรงนี้เนี่ย!!” เสียงของหรรษาผู้เป็นแม่เอ่ยขึ้น “ ก็ผมไม่รู้จริงๆแม่” “ มึงไปหาคำตอบมา ไม่งั้นแม่จะฟาดที่หัวแตกเลย!!”

รักแรกในวัยเรียน ก่อเกิดเป็นรอยร้าวในหัวใจ กระทั่ง 10 ปีผ่านไป ‘พราวฟ้า' กับ 'ริว' ก็หวนกลับมาเจอกันอีกครั้ง และการพบกันครั้งนี้มันก็มีแต่ความเร่าร้อน (ชุดรวมเรื่องรักฉบับติดเรท 1)

“ที่รัก ร่างกายของคุณหวานอร่อยไปทั้งตัว หวานจนผมหยุดกินไม่ได้ แล้วตอนนี้ผมหิวอีกแล้ว” ตฤณ ท่านประธานบริษัท วัย 37 ปี หนุ่มโสดหล่อ รวย พ่อบุญทุ่ม ถูกใจใครก็เปย์หนัก ไม่เว้นแม้แต่เลขาสาวสวยที่เขาบังคับมารับตำแหน่ง ด้วยวิธีแสนเจ้าเล่ห์แม้เธอไม่เต็มใจ แต่ในเมื่อเขา “อยากได้” วิธีสุดแสนร้ายกาจเขาก็งัดมาใช้ เพื่อให้ได้เธอมาครอบครอง ***** “ผมขับรถไปรับคุณได้ด้วยตัวเองเลย ไม่ได้ขู่ด้วย เอาให้รู้ไปทั้งบริษัทว่า... คุณเป็นคนของผม ผมมีรถให้เลือกนั่ง 10 คัน ลือกมาสักยี่ห้อเดี๋ยวขับไปหาครับ” “คุณมันบ้า อีตาผู้ชายบ้า เวรกรรมอะไรของฉันเนี่ย แล้วต้องมาอยู่ซอยเดียวกัน” “ท่านประธาน คำที่ถูกต้อง ตกลงขึ้นรถมาหรือยังครับปั้นหยา” “คอยดูนะ ถ้าฉันเจอหน้าคุณ...” “จะสมนาคุณผมด้วยจูบเหรอ” “คุณ!”

My husband, Ryan Costa, is one of the most renowned scientists in the apocalypse. To retrieve a reagent, he goes deep into the high-risk zone with his secretary, Clara Gibson. I, Alice Ashford, lead an elite squad to protect him all the way. But when a zombie horde besieges us, he refuses to retreat. "With the reagent Clara brings back, I can develop a serum that saves all of humanity! Just ten more minutes! Ten minutes, please!" Ryan insists. I feel torn as I see the zombies closing in. I can't gamble with the lives of my squad on a vague, uncertain sliver of hope. In that split second, I knock Ryan out and drag him onto the helicopter. As a result, Clara dies being torn apart by the zombies. When Ryan wakes up, the first thing he does is slap me hard across the face. He rages, "How can you be so selfish? You've doomed all of humanity!" I am sentenced to be burned at the stake. I die in unbearable pain as the crowd curses me relentlessly. When I open my eyes again, I am back at the moment when Ryan stands in front of the helicopter, blocking our retreat. I am just about to speak when I suddenly hear his inner voice, "Clara should have grabbed her makeup bag by now. Hopefully, she brings something back with her. Otherwise, I'll have a hard time explaining myself to Alice." My mind goes blank, and I stare at him in shock. He smiles at me just like he did in my previous life and asks, "Darling, don't you think we should wait?"

แบล็คเกอร์ ลูกชายมาเฟียผู้หล่อเหลาและแสนจะเย่อหยิ่ง ในชีวิตไม่สนใจผู้หญิงคนไหนเลย แต่...ใครเลยจะรู้ว่า เขาหมายตาจับจองเธอไว้ตั้งแต่ 15 ปีที่แล้ว ด้วยแหวนประจำตระกูล กับคำพูดทิ้งท้ายไว้ให้เธอ "อีก 10 ปีข้างหน้า ฉันจะไปทวงค่าเช่าและแหวนวงนี้กับเธอ ด้วยตัวฉันเอง"