Story About Grief

"ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมยังรักเธอ ทั้งๆที่เธอก็ชอบหนีฉัน" "นิวก็ไม่รู้ว่าทำไมยังรักจักรคนเดียว ทั้งๆที่จักรก็ใจร้ายมากเหมือนกัน"

“ธันเดอร์” มาเฟียหนุ่มผู้ที่ฟาดผู้หญิงทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต มีวุฒิภาวะความเป็นผู้ใหญ่สูงพอตัว ผู้ชายพูดตรง ทำจริง เห็นผู้หญิงเป็นที่ระบายอารมณ์ จนกระทั่งมาตกม้าตายให้กับสาวแสบลูกมาเฟียเช่นกัน “บลิ๊ง” ลูกสาวคนโตของบรีสกับเฌอ(จากเรื่องรักพี่ชาย) หญิงสาวผู้ที่ไม่เคยกลัวใครนอกจากพ่อเท่านั้นเป็นลูกสาวคนโตที่โหดจนน้องๆแค่ได้ยินขื่อยังสยอง ความแสบไม่ต้องนับ เพราะเธอคนนี้มีมากกว่าที่คาดคิด จนกระทั่งมาเจอมาเฟียหนุ่ม เรื่องยุ่งๆก็เกิดขึ้นมากมายหลังจากนั้น “ใครเหนือใคร รอชม!!!”

“เดี๋ยวๆ พี่จะตามทำไมนักหนาเนี้ย ไม่มีงาน มีการ ทำกับเขาหรือไง” “ไปเดตกับฉันก่อนซิ” “พี่จะบ้าหรือไง จะชวนสาวไปเดตแต่มาตามบังคับเนี่ยนะ!” “ก็อยากไปเดตด้วยไง” “โอ๊ย!!! จะดึงเปียหนูทำไมเนี้ย! เจ็บนะ” เมื่อหญิงสาวไม่ยอมหยุดเดินหนี หนุ่มมาดขี้เล่นแต่ออกทื่อๆไปสักหน่อยก็คว้าเปียสองข้างของเธอดึงให้หยุดเดิน “อยากไม่ยอมหยุดเดินทำไม” “เชื่อเขาเลย! ดูหน้าหนูด้วย แว่นหนาขนาดนี้มีอะไรให้มาสนใจไม่ทราบ หล่อซะเปล่า” หญิงสาวผมเปียใส่แว่นเอ่ย “เธอฮอตจะตายไป ฉันเห็นตอนเธอถอดแว่นแล้ว” “พูดอะไรของพี่” “คอสเพย์สัปดาห์ก่อน” “!!!!!!!!!”

“ ถ้าเลือกเกิดได้ ก็อยากเกิดมาเหมาะสมกับเธอมากกว่านี้ ในฐานะที่ไม่ใช่พี่ชาย“ หนุ่มหล่อโสดมาดดี แววตามีแต่ความอบอุ่น ผู้ชายที่สุภาพและพูดเพราะคนนี้ เขาคือคนที่เธอเรียกว่าพี่ชายมาตลอดชีวิต “พี่ไทจะไปไหนคะ? ไม่นอนที่บ้านเหรอคะ?” “คืนนี้พี่มีนัดวันเกิดเพื่อนครับ ว่าจะนอนที่คอนโด” “แล้วใครจะไปส่งน้องไปเรียนละคะถ้าพี่ไทไม่อยู่” “พี่บอกคุณพ่อไว้แล้วครับ พรุ่งนี้คุณพ่อจะไปส่งหนูครับ” “ทำไมพี่ไทไปเที่ยวดึกๆได้ ทำไมหนูไปไม่ได้คะ ไม่ยุติธรรมเลยอ่ะ” “หนูยังเด็กนะโมลิน” “โตแล้วค่ะ โตจนมีแฟนได้แล้วค่ะ อุ๊บ!” “โมลิน ไหนพูดอีกทีซิว่ามีแฟน?” “อุ้ย! พี่ไทน่ากลัว ไปหาคุณแม่ดีกว่า” “เฮ้อ”

“เขต ปล่อยเนียร์นะ เจ็บ!!” “นี่ไง อาณาเขตที่เธออยากได้นักหนา!! นี่ไงซาเนียร์!!!” “เนียร์ ไม่ได้…ฮึก! ปล่อยนะ!!” “วันนั้นเธอเสนอตัวมาให้ฉันเอาถึงห้อง!! ยังบอกว่าไม่ใช่หรือไง!!!” เพียะ!!!!! ฝามือเล็กๆของซาเนียร์ฟาดลงบนหน้าหล่อๆของอาณาเขตเต็มแรง “เขตเคยฟังเนียร์มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น ฮึก!” “คงเกิด!! เกิดอยากได้ฉันจนตัวสั่นไง!” “ว่าไงนะ” “เธอจำไว้ ว่าเธอกล้าทำฉันเจ็บ เธอต้องเจ็บกว่าฉันเป็นร้อยเท่า!” “……” ชายหนุ่มเดินออกจากคอนโดของหญิงสาวไปด้วยความโมโห เขาเจ็บเจียนตายสาเหตุมาจากผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอ ความรักของเขาต้องพังลงจนไม่เหลือชิ้นดี

His first love barged into my office and stood before me, mocking, "He doesn't love you at all." I rolled my eyes. "I don't know whether he loves me, but I am Mrs. Brooke now. And who are you, exactly?" I was surprised that there was still someone so clueless in this day and age. Marriage was all about mutual benefit; the idea of love was downright ridiculous. To me, Noah was just a means to an end—a tool that would double my worth. I had never taken him seriously.

Upon hearing about my husband's surgery, I braved a typhoon and torrential rain, driving four hours back to the city. When I arrived at the hospital, my husband, Xander Gray, was lying on the hospital bed, calling out loudly, "I want my wife! Get my wife here!" His buddies around him joked about how his wife had him completely whipped. Everyone said he loved me to death. Blushing, I walked over with a happy smile and held his hand, saying, "I'm here." To my surprise, he shook off my hand in disgust and snarled, "Get lost! You're not my wife! My wife is Beverly Long!"

Right after finishing a meeting, I opened a forum and saw a warning post. The location tag was our company. The title read: “Red flag! What a cheap company. Anyone who joins is a total sucker. They can’t even afford a decent coffee break.” The photo attached showed the expensive coffee and five-star desserts I had just asked my assistant to distribute to everyone. I frowned and tagged the entire group chat, asking if anyone had suggestions about the afternoon tea. A Gen-Z intern who had just joined, Julian Hayes, instantly replied with a voice message: “Boss, no offense, but these assembly-line desserts are full of trans fats. Nobody would eat them.” “A truly humane company hires a Michelin chef to cook and slice everything fresh on site. That’s what real respect for employees looks like.” I laughed in disbelief. Our company’s daily coffee break budget was thirty dollars per person—already considered top-tier in the industry. So I replied, “Since it’s impossible to satisfy everyone’s taste, we’ll cancel afternoon tea from now on and convert the budget into cash for everyone instead.” Less than five minutes later, that post was updated: “Guys, can you believe this? I made a perfectly reasonable suggestion and the lame boss immediately canceled the whole coffee break perk! This is the true face of corporate greed—can’t handle even a little bit of honesty!”

I worked at a sales job and felt pretty good about my work. Then, Vivian appeared. She was a new intern with an insatiable curiosity for others’ private affairs. On Valentine’s Day, my husband, Henry Ambrose, bought a million dollars’ worth of bags from me to help me meet my sales target. Just as I left work to meet him for a date, Vivian sent a snide message. [Your Fitbit just logged an extra thousand steps. That’s literally the exact distance to the hotel next door. Nice work, Lily! You close a million-dollar deal and immediately head to the hotel with the client?] I coldly fired back, [If you’re this desperate to stalk people, you should’ve just joined the K-9 unit.] That very night, parcels of adult toys appeared on my doorstep. Vivian had written a nasty post that had gone viral, and things turned out like this! [This Salesgirl Slept With My Client and Stole My Million-Dollar Commission on Valentine’s Day!] A pair of my ripped silk stockings, which I had tossed in the trash, became her “proof” that I had seduced a client during work hours. Vivian was painted as the victim, while I was viciously smeared as a “salesgirl who slept with clients for commissions.” What Vivian did not know was that Henry was actually a leading researcher worth billions. I only took the sales job because I was bored and wanted to experience something new.

My sister aims her camera at my face as she livestreams. She forces me to get on my knees before her as everyone in her class watches. Then, she tells me to lick her shoe clean. My parents know about her behavior but don't care how it affects me. Their indulgence only makes my sister's behavior worse. This is precisely what I want, though. If one wants to ruin someone, the first step is to turn her into a psycho!