Story Check

“ไคล์อยู่มั้ย?” “นายอยู่ด้านในครับ แต่ว่า….” “ขอบใจนะ” หรรษาเดินตัวปลิวเข้าไปด้านในคลับหรู ก่อนเปิดประตูห้องVVIPเข้าไป เจอปาร์ตี้ของชายหญิงหลายคู่ ก่อนขาเรียวจะเดินตรงคว้าแก้วเหล้าเต็มแก้วแล้วหยุดที่หน้าชายหนุ่มนัยตาเย็นชา ซ่า!!!! แก้วเหล้าทั้งแก้วราดลงบนศรีษะของหญิงสาวที่กำลังนั่งคลอเคลียร์ชายหนุ่มตรงหน้าจนหญิงสาวคนนั้นกรีดร้องออกมา “กรี๊ดดดดดด” “สาระแน!! ไสหัวออกไปห่างๆ!” หรรษาเอ่ย “หรรษา!! เธอทำอะไร” ไคล์เอ่ย “มือมันลั่น” หรรษาเอ่ย “มานี่!” ชายหนุ่มลุกขึ้นก่อนลากแขนหญิงสาวออกจากห้องทันทีด้วยใบหน้าแสนน่ากลัว “ไคล์ หรรษาเจ็บนะ ปล่อยได้แล้ว” “เธอจะก่อเรื่องอีกนายมั้ย!” ไคล์เอ่ย “ใครใช้ให้นังนั่นมากอดนายก่อนละ” “เดี๋ยว! เราไม่ได้เป็นอะไรกัน เธอเลิกรังควานผู้หญิงทุกคนรอบตัวฉันได้แล้ว!” ไคล์เอ่ย “งั้นก็เป็นอะไรกันซะซิ แค่นั้นก็จบ”หรรษาเอ่ย หรรษา แฝดน้องของกะตัญ จากเรื่อง กลรักร้าย เจ้านายมาเฟีย

“ ถ้าเลือกเกิดได้ ก็อยากเกิดมาเหมาะสมกับเธอมากกว่านี้ ในฐานะที่ไม่ใช่พี่ชาย“ หนุ่มหล่อโสดมาดดี แววตามีแต่ความอบอุ่น ผู้ชายที่สุภาพและพูดเพราะคนนี้ เขาคือคนที่เธอเรียกว่าพี่ชายมาตลอดชีวิต “พี่ไทจะไปไหนคะ? ไม่นอนที่บ้านเหรอคะ?” “คืนนี้พี่มีนัดวันเกิดเพื่อนครับ ว่าจะนอนที่คอนโด” “แล้วใครจะไปส่งน้องไปเรียนละคะถ้าพี่ไทไม่อยู่” “พี่บอกคุณพ่อไว้แล้วครับ พรุ่งนี้คุณพ่อจะไปส่งหนูครับ” “ทำไมพี่ไทไปเที่ยวดึกๆได้ ทำไมหนูไปไม่ได้คะ ไม่ยุติธรรมเลยอ่ะ” “หนูยังเด็กนะโมลิน” “โตแล้วค่ะ โตจนมีแฟนได้แล้วค่ะ อุ๊บ!” “โมลิน ไหนพูดอีกทีซิว่ามีแฟน?” “อุ้ย! พี่ไทน่ากลัว ไปหาคุณแม่ดีกว่า” “เฮ้อ”

“เดี๋ยวๆ พี่จะตามทำไมนักหนาเนี้ย ไม่มีงาน มีการ ทำกับเขาหรือไง” “ไปเดตกับฉันก่อนซิ” “พี่จะบ้าหรือไง จะชวนสาวไปเดตแต่มาตามบังคับเนี่ยนะ!” “ก็อยากไปเดตด้วยไง” “โอ๊ย!!! จะดึงเปียหนูทำไมเนี้ย! เจ็บนะ” เมื่อหญิงสาวไม่ยอมหยุดเดินหนี หนุ่มมาดขี้เล่นแต่ออกทื่อๆไปสักหน่อยก็คว้าเปียสองข้างของเธอดึงให้หยุดเดิน “อยากไม่ยอมหยุดเดินทำไม” “เชื่อเขาเลย! ดูหน้าหนูด้วย แว่นหนาขนาดนี้มีอะไรให้มาสนใจไม่ทราบ หล่อซะเปล่า” หญิงสาวผมเปียใส่แว่นเอ่ย “เธอฮอตจะตายไป ฉันเห็นตอนเธอถอดแว่นแล้ว” “พูดอะไรของพี่” “คอสเพย์สัปดาห์ก่อน” “!!!!!!!!!”

นิยายเซ็ต มาเฟียบ้านปีกซ้าย “ ไคเดน ” ชื่อนี้ที่มามาพร้อมกับภาพของมาเฟียหนุ่มรูปหล่อ และเจ้าชู้เสน่ห์แพรวพราว แต่แฝงไปด้วยความน่ากลัวและความนิ่งเมื่อเขาอยู่ต่อหน้าคนที่ไม่ถูกใจ “ เด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกผม ผมมีเมียที่ไหนแม่” “ ไม่ใช่ลูกมึงเลยสิ หน้าตาถอดแบบมึงมาเป๊ะ ไปทำผู้หญิงท้องตอนไหนมา” หรรษาที่ยืนกอดอกพร้อมกับไคเดน เบื้องหน้ามีเด็กหญิงน่าตาจิ้มลิ้มยืนอยู่ “ ผมไม่รู้แม่” “ มันน่าฟาดให้หัวแตกเลยดีมั้ย!!!” “เฮ้ยๆ อย่านะแม่ ผมไม่รู้จริงๆ คู่นอนผมมีเป็น 10 เป็น 100 ป้องกันทุกรอบ” “ ถุงยางอนามัยมันเสื่อมคุณภาพหรือไง ป้องกันยังไงมีเด็กหน้าตาเหมือนมึงอย่างกับย้อนเวลามายืนอยู่ตรงนี้เนี่ย!!” เสียงของหรรษาผู้เป็นแม่เอ่ยขึ้น “ ก็ผมไม่รู้จริงๆแม่” “ มึงไปหาคำตอบมา ไม่งั้นแม่จะฟาดที่หัวแตกเลย!!”

The most popular girl from my high school is getting married. She invites everyone in our class to the wedding. I want to act like I don't see the message, but she deliberately tags me in the group chat. "You kept pretending to be a rich girl like me in high school, but I don't hold it against you. In fact, I'll allow you to attend my wedding tomorrow to see what the rich life is like." The other classmates speak up. "You're so generous, Haley. It's no wonder you can marry someone from the Baumer family. I can't believe you can even forgive someone as materialistic as Emma!" "Does someone like Emma Larkin even deserve to attend Haley's wedding? She's so full of herself." As the insults become worse, Haley Stockwell steps forward to keep the peace. "Come on, let's put this behind us. I'm not bothered by these things since it's been so long. Anyway, let's not bear a grudge against Emma when she's already so poor and ugly." Everyone in the group chat starts singing her praises and calling her kind and innocent. I sneer. Haley is the one who kept pretending to be rich—I'm the true heiress from an affluent family, yet she made me out to be a liar. She turned me into the target of everyone's insults. I check the digital wedding invitation to see that the venue is my villa. The groom looks familiar—isn't he my husband's driver? I smile at the thought of what's going to happen. I reply, "Sure! I have to attend your wedding!"

Our company was having a team building event in the Huka Islands, where every employee would get their own room. As I prepared to check in, my colleague from the same department, Yvonne Caruso, suddenly snatched my ID from my hand. "The rooms are full. The rest of you should find another hotel." I did not say anything much but took my ID back to hand it to the employee working behind the front desk. "One room, please. Thank you." However, Yvonne pushed me away viciously and berated me, "I told you to get lost. Are you deaf?!" I was not prepared for it, and I hit the corner of the front desk hard. I felt a sharp pain in my waist and immediately lost my temper. Yvonne was infuriated when I pushed her back, and she roared at me, "How dare you push me! My dad is the real boss behind this company. He's the Don of the Carusos. Cross me and you won't even see it coming when you die!" I was taken aback and broke out with laughter a second later. The Don of the Carusos, Ian Caruso, was my father. Why did I have no idea that he had another daughter apart from me?

My older brother, Ethan Earnhart, was the Alpha of the Shadow Pack. Right now, he was slicing my chest open with a silver surgical blade. Beside him, my adopted sister, Sara, had tear-filled eyes. "Elina went as far as faking her own death just to escape the loan sharks. She even used the body of a disfigured rogue." Ethan's gaze was filled with disgust. He pointed at the bruises covering my body, marks left when I was alive, and explained calmly to the young healer beside him. "Look. This is what happens to a traitor who betrays the pack and sleeps with filthy rogues. Elina, being the liar she's always been, even found a stand-in for her little performance." My wolf soul hovered beside the operating table and watched in despair as he handled my body the way one would process prey. 'Ethan, that really is me. I was trying to retrieve something you lost. That was why they–' "Check the stomach contents," Ethan said flatly as he cut open my stomach. Unexpectedly, there was no food residue. Instead, there was a single ring. It was corroded black by stomach acid, but the emblem engraved on it was unmistakable. It was the Alpha heirloom Ethan had lost five years ago. I had swallowed it just before I died. I had to protect that secret even if I were dead. Ethan's hand trembled violently while holding the forceps. He tore into my facial flesh like a madman. "Elina?"

The night I found out, I almost fixed it. Almost. My assignment had been changed to Everglades Academy. Two thousand miles south. Swamp territory. Three omegas died there last year. I'd asked Kael to file my school preference. Silver Peak Academy. Together. The way we'd planned since we were twelve, lying in the snow making promises to the stars. Now the screen said Everglades. I called him immediately. He picked up on the second ring, relaxed as always. "Hey." "My assignment," I said. "It says Everglades." "Oh." Not guilt. Recalibration. "Lil came by while I was filing yours. She wanted to play a prank—switched it to Everglades for a laugh." He laughed. Light. Careless. "Deadline's tomorrow night. Just override it yourself. It takes thirty seconds." "If I hadn't checked—" "But you did check." That patience. "Fen. You always check everything. That's why she knew you'd catch it. It was just a joke." Just a joke. So my future was a punchline. My life, someone else's entertainment. I said nothing. I packed my gear. I left for the transport hub on departure day. Kael found me at the platform. His smile was gone. "I told you to override it. You didn't change it back?" "No."

ฮาโล ทายาทตระกูลดัง เจ้าของสายการบินระดับโลกที่ตกหลุมรักสาวน้อยไร้เดียงสา “แม่ครับ ผมไปเรียนก่อนนะครับ” ฮาโลเอ่ย “ไม่กินข้าวก่อนเหรอลูก แม่ทำปลานึ่งของโปรดลูกไว้นะ” กอรักผู้เป็นแม่เอ่ย “ช่วงนี้ผมกินมังสวิรัตครับแม่” ฮาโลเอ่ย “มังสวิรัติ???? อารมณ์ไหน!!” “ผมชอบกิน ผักกาด!! ครับช่วงนี้” “ตามใจลูก แล้ววันนี้จะเข้าบ้านหรือเปล่า” กอรักเอ่ย “ไม่ครับ วันนี้ผมนอนคอนโดครับ มีนัด” ฮาโลเอ่ย ชายหนุ่มทายาทธุรกิจสายการบินชื่อดัง ขับรถสปอตคันหรูออกจากบ้านหลังใหญ่ ตรงไปที่หน้าโรงเรียนมัธยมเล็กๆแห่งหนึ่ง “กาดลืมของอ่ะหน่อย เดี๋ยวกาดรีบไปเอาก่อนนะ โรงเรียนจะเข้าแล้ว” หญิงสาวมัธยมหน้าตาน่ารักเอ่ยบอกเพื่อนสนิท เมื่อเธอลืมรายงานที่ต้องส่งไปวันนี้ซะสนิท “จะไปไหน!” “พี่ฮาโล!! กาดจะไปบ้าน..กาดลืมของ” “ขึ้นรถซิ เดี๋ยวพาไป” ฮาโลเอ่ย “เอ่ออ มะ..ไม่ดีกว่าค่ะ กาดไปเองได้” หญิงสาวหมุนตัวเตรียมจะเดินไปขึ้นรถวินที่จอดอยู่ไม่ไปล แต่ต้องหยุดชะงักเมื่อเสียงดุดันเอ่ยขึ้น “ผักกาด”

เมื่อความรักอยู่ในความลับ และความลับก็ซ่อนอยู่ในความรัก หัวใจของเรื่องนี้จะจบที่ตรงไหน