System Vs Rebirth

My roommate sets me up. She deliberately forces me into a death-trap survival game. As I shut my eyes and wait for death to take me, I realize that the game's bosses can read my mind. "Look at the blood spurting from this baby doll's neck. It's like a fountain of pee." The baby doll is baffled. It's about to launch its ultimate move, but it falters. "Man, look at how this guy is still sweeping the streets when he's so old. Does he not have a pension?" The old man is about to swallow me whole, but he suddenly gets a heart attack. An ambulance takes him away. "Oh, so this is the amusement park's owner. Oh, dear god, he's handsome, albeit a little skinny. I can send him flying with a kick!" The handsome owner's expression darkens. He instantly takes off his shirt to reveal his washboard abs. "Do you still think I'm skinny?"

On my 20th birthday, my father hosts a dinner for our allied families. He lifts his glass with a smile and turns to his old friend, saying, "It's time my principessa chooses a husband from your sons." Without hesitation, I choose the youngest—Salvatore Carlo. Everyone is stunned. After all, I'm Estella Vinci, the eldest daughter of the Vinci family. I was born into wealth and power, with a father from a long-established Virellian mafia family and a mother from Montavira's ruthless DeNucci bloodline. And yet, I was hopelessly in love with Giovanni Carlo, third son of the Carlo family. In my past life, I got exactly what I wished for. I became his wife. He got what he wanted too. With my father's power, he became the heir of the Carlo family. But after we got married, my adopted sister Eleanor Vinci became his mistress. When my father found out, he was furious. He sent her far away in marriage to Norland. From that day on, Giovanni hated me with everything he had. He drowned himself in nightclubs, night after night, always bringing home women who looked just like Eleanor. He let them mock me and humiliate me. On my birthday, one of them poisoned my cake. I died with hatred in my heart at eight months pregnant. Now that I am reborn, I decide to let them have each other. But the moment I choose Salvatore, Giovanni loses his mind.

ซูเมิ่ง นักธุรกิจสาว ทะลุมิติมาเกิดในร่างบุตรีแสนชังในตระกูลขุนนาง ไม่ยังถูกส่งให้มาแต่งงานกับท่านแม่ทัพตระกูลศัตรูเพื่อเป็นตัวประกัน โดนสามีทิ้งหรือ....ดียิ่ง ข้าจะได้ออกไปก่อร่างสร้างตัวด้วยสองมือของตนเอง ........ นางเอกหัวธุรกิจ vs ท่านแม่ทัพเจ้าแผนการ ปากอยู่นู่น ใจอยู่นี่

ตอนมีชีวิตอยู่ก็ยากจนแสนเข็ญ เมื่อตกตายไป ยังต้องเข้ามาอยู่ในร่างของคุณหนูตกอับที่อาภัพรัก ถูกคู่หมายทิ้งร้าง จนนางเฝ้าถามฟ้าดินว่าเหตุใดไม่ปล่อยให้นางตายไปเสีย ตายแล้วตายเลยมิได้หรืออย่างไรกัน!!! เรื่องย่อ ผู้จัดการร้านเหล้าชื่อดัง กลับต้องกลายมาเป็นคุณหนูตกอับแห่งสกุลเหอ เหอหลี่น่า ทั้งที่ตายตกไปแล้ว เหตุใดยังฟื้นตื่นขึ้นมาอีกเล่า วิบากกรรมอันใดที่เคยก่อ จึงต้องมาใช้ชีวิตลำบากลำบนเช่นนี้ ครอบครัวถูกโกง ผู้คนมินับหน้าถือตา คู่หมายที่ให้คำมั่นกันไว้ก็แต่งสตรีอื่นเข้ามาแทนที่ คอยดูเถิด ข้าจะเป็นเศรษฐีนีของแคว้นให้ดู เหอหลี่น่า VS จ้าวหวังหย่ง “ทาบทาม หมายถึงแต่งงานน่ะหรือ” “ใช่” “ไม่ต้องๆ ข้ามิได้คิดมาก แต่ท่านต้องรีบไปซื้อยาห้ามครรภ์มาให้ข้า” “เหตุใดต้องดื่ม ข้าจะรับผิดชอบทุกอย่าง” “ข้าจะดื่ม แล้วข้าก็จะไม่แต่งด้วย!”

แม่สื่อมือหนึ่ง VS รัชทายาทผู้มีโชคอัปมงคล...ศึกนี้ใครจะอยู่ ใครจะ(โดน)ฟ้าผ่า!? "เสิ่นอวี้เจา" แม่สื่ออันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง ผู้ปฏิเสธงานจากตระกูลใหญ่ได้หน้าตาเฉย กล้าแว้ดใส่องค์จักรพรรดิ และตั้งปณิธานว่าจะไม่มีวันหาคู่ให้ "องค์รัชทายาท" ผู้มีโชคดั่งดาวหายนะเป็นอันขาด! แต่แล้ว...ด้วยแผนลวงอันแนบเนียน นางกลับถูก จับย้ายเข้าตำหนักรัชทายาท เสียเอง! การอยู่ร่วมชายคากับ "ฉู่มู่ฉือ" บุรุษผู้ปากร้าย พลังทำลายล้างสูง แต่หน้าตาดีระดับปีศาจ นับเป็นฝันร้าย หรือจุดเริ่มต้นของเกมอันตรายหัวใจ!? เมื่อนางยิ่งหนี เขายิ่งไล่ เมื่อนางคิดแก้เผ็ด เขากลับยิ้มรับราวกับถูกจีบ และเมื่อ "แม่สื่อ" ต้องมาคัดเลือก พระชายาให้ผู้ชายที่ตนเองไม่อยากยุ่งด้วยที่สุดในแผ่นดิน เรื่องวุ่นๆ จึงเกิดขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน!

My mother-in-law got kidnapped, but my powerful husband, who ran both sides of the law, was too busy throwing a birthday bash for his old flame's dog. The kidnappers warned them they'd kill her if he didn't show up. I didn't beg him to act because, in my past life, I dragged him away from that party despite being eight months pregnant to save his mom. His old flame, who tagged along, got spotted by the kidnappers' lookout. They assaulted her and brutally killed her. Her body parts were left to be eaten by dogs. Furious, he gunned down the culprits and vanished for a month. When he returned, he never mentioned it. Then I gave birth to our son and was full of joy. But he threw me into the woods, weak and defenseless. Wild animals tore me apart, leaving nothing behind. "You were jealous of Alicia and had the kidnappers kill her?" he accused. "You don't deserve her happiness." When I opened my eyes again, I was back to the day his mom got kidnapped.

The day I went into labor with the twins, I bribed the family doctor to shoot me up with every heavy-duty suppressant he could get his hands on. Anything to stall the birth. Why? Because in my last life, Vincent—my husband, the Don—claimed to have a low sperm count. To guarantee an heir, he lined up ten mistresses and told the whole house: whoever popped out a son first, her kid would be the next Corleone Don. He promised if I delivered first, he'd ditch the others. Said our baby would inherit the throne. I bought every word. When I found out I was carrying twins, I couldn't stop shaking—I thought I'd won. But after I gave birth, he tossed me and the babies into the freezing wine cellar and locked the place down. "Lucy came from nothing. I just wanted to give her kid a name. You started rumors, pushed her into despair, and now she's dead—her and the baby. You're vile. Not fit to be the Don's wife. Think about what you've done. I'll open the door in three days." Then he had the butler seal it shut. What he didn't know? That night, the cellar caught fire. Me and my babies? Burned alive. When I opened my eyes again, I was back—right before labor. This time, I'm not staying. Soon as I deliver and get back on my feet, I'm taking my kids and disappearing for good.

On the night of Halloween, my best friend, Mina Corvelle, rushes to save the black cat before me, triumph dancing in her eyes. That is when I, Elora Aldridge, realize that she has been reincarnated, too. In my past life, she scorned the stray for being filthy, so she kept her distance. So, it was I who took pity on the cat and rescued it. When I walked past an old blind woman manning a roadside stall, she told me that the cat was a rare dark fortune cat. Once it recognized a master, it would draw dark riches from all directions and bring unimaginable wealth. I dismissed it as superstition. Yet, the very next day, I was inexplicably promoted to director of the department. Soon after, my family's dilapidated old house found itself part of a redevelopment scheme, and we were given compensation of eight apartments and 30 million dollars in cash. Even the enigmatic golden boy of Lakeshire, Cassian Mercer, started to pursue me relentlessly, declaring that he would only marry me and no one else. But not long after I married Cassian, Mina trapped me—and the black cat—inside the apartment. She then set it on fire, burning us alive. Outside the inferno, she screamed, "Why should you get everything without even lifting a finger? All those riches should've been mine!" When I open my eyes again, I find myself back at the very intersection.

In the Sinclair pack, I had always been different. Years ago, my grandfather saved the Elder’s life. To repay that debt, the Elder promised that one of his grandsons would become my mate. In my first life, on the night of the Blood Moon, he asked me, “Evelyn, who will you choose?” Blushing, I pointed to the brightest star of the tribe, Andrew Sinclair. But after our wedding, he kept me at a distance. I was confused—until one night, I opened the wrong door. Andrew was on one knee, clutching my cousin Clara’s portrait as if it were his lifeline. His body moved in a way that made my heart twist. My world collapsed. He had never loved me. His heart—his desire—had always belonged to her. Darkness swallowed me, body and soul. My husband lied to me and betrayed the oath we had sworn to the Moon Goddess. The cruel truth broke me, and sickness followed. I died with his child inside me—alone. But the moon gave me another chance. I woke again on that same night. The Elder smiled down at me. Four portraits lay before him. “Evelyn, tonight is your twenty-first rite. Who will you choose?” “You’ve always chased Andrew,” he said kindly. “It must be him—” “No!” The hall fell silent. “Grandfather… I don’t want Andrew.” In panic, I snatched a portrait. “I want him!” The boy on the page wore black. His skin was pale, his lips curved in a mad, crooked smile. William Sinclair. The sick wolf. The one everyone mocked. But I remembered how he had tried to help me find a good doctor. He was the only one who had cared about me when I was dying. And yes—this time, I chose him.

[นางเอกเคยแต่งงานแล้ว พระเอกบริสุทธิ์ แต่งก่อนรักทีหลัง] ธิดาตระกูลขุนนางตกอับผู้อ่อนหวาน VS ขุนนางผู้ทรงอำนาจที่สูงส่งและเย็นชา ตระกูลของจี้หานอีตกต่ำลงเมื่อนางอายุสิบสี่ปี ครั้นอายุสิบหกก็ถือหนังสือหมั้นหมายแต่งเข้าสกุลเซี่ย ตระกูลผู้ดีเก่าอันสูงส่ง ตลอดสามปีที่ออกเรือน แม้สามีจะเย็นชาหมางเมิน แต่นางก็ปฏิบัติหน้าที่ภรรยาอย่างสุดความสามารถ เพียงเพื่อจะเป็นภรรยาที่ดีและเพียบพร้อมผู้หนึ่ง สามีของนางรูปโฉมหล่อเหลา สง่าผ่าเผยดุจวิญญูชน อนาคตยาวไกลไร้ขีดจำกัด ผู้คนต่างพากันบอกว่านางควรรู้จักเจียมตน ด้วยตระกูลนางไร้ที่พึ่งพิงแล้ว การได้แต่งเข้าสกุลเซี่ย ย่อมถือเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่ ทว่า ในคืนหิมะโปรยปรายคืนหนึ่ง หลังสามีทิ้งนางไปหาหญิงในดวงใจเขาอีกครั้ง นางก็พลันตาสว่าง สามีไม่เคยรักนางเลย ดังนั้น ในปีที่นางอายุสิบเก้า ภายใต้เสียงเย้ยหยันของสามีที่บอกว่านางจะต้องเสียใจ นางกลับถือหนังสือหย่าเดินจากไปด้วยความเด็ดเดี่ยวเพียงลำพัง จี้หานอีเดิมคิดไว้ว่าหลังหย่าขาด จะพามารดาไปเปิดร้านค้าที่เจียงหนาน ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเรียบง่าย แต่ชายหนุ่มผู้แสนเย่อหยิ่งและเย็นชาที่สุดในบรรดาตระกูลขุนนางเมืองหลวง กลับบอกว่าจะแต่งกับนางเสียอย่างนั้น 'เสิ่นซื่อ' เปรียบดั่งจันทร์กระจ่างฟ้าซึ่งลอยเด่นกลางค่ำคืนอันหนาวเหน็บ ยากที่ผู้คนจะเอื้อมถึง ชาติตระกูลสูงส่ง มีอำนาจราชศักดิ์ ทั้งยังขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาไร้หัวใจ แต่เขากลับกล่าวว่า "เจ้าลองตรองดูสักสองวัน ว่าจะยินดีแต่งกับข้าหรือไม่" แต่ในใจกลับเตรียมคำพูดประโยคถัดไปไว้แล้วว่า หากเจ้าไม่ยินดี ข้าก็จะรอเจ้าต่อไป จี้หานอีหารู้ไม่ว่า คุณชายน้ำแข็งพันปีเช่นเสิ่นซื่อ ได้มอบหัวใจให้นางมาตั้งแต่สมัยเริ่มมีความรักในวัยเยาว์ ภายใต้ความห่างเหินและหยิ่งทะนงนั้น ล้วนเปี่ยมด้วยความอดกลั้นและความรักลึกซึ้ง ถึงขั้นซุกซ่อนความปรารถนาที่จะครอบครองนางไว้ได้อย่างแนบเนียน