Tagalog Ng Mga Kulay の小説・ストーリー

Agad niyang inabot ang kanyang kamay upang pasalamatan ang security personnel, dahil ayaw niyang maabala pa ito. Pagkaalis ng security personnel, agad nagtipon-tipon ang mga tao sa opisina ng mga sekretarya at nagsimulang pag-usapan ang tungkol sa bulaklak. "Ang kahulugan ng kulay rosas at puting phalaenopsis ay 'Mahal kita.’” "Bilangin mo, may labing-siyam na phalaenopsis! Ang ibig sabihin niyan ay 'inaasam ang habangbuhay na pagsasama at walang hanggang paghihintay.'”

sabi ni Aya. "Tingnan niyo ang orange, ang cute!" sabi ni April. "Bilhin natin, wait!" sabi ni Tob. "Ate, 'yong kulay yellow, violet, orange at red na couple shirt!" nakaniting sabi ni Tom sa tendirea kaya kinuha niya ito. Tumingin-tingin pa ako sa iba kung ano pang mga naka-display nang may nakita akong kulay asul na couple shirt. Ang cute tapos may nakatatak na ‘your my dream.

"Ilang oras akong nakatulog?" "Three... Mababa na ang araw at hindi na ganoon kainit." tinuro ko ang araw na naghahanda na sa paglubog. Ngumiti naman siya dahil sa kulay ng langit... Hindi na 'yon asul, kung pinaghalo nang kulay red orange, orange, pink and other hues that makes it more beautiful to stare at. Nag r-reflect iyon sa sa dagat.

Balewala rito ang napakaganda at kahanga-hangang paglubog ng araw sa kanluran. Sa pagaagaw ng liwanag at dilim ay nakalikha iyon ng pagsasanib ng dalawang kulay, ang dilaw at pula na kapwa dumisenyo ng isang pambihirang repleksiyon dumagdag sa lalong ikakamangha ng makakakita. Puwera nga lamang sa nilalang na ito, na hindi batid ang bagay na hatid ng tanawing iyon.

Unang kita mo palang ay alam mo na agad na hindi basta mayaman lang ang nagmamay-ari nito. Napatitig ako sa hagdan na para bang kulay ginto ang kulay sa sobrang kinis pero ang totoo ay kayumanggi talaga ang kulay nito. Sa malaking bagay na nasa sentro at nakasabit sa itaas ay mas lalong napaglaglag ng panga ko. Wow! Ngayon lamang ako nakakita ng ganiyang klaseng ilaw. Anong tawag nila riyan?

Pasimple kong tiningnan ang mga telang nakahelera sa daan. Mapupula't matingkad ang kulay ng mga 'yon at kumikinang tuwing nasasanigan ng araw. Makapal ang tela at halos punuin na nila ng abaloryo ang dulo ng bawat tela. Ang iba'y ginto pa ang kulay. Napataas ang kilay ko habang nakatingin sa mga 'yon, at para saan naman ito?

Hindi ko maipaliwanag. Hanggang sa ang lamig ay naramdaman ko—literal na nahahawakan. Umuulan na ng niyebe. Ang unang niyebe. Saksi ang niyebe sa naging katapusan. Subalit ang niyebe ay hindi kulay puti bagkus nahaluan iyon ng ibang kulay mula sa mga taong nawalan ng buhay. Ito ay kulay pula, kulay dugo.

Hindi ba s’ya kinikilabutan? “Cenn, ‘wag ako. Alam ko na ‘yang mga istaylan mo,” wika nito na nakakalokong nakatingin sa akin habang ang daliri nito ay nilawayan sabay punas sa magulo n’yang kilay. “Tingnan mo naman ang kulay ko, kulay pinutukan ng glutathione,” proud na saad nito. “‘Diba ‘to ‘yong gusto mo sa lalaki?”

Paalam ni Manang Pasing na sinang-ayunan naman namin ni mommy. "Wow," Dumako ang tingin ko sa paborito ko sa lahat. Ang iba't ibang klase na kulay ng Bogambilia plans, lalo na ang kulay dilaw at puti. Lumapit ako roon at pumitas ng bulaklak at nilagay ko iyon sa gilid ng aking tainga.

~*~ Unti unting nawala ang nakakasilaw na liwanag sa harapan ko kaya unti unti ko nang binaba ang dalawang kamay ko na pinangharang ko sa mukha ko. Pagkababa ng kamay ko ay bumungad sa akin ang isang maliit na kulay berdeng nilalang. Patalon talon ito habang natatarantang lumilikha ng munting ingay. "KOKAK! KOKAK! KOKAK!" pag-iingay nito.