Tkam Chapter 21 Summary

หลิวหลงผิง แพทย์สาวจากยุคศตวรรษที่ 21 ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของสตรีที่มีชื่อแซ่เดียวกันและจำเป็นต้องแกล้งบ้าเพื่อความอยู่รอดของตน กับ จวิ้นอ๋อง องค์ชายสี่ที่ชีวิตเหมือนถูกสาปต้องสวมหน้ากากครึ่งซีกตั้งแต่ยังเยาว์ ภายใต้หน้ากากที่ไม่ได้แค่ปกปิดความน่ากลัวของบาดแผลเท่านั้นแต่มีบางอย่างที่ลึกลับชวนให้นางต้องค้นพบคำตอบนั้นให้จงได้ หนึ่งคนดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดแต่อีกคนดั่งมัจจุราชที่คอยตามติดเหมือนเงา นางจะรอดพ้นจากเงื้อมมือของเขาไปได้อย่างไร เมื่อปากบอกว่าเกลียดชังแต่ไม่ยอมให้นางห่างจากตัวเลยแม้เพียงก้าวเดียว - - - - - - - - - - - "ไม่ว่าเจ้าจะหนีข้าไปไกลมากเพียงใดข้าก็ตามเจ้ากลับมาได้เช่นเดิม เพราะชีวิตของเจ้าเป็นของข้า" "ท่านเป็นบ่อเงินบ่อทองของข้าเลยนะ ข้าต้องโง่เพียงใดถึงต้องหนีท่านไป" "เจ้าว่าอะไรนะ?"

เดิมทีเธอเป็นแพทย์ในสนามรบที่มีชื่อเสียงในศตวรรษที่ 21 แต่เมื่อเธอเดินทางข้ามมิติ เธอก็ได้กลายมาเป็นพระชายาหลีผู้อัปลักษณ์ ที่ถูกรังแกทุกหนทุกแห่งและไม่ได้รับความโปรดปราน ทั้งชายารองผู้ไร้เดียงสา และญาติผู้น้องผู้เสแสร้งทำเป็นบริสุทธิ์ที่ต่างเข้ามายั่วยุนางทีละคน? เช่นนั้นคงต้องถามเข็มเงินในนางก่อนว่าจะยอมหรือไม่! ส่วนองค์ชายหลีผู้เย็นชาและไร้หัวใจ เราหย่ากันเถอะ! ขณะที่นางถือใบหย่าและกำลังจะวิ่งหนี องค์ชายหลีก็เข้ามาขวางนางไว้ที่มุมห้อง! “นี่คือใบหน้าที่แท้จริงของเจ้าสินะ เจ้าจะวิ่งไปที่ใด?” มุมปากของชายคนนั้นแผ่รังสีที่อันตรายออกมา นางตื่นตระหนกและแสดงเข็มเงินในมือ "ท่าน...อย่าเข้ามานะ ท่านเคยตรัสว่าต้องการหย่าชายามิใช่หรือ?" องค์ชายหลีแย่งใบหย่ามาก่อนจะฉีกทิ้ง! “ข้าพูดผิดไป ข้ามิได้มิต้องการภรรยา ข้าเพียงแค่อยากปกป้องภรรยา! กลับบ้านกับข้า!”

ฮ่องเต้ฮั่วจงจักรพรรดิของแคว้นต้าอู่ เพราะต้องปวดหัวกับเหล่านางสนมที่มีมากจนเกินไป ถึงกับต้องปิดหูปิดตาไม่ข้องแวะกับนางสนมคนใดมากกว่าหนึ่งครั้งและปล่อยให้ขันทีคนสนิทเป็นคนคัดเลือกป้ายของนางสนมในแต่ละค่ำคืนกันเอง จึงทำให้นาง….จ้าวซูหลินหญิงสาวที่ถูกรับเข้าวังมาเพื่อเป็นสนมมาแล้วถึงสองปีแต่กลับถูกทอดทิ้งให้อยู่อย่างเดียวดายเพียงลำพังในเรือนที่ห่างออกไปแสนไกล จ้าวซูหลิน... แพทย์สาววัยยี่สิบหกปีจากศตวรรษที่ 21 ที่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของพระสนมที่ไม่เป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้ เพราะเคยใช้ชีวิตอย่างท้าทายและอิสระมาก่อนนางจึงรู้สึกเบื่อหน่ายที่จะอยู่ในวังหลวงแห่งนี้ * * * * * * * * * * "ข้าอยากออกไปจากที่นี่" "ท่านเป็นถึงพระสนมเหตุใดถึงได้มีความคิดเช่นนั้นกันล่ะ" "ท่านไม่รู้อะไรหรอกลำบากอยู่ข้างนอกอาจจะดีกว่าอยู่ในวังหลวงที่แสนจะน่าเบื่อหน่ายนี่ก็เป็นได้" "เช่นนั้นท่านก็รับสิ่งนี้ไป" "อะไรหรือ" "มันคือยาพิษ หากท่านอยากออกไปจากวังหลวงแห่งนี้ก็มีเพียงต้องใช้วิธีนี้เท่านั้น" "ท่านว่าอะไรนะ"

อีตาบอสบ้า ฉันเป็นเลขานะ ไม่ใช่บาริต้าชงกาแฟ แกล้งให้ฉันชงกาแฟให้ตั้ง 20 แก้วแล้วยังไม่พอใจ งั้นแก้วที่ 21 แก้วสุดท้าย เอาเกลือไปแทนน้ำตาลก็แล้วกัน!!

ถานเซียนเซียน นักวิจัยด้านการเกษตรในศตวรรษที่ 21 ทำงานอยู่ดี ๆ กลับหัวใจวายเฉียบพลันจากการทำงานหนักเกินไป วิญญาณของเธอถูกส่งไปเข้าร่างเด็กสาววัย 15 ที่มีชื่อแซ่เดียวกันในยุคโบราณที่แสนจะล้าหลังและอยู่ในช่วงปีแห่งความแห้งแล้งมากที่สุดในรอบหนึ่งร้อยปี ถานเซียนเซียนฟื้นตื่นมาอย่างอ่อนล้าและตั้งมั่นว่าจะใช้ความรู้ที่มีพาครอบครัวอยู่ดีกินดีให้ได้

สีหราช เลิศรัตนวรชัย อายุ 21 ปี หรือสิงโต มีสายพันธุ์ อัลฟ่า ฟีโรโมนกลิ่นเหล้านอก มีนิสัยอารมณ์ร้อน พูดจาโผงผาง เป็นนักแข่งรถระดับฝีมือฉกาจ ความที่เป็นลูกคนเล็ก จะมีความเอาแต่ใจเล็กๆ อยากได้อะไรก็ต้องได้ มีความเป็นผู้นำสูง  กลิ่นหอม กำจรวัฒนา อายุ 18 ปี โอเมก้ากลิ่นมะลิ เขาเป็นเด็กกำพร้า พ่อของเขาที่เป็นเพื่อนสนิทกับเฮียสิงหล เสียชีวิตกะทันหัน แม่ของเขาหนีไปมีครอบครัวใหม่ ทำให้กลิ่นหอมไร้ที่พึ่ง เฮียสิงหลจึงรับอุปการะกลิ่นหอมได้รับกลิ่นหอมเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์เลิศรัตนวรชัย กลิ่นหอมทำหน้าที่เป็นแม่บ้านดูแลความความสะอาด เขาได้รับโอกาสจากแสนดี ที่ส่งเขาเรียนมหาวิทยาลัย แสนดีให้กลิ่นหอมไปมหาลัยกับสีหราชทุกวัน โดยไม่รู้เลยว่าแสนดีกำลังฝากปลาย่างไว้กับแมว

จะทำยังไง...เมื่อเขาดันไปตกหลุมรักผู้หญิงที่คิดว่าเป็นคู่ขาของเพื่อนรัก และจะทำยังไง เมื่อคำปฏิญาณของกลุ่ม เป็นห่วงมัดคอทำให้เขาต้องเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ "เรื่องเดียวที่เราจะไม่ทำ ก็คือเอาผู้หญิงต่อจากเพื่อน ถึงแม้ว่าเพื่อนจะไม่เอาแล้วก็ตาม" วรายุ เหมบดินทร์...วาโย อายุ 26 ปี ทายาทโชว์รูมรถหรูนำเข้าและเป็นเจ้าของสนามแข่งรถชื่อดัง เฌอนารีน สิริวศินทร์...เฌอ อายุ 21

เพราะมีหน้าที่สำคัญต้องทำ แต่ก็โดนรุ่นน้องจอมป่วนอย่างเลโอ Nightshade มาวุ่นวาย ตามจีบไม่เว้นแต่ละวัน "ทฤษฎี 21 วัน" เลยถูกใช้เป็นไม้ตายเด็ดของฉัน คิดว่ามันจะกันคนกะล่อนอย่างหมอนี่ให้พ้นทางได้มั้ย?!

เมื่อผีสาวแสนสวยโผล่มาในถ้ำเสือ สุดท้ายก็ต้องตกเป็นเหยื่อ เพราะเสือจะขย้ำผี “ผีอะไร หลอกเก่งชะมัด หลอกให้รักแล้วก็จากไปเงียบๆ” *วันฮาโลวีนที่แสนเร่าร้อน ผีสาวสุดเซ็กซี่ที่เขาจับกระแทกทั้งคืน แท้จริงเธอคือน้องสาวของเพื่อนสนิท เขาจะทำอย่างไร ถึงจะได้ครอบครองผีสาวตนนั้น* พระเอก สรวิชญ์ (เสือ) อายุ 25 ปี นักศึกษาระดับปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยชื่อดังในลอนดอน ประเทศอังกฤษ นางเอก อัญรินทร์ (น้ำผึ้ง) อายุ 21 ปี นักศึกษาปี 3 คณะบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยชื่อดังในประเทศไทย

SUMMARY: Haunted by her aunt’s final words, Lyra disguises herself as a maid in Veyron's territory—the ruthless pack leader responsible for the destruction of her village. Survival is her only goal… until Veyron claims her as his fated mate. To Lyra, he is nothing but a monster wrapped in power and bloodshed. Loving him is unthinkable. Escaping him feels impossible. As an ancient prophecy begins to close in around her, Lyra discovers that her fate is far more dangerous than she ever imagined—and that the bond tying her to Veyron may be the key to either her awakening or her ruin. Tormented by his past and an approaching darkness, Veyron never expected his fated mate to be living in his home—or to reject him. When he loses control, he proves her right to fear him. Even with the fate of the world at stake, he can’t risk letting her out of his sight… and despite everything, he still wants her. TRIGGER WARNING: Morally gray werewolves, forced intimacy, and romance that lives firmly in the “this is probably a red flag” zone. Consent may be compromised. Proceed with caution—and maybe a glass of wine. CHAPTER PREVIEW: Lyra swallowed hard, her throat dry, but the words escaped her lips before she could stop them. “I’m a reject,” she whispered, her voice cracking. “The man who was supposed to be my mate chose my sister instead.” His palms slammed the wall beside her head as his roar blew the hair out of her face. Lyra flinched, recoiling. His growl deepened, reverberating through the small space. “Whoever rejected you is irrelevant,” he snarled, his voice dripping with finality. “You. Belong. To me.”