Tula Tungkol Sa Pagkain Novels & Stories

Napatigil siya nang biglang kumaway ang Tiya sa harap niya, para agawin ang atensyon. “Kumain ka na ba? Halika sa kusina!” Hindi na ito naghintay ng sagot, hinila agad si Riva papasok. Kahit gusto niyang tumanggi, hinayaan na lang niya. Pagdating sa kusina, bumungad sa kanya ang isang hanay ng iba’t ibang putahe—adobo, kare-kare, paksiw, chicken curry, monggo, sayote, at kung ano-ano pa. Ang bawat isa ay maayos na nakaayos sa maliliit na lalagyan, may usok pa, halatang bagong luto.

Simple lang ang pagkain, malaki ang mga servings, ngunit hindi gaano kamahal na palagi itong naging paborito ni Thalia. Nakayuko siya sa upuan, isang baso ng alak sa harap niya, ang mga mata niya ay mabigat mula sa mga inumin na iniinom niya kanina. Nakatingin siya nang walang kalatoy-latoy sa menu, ang isipan ay hindi nakatuon sa pagkain kundi sa patuloy na sakit na walang katapusan. Then, out of the corner of his eye, he saw her.

Gumagaralgal na sagot niya. Ang ibang tao ay nagsialisan na, samantalang ang iba naman ay naroon pa rin titig na titig kay Thana at animo'y kakainin ito ng buhay. Halatang napaniwala ni Tiffany ang lahat maliban sa'kin na sa simula pa lang ay alam ko na kung ano nga ba ang totoo niyang nakaraan.