Uncontrollable Bad Thoughts About God

"เคยได้ยินสุภาษิตที่ว่าเกลียดอะไรก็ได้อย่างนั้นไหมที่รักไม่ชอบผู้ชายร่านๆอย่างเซอร์เวย์แต่ระวังจะมีผัวชื่อเซอร์เวย์ไม่รู้ตัวนะครับ"

เพราะอุบัติเหตุทำให้สองพี่น้องต้องมาผูกติดอยู่ด้วยกัน คนพี่ทำงานตัวเป็นเกลียวหาเลี้ยงน้องเพียงลำพัง ในขณะนั้นผู้ช่วยคนสนิทที่มีอายุเท่ากันก็ปรากฏตัวขึ้น อีกทั้งยังมีเพื่อนสนิทที่ไม่คิดเป็นแค่เพื่อน...

The shivering cold sensations make her untouchable. The terrifying harsh mannerisms make her unreachable and the agonizing shattered heart make her undesirable. She is the Ruthless, the nerd, and was falling out of love slowly until she met the bad boy in the club. He should have hated her, despised her because of being so difficult to get. But the thing is, he never even tried. And the consequences slowly pulled him deeper to the ruthless although she has always pushed him so hard. However, her resistance that enlisted from her broken heart slowly fades, She started falling in love with him but in the process of unravelling him, she gets shattered again and it was his true identity and goals that made her feel betrayed all over again. Will he be able to make her believe in him one more time? And if so, will this story even have a happily ever after ending?

'เขาเพียงเข้ามาหลอกให้เธอหลงรักเพราะความเเค้นส่วนตัว สาเเก่ใจเมื่อไหร่ค่อยทิ้งเหมือนขยะชิ้นหนึ่งที่ไร้ค่า' หญิงสาวผู้น่าสงสารต้องกลายมาเป็นเหยื่อในเกมเเก้เเค้นของคนเลว คนที่เป็นดั่งศัตรูกับพี่ชายของเธอโดยที่เธอเองไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังโดนเขาหลอกให้หลงรัก หากเขาสาเเก่ใจเมื่อไหร่ค่อยทิ้งขว้างเธอเหมือนขยะชิ้นหนึ่งที่ไร้ค่า เพียงเพราะอยากทำให้พี่ชายของเธอเจ็บปวดเจียนตาย

คนอย่างเธอ อยากได้อะไรก็ต้องได้ ยิ่งอะไรที่ได้มายาก ๆ มันยิ่งท้าทาย เหมือนกับที่เธออยากได้ผู้ชายจอมเย็นชาคนนั้นแต่เขาดันมีเจ้าของ

Agatha dipaksa menikah dengan anak dari sahabat ayahnya yang bernama Bima, ia tidak menyukai wanita karena kejadian di masa lalunya. "Gue bukan guy gue cuma benci cewek gara-gara masa lalu gue" Bima. "Kalo gitu biar gue yang buat rasa benci itu hilang" Agatha. Semakin hari mereka semakin dekat sampai salah satu dari mereka memiliki perasaan, namun sayangnya ia bersikap seolah-olah tidak ingin menikah dengan pilihan ayahnya. Suatu kejadian membuat mereka jauh. Di hari kelulusan Agatha orang tuanya memberi tahukan padanya jika ia dan Bima harus memberikan keturunan secepatnya hal itu membuat keduanya merasa stress. Hingga akhirnya Agatha bekerja sebagai sekretaris pribadi Bima, walau hubungan mereka di kantor tidak pernah terlihat seperti pasangan suami istri. Suatu hari ternyata takdir merubah kehidupan mereka.

...รัก หรือ สงสาร.... "ถ้าไม่ได้รักก็ปล่อยฉันไปเถอะ" "แม่อุ่น อึก ปุยนุ่นอยากให้แม่อุ่นอยู่กับป๊ะป๋า ฮื่อ "

"ไลลาไม่ได้ตั้งใจ..." เสียงหวานเอ่ยออกมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกลัวในท่าทีของรุ่นพี่หนุ่มรวมถึงตั้งใจอยากที่จะอธิบายให้อีกคนได้รู้ ทว่า...คนตัวสูงที่ยืนคร่อมร่างเล็กอยู่ก็ไม่คิดสนใจ "ทำไม อยากได้ฉันมากนักเหรอ" ดวงตาคมจ้องมองถามคนตัวเล็ก "พะ พี่คามิล...มันไม่ใช่แบบนั้นนะคะ" "ครั้งเดียวไม่พอใจใช่ไหม" ปากหนายังคงถาม "มะ ไม่ใช่นะคะ พี่คามะ..." ไม่รอให้ริมฝีปากบางได้พูดจบ "ถ้าอยากได้ฉันนัก ฉันก็จะสนองให้..."

Hazel doesn’t like boys, in fact, she stays as far away from them as possible. She wears baggy clothes, doesn’t do makeup and tries her best to go unnoticed. Her plan worked… for a while, until she got the baddest boy in her university hot on her tails. Worst of all? He is her roommate. How will she possibly survive ? Cover by : FatimaZahra970 (Wattpad)

ทิซเหนือ - วาริน “อยากมีเงินใช้มั้ย ?” ถ้าผมถูกใจใคร ผมก็จะไม่ลังเลที่จะชักจูงผู้หญิงพวกนั้นด้วยเงิน อย่างที่ผมกำลังยื่นข้อเสนอให้กับผู้หญิงตรงหน้า “…คะ ?” ท่าทางซื้อบื้อของเธอดูจะไม่เข้าใจที่ผมพูดสักเท่าไหร่ ผมลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วเดินเข้าไปใกล้ๆ กับผู้หญิงตรงหน้า ก่อนจะใช้มือโอบเอวเธอเอาไว้แบบหลวมๆ “คะ คุณทิสเหนือคะ” เธอดูจะตกใจมากพอสมควร รีบผลักผมให้ออกห่าง แต่ผมยังคงโอบเอวเธอไว้อยู่ “เรียกฉันว่า คุณเหนือ” “ฉันสามารถให้เงินเธอใช้ได้ไม่ขาดมือ สนใจมั้ยหื้ม…” ผมก้มหน้าลงสูดกลิ่นความหอมตรงซอกคอของเธอ โตขนาดนี้แล้วยังใช้แป้งเด็ก น่าตลกสิ้นดี! “ระ ริน แค่มาฝึกงานค่ะ ไม่ได้ต้องการแบบที่คุณเหนือว่า” เธอปฏิเสธอย่างไม่ใยดีข้อเสนอของผม “เธอไม่สนใจ ?” “มะ ไม่ค่ะ รินขอตัวก่อนนะคะ” เธอดันมือผมที่โอบเอวเธออยู่ออก จากนั้นก็รีบเดินออกไปจากห้องทันที ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นผู้หญิงคนแรกที่ปฏิเสธผมซะด้วยสิ มันยิ่งทำให้ผมรู้สึกอยากได้เธอมาอยู่ในกำมือ อวดเก่งดีนัก!