Nakakatuwa isipin na ang t-elos sa 'Xenosaga' ay parang salamin na naputol ang bahagi ng pagkakakilanlan ng KOS-MOS — ginawa siyang kontra-katawan, at iyon mismo ang pinagmulan niya. Sa loob ng lore, hindi siya basta-basta nagmula sa oras; bunga siya ng sadyang pagsubok at militaristang ambisyon. May mga grupo at lihim na proyekto na nag-aral at gumamit ng mga teknolohiya na katulad o hango sa kay KOS-MOS: pinaghalong advanced na robotics, Zohar-derived na power systems, at mga eksperimento sa interface ng tao at makina. Ang resulta: isang combat android na idinisenyo para supersede o sirain ang orihinal na KOS-MOS kapag kinakailangan.
Sa personal kong paglalarawan, t-elos ay inimbento bilang kontra-salimuot — tinuruan ng mga espesyal na protocol para habulin at pigilin ang mga pwersang konektado sa Zohar at U-DO. Maliwanag na cold, efficient, at parang walang kaluluwa, pero sa likod ng metal na mukha niya may concept ng pagkopya at panibagong ideolohiya ng pag-manipula ng kamalayan. Sa 'Xenosaga Episode III' lumabas siya bilang isang existential threat: hindi lang technical rival kundi simbolo rin ng kung paano ginagamit ang siyensya at korporasyon para kontrolin kung sino ang itinuturing na buhay o kalaban.
Hindi ko magagawang ilista dito ang lahat ng detalye ng proyektong nagbunsod sa kanya nang hindi lumalayo sa esensya — mahalaga ang ideya na t-elos ay produkto ng takot at pagnanais ng kapangyarihan. Sa huli, ang kanyang pinagmulan ay hindi lang teknikal; isang moral at philosopikal na tanong sa loob ng kwento tungkol sa pagkakalikha, pagkakakilanlan, at kung sino ang may karapatang gumawa ng buhay. Parang napaka-angkop na kontra-arketype sa narrative ng 'Xenosaga' at iyon ang palaging kinawiwilihan ko sa kanya.