Yaoi Lemon 18

Bagaikan benalu yang mendarah daging di hati, masa lalu yang pahit terus menggerus jiwa Beby. Seperti traumatik atas pengkhianatan yang dirasakan Dewa, menjadikan ia mati rasa. Tapi, bagaimana jadinya jika mereka bertemu dan saling mengingatkan betapa pedih dan sesaknya masa lalu? "Tidak ada kesamaan apapun dalam dirinya, tapi kenapa aku gelisah?" - Dewa. "Melihatnya membuatku mengingatmu, tapi ini terasa berbeda," - Beby

“อูยยยยย… ” กันย์ครางเสียงยาน… ริมฝีปากห่อรัดเป็นวงด้วยความเสียวซ่านและเจ็บแปลบที่เกิดขึ้นพร้อมกัน ด้วยความหนึบแน่นและฝืดคับของช่องทางน้อยๆ ที่ยังไม่เคยโดนอาวุธประจำกายของชายใดใส่มาก่อน ทำให้พ่อเลี้ยงไม่อาจดันให้มิดดุ้น “งืออออ… ผมเจ็บ… ” เสียงของกันย์สั่นเครือ… เม้มปากแน่น น้ำตาไหล แต่เสียงร้องอุทธรณ์และแววตาวิงวอนน่าเวทนาก็ไม่ได้รับความปรานีจากคนตัวใหญ่

จ้าวเสี่ยวหมิงบุรุษที่ได้ขึ้นชื่อว่าเลวทรามต่ำช้า จากเด็กน้อยผู้ถูกไล่ล่า สู่ การเป็นจอมมารผู้สูงส่งแต่ชะตากลับพลิกผันจนต้องมาสิงสู่ในร่างของหลิวมู่เหยียน ดรุณตัวน้อยรูปร่างบอบบาง

“อู้ววว… หนูวินน์ครับลุงอยากกระแทกหนูเหลือเกิน… ” เสียงของลุงเดฟกระเส่า มือใหญ่สาวลำเอ็นสีน้ำตาลคัดแข็งเป็นลำ รูดขึ้นลงเป็นจังหวะ “ซี้ดดดด… ” สิ่งที่เห็นทำเอากวินท์รู้สึกเสียววาบตรงง่ามก้น เผลอร้องครางออกมา ยืนขมิบก้นแอบมองความลับของเพื่อนพ่อด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างประหลาดเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังเป็นที่ต้องการของลุงเดฟ “ลุงเดฟครับ… ” ไม่น่าเชื่อ… กวินท์ไม่อยากจะเชื่อว่าลุงเดฟจะเป็นเกย์ แต่สิ่งที่เห็นและประโยคที่ได้ยินชัดเจนเต็มสองหูก็ช่วยยืนยันว่าลุงเดฟกำลังคิดอะไรกับตน กวินท์ตื่นเต้นมากจนเผลอทำขวดน้ำที่ถืออยู่ในมือร่วงลงพื้น ทำให้ลุงเดฟที่กำลังสาวลำเอ็นอย่างเมามันถึงกับชะงัก รีบก้าวเข้ามาชะโงกมองหลังพุ่มไม้ที่อยู่ห่างออกมาเพียงไม่กี่ช่วงแขน

วันรับน้องเป็นวันที่ผมได้พบกับพวกเขา...รุ่นพี่ที่ออกโหมดโหดแต่หน้าโคตรหล่อ และที่สำคัญผมตกหลุมรักพวกเขาพร้อมกันสามคน! "ขี้อ่อยนะเรา ถ้าพี่เอาหนูไม่รอดนะ" "ผมไม่ง่ายนะ แต่ห้องว๊างว่าง!" "อย่าอ่อยให้มากผัวมึงนั่งอยู่นี่!" "ไม่ได้อ่อย แค่บริหารเสน่ห์เฉยๆ" "ทำไมเธอขี้อ่อยจัง ถ้าพี่ทนไม่ไหวเธอโดนจับเอาแน่!" "พร้อมนะครับแค่ผัวขอ!" *เรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน อาจมีคำหยาบคาย เนื้อหาที่ไม่เหมาะ กิจกรรมรักของผู้ใหญ่ ควรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ* •ห้ามคัดลอกหรือดัดแปลงเนื้อหาเด็ดขาด •ไรท์ด้นสดทุกเรื่องนะคะ อาจจะอัพช้าบ้างเพราะมีหน้าที่หลายอย่างค่ะ •ขอแค่กดถูกใจ คอมเม้นท์เพื่อเป็นกำลังใจให้กันบ้างจะได้มีแรงในการอัพทุกวันและเรื่องต่อๆไปนะคะ เรื่องนี้แต่งขึ้น 26/04/2566 เวลา 23:07น.

พี่สายฟ้าที่มะนาวเคยเจอ ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป คนใจดีคนน่ารักคนนั้นหายไปไหน 🍋มะนาวหรือแอลลี่ สาวสวยเซ็กซี่ เป็นลูกครึ่ง ไทย สิงคโปร์ อังกฤษ คุณปู่ของเธอเป็นเพื่อนรักของคุณตาพี่สายฟ้า อายุ20ปี สูง 170 เธอเรียนแล้วก็ฝึกพูดภาษาไทย นิสัย ตรงไปตรงมา ฉลาด กล้าหาญ ชอบความท้าทาย เธอตกหลุมรักพี่สายฟ้า ⚡️สายฟ้า⚡️หนุ่มนักเรียนนอก มารับช่วงต่อกิจการโรงแรมของคุณตา หล่อ รวยมาก สูง185 นิสัยเจ้าชู้ ปากหวาน เอาใจเก่ง ใช่เงินซื้อทุกอย่าง มะนาวคือไทป์เขาตั้งแต่แรกเจอ แต่มีเหตุให้เขาต้องเข้าใจผิดน้อง ทำให้เขาเกลียดเธอ แม้แต่ชื่อมะนาวของเธอ ที่คุณมี้ของเขาเป็นคนตั้งให้เขาก็ห้ามเธอใช้ชื่อนั้นอีก

เมื่อได้โอกาสอีกครั้งผมสัญญาว่าจะเลือกพี่ปราชญ์ และเป็นภรรยาและหม่าม้าที่ดี

จากหนึ่งในเด็กเลี้ยง สู่คุณชายบ้านอัครพิเสธ เพื่อขึ้้นเป็นภรรยาเพียงคนเดียวของคุณป๋า

เมื่อกำลังจะได้หนุ่มเจ้าชู้เป็นพี่เขย น้องสาวสุดแสบจึงต้องออกตัวแรงเพื่อขัดขวางสุดความสามารถ...

Alya adalah perempuan berusia dua puluh tujuh tahun yang energik dan periang, single sejak lahir terdesak oleh usia untuk segera menikah. Merasa telah membuang masa mudanya dengan percuma, ia bertekad untuk menikah dengan laki-laki yang berprofesi sebagai dokter, arsitek atau pengusaha dari keluarga konglomerat karena tak mau kalah dari sepupu-sepupunya yang menikah dengan keluarga konglomerat. Ia sudah cukup malu ketika selalu datang seorang diri ke acara resepsi pernikahan, bahkan sepupunya sempat menawarkannya kepada beberapa rekan bisnis suaminya, seolah-olah ia tak mampu menemukan belahan jiwanya saja. Leo adalah pengusaha muda, Co-CEO AHA Architect yang baru berdiri tiga tahun lalu. Laki-laki berdarah campuran itu memilih untuk hidup sendiri, ia tak ingin menikah, setidaknya hingga detik ini ia belum menemukan seseorang yang mampu membujuknya untuk menikah. Baginya perempuann untuk dikencani, bukan dinikahi.