องค์ชาย(ไม่)เอาถ่าน 소설 & 이야기

“ได้ข่าวว่าไม่ใช่เจ้าของ” “ก็เจ้าของเขาไม่อยู่ แอบเด็ดสักดอกสองดอก ทำบุญให้หมาคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง”

“องค์ชายสี่ ท่านตบพระพักตร์องค์จักรพรรดิแบบนั้น ไม่ถูกสั่งโบยหรือตัดหัวหรอกหรือ”

ลู่รั่วซีเป็นแม่ทัพหญิงที่เก่งกาจ นางชนะได้ทุกคนยกเว้นองค์ชายห้าผู้เป็นพระสวามี เขาทั้งรังเกียจและเดียดฉันท์ "เมื่อมีโอกาสได้ย้อนคืนกลับมาอีกครั้ง ก็ไม่คิดจะจมปลักรักบุรุษไร้ใจอีกต่อไป"

“รักใครขอรับ ท่านหญิงน้อย ธิดากุ้ยอ๋องน่ะหรือขอรับ” “อือ” “องค์ชาย!” ส่านเตี้ยนตาเหลือก มององค์ชายเหมือนมองเห็นผี “ถ้าเรียกข้าแบบนั้นอีกคำเดียว ข้าจะเย็บปากเจ้าเสีย”

“ดูเหมือนว่าเจ้าคงไม่ต้องการองครักษ์ประจำกายแล้วหลังจากที่เป้าหมายของเจ้าพุ่งตัวเข้ามาหาเจ้าเอง” “ข้ามิได้หมายความว่าเช่นนั้น เรื่องนี้มิได้เกี่ยวข้องอะไรกับองค์ชาย”

องค์รัชทายไม่ใช่บุรุษเป็นตะเกียงขาดน้ำมัน พระองค์ย่อมรู้ว่าต้องทำอย่างไรต่อ “แล้ว...” พระชายาถังเสวียนรุ่ยยังไม่เข้าใจหลักการเท่าไรนัก จะเอ่ยถามก็ไม่รู้จะถามสิ่งใด เฉียวเวยเวยจึงพูดขึ้น

ผู้ใต้บังคับบัญชายังคงไม่วางใจ ชายหนุ่มกลับแค่เบ้ปาก "ไม่มีอะไรน่าดูขนาดนั้น องค์ชายขยะนั่นทำขลุ่ยดินเผาข้าถูกแย่งไปแล้ว"

องค์ชายจากต้าถังรับสั่งอธิบายกลับไป “เช่นนั้นรึ!”รับสั่งโดยมิได้ใส่พระทัยคู่อภิเษกของชินอ๋องแม้แต่น้อย