พอกันที ข้าไม่เป็นชายาองค์ชายห้าแล้ว!

แม้จะรู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่รัก ก็ยังดั้นด้นจะแต่งงานให้ได้

ลู่รั่วซีที่เก่งกาจเป็นถึงแม่ทัพหญิงคุมกำลังคนนับพันกลับพ่ายแพ้ต่อพระสวามี

นางตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกพบ บุรุษที่แสนอ่อนโยนผู้นั้น แต่เขากลับรังเกียจนางที่เป็นสตรีแข็งกระด้างป่าเถื่อน วันทั้งวันคอยแต่จะจับดาบกำอาวุธสังหารศัตรู ถึงแม้จะพยายามเป็นสตรีที่เรียบร้อยอ่อนหวาน แม้พยายามจะเรียนรู้ศาสตร์ศิลป์ แต่ดนตรีนางไม่เก่ง มือแข็งวาดรูปไม่สวย ดีหน่อยเรื่องกลหมากและจับพู่กัน แต่กระนั้นก็ยังไม่ดีพอสำหรับเขา กระทั่งลงมือทำอาหารด้วยตนเอง อาหารก็ยังถูกเททิ้งไม่ไยดี

เข้าหอคืนแรก เขาทอดทิ้งนางให้อยู่ลำพัง ออกงานด้วยกันครั้งแรก เขาลงโทษนางต่อหน้าธารกำนัล ไม่เท่ากับเผชิญหน้ากับอันตรายด้วยกันครั้งแรกเขาเลือกปกป้องสตรีอื่น

ลู่รั่วซีควรรู้ได้แล้ว คนที่ไม่รักอย่างไรก็ไม่รัก

แต่กว่าจะคิดได้ก็สายเกินไป

เมื่อนางต้องจบชีวิตลง เสียสละตนอย่างห้าวหาญ อาจเพราะมีความดีความชอบมากกระมังสวรรค์จึงเห็นใจประทานพรให้ย้อนเวลากลับมาใหม่ ก่อนที่จะเกิดศึกใหญ่ที่หนักหนา ก่อนที่นางจะต้องจบชีวิตลง และก่อนที่จะรักเขาจนกลายเป็นเพียงคนโง่งม กระทั่งบุตรสืบสกุลก็ยังไม่มี

มันเริ่มตั้งแต่เมื่อใด อาจจะเป็นตอนที่แคว้นฉินรบกับแคว้นจ้าว แคว้นเซี่ยเล่นงานอาณาจักรเฟิงหยวน แคว้นถูประสบกับภัยแล้ง หรืออาณาจักรตงประสบกับภัยหนาว แต่ไม่ว่าจุดเริ่มต้นจะอยู่ที่แคว้นหรือเมืองใดผลกระทบนั้นก็กระจายไปทั่วทุกหย่อมหญ้า

มีผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก นำพามาซึ่งโรคระบาด

ก่อนที่โรคนั้นจะแปรเปลี่ยนคนธรรมดาให้บ้าคลั่ง

พวกเขาเริ่มกัดกินกันเอง หายนะของมนุษย์ดำเนินมาจนสุดทาง กระทั่งสัตว์ธรรมดายังดุร้าย ราชวงศ์แต่ละแคว้นล่มสลาย ผู้ฝึกยุทธ์ต้องขึ้นมาปกครอง กลายเป็นเจ้าครองเมือง สร้างกำแพงสูงชันปกป้องตนเอง

ที่แดนใต้ อาณาจักรเฟิงหยวนต่อให้เจอกับภัยพิบัติรุนแรงหรือพวกซากศพที่รุกราน ในยุคล่มสลายพวกเขาก็ยังคงยืนหยัดอยู่ได้ด้วยความมั่นคง แผ่นดินที่ปกครองด้วยราชวงศ์สือ องค์กษัตริย์สือเทียนมากด้วยบารมี พระองค์ปกครองบ้านเมืองด้วยความเที่ยงธรรม ส่งผลให้อาณาจักรเฟิงหยวนเป็นหนึ่งในอาณาจักรที่แข็งแกร่งที่สุดในดินแดนทางใต้

พวกเขามีกองกำลังทหารและแสนยานุภาพที่ยากจะต่อกร ต่อให้ประสบกับภัยร้ายก็ไม่ถึงกับขาดแคลน

นอกจากอาวุธอาณาจักรเฟิงหยวนมีการประมงที่แข็งแกร่ง แม้จะเป็นก่อนหน้านี้หรือยุคล่มสลายอาหารย่อมเป็นที่ต้องการ ราชทูตสามารถแลกเปลี่ยนเสบียงกับยารักษาโรคและสมุนไพรได้ มีการค้าขายกับชาวแดนอื่นอยู่เป็นประจำ เพราะเหตุนี้อาหารการกินจึงไม่บกพร่อง ชาวเมืองไม่อดอยากล้มตาย

พวกเขามีชีวิตความเป็นอยู่ที่แม้ไม่ได้ดีแต่ก็ไม่ยากลำบาก ต่อให้รอบนอกจะรายล้อมไปด้วยพวกซากศพก็ตาม

พวกซากศพคือสิ่งใด มันก็คือศพที่เดินได้

เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไร้ซึ่งชีวิต

ก่อนหน้านี้ทางใต้มีการรบราอยู่บ่อยครั้ง ซากศพกองพะเนินต่อให้เผาหรือฝังดิน สุดท้ายหากยังมีการฆ่าฟัน ศพไม่มีวันหมดสิ้นไป

กระทั่งวันหนึ่งซากศพที่นอนนิ่งเริ่มมีการเคลื่อนไหว พวกมันราวกับถูกพิษร้ายกัดกิน เรือนร่างเน่าเฟะก็ยังลุกเดินมองมนุษย์เป็นอาหาร ไล่กัดกระชากโจมตี

ประตูเมืองจำต้องปิดสนิท

นับเป็นตัวอันตรายที่สุด

กระนั้นหากอยู่หลังกำแพง พวกเขาก็จะมีชีวิตรอดปลอดภัย ทุกชีวิตดำเนินไป แม้จะมีการเปลี่ยนแปลงไปบ้าง อย่างเช่นลู่รั่วซี