องค์ชาย(ไม่)เอาถ่าน Novels & Stories

“หลินเอ๋อร์ คารวะองค์ชายไท่หยางเสียซิ” “อะ...เอ่อ...”

องค์ชายเก้าอิ๋นถังยิ้มเศร้า “เขาไม่ได้ใจดำขนาดนั้น” องค์ชายเก้าอิ๋นถังกระอักเลือดออกมาอีกครั้งคว้ามือต้ากงเหวินมากำไว้แน่น “สัญญาว่าจะไม่ลืมข้า”

แม้แต่องค์ชายเก้าก็ไม่อยู่ในสายตาเช่นนั้นหรือ? มันจะมากเกินไปแล้วนะ!

องค์ชายองค์ไหนอีก หญิงสาวหันไปสบตาเป็นเชิงถามกับอ๋องหนุ่มแต่เขากลับส่ายหน้าเป็นเชิงไม่แน่ใจ

ตามสบายที่ว่านั้น อาจจะสบายคนละความหมาย เห็นชัด ๆ ว่าองค์ชายออกมาเที่ยวเล่นซนในแบบที่ไม่เหมือนใคร หากนางไม่รู้มาก่อนว่าไทเฮาเลี้ยงดูองค์ชายน้อย ยังคิดว่าเป็นศิษย์ของอรหันต์จี้กงเสียอีก “ท่านมารอใครหรือพี่สาว” “มารอดูงิ้วน่ะ...องค์ชายสนใจชมด้วยกันหรือไม่ เพคะ” นางชักชวนอ งค์ชายนั่งเล่นด้วยกันเสียเลย ไหน ๆ ก็มาแล้ว

คงไม่ใช่ตาเฒ่าอันธพาลฉินลิ่วก่านพูดออกไปกระมัง? ตาเฒ่าอันธพาลผู้นี้ไม่น่าเอาเรื่องนี้พูดเหลวไหลกระมัง? “องค์ชายไม่เข้าใจจริงๆ หรือแกล้งไม่เข้าใจ?”

"องค์ชายสาม?" "คุณหนูมิต้องเขินอายเจ้าค่ะ อาถังอยู่ข้างคุณหนูและสนับสนุนคุณหนูเรื่ององค์ชายสาม"

องค์ชายหกกล่าวขึ้น " ท่านเป็นถึงองค์ชาย ท่านยังต้องการเบี้ยอีกหรือ ข้าว่าท่านไม่น่าจะขาดเบี้ยขนาดนั้นนะ"

เขาคือองค์ชาย? “ผู้ว่าการสามหาว ยังไม่รีบทำความเคารพฉู่อ๋องและอวิ๋นอ๋องอีก!” อวิ๋นหยางตวาดเสียงเฉียบ

อิงอันย่นจมูก “องค์ชายแฝดน้องไม่กลัวว่าป้าหญิงจะผิดหวังในตัวองค์ชายที่ไม่เอาไหนหรือไร ”