อาถรรพ์ Novels & Stories

“ว่าง่ายๆ แบบนี้ผมชอบ มีความสุขกันเถอะ เก็บความเสียใจไว้ก่อน อยากร้องไห้ก็ค่อยร้องหลังจากที่ผม ‘เอา’ คุณจนอิ่มก็แล้วกัน อื้อ...ไม่ไหวแล้ว แน่นเหลือเกิน อูว์...” ปกติได้ยินแต่ชื่อทันสมัย ไม่เคยได้ยินชื่อไทยๆ แบบนี้ และมันก็ช่างเป็นชื่อที่เพราะเหลือเกินสำหรับกองบินในตอนนี้ เอวหนาโยก ไหวเคลื่อนย้ายตัวเองซอยถี่เข้าออกเป็นจังหวะหนักหน่วงเมื่อภายในของคำเอื้องตอดรัดคลึงเร่งเร่าจังหวะ และยิ่งตอนนี้เธอผ่อนคลายไปกับตนก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกเข้าถึงตัวของหญิงสาวได้ลึกซึ้งกว่าเดิม

หน้าถ้ำอาถรรพ์ ปากทางเข้าถ้ำมีขนาดใหญ่มาก ให้ความรู้สึกวังเวงน่าหวาดกลัว เมื่อเดินเข้าไปได้เพียงนิดเดียวก็มืดสนิท มองแทบไม่เห็นสิ่งใด เถียนจิ้งหลานหยิบคทาออกมา “ลูมอส” เงียบสนิท ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นหลังจากท่องคาถาออกมา “ก็คิดว่าจะใช้ได้เหมือนกัน แหะแหะ” ดูแฮร์รี่ พอ ตเตอร์มานานหากเกิดใช้ได้จริงจะได้ไปอวดได้

พายุอารมณ์เดินทางมาถึงจุดหมายปลายทาง เสียงกรีดร้องโหยหวนแสดงให้เห็นว่าดารัณไปถึงเส้นชัยแล้ว เรย์สาวบั้นเอวเร็วขึ้น เขาโยกตัวสุดแรง กระทั้นตัวตามติด และกระโจนถึงฝันตามหล่อนไปติดๆ ควันสีขาวลอยฟ่องในอากาศ มีไอ้หนุ่มตาน้ำข้าวเป็นผู้สร้างเมื่อชายผู้นั้นดูดควันจ ากม้วนบุหรี่ก่อนจะพ่นเป็นวงกลมให้ลอยวนในอากาศ

เพ่ยเพ่ยส่งเสียงร้องเบาๆ ออกมา มือบางยกขึ้นถูหัวตรงตำแหน่งที่ถูกกระแทกก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาและรับรู้ได้ถึงการเคลื่อนตัวของรถม้า อ้าว นี่เราออกเดินทางแล้วหรอ "เอ่อ…อรุณสวัสดิ์เพคะท่านอ๋อง" นางเอ่ยทักทายเขาอย่างประหม่าทันทีที่หันหน้าไปสบตาเขา

เขาย้ำคำเดิม สาดน้ำมันใส่กองเพลิงแห่งโทสะจนลุกโพลง เอริกรู้สึกสนุกกับการแหย่คนเจ้าอารมณ์ ใบหน้าอ่อนใสของเธอเป็นสีแดงเข้มขึ้น ดวงตากลมโตวาววับเอาเรื่อง ทั้งๆ ที่ตัวยังสั่นเพราะหวาดกลัวเขาอยู่เลย คนอะไรแหย่นิดแหย่หน่อยก็ขึ้นเสียแล้ว ในยามนี้ไม่มีอะไรจะสนุกเ ท่าแหย่แล้วอีกฝ่ายเต้นตามแบบนี้ มันทำวิญญาณเด็กเกเรในร่างถูกปลุกขึ้นมา อยากแกล้งอยากแหย่ให้หญิงสาวโมโหเล่น ยิ่งเห็นเธอกระฟัดกระเฟียดเท่าไหร่ เขายิ่งมีความสุขมากขึ้นเท่านั้น