อาถรรพ์ Novels & Stories

เขาหยอกเย้าภรรยา “ความรักคือสิ่งสวยงาม ชนชั้นวรรณะคือสิ่งลวงตา ถ้ารักแล้วไม่ต้องไปแคร์หรอกค่ะ” สุทธิดารู้สึกอิจฉาความรักของพวกเขาทั้งสอง เพราะเธอไม่มีโอกาสได้เจอความรักแบบนี้ ชีวิตของเธอถูกขีดเส้นไว้เรียบร้อยแล้ว และเธอก็เต็มใจที่จะเลือกทางนั้นเพื่อความสบา ยใจของมารดา “เล็กขอให้ความรักของพวกคุณเจริญงอกงามเหมือนต้นไม้ใหญ่ ออกรากชอนไชไม่ล้มง่าย ๆ แม้ต้องเจอกับพายุนะคะ และขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือในวันนี้มาก ๆ ค่ะ”

ข้ากับสหายรักต่างทะลุมิติมาอยู่ในช่วงเวลากลียุค และด้วยความบังเอิญจึงถูกรับเข้าเป็นศิษย์แห่งหุบเขาปีศาจ ข้ามีกระดูกเทพฝูซีโดยกำเนิด สามารถใช้เหรียญทองแดงสามเหรียญทำนายดวงชะตาตามศาสตร์ลิ่วเหยา หยั่งรู้เรื่องราวดีร้ายได้ทั่วหล้า ส่วนนางนั้นมีสติปัญญาเฉียบแหลม แตกฉานในพิชัยสงคราม อาศัยค่ายกลฟ้าดินเพียงหนึ่งเดียวก็สามารถทำลายกองทัพนับหมื่นแสนได้แล้ว หลังออกจากหุบเขา พวกเราก็ร่วมมือกันสนับสนุนองค์ชายเจ็ดผู้ตกอับ ให้ก้าวขึ้นสู่บัลลังก์มังกรได้สำเร็จ องค์ชายเจ็ดรักมั่นในตัวนางอย่างลึกซึ้ง จึงจัดขบวนสู่ขอยาวสิบลี้เพื่อแต่งตั้งขึ้นเป็นฮองเฮาผู้เป็นมารดาแห่งแผ่นดิน สิบห้าปีแห่งการครองคู่ ฮ่องเต้และฮองเฮายังคงรักใคร่กลมเกลียวดุจวันวาน และให้กำเนิดองค์ชายติดต่อกันถึงแปดพระองค์ เมื่อคืนนี้ในวังมีข่

หญิงสาวแทบหยุดลมหายใจ การอยู่คนเดียวครั้งแรกมันก็จะตื่นกลัวเสียงรอบข้างไปเสียหมด ในใจภาวนาว่าอย่าให้เป็นคนที่คิดร้ายต่อนางเลย [1] จั้งเป็นหน่วยวัดจีนโบราณโดย 1 จั้ง ประมาณ 3.33 เมตร [2] ยามห้าย: 21.00 - 22.59 น.

สิงขรกระซิบพลางชักดาบออกมาเพียงครึ่งฝัก “มันคือ ‘มัจฉาอาถรรพ์’ สัตว์เลี้ยงของเหล่าปราชญ์จันทรา” วายุกระชับคันศร “จงเตรียมตัวให้ดี สิงขร... บททดสอบต่อไปไม่ใช่ความเร็วหรือพละกำลัง แต่มันคือการรักษาสติในที่มืดมิดที่สุด”

เด็กสาวที่ชื่อพลับพลึง รถโฟล์วีลล์ขับเคลื่อนสี่ล้อแซงปาดหน้ารถคันโก้ของนฤดลไว้ได้ เมื่อมีช่องว่างบนท้องถนนให้แซงรถคันอื่นขึ้นมา นฤดลเบรกรถไม่ทันก็เลยชนเข้ากับรถคันใหญ่ของดรัณ “เฮ้ย!!! ใครวะ ขับรถอย่างนี้ได้ยังไงเนี่ยฮะ”

เขาไม่สนใจคำร้องขอของเธอเลยสักนิด ก่อนจะเร่งสะโพกสอบอัดกระแทรกเข้าใส่เธออย่างไม่ยั้งเมื่อเขาใกล้แตะขอบสวรรค์ “อ่าส์…จะแตกแล้ว ซี้ดดดด” ธาราธรปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นพุ่งกระฉูดเข้าใส่เครื่องป้องกันทุกหยาดหยด ก่อนจะดึงมันออกและโยนทิ้งลงถังขยะไปอย่างไม่ใยดี พลันห

บทร้ายสบตาธันวา “เราเริ่มไล่มันจากตรงนี้” ย้อนอดีตหลายปีที่ผ่านมา กลางถนนสายเปลี่ยวในคืนฝนตกรถเบนซ์สีดำคันหนึ่งพุ่งลงเหวอย่างไม่มีเบรกเสียงระเบิดดังก้องกลางหุบเขา… ไม่มีใครรอด

บ่วงเวรกรรม เมื่อเวลานี้เธอไม่มีความสุขเอาเสียเลย ชีวิตที่เคยอยู่อย่างเรียบง่าย เมื่อที่แห่งนี้เคยเป็นบ้าน ซึ่งทำให้เธอกลับรู้สึกอบอุ่นทั้งกายและใจ ไม่เหมือนบ้านหลังใหญ่ที่ใครได้อาศัยต่างคิดว่ามันคือสวรรค์บนดิน แต่สำหรับมาเรียมนั้นมันกลับกลายเป็นนรก เมื่อทุกๆ วันไม่ต่างจากการ ได้นั่งอยู่บนกองไฟ มาเรียมนั่งอยู่ในรถได้สักพัก เธอก็ตัดสินใจขับรถออกมา เพราะมันมืดค่ำแล้วป่านนี้คุณย่าคงเป็นห่วง นั่นคืออีกเหตุผลที่ทำให้เธอยังคงอยู่ที่บ้านหลังนั้น หากสิ้นคุณย่าแล้วเธอคงออกมาอยู่ข้างนอก เพราะเวลานี้มาเรียมมีเงินเก็บมากพอจากการทำงานไม่กี่เดือน

ปัทมาภรณ์ครางแทบไม่เป็นภาษา อาการเกร็งกระตุกของนายสาว บ่งบอกให้คนขับรถรู้ว่าเธอใกล้จะถึงแล้ว “...อร๊าย เมียจะเสร็จแล้ว อร๊ายย.ผัวขา โอ๊ยยย อ๊รอยย!..อ๊ากห์!!!!” ในที่สุดปัทมาภรณ์ก็ถึงสวรรค์ไปก่อน ขาทั้งสองข้างของเธอเลื่อนลงมาอย่างอ่อนแรง นายคมรีบช้อนต้นขาทั ้งสองข้างของนายสาวเอาไว้และกระแทกเข้าออกต่อไป จนพ่นลาวาขาวขุ่นไปที่ร่องรักของเธอ