Romances de Eve Up

บทที่ 56 หยางเทียนหรง ประโยคที่ได้ยินเมื่อคืนทำให้หยางเทียนหรงนอนไม่หลับ จนเก็บไปคิดอย่างหนักว่าควรจะทำเช่นไรดี จะเก็บเงียบแล้วใช้ชีวิตโดยการเป็นบุตรชายของบิดาต่อไปโดยไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น หรือจะบอกความจริงว่าเด็กคนนี้ตายไปแล้ว ตนเป็นเพียงวิญญาณเร่ร่อนที่บังเอิญถูกส่งมาเข้าร่างเท่านั้น ช่างเป็นเช้าที่ไม่สดใสเอาเสียเลยทั้งที่เพิ่งผ่านงานเลี้ยงไปไม่นานแท้ ๆ ตราชั่งในใจเริ่มเอนเอียงก่อนหน้าเคยคิดว่าถึงอย่างไรก็ต้องบอกกล่าวแก่บิดาให้รับรู้ว่าหยางเทียนหรงคนเก่านั้นตายจากไปตั้งแต่วันที่ท่านยายบุกเข้าไปทำร้ายวันนั้นแล้ว แต่อีกใจหนึ่งกลับเห็นแก่ตัว ในเมื่อตนได้ร่างนี้มาแล้ว ตนก็ไม่ต้องการให้บิดาเสียใจที่เด็กคนนี้

บทที่ 54 ขายวันสุดท้าย หลังจากจัดการปัญหาเรื่องไข่ไก่ขาดแคลนได้ ร้านฟู่หรงก็กลับมาเปิดอีกครั้งหลังจากหยุดไปถึงห้าวัน เพียงแค่เปิดประตูร้านก็มีคนมารอต่อแถวมากมายจนไม่เหลือทางเดินเข้าร้าน ทำเอาหยางเทียนหรงถึงกับยิ้มค้าง นี่เขาเผลอไปป่าวประกาศลดราคาไข่ไก่มาหรือ เหตุใดจึงมีผู้คนมากมายเช่นนี้ “เหตุใดพวกท่านจึงมาตั้งแต่เช้าเพียงนี้ ข้าจำได้ว่ามิได้ป่าวประกาศลดราคาไข่ไก่นะขอรับ” “โธ่เจ้าหนู วันนี้ข้าต้องได้ไข่เค็มไปทำขนมน่ะสิ หากช้ากว่านี้ข้าเกรงว่าจะไม่ทันผู้อื่น” “ใช่แล้ว ของข้าอยากได้ไข่ไก่สดไปทำอาหาร หลายวันที่เถ้าแก่ปิดร้านไป ไปตระเวนซื้อร้านอื่นมาทำอาหารก็ไม่ถูกปากเท่าร้านท่านเลยแม้แต่ร้านเดีย

บทที่ 53 ขาดแคลน หลังเทศกาลลี่เซี่ยผ่านพ้นไปร้านฟู่หรงเกิดประสบปัญหาใหญ่เมื่อไข่ไก่สดเกิดการขาดแคลนเพราะวันนั้นมีการสั่งซื้อไปมากถึงหนึ่งพันฟองซึ่งเกินกว่าที่คาดไว้นัก คราแรกไข่ไก่สดเก็บสำรองไว้สี่ร้อยฟองจะแบ่งหมักเป็นไข่เค็มและไข่เยี่ยวม้าอย่างละสองร้อยฟองแต่พอมีงานเทศกาลไข่ไก่กลับถูกกว้านซื้อไปจนหมด จนทำให้ร้านฟู่หรงต้องทำการปิดร้านเพื่อทำการกักตุนไข่ไก่สดเป็นเวลาห้าวัน ส่วนไข่เค็มและไข่เยี่ยวม้าที่หมักค้างไว้ยังมีมากพอที่จะส่งให้ลูกค้าได้ครบตามการสั่งซื้อในแต่ละรอบ นับว่าหยางเทียนหรงประเมินเทศกาลครั้งนี้ต่ำไปจริง ๆ ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าร้านฟู่หรงจะเป็นตัวเลือกในการเลือกซื้อไข่ไก่สดไปทำเป็นไข่ลี่เซี่ย&nb

บทที่ 52 ไข่ลี่เซี่ย “คุณชายเดือนหน้าต้องเตรียมไข่ไก่สดมากหน่อยนะขอรับ เพราะต้นเดือนทางการจะจัดงานเทศกาลลี่เซี่ยขึ้นมา และไข่ไก่สดเป็นที่ต้องการมากที่สุดในช่วงเวลานั้น เราควรจัดเตรียมให้มากกว่าไข่เยี่ยวม้าและไข่เค็ม” “เข้าใจแล้วลุงโจว” “โรงน้ำชาต้าเหยียนอี้สั่งไข่เค็มหนึ่งร้อยฟองนะขอรับ” “โรงน้ำชาของนายหญิงสวี่ขายดียิ่งนัก สงสัยวันหลังต้องไปเยี่ยมชมเสียแล้ว” นายหญิงสวี่เป็นลูกค้ารายใหญ่ที่สั่งไข่เค็มมาอย่างต่อเนื่อง ท่าทางลูกค้าโรงน้ำชาจะชอบขนมที่ทำจากไข่เค็มมากไม่น้อย เช่นนั้นเขาต้องไปซื้อมากินบ้างแล้ว&

บทที่ 51 ปัญหารายวัน เป็นอย่างที่คาดคิดเอาไว้ไม่มีผิดตระกูลหลี่คิดบิดพลิ้วค่าไข่ไก่ส่วนที่เหลือด้วยการพาคนมาล้อมและจับตัวคนจากร้านฟู่หรงเอาไว้จากนั้นแย่งชิงไข่ไก่ไปทุกตะกร้า แต่เด็กน้อยกลับเฉลียวใจจึงส่งให้อีกฝ่ายเพียงแค่กึ่งหนึ่งตามค่ามัดจำที่จ่ายมา “คุณชายทำเช่นนี้จะดีหรือขอรับ เรามอบไข่ไก่ให้พอบ้านหลี่ไปเพียงสองร้อยห้าสิบฟองนะขอรับ พวกเขาจะไม่จับได้หรือ” โจวหลี่หรงเอ่ยถามหลังยืนมองอยู่ไม่ไกลจากประตูจวนหลี่นัก “ข้าจะไม่บิดพลิ้วหากพ่อบ้านหลี่จ่ายเงินค่าไข่ไก่ครบถ้วน ไข่ไก่ที่เหลือเข็นกลับเลยขอรับ ส่วนข้าจะรอคนข้างในออกมาก่อน” หยางเทียนหรงคิดว่าอีกฝ่ายคงไม่นับไขไก่ในตอนนี้ กว่าจะรู้ตัวว่าได้ไข่ไก่ไม่ครบก

บทที่ 50 เกิดเรื่อง ตั้งแต่มีหน้าร้านเป็นของตนเองไข่ไก่ในโรงเรือนก็ไม่เคยที่จะเหลือจนเน่าเสียอีกเลยทั้งไข่ไก่สดและไข่แปรรูป มันถูกขายออกไปหมดทุกครั้งโดยการสั่งซื้อล่วงหน้าจากเหลาอาหารและโรงน้ำชาเป็นส่วนใหญ่ นอกจากนี้ยังมีผักที่ลองปลูกเพื่อทำอาหารให้แม่ไก่สาวก็เหลือมากจนนำมาขายในร้านจนมีรายได้อีกทางได้เช่นกัน “คุณชายเกิดเรื่องแล้วขอรับ” โจวหลี่หรงขึ้นมาตามคุณชายของตนหลังนายท่านกลับไปเอาไข่ไก่มาเพิ่มเมื่อหลังร้านหมดลงพอดี “เกิดอะไรขึ้นลุงโจว ข้าแค่ขึ้นมาเอาของแค่เค่อเดียวเท่านั้นเหตุใดจึงเรื่องขึ้นมาได้” เด็กน้อยเพิ่งขึ้นมาเอาของเท่านั้นยังไม่ทันจะได้สิ่งใดติดมือลงไป ลุงโจวก็ขึ้นมาตามเสียแล้ว “วันนี้ไข่เค็มที่คุณชายจัดใส่ตะกร้าสานใบละสิบฟองขายดีมากจนไม่พ