Kahit Isang Gabi Lang, Mr. Zaragosa

VIENNA SOILE ZARIAH

Excited akong bumyahe papunta sa apartment niya. Gusto ko siyang bisitahin dahil tapos na ang thesis namin sa skwelahan. At ngayon lang ulit kami magkikita.

Ilang hakbang nalang ay papasok na ako sa apartment niya, ngunit napahinto ako nang may marinig akong boses ng isang babae sa loob.

"Tama ba ang narinig ko o ilusyon ko lang iyon?" bulong ko sa sarili, ilang segundo pa akong nanatili sa labas ng pintuan. At habang hawak ko ang doorknob ay bigla kong naramdaman ang pagbilis nang tibok ng puso ko.

Mali naman siguro ang iniisip ko?

Baka nag-o-overthink lang ako?

Isang malalim na pagbuntong-hininga ang aking pinakawalan bago unti-unting pinihit pabukas ang pintuan.

"Sweetheart...nandito na ako---"

Hindi ko natapos ang sasabihin ko nang bumungad sa aking harapan ang isang senaryo na hindi ko inaasahan.

Si Jerry, nakahiga sa sahig—walang suot na damit habang kinubabawan ng isang babae. At hindi lang basta-basta kung sinong babae, kundi ang kapatid ko.

"Oh, nandito kana pala?" saad ni Annalyn na para bang wala lang sa kanya ang makita ako.

Hindi ako nakapagsalita.

Nanginginig ang katawan ko at ramdam ko ang mahigpit ng pagkuyom ng aking kamao, nang bumaba ang tingin ko kay Jerry.

"S-Soile..." mahinang bigkas niya ng aking pangalan.

Mabilis niyang itinulak paalis sa ibabaw niya si Annalyn, dali-dali siyang tumayo at dahil sa pagkagulat ko ay hindi ko na nagawang tumalikod...kaya nakita ko ang hubo't-hubad niyang katawan.

"M-Magpapaliwanag ako---"

*PAK*

"W-Walanghiya ka..." halos ayaw lumabas ng salitang iyon sa aking bibig.

Hindi ko kayang ipaliwang ang sakit na nararamdaman ng puso ko. Parang naninikip ang dibdib ko, hindi ko alam kung humihinga pa rin ba ako o nilalabanan ko na lamang ang panghihinang pilit na naghahari sa aking dibdib.

"NILOKO MO'KO!!" i yelled at him.

I have to. I have to yell because i could no longer feel if I'm still breathing. Kailangan kong sumigaw para mailabas ko ang galit ko at nang mabawasan ang paninikip ng aking dibdib.

"S-Soile...h-hindi ko sinasadya," puno ng pagsusumamo ang kanyang tinig, sinubukan niyang abutin ang kamay ko ngunit iniwas ko iyon.

Ayaw kong hawakan niya ako dahil nandidiri ako sa kanya. Iniisip ko pa lang na pinatulan niya ang kapatid ko ay nasusuka na ako.

"Ano bang sinasabi mo na hindi mo sinasadya, Jerry? Umu-o ka at ikaw pa ang nagyaya sa akin dito sa apartment mo---"

"Tumahimik ka, Annalyn! Kasalanan mo'to. Kung hindi dahil sa pang-aakit mo sa akin ay hindi ito mangyayari!" sigaw ni Jerry pabalik sa kanya.

Maya-maya pa ay lumapit sa kanya si Annalyn, matalim na ang tingin nito kay Jerry, bago niya inilipat sa akin ang tingin niya.

"At ano naman ang nasa babaeng 'to? Hindi mo ba alam na marami rin itong lalaki? Hindi mo ba alam na nagmana siya sa nanay niyang malandi, at kung kani-kanino lang nagpapatira--"

"HUWAG NA HUWAG MONG DINADAMAY SA USAPAN ANG MAMA KO! " umalingawngaw ang sigaw kong iyon matapos na dumapo sa kanyang pisnge ang aking palad.

Kitang-kita ko ang panlalaki ng kanyang mga mata habang hinahawakan ang namumula niyang pisnge.

"T*ngina mong babae ka! Kahit kailan sobrang kapal ng mukha mo! Manang-mana ka sa nanay mo--"

*PAK*

"Isang salita pa mula sa'yo... at sisirain ko ang mukha mo at kahit hayop ay hindi ka papatulan," banta ko.

Nanlaki ang mga mata niya.

"Soile... mag-usap tayo. Alam kong mapapatawad mo pa ako. Mahal na mahal mo ako, di 'ba? Babalik ka pa rin sa akin pagkatapos nito..." biglang lumakas ang loob niya at hindi ko maintindihan kung saan niya nakuha ang mga salitang iyon.

Gusto kong matawa. At nang magtangka siyang muling hawakan ako ay sinalubong ulit ng kanyang pisnge ang malakas kong sampal.

"Ang kapal ng mukha mong hay*p ka!" singhal ko sa kanya at kitang-kita ko ang gulat sa mga mata niya. "Wala na tayong pag-usapan pa. At magsama kayo n'yang kapatid ko na kahit sisenta-anyos ay papatulan kapag nakakaramdam ng kati," dagdag ko at sa gulat ay hindi nakakilos ang kapatid ko.

"Simula ngayon ay wag na wag ka ng lalapit sa'kin. Wala na akong kinalaman sa'yo at kahit kailan man ay hinding-hindi na ako muling makikipag-usap sa'yo!"

Matapos kong sabihin iyon ay hinubad ko ang singsing na kanyang ibinigay sa akin at itinapon iyon sa kanya.

"Soile! Sandali lang naman o, mag-usap tayo...p-pakiusap,"

Sinubukan niya pa akong habulin ngunit narinig ko ang boses ng kapatid kong pinipigilan siya. At hanggang sa nakalayo na ako sa apartment niya ay hindi ko na narinig ang boses ni Jerry, hindi na niya ako sinusundan—doon na nagsimulang bumagsak ang luha ko.

Hindi ko napigilan ang pagbagsak ng tuhod ko sa lupa. Habang ang magkabila kong palad ay tinakpan ang aking bibig—habang patuloy akong humahagulgol sa matinding sakit na nararamdaman ko.