Nobela ni มิสจูเลีย

"อึ่ก อ๊ะ แรงอีก อื้อ!"เสียงครวญครางสั่นระคนเสียงหอบหายใจดังก้องไปทั่วทั้งห้อง อุณหภูมิห้องที่เดิมทีเย็นสบายในตอนนี้กลับร้อนระอุจนแทบหลอมละลายภายใต้แสงสว่างช่วงกลางวันที่ส่องลอดเข้ามาผ่านบานกระจก ปรากฏร่างของหนุ่มสาวกำลังกอดก่ายแนบชิด เด็กสาวตัวขาวกำลังนอนคว่ำคลานสี่ขาร่อนสะโพกเข้าหาท่อนเอ็นลำเขื่องด้านหลังอย่างลืนอาย ส่วนชายหนุ่มเบื้องหลังก็กำลังยืนเข่าอย่างมั่นคงทว่าเกร็งสะท้านไปทั้งร่างใบหน้าหล่อของไคเฉิงเชิดขึ้นขณะที่ฝากฝังส่วนหน้าของตนเข้าในช่องทางร้อนผ่าวหนัก ๆ มือขยำก้อนซาลาเปาขาวนุ่มทั้งสองข้างจนล้นออกมาง่ามนิ้วไม่นานมือข้างหนึ่งก็ยกขึ้นฟาดแก้มก้นงอนเสียงดังลั่นเพี๊ยะ!!“อ๊า!” ยิ้มสั่นระริกไปทั้งร่าง แขนที่ยันกายเอาไว้กับที่นอนเหมือนจะเสียหลักได้ในทุกเมื่อ ใบหน้าหวานหยดเหยเกด้วยความเสียวซ่านขณะที่ในอกรู้สึกได้ถึงไฟปรารถนาเผาไหม้อย่างรุนแรงด้านชายหนุ่ม ดวงตาคมกริบกำลังจดจ้องถ้ำเนื้อชุ่มฉ่ำที่ขมิบรัดแก่นกายก่อนจะกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก บั้นท้ายที่เด้งขึ้นลงยามที่เขากดกายกระแทกยังน่ามองเสมอเช่นเดียวกันกับแผ่นหลังนวลเนียนเปียกชื้นสะท้อนแสงไฟเป็นมันวาว ปกคลุมด้วยเส้นผมสียาว

“เอ่อ เฮียไคคะ”ด้านคนถาม เมื่อเห็นเธอหน้าแดงมองไปด้านหลังก็มองตามสายตาไป คล้ายจะเพิ่งนึกได้ขึ้นมาว่าไม่ได้อยู่กันตามลำพังจึงโบกมือให้สองคนนั้นไปจัดการสัมภาระกระเป๋าเดินทางทั้งหมดส่วนตัวเองยืนจับมือเล็กรอจนทุกคนออกไปจากห้องและปิดประตูเรียบร้อยแล้วจึงหันกลับมาหายิ้มอีกครั้ง“ว่าไง คิดถึงเฮียไหม” เพราะไม่ได้เจอกันตั้งสองสัปดาห์เขาคิดถึงเธอจะแย่แล้วไม่ถามเปล่าแต่เขายังช้อนอุ้มเธอในท่าเจ้าสาวก่อนจะพาเดินไปนั่งบนโซฟาตัวใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางห้องนั่งเล่น แขนแกร่งเกาะเกี่ยวเอวคอดของคนบนตักเอาไว้นอกจากนั้นยังหันไปจูบเรียวแขนขาวที่โอบรอบลำคอของตัวเองอยู่เสียด้วย“คิดถึงค่ะ หนูคิดถึงเฮียไคเหมือนกัน” คำตอบนั้นพร้อมกับรอยยิ้มหวานและมือนิ่มที่ลูบเบา ๆ ที่ข้างแก้มทำเอาชายหนุ่มที่เพิ่งทวงถามกลายเป็นคนเขินเสียเองไม่รู้หนูยิ้มใช้เวทมนตร์แขนงไหนแต่เธอเหมือนสามารถพลิกมาสะกดใจเขาได้ทุกเมื่อ เธอมีโมเม้นต์ที่เขินเหมือนกันนะ แต่ไม่ได้เขินถึงขนาดที่เขาจะสามารถแกล้งได้เวลาเดียวที่จะมีสิทธิ์แกล้งแม่คนนี้มีแค่เวลาอยู่บนเตียงด้วยกัน นอกนั้นเขารุกไปเธอจะรุกกลับ ใช้ดวงตาคู่นั้นจ้องดึงลมหายใจไปจากตัวเขา แถมสู้ไม่

“แม่ฉันไม่ได้ว่า ฉันก็แปลกใจเหมือนกัน จะว่าเป็นเพราะพี่ไคให้รถมาใช้แม่เย็นก็ไม่ได้ว่าอะไรตั้งแต่ก่อนหน้านั้นแล้วนะ แค่บอกฉันว่าทำอะไรก็ให้รู้จักป้องกัน แต่ถ้าพลาดให้บอกทันทีอะไรงี้”‘ไอ้รอบที่แกไปนอนค้างห้องพี่เขาอ่ะนะ’“นั่นแหละ แม่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพี่ไคเป็นใครมาจากไหน หรือว่ารู้จักอะไรกับคุณแฝด”‘ฉันถามอะไรหน่อยสิยิ้ม’“ว่า”‘พี่รักรู้เรื่องนี้ไหม ที่แกกำลังคุย ๆ แบบท้องชนกันกับฮีอยู่’“น่าจะรู้มั้ง เพราะว่าตอนที่โทรมาถามฉันเรื่องไอ้พัตเตอร์ พี่รักก็ดูไม่ได้สงสัยนะว่าสามีตัวเองไปรู้มาจากไหน น่าจะคุยกันแล้วมั้งว่าคุณแฝดไปรู้เรื่องมาได้ยังไง”‘ชัดเลย’“อะไรวะ”‘ฉันว่าที่แม่แกไม่ว่าไม่ใช่ว่าไม่ห่วงหรอก แต่อาจจะคุยกับพี่รักแล้วและรู้ว่าคุณไคเป็นเพื่อนฮีแฝด แถมเป็นน้องฮีทิม แกบอกฉันอยู่เหมือนกันนี่ว่าเขาต้องผ่านด่านสองคนนั้น”“เหรอวะ”“ใช่ ถ้าผ่านได้มันก็ไม่น่าห่วงไง ยังไงคุณไคก็ต้องเกรงใจคุณแฝด เกรงใจพี่ชายตัวเอง ไม่กล้าทำอะไรไม่ดีกับแก’ได้ฟังที่เพื่อนพูดแล้วยิ้มก็คิดย้อนไปถึงวันแรกที่แม่ถามเธอว่าไปนอนห้องเพื่อนหรือนอนห้องแฟน ตอนนั้นแม่ก็ดูใจเย็นเกินไปจนน่าสงสัยจริง ๆเป็นไปได้ว่าจะรู้ม

ท่าทีของยิ้มเหมือนจะทำให้พัตเตอร์ยิ่งโกรธจัด ชายหนุ่มย่างสามขุมเข้ามาหา มือคว้าไหล่ข้างซ้ายเอาไว้แล้วบีบแน่นจนรู้สึกเจ็บ ทั้งยังกระชากจนร่างของหญิงสาวเสียหลักปลิวตามแรงดึง“ได้เป็นกะหรี่ไฮโซเข้าหน่อยทำมาเป็นชูคอ ทีกูขอเอาละทำเป็นสะดีดสะดิ้ง ถ้าขายตัวทำไมไม่บอกวะ หรือคิดว่ากูไม่รวยเท่าเสียแก่ ๆ ของมึง ออดี้คันละไม่กี่บาทกูซื้อให้ขับได้อยู่แล้ว”“พูดเหี้ยอะไรของมึง ออกห่างจากเพื่อนกูเลยนะ” ยังไม่ทันที่ยิ้มจะได้ด่ากลับให้สมกับความปากหมาของมัน ญารินที่เพิ่งกลับมาจากห้องน้ำก็จ้ำเท้าเดินเข้ามาแทรกตรงกลางและผลักอกของพัตเตอร์จนมือหลุดออกพอเป็นญารินอีกฝ่ายพลันหน้าซีดลงเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่ลดละสิ่งที่กำลังทำอยู่ คล้ายกับหากหยุดมันอีโก้จะพังทลายไม่มีชิ้นดีอย่างไรอย่างนั้น“ไม่เกี่ยวกับมึง อย่าเสือก”“แล้วมันเกี่ยวกับมึงเหรอ ยิ้มมันจะขับรถอะไรแล้วเกี่ยวอะไรกับมึงไม่ทราบ หา!! เป็นถึงลูกผู้กำกับแต่กลับทำตัวเหมือนอันธพาลข้างถนน พ่อแม่มึงอายไหมแบบนี้”“มึงอย่ามาด่าถึงพ่อแม่กูนะ”“กูด่ามึงค่ะ อีสมองหมาปัญญาควาย”“อีเวรนี่ นึกว่าบ้านมึงใหญ่แล้วกูจะกลัวเหรอ”“มึงไม่ต้องกลัวกูหรอก ฝั่งยิ้มมันก็ไม่ได้ไก่

หลายวันต่อมา“ยิ้ม ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ ส้มตำป้าดาน่าจะทำพิษว่ะ”“อืมไปสิ เดี๋ยวฉันดูของให้”“อืมขอบใจนะ โอ๊ยไม่ไหวละ”เมื่อเพื่อนสาวจ้ำเท้าไปแล้วยิ้มก็กลับมาตั้งใจอ่านหนังสือเรียนในมือต่อ เพราะออกไปใช้เวลาอยู่กับไคเฉิงหลายวันเพิ่งจะได้กลับมาทุ่มกับการเรียนเต็มที่ได้ไม่นานช่วงนี้จึงต้องกลับมาอ่านหนังสือชดเชยให้มาทว่าอ่านไปได้เพียงยี่สิบนาทีโทรศัพท์เครื่องบางที่อยู่ในกระเป๋ากลับสั่นครืด หยิบมาดูก็พบว่าเป็นสายของคนไกลที่ห่างกันได้หลายวันแล้วเขาไม่ได้โทรเป็นวิดีโอคอลเพราะรู้ว่าเธออยู่มหาวิทยาลัย เห็นอย่างนั้นเด็กสาวจึงวางหนังสือลงบนหน้าตัก ก่อนจะกดรับสายด้วยรอยยิ้มแล้วยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู“ค่ะเฮียไค”‘ทำอะไรอยู่คะ’ เสียงนุ่มทุ้มที่ส่งผ่านสายมาพาให้ความเคร่งเครียดจากการอ่านหนังสือลดน้อยลงไปมาก ไม่รู้ทำไมเธอถึงรู้สึกได้ถึงรอยยิ้มของเขา ทั้งที่เราคุยกันแบบไม่ได้เห็นหน้าด้วยซ้ำ“อ่านหนังสือช่วงรอเรียนค่ะ เฮียไคล่ะคะ”‘เฮียเพิ่งกลับจากบ้านใหญ่ค่ะ คิดถึงหนูจัง หนูเป็นไงบ้างวันนี้ เรียนหนักไหมคะ’“หนักนิดนึง อาจารย์ก็สั่งงานเยอะ” เธอว่าด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน แม้ไม่ได้ตั้งใจงอแงกับเขาแต่เหม

ด้านฝั่งประเทศไทย ยิ้มที่กลับมาใช้ชีวิตปกติหลังไคเฉิงบินกลับจีน ก็พบว่าเขาเพิ่งจะเพิ่มเพื่อนเฟสบุ๊คของเธอ…เด็กสาวไม่รู้ว่าตัวเองควรจะรู้สึกอย่างไรดีกับการได้เห็นคำขอเป็นเพื่อนของเฟสบุ๊คชื่อ ‘Huang KaiCheng’ เด้งขึ้นมาในกล่องแจ้งเตือน เพราะต่อให้จะตีลังกาคิดหลอกตัวเองอย่างไร คนที่จะใช้ชื่อนี้มันก็มีแค่เขาฝ่ายนั้นเพิ่งจะกดมาเมื่อราวชั่วโมงก่อนหลังจากที่เธอไปคอมเม้นต์ใต้โพสต์รูปหลานในเฟสบุ๊คของพี่เขย เขาคงไปเจอเธอในเฟสบุ๊คคุณแฝดสักคนเข้า กลับจีนไปวันเดียวก็เล่นเธอเลยเหรอ“โอ๊ย!! จะบ้า” หญิงสาวในชุดนักศึกษาเต็มยศเอ่ยลอดไรฟัน อยากจะเอาหัวโขกโต๊ะสักพันครั้ง เจอเฟสบุ๊คไม่ว่าแต่เธอวิจารณ์เหตุการณ์บ้านเมืองฉ่ำมากด่าชายแทร่ ความเหลื่อมล้ำ นายทุนกิน จีนเทา สงครามทั้งในและนอก จีนเทา สแกมเมอร์ประเทศเพื่อนบ้าน ซ้ายจัดแบบตกขอบโลก ซ้ำร้ายทุกโพสต์ตั้งเป็นสาธารณะ...ก็ไม่ได้อายหรอกที่ตัวเองมีมุมมองทางการเมืองและสังคมแบบนี้ แต่เธอยังไม่พร้อมให้เขารับรู้ไง นั่นแหละคือประเด็น“ตายห่าละอียิ้ม” แต่เรื่องที่เขาเจอเฟสบุ๊คก็ยังไม่เท่ากับที่มากดไลค์ใต้โพสต์ด่าจีนเทา เด็กสาวแทบจะหงายลงจากม้านั่งเสียตั้งแต่ตอน

"หนูขอพักแป้บนึงนะคะ" ด้านสุดที่รัก เธอผ่านเหตุการณ์ทำนองนี้มาจนชินแล้วแม้จะเหนื่อยมากแต่ก็ยังพอสู้ไหวเราสามคนอยู่ด้วยกันมาจะเข้าปีแล้ว ช่วงแรกแม้จะมีการสลับวันกันแต่หลัง ๆ หากคนหนึ่งทำอีกคนก็ต้องได้ทำ พอเป็นแบบนั้นบ่อย ๆ เข้า เลยกลายเป็นความเคยชินหากทำกับคนพี่เธอก็ต้องทำกับคนน้องด้วย ไม่งั้นเธอรู้สึกว่ามันไม่คอมพลีท ไหนจะเรื่องที่โดนหาว่ารักแฟนไม่เท่ากันอีก แต่ละคนช่างสรรหาคำพูดมาตัดพ้อจริง ๆนอกจากขี้หึงก็ยังขี้ใจน้อย"ได้สิ หนูพักเลยเดี๋ยวเฮียใส่เตรียมไว้"ว่าแต่นี่มันพักแบบใด???"ดะ เดี๋ยวสิคะ หนูยัง...อื้อ" หญิงสาวร้องเสียงเบาหวิวราวกับลูกแมวเมื่อช่องทางที่เพิ่งโดนแฝดน้องกระทำมานั้นโดนงูเหลือมตัวเขื่องของแฝดพี่ดันเข้ามาอย่างเชื่องช้าดวงหน้างดงามหาตัวจับยากแหงนหงาย ดวงตาฉ่ำรื้นเริ่มลอยคว้าง ลมหายใจเริ่มถี่ขึ้นมาเพราะความเสียวที่เริ่มเล่นงาน ถึงยังไม่ได้กระแทกแต่มันก็เสียวอยู่ดีส่วนนั้นของสิงหราชใหญ่จนมันคับแน่นไปหมดพื้นที่ภายในถูกขยายจนตึง แก่นกายของชายหนุ่มเสียดสีทุกจุดกระสันพาให้หญิงสาวตัวสั่นระริก เธอก็อยากพักอยู่หรอกแต่แบบนี้จะพักได้ยังไงกัน"ตอดแรงจัง เสียวมากเหรอ หืม?"

มือสวยพยายามรั้งเสื้อยืดตัวเดียวที่สวมอยู่และไม่อาจปิดอะไรได้เลยเอาไว้อย่างเต็มที่ ทว่ามันกลับไม่เป็นผลเพราะเสื้อตัวนั้นโดนสิงหราชชิงถอดออกไปอย่างรวดเร็วแบบที่ตั้งตัวไม่ทันขณะเดียวกันพยัคฆ์แฝดน้องเมื่อเห็นพี่ชายทำอย่างนั้นก็ยันกายขึ้นยืนเข่า ล้วงเอาถุงยางออกมาจากกระเป๋าหนึ่งเส้น ในเส้นนั้นมีประมาณเจ็ดแปดซองเห็นจะได้สองพี่น้องแบ่งถุงยางกันคนละครึ่ง จากนั้นคนเบื้องหน้าก็ดึงกางเกงของตัวเองลง ปล่อยแท่งเนื้อยาวใหญ่ที่อึดอัดอยู่ภายในออกมาสัมผัสอากาศภายนอกสิงหราชจับร่างบอบบางให้พลิกกลับมาคร่อมตัวเอง หันก้นไปให้น้องชายเบื้องหลังด้านพยัคฆ์จัดการสวมถุงยางอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็เอาส่วนหัวมาจ่อที่ปากทางซึ่งมีน้ำอะไรต่อมิอะไรปะปนกันอยู่จนฉ่ำ ส่วนแฝดพี่รั้งใบหน้าของหญิงสาวไปรับจูบดุดันของตน ก่อนจะกระซิบที่ข้างหู"ไม่เดี๋ยวแล้วครับ แผลใจของพวกพี่ต้องรักษาด่วนนะ" ในเวลาเดียวกันส่วนนั้นก็ถูกดันเข้ามาในโพรงเนื้อคับแคบเชื่องช้าทว่าจุกแน่นไปหมด"อื้ออออออ!"กลิ่นกายหอมละมุนลอยฟุ้งอยู่ในอุณหภูมิร้อนผ่าวภายในห้องนอนอันกว้างขวาง ผิวเนื้อนวลเนียนแนบทับไปกับผิวเปลือยสีแทนของแฝดพี่ที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่เบื้อ

กว่าการร่ำลาจะเสร็จเรียบร้อยก็กินเวลาไปถึงห้านาที สุดที่รักเดินออกมาจากห้องทำงานของสองหนุ่มด้วยสภาพที่ยุ่งเหยิงนิด ๆ โชคดีที่ไม่มีใครทำไรมากไปกว่าการจูบและล้วงเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่อย่างนั้นคงได้ยาวจนไม่ได้กลับไปอ่านหนังสืออีกหลังออกมาแล้วเธอก็ตรงเข้าไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้ามาเป็นชุดอยู่บ้านสบาย ๆ ก่อนจะขึ้นมานอนดูหนังบนเตียงและหลับไปในเวลาไม่นานเพราะความอ่อนเพลียไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเท่าไหร่ที่เธอนอนหลับอยู่แบบนั้น ทว่าในห้วงนิทราอันแสนสงบจู่ ๆ ความรู้สึกจั๊กกะจี้ก็เริ่มเล่นงาน อะไรบางอย่างที่ขยับอยู่ข้างกายของเธอเสียงจูบ เสียงลมหายใจ และความรู้สึกนุ่มหยุ่นที่ประพรมไปทั่ว สิ่งเหล่านั้นเริ่มทำให้หญิงสาวนอนไม่เป็นสุขจนสุดท้ายก็นอนต่อไปไม่ไหว และจำต้องตื่นขึ้นมาก่อนจะพบว่าสิ่งที่กำลังรบกวนเธออยู่ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็ฝาแฝดสองพี่น้องที่เพิ่งจะรุมรังแกเธออยู่ไม่นานนั่นแหละ"ตื่นไวจริง กำลังจะลักหลับอยู่พอดี" สิงหราชเอ่ยขึ้นยิ้ม ๆ ขณะที่กดริมฝีปากลงบนลำคอขาว ส่วนพยัคฆ์นั้นนั่งอยู่ตรงกลางระหว่างขา และเพิ่งจะโผล่ศีรษะออกมาจากเสื้อทั้งสองคนมีสีหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวเหมือนกันจนน่าหมั่นไส้"จริงค่ะ

หมายเหตุ : AU มหาวิทยาลัยAu นี้คุณสิงห์คุณเสือและสุดที่รักเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยเดียวกัน น้องสุดที่รักเป็นดาวมหาวิทยาลัย พี่แฝดเรียนคณะแพทย์"แก ฉันได้ยินรุ่นพี่คุยกันว่าน้องพอร์ชปีสองเอาดอกไม้มาให้สุดที่รักกลางคลาสเหรอ มันอะไรยังไงวะ สารภาพรักเหรอ""เห็นเขาว่ากันนะ ว่าจู่ ๆ ฮีก็เดินเข้ามาพร้อมกับดอกไม้ช่อเบ้อเร่อ คิดว่าอยู่ในซีรีย์เกาหลีมั้ง""แต่ชีสุดที่รักนี่ก็สุดของรุ่นจริงนะ ตอนปีหนึ่งก็มีรุ่นพี่มาจีบแบบออกตัวแรงตอนรับน้อง ปีสองเป็นดาวพอไปค่ายอาสาชีก็โดนอีก ผู้ที่จีบนางแต่ละคนเล่นใหญ่ไม่ไหว""ถ้ารับรักคือมีแต่คนอิจฉาไง แต่ก็ไม่แปลกใจหรอกเพราะนางสวย แปลกใจมากกว่าที่นางไม่เอาใครเลย เมื่อเช้าฮีน้องพอร์ชก็คือวืดมาก ชีสุดที่รักบอกขอบคุณนะคะน้องพอร์ชแล้วบอกว่าหนูเป็นน้องที่น่ารักมากเลย ขอให้เจอความรักที่ดีนะคะ""เชี่ย... แล้วน้องเขาทำไงวะ""ฮีก็พยายามต่ออยู่นะ ประมาณว่าพี่ไงครับความรักที่ดี ชีบอกก็นอกจากมีนก็น้องพอร์ชนี่แหละที่ขึ้นแท่นเพื่อนและน้องที่รัก อีพวกผู้ชายในคลาสคือกลั้นขำแบบตดแทบแตก""มันรู้กันน่ะสิว่าชีไม่เอาแน่""ใช่น่ะสิ ฉันล่ะสงสัยจริง ๆ เลยว่าชีไม่ชอบผู้ชายหรือเปล่า แต่

อีกด้านหนึ่งในช่วงเวลาเดียวกัน พยัคฆ์ซึ่งอยู่ระหว่างการเดินทางจากสนามบินกลับมาที่บ้านก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอีกครั้ง นิ้วเรียวกดเข้าไปในแชทกลุ่มซึ่งมีพี่ชายฝาแฝดและสุดที่รักในนั้นรูปเดิมที่สิงหราชส่งมาในกรุ๊ปแชทถูกกดดูอีกครั้งหลังจากที่กดดูมาแล้วหลายครั้งตั้งแต่นั่งอยู่บนเครื่อง แน่นอนว่ารูปนี้ไม่ใช่สาเหตุหลักที่เขากลับไทยก่อนกำหนดแต่ก็ยอมรับว่ามันเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาอยากไปถึงบ้านให้เร็วขึ้น ไม่น่าเชื่อว่าการกลับมาเซอร์ไพรส์เมียครั้งนี้ จะโดนเซอร์ไพรส์กลับเสียได้ป่านนี้แม่ตัวดีโดนไอ้สิงห์ฟัดจนช้ำไปทั้งตัวแล้วมั้งใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงเขาก็เดินทางมาถึง พยัคฆ์รู้สึกสังหรณ์ใจบางอย่างจึงไม่ให้ใครช่วยถือของฝากเข้ามาด้านใน นอกจากนั้นก็ยังไล่ทุกคนให้ออกไปเฝ้าไกล ๆ กันหมดและเขาก็พบว่าตัวเองตัดสินใจไม่ผิดเลยที่ทำแบบนั้น"อื้อ...พี่สิงห์ พอแล้วค่ะ" เพราะทันทีที่เดินเข้ามาในบ้านก็พลันได้ยินเสียงแปลก ๆ ดังลอยมาตามลม เมื่อเดิมเข้าไปด้านในก็พบว่าเสียงนั้นดังออกมาจากห้องนั่งเล่นห้องเดิมที่เขาเคยมอมเธอด้วยไวน์เบอร์รี ทำให้เราได้มาอยู่กันสามคนผัวเมียแบบนี้"มึงเอาอีกแล้วเหรอไอ้สิงห์" เขาว่าอย่างอ่

“บ้านเงียบจัง”ภายในคฤหาสน์หลังงามที่โอบอุ้มทุกความทรงจำของคนสามคน เสียงของหญิงสาวในชุดนักศึกษาดังขึ้นคลอไปกันเสียงส้นสูงที่กระทบกับพื้นขณะที่เธอถอดมันออกแล้วเอาไปใส่ในตู้รองเท้าเมื่อเปลี่ยนเป็นสลิปเปอร์สำหรับใส่ในบ้านแทนแล้ว สุดที่รักจึงขมวดคิ้วขณะที่มองไปรอบกาย เธอเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นก็ไม่พบใครเลย ไม่มีแม้แต่เงาของใครสักคนเวลาแบบนี้ปกติจะมีแม่บ้านไม่ใช่เหรอ นี่พวกบอดี้การ์ดก็ยังอยู่ข้างนอกอีกด้วย คุณเสือน่ะเข้าใจได้เพราะเขาไปเจรจาธุรกิจที่จีนตั้งแต่เมื่อวันก่อน แต่คนที่ถึงบ้านแล้วอย่างคุณสิงห์นี่สิ รถของเขาก็อยู่ แล้วตัวหายไปไหน?"ไปไหนของเขานะ" แต่ถึงจะคิดอย่างนั้น เธอก็เหนื่อยเกินกว่าที่จะเดินหาอีกฝ่ายไปทั่ว คฤหาสน์หลังนี้เล็ก ๆ เสียเมื่อไหร่กัน มาอยู่ตั้งนานเธอยังเดินไม่ทั่วเลยคิดได้อย่างนั้นเธอจึงเดินขึ้นชั้นบน จัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดอยู่บ้านสบาย ๆ อย่างชุดเซ็ตผ้านิ่ม กางเกงขาสั้นเข้าชุดกับเสื้อคร็อปแขนยาวสีเดียวกันเสร็จจากนั้นจึงเดินกลับลงมาชั้นล่าง กะว่าจะไปหาอะไรรองท้องในครัวเพราะวันนี้ไม่ได้กินข้าวเที่ยง แต่เมื่อถึงจังหวะที่เดินผ่านห้องนั่งเล่นห้องเดิน จู่ ๆ ทั้