สุดที่รักของเสี่ยแฝด

สองทุ่มห้าสิบนาทีณ คลับหรูแชงกรีล่าด้านหน้าตึกที่ประดับประดาไปด้วยไฟสีทองแลดูอลังการนั้นค่อนข้างคึกคัก แขกหน้าใหม่และเก่าที่ตั้งใจมาหาความสุขต่างตบเท้าเข้ามาอย่างไม่ขาดสายรถหรูนับสิบคันต่อแถวกันขับผ่านทางเข้าทำเอาพนักงานรับรถวิ่งกันจนขาแทบขวิด ทว่ามีอยู่คันหนึ่งที่สามารถผ่านเส้นทางพิเศษที่สุดได้รถยุโรปคันหรูสีดำสนิทคันนั้นไปจอดสนิทตรงทางเข้าส่วนบุคคล เมื่อพนักงานทำการเปิดประตูให้ ร่างสูงในชุดสูทสีดำสนิททั้งตัวก็ก้าวลงมาจากรถ“สวัสดีครับคุณเสือ”“อืม คุณนภาล่ะ” ขณะที่เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยถาม มือของเขาก็ขยับสูทของตนให้เข้าที่ไปด้วย วงหน้าดุดันเรียบเฉย ดวงตาเรียวชี้อย่างคนมีเชื้อสายจีนมองไปยังด้านในตึกไม่นานมือที่ประดับไปด้วยรอยสักเกือบเต็มพื้นที่ก็ยกขึ้นจัดคอเสื้อของตน ดึงขึ้นให้เรียบร้อยทว่าไม่ได้ตั้งใจให้ปิดรอยสักรูปหัวมังกรบนลำคอแต่อย่างใด“อยู่ที่ห้องรับรองครับ คุณนภาให้ผมมาเชิญคุณเสือเข้าไป ตอนนี้ น้อง เขารออยู่แล้วนะครับ”เพียงได้ยินคำว่า ‘น้อง’ คิ้วคมของ พยัคฆ์ ก็เลิกขึ้น ใจนึกไปถึงผู้หญิงในรูปที่ ‘ทิโมธี’ เพื่อนเขาส่งมาให้เมื่อตอนเย็น แม่คนนั้นที่ร้องไห้จนใบหน้าสวย ๆ แดงไปหมด‘เ

คำพูดของเขามันมีอิทธิพลต่อร่างกายเหลือเกิน เพียงเอ่ยปากคำเดียวมือของเธอก็ดึงผ้าปิดหน้าออกอย่างเชื่อฟัง และทันทีที่ใบหน้าสวยปรากฏแก่สายตา ความพอใจก็ปรากฏขึ้นในดวงตาคม“เพื่อนเธอตั้งใจส่งรูปแบบนั้นมาแกล้งฉันหรือไง หืม?”“กะ แกล้งอะไรคะ”“รูปที่เพื่อนเธอส่งไปให้เพื่อนฉันไง แทบไม่เหมือนตัวจริง” พยัคฆ์ว่าพลางยื่นปลายนิ้วไปลูบแก้มขาวอมชมพู รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปากยามนึกถึงรูปที่ตนได้เห็นเขาเห็นว่าเธอทำหน้างง แต่ก็ไม่ได้อธิบายไปมากกว่านั้นเพราะพอรู้อยู่แล้วว่าแม่คนนี้คงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเพื่อนถ่ายรูป ไม่ทันให้เธอได้ถามต่อมือหนาก็ลูบไปด้านหลังวินาทีต่อมาบราตัวจิ๋วก็ดีดตัวออกจากกัน เล่นเอาเด็กสาวถึงกับผวาโอบกอดหน้าอกของตัวเองเอาไว้อย่างลืมตัว“ว้าย!”“ไม่ต้องห่วง เธอสวยกว่าในรูปมาก” แต่เป็นแบบนั้นได้ไม่นานแขนขาวก็โดนเขาดึงออก บราที่ประดับไปด้วยเลื่อมวิบวับถูกเขาถอดแล้วโยนลงพื้นอย่างไม่ใยดีทุกจังหวะเป็นไปอย่างนุ่มนวล แบบที่เธอก็ไม่คิดว่าผู้ชายท่าทางอย่างเขาจะสุภาพได้ขนาดนี้กระทั่งตอนที่นิ้วเรียวยาวรุกรานผ่านร่องเนื้อทางด้านหลัง มาจนถึงช่องทางด้านหน้าที่ไม่เคยมีใครรุกล้ำ คุณพยัคฆ์ก็ไม่ทำให้รู้สึ

“วันนี้ผมสอนให้ว่าต้องทำยังไง แต่ครั้งหน้าที่รักต้องเป็นงานกว่านี้นะคะ” ว่าพลางมือหนากลับชักนำมือทั้งสองข้างของเธอให้คล้องคอตัวเองปากหยักกดจุมพิตลงบนริมฝีปากนิ่มแผ่วเบา เพราะจูบกับเขามาแล้วที่แชงกรีล่าสุดที่รักจึงพอจับทางได้เธอเอียงใบหน้ารับจูบเขาขณะที่มือเล็กสองข้างลูบหลังคอแกร่งไปด้วยมีนาเคยบอกว่าผู้ชายเวลาจูบบางคนชอบให้ลูบหัว แต่บางคนที่ไม่ชอบให้เล่นหัวก็ยังลูบหลังคอได้ พยัคฆ์คงเป็นผู้ชายประเภทหลัง เพราะทันทีที่เธอลูบเขาก็ส่งเสียงครางต่ำในลำคอปากหยักบดขยี้หนักหน่วงขึ้น ลิ้นชื้นสอดเข้ามารุกไล่เด็กสาวในอ้อมกอดจนตัวอ่อน แขนแข็งแรงข้างซ้ายรัดเอวคอดแนบแน่นจนหน้าอกนิ่มบดบี้ไปกับแผ่นอกแกร่งมือหนาข้างขวาบีบขยำบั้นท้ายกลมกลึงอย่างเมามัน“อื้อ”“เกาะดี ๆ นะคะ” ยังไม่ทันจะได้หายใจเต็มปอด ทั้งร่างก็ถูกอุ้มขึ้นจากพื้นในท่าเข้าเอวจนสุดที่รักจำต้องกอดลำคอแกร่งเอาไว้ เรียวขาตวัดรัดเอวสอบแน่นด้วยความตกใจ“ว้าย! คุณ…เฮียเสือ!”“ที่รักตัวเล็กค่ะ ยืนจูบนานกว่านี้ผมเมื่อยคอตายเลย” เขาตอบยิ้ม ๆ พลางกดจมูกหอมหน้าอกนิ่มและลำคอขาวไปด้วยเขาพาเธอเดินลึกเข้าตรงส่วนที่เป็นเตียงนอนหลังกว้างซึ่งอยู่ด้านในสุด

แสงแดดในยามเช้าจนเกือบสายภายในคฤหาสน์หลังโตนั้นไม่ร้อนมากนัก เพราะนอกจากแอร์จะเย็นแล้วก็ยังมีม่านกรองแสงกรองเอาไว้ จากฟิล์มของกระจกกันความร้อนอีกทีแต่ถึงไม่ร้อนทว่าแสงของมันก็ยังทำให้ภายในห้องสว่างขึ้น พาให้ร่างขาวที่สวมเพียงเสื้อยืดตัวโคร่งตัวเดียวของเจ้าของห้องขยับพลิกไปมาอย่างไม่สบายอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาท่ามกลางอุณหภูมิยี่สิบสององศา เธอรู้สึกครั่นเนื้อครั้นตัวจากไข้ต่ำ ๆ ที่เป็นผลจากการโดนเปิดบริสุทธิ์เมื่อคืนวาน ส่วนลึกกลางกายเองก็รู้สึกเจ็บระบมไปหมดนอนพลิกไปพลิกมาอยู่อย่างนั้นได้ไม่นาน เปลือกตาสวยก็เปิดขึ้นอย่างเชื่องช้า เธอหรี่ตาเล็กน้อยเพื่อปรับสภาพ มือขาวกุมขมับเพราะรู้สึกปวดหัวตุบ ๆ“กี่โมงแล้วเนี่ย” เสียงหวานเอ่ยอู้อี้ เดาจากแสงที่ส่องหน้าเธออยู่ในตอนนี้ คงสายมากแล้วแน่ ๆไม่รู้เจ้าของบ้านจะว่าอย่างไรที่เธอมานอนตื่นสายเหมือนนอนอยู่บ้านตัวเองแบบนี้ ไม่ได้การ เธอต้องรีบตื่นแล้วไปรับเงินกับเขา จะได้เอาไปจ่ายค่าผ่าตัดให้ป้าจะได้รู้ด้วยว่าที่ได้มามันพอหรือไม่ หรือต้องหาอีกเท่าไหร่“แปดโมงแล้วครับ”“...”แต่ขณะที่คิดวุ่นวายอยู่ในใจ มือที่กุมขมับอยู่ก็พลันถูกดึงออกโดยใครบางคน สิ่ง

ในตอนนี้สุดที่รักไม่รู้เลยว่าควรจะต้องรู้สึกยังไงกับเรื่องนี้หญิงสาวได้แต่ยืนตัวแข็งมองใบหน้าที่เหมือนกันจนแยกไม่ออกของทั้งสองคนอย่างตกตะลึง บอกตามตรงว่าเธอไม่รู้จะทำยังไงต่อกับชีวิตครั้นจะหนีตอนนี้เงินค่าตัวก็ยังไม่ได้ เงินที่คุณเสือสัญญาว่าจะให้เป็นพิเศษก็ด้วย แถมข้างนอกก็มีบอดี้การ์ดยืนอยู่ไม่รู้ตั้งกี่คน แต่ครั้นจะเดินเข้าไปหาพวกเขาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเธอก็อดตะขิดตะขวงใจไม่ได้เมื่อคืนนอนกับคนหนึ่ง แต่เมื่อเช้าจูบกับอีกคน แถมเกือบเลยเถิดไปมากกว่านั้นด้วย จะไม่ให้รู้สึกอะไรเหรอสุดท้ายจึงได้แต่ยืนค้างเติ่งอยู่ตรงนั้น ทำตัวเสียมารยาทแอบฟังบทสนทนาของทั้งคู่ต่อไปอย่างเสียไม่ได้ ทั้งที่เรื่องจริงควรจะได้ออกไปจากที่นี่โดยไว เพราะมีธุระที่ต้องไปจัดการอีกมาก“อ๋อ...เพราะซิงงี้นี่เองมึงถึงได้พาเข้าห้อง นอนกอดถึงเช้า แถมแม่คนนั้นตื่นสายมึงก็ไม่ปลุก”“มึงพูดซะกูดูเป็นไอ้แก่หัวงู”“แล้วไม่ใช่?”“กูไม่ได้ทำดีกับเขาแค่เพราะเขายังบริสุทธิ์ แต่น้องเขาเป็นเด็กดีแล้วก็ไม่เคยทำงานแบบนี้ จะให้กูใจร้ายทำเหมือนกับผู้หญิงคนอื่นที่มีประสบการณ์เหรอวะ”“ข้ออ้างหรือเปล่า” สิ้นคำพูดนั้น เสียงถอนหายใจก็ดั