Novels by Araliege WP

Ibinaba niya ako sa isang classroom na walang katao-tao, mainit nitong niyakap ang nanlalamig kong katawan kasabay ng paghagod niya sa aking likuran. I can't stop crying bagama't naninikip na rin ang aking dibdib sa kakaiyak,“Shhh.... Leana, hey look at me” He said, calmly. Wala sa sarili kong sinunod ang kanyang utos habang patuloy pa rin ako sa paghikbi. “May ginawa ba si kuya sa'yo?” tanong niya. Umiling-iling ako kasabay ng pagpunas niya ng luha sa mga mata ko gamit ang palad. Muli niya akong niyakap, naramdaman ko nalang ang pagdampi ng malambot niyang labi sa aking uluhan, hindi ko maramdaman na pagpapanggap lamang ang kanyang ipinapakita dahil ang isinasaad ng aking isip ay totoo ang lahat ng ito.“D-damian, don't be so clingy. Wala namang ibang tao rito at tayong dalawa lang, hindi mo kailangang magpanggap na boyfriend kita” mahina kong suway rito ngunit parang wala siyang narinig, he just stared at my eyes down to my reddish lips.Walang pasabing inangkin niya iyon nang mar

Namasdan kong madilim ang kalangitan nang sandaling mapatitig ako sa labas ng bintana ng classroom namin, wala pa naman akong dalang payong ngayon, hindi ko rin dala ang kotse dahil nag commute lang kami kanina dala ng katamarang ayoko talagang magdrive. “Beh, yung bago nating prof!” “Ang pogi, shít” “Crush ko na siya” Sari-sari ang nakakabinging bulungan na bumulusok sa classroom namin nang sandaling pumasok ang isang propesor na tingin ko ay mga nasa edad 20s pa lang—matangkad, gwapo, matangos ang ilong, at kulay abo ang mga mata niyang hindi ko maiwasan na titigan. “Quiet class!” aniya sa baritonong tinig nito na siya ngang sinunod ng buong klase, sobrang lakas ng kabog nitong dibdib ko na hindi ko mawari kung bakit. “Good afternoon, everyone. My name is Damiel Kyle Paredes, and I will be your professor for literature. I'm pleased to meet all of you” pagpapakilala niya sa sarili dahilan upang napalunok ako ng ilang beses kasabay ng pag-alon ng nakaumbok niyang adams apple

Mabilis na lumipas sa kalendaryo ang sabado't linggo. Nadatnan ko na lamang ang sarili na nasa unibersidad nanaman ng Sto. Tomas, magkasabay kaming pumasok ni Damian na siyang nakalikha ng bulungan sa hallway, “Sister, Am I dreaming? Si Damian!!” tili ng isang babae na siyang sinamaan ko ng tingin. Rinig ko naman ang mahinang pagtawa ni Damian kasabay ng paglalapat ng kanyang kamay sa baywang ko. “Don't be jealous” mahina niyang bulong sa akin dahilan upang mahampas ko siya. “Hindi ako nagseselos” pagdepensa ko nga sa sarili. Hindi ko naman iniutos ngunit hinatid niya pa rin ako sa aming silid-aralan. Marahan niyang idinampi ang kanyang labi sa pisngi ko na siyang ginawa ko rin naman sa kanya, I stepped into our classroom after that. Halo-halong tingin ng mga estudyante ang sumalubong sa akin—masaya, galit, at inggit ang tanging nababasa ko mula sa kanilang mga mukha. Hindi ko na pinansin at naupo na lamang ako, paniguradong may pinakalat nanaman si Zandra na chismis tungkol sa ak

Kinabukasan, maaga kaming gumising 'pagkat bibihisan ko pa siya. Pumunta kami sa mall, pinaayos ko nga ang kanyang estilo ng buhok, gayon din kung paano siya manamit—Binilhan ko ito ng mga damit at sapatos, pinatanggal ko na rin ang salamin niya sa mata. Tsk, hindi naman pala malabo ang mata niya, anti-radiation lang daw, bwísit.“Leana, pagod na ako” walang ganang reklamo niya sa akin, kanina pa kasi siya nagsusukat. “Last na” pagkumbinsi ko rito dahilan upang pumasok na ulit siya sa loob ng fitting room. Ilang minuto rin akong naghintay bago siya tuluyang lumabas. Halos malaglag ang panga ko nang makita siya, sobrang guwapo. Yung tipong walang laban sa kanya ang basurang mukha ng ex-boyfriend ko. He's so elegant with that suit that I picked for him, para siyang CEO sa isang kompanya.“Okay lang ba?” tanong niya ngunit hindi ko ito pinansin. Nanatili akong tulala habang tulo-laway pang nakatitig sa kanya. “Leana, galaw-galaw baka matunaw” isa pang sambit niya dahilan upang mabalik na

Hayst. It's been two years since I left my parents in the States to study here in Manila. I feel like I'm going to die early because of the food I'm eating, my whole life I've had a nanny taking care of me, we had chefs, everything seemed perfect. “Damian” mahina kong pagtawag sa kanyang pangalan, agad namang napadapo ang tingin niya sa akin. “Dito ka nalang magstay, please” I begged, mataas naman yung allowance ko, I want to hire him as my fake boyfriend and my houseboy. “Okay naman na ako sa apartment—” “Be my houseboy? Idodoble ko yung bayad. I know, you already know that I can't cook, I don't wanna díe early” may kaartehan kong sabi ngunit ngumiti lamang ito. “I'll cook for you, don't worry. Hindi mo kailangang bayaran ako” saad niya sa may mababang tinig, agad naman akong napayakap sa kanya patalikod. Sobrang bait niya, mygosh! “Thank you, Damian!” masayang sabi ko. Isiniksik ko ang aking ulo sa leeg niya, at pinanood siya kung paano maghiwa ng patatas, sobrang smooth. “Ang g

“They will making fun of you, ikaw? Maiinlove sa isang gusgusin na gaya ko?” Hindi makapaniwalang tugon niya sa akin, malinaw na tinatanggihan niya ang gusto kong mangyari ngunit hindi ako susuko, “I will transform you into a different person, if it's okay to you?” “Fine, do whatever you want pero hindi ako magpapabayad, gusto ko lang na tulungan ka” sagot niya dahilan upang mapairap ako, “Ayaw kong nagkakaroon ng utang na loob sa iba, hayaan mong bayaran kita” mapilit ko ngang sabi rito, wala siyang nagawa kundi ang tumango na lamang—gusto rin naman, pakipot pa.Ngumiti ako, “Four months lang naman, huwag kang mag-alala” mariin kong sambit. Tumayo na ako mula sa isang sulok na iyon, palubog na rin ang araw, at nais ko nang umuwi. “Thanks Damian, papapirmahan ko nalang sa'yo yung kotrata bukas, baka bigla kang magback out eh” dagdag ko pa.“Why would I do that?” seryoso niyang sabi sa akin, sumilay naman ang ngiti sa aking labi palibhasa ay pinagbigyan niya ako. “Naninigurado lang,

He pinned me to the wall as he locked the door. My heart was racing. Tumataas din ang balahibo ko sa katawan dahil sa mga titig niya, ni hindi nga rin ako makagalaw dahil konti nalang ay magdidikit na ang mga labi namin.“D-don't k!ll him” nauutal kong sabi.“Why are you stopping me? Why do you care about that guy? you like him, don't you?”“Huh? He's just a friend. At saka makukulong ka kapag pumat4y ka”“I don't care. Just like what I said, mas natatakot akong mawala ka sa'kin at magawa mo akong ipagpalit sa iba” kalmado nyang sabi ngunit bakas pa rin ang galit sa tinig nito.“Hindi naman ako maganda para magustuhan at habulin ng ibang lalaki”“You're beautiful. Everything about you is perfect” he commented.“Tss. Nambola pa” mahinang bulong ko sa sarili.“What is it, wife?”“wala”“Don't lie to me, Ali. You're inlove with that guy Meekho” nagpupumilit niyang saad, hindi pa rin humuhupa ang galit sa mukha nito.“Fine. Sige na, inlove na ako sa kanya. Desisyon ka eh”“The fvck! You'r

I knew. I actually knew the question he was asking, it's just I didn't know the answer because I wasn't paying attention lately.“Quiet, class! And Mrs. Montemayor, could you please be serious?” I just nodded. Galit nanaman siya kahit wala namang mali sa sinabi ko.“Again, tell me how constitutional law impacts the relationship between the government and its citizens?”“Ah—I don't know the answer” I honestly answered but the whole class began to laugh again, kumunot nga ang noo ko.“Are you kidding me, Freya?” prof jay asked in a serious tone, nakakainis! hindi naman kasi ako nagjojoke.“No prof. Hindi ko talaga alam yung sagot kasi hindi ako nakikinig kanina. But if you want me to answer your question in my own understanding, the constitutional law promotes accountability and transparency in governance. If the government oversteps its bounds, citizens can seek redress through the courts” magkasalubong na kilay kong paliwanag buhat sa iritasyon. Suddenly, everyone in the class smiled,

I walked through the noisy mall with my bestfriend Zephaniah, kasama niya ang kanyang very very charming pinsan na si Cloud, his cousin was a year younger than usbut since we shared so much in common, we became close friends instantly like he was a younger brother of mine.Pagkatapos ng sobrang sayang pagshashopping namin, we decided to eat at the restaurant nearby—kumakalam na rin ang sikmura ko dahil sa gutom. The time flew by quickly but I didn't noticed it. Ilang oras na pala ang lumipas, masyado na akong nalibang sa pamimili, at paglalaro sa arcade.I promised to Arjay that I'd be home by 10:00PM ngunit pasado 10:30 na ayon sa orasan ng aking relo. Lowbat na rin ang cellphone ko kaya hindi ko siya matext o matawagan man lang para ipaalam kung na'san ako, hindi ko rin naman mahiram ang cellphone ni Zeph kasi wala siyang load.For sure, hindi niya na talaga ako papayagang lumabas sa susunod nang hindi ko siya kasama. “Tulala ka nanaman, Freya. Parang ang lalim palagi ng iniisip m

When we reached the Ateneo de Manila University, halos malaglag ang aking panga dahil sa laki at lawak nito, sobrang ganda!“e-excuse me miss” nauutal na wika ng isang babaeng kasing edad ko lamang kung titignan.“a-ako ba?”“yes, someone gave this to you” she said while handing me a jollibee plastic bag with coke, two burgers, three fries and one bottled water.Nag-aalangan ko namang tinanggap ang pagkain at saka tinignan kung may note sa loob pero walang nakalagay kung kanino galing. “Who sent this?” I asked, really confused.“I don't know, he just told me to give it to you”“Where is he?” tumingin ang babae sa isa sa mga buildings doon but I didn't see anyone there.“I think, he left already” “o-kay, thanks pala rito” saad ko nga at ngumiti nalang ng matamis kaya tuluyan nang lumisan ang babae sa harap ko.“wow, lakas mo man, first day palang may secret admirer na” pang-aasar sa akin ni Meekho na ikinasalubong ng dalawa kong kilay.“huy! kung sino man 'yan hindi ako nagpapaligaw n

I woke up to the warm rays of the sun hitting my face. I reached out to the side of the bedbut I didn't feel my husband's presence. “dang it, hindi ba siya natulog kagabi?” papikit-pikit ko pang tanong sa isip kasabay ng dahan-dahang pag-upo ko sa kama.My eyes widened in shocked as my gaze fell on the clock, it was already 7:00 AM. Literal na late dahil saktong ala-siete ng umaga ang umpisa ng klase namin ayon sa schedule.“kíngina Rainer Jaz! hindi mo man lang ako ginising!” I whispered to the air due to anger.Kumaripas na nga ako ng takbo pababa sa hagdan na siyang nadatnan ko naman si ate Geraldine na isa sa mga kasambahay namin dito.“Pumasok na ba yung mga bata?” bungad kong tanong.“Yes ma'am, kanina pa pong ala-sais, si sir Arjay pa nga po ang naghatid sa mga bata” tugon nito na mas lalo pang nagpainit sa aking ulo.“Ganon ba, hindi niya ba ako ginising o pinagising?”“Wala naman po siyang ibinilin sa'min, ma'am”“sige pala” I replied coldly as I headed to the bathroom to t

𝑨𝒕𝒆𝒏𝒆𝒐 𝑫𝒆 𝑴𝒂𝒏𝒊𝒍𝒂 𝑼𝒏𝒊𝒗𝒆𝒓𝒔𝒊𝒕𝒚Ito ay isang pribadong unibersidad na pinapatakbo ng mga Heswita na matatagpuan sa Quezon City. Ito na ang bagong university na aking papasukan para ipagpatuloy ang pag-aaral ko ng abogasya through Juris Doctor(JD) of Ateneo Law School.*//Tok..Tok..Tok..I knocked softly on Arjay's office door. “Come in, ali wife” rinig kong sabi niya sa may malambing na tinig. Even though he didn't know yet that it was me knocking, he knew right away that it was me, kabisado niya talaga ang yabag ng mga paa ko.“Ali, are you still busy?” bungad ko kasabay ng dahan-dahang pagsasara ng pintuan.“Ba't gising ka pa? Hindi ka pa ba makatulog?” he asked without looking at me, he's still busy typing on this laptop palibhasa ay pasukan na bukas. Paniguradong dadagsain nanaman siya ng mga students sa HRTS, bakit ba kasi ang pogi-pogi niya?!“oum, kinakabahan kasi ako” giit ko na siyang ikinabaling ng tingin niya sa akin at nakangiti ito. “Take a seat” he s

“Thank you, Lord!” I said to myself when I finally found an open room with a glass window. Natatakpan lamang ito ng isang makapal na kurtina na siyang kayang kaya ko namang hawiin upang makita ang mga nagaganap sa ibaba,I saw Kyle standing elegantly at the gate, isang Lamborghini ang nakaparada sa labas. Sa isang tabi naman ay nakita ko ang dalawang lalaki na may kinakaladkad na isang lalaki, duguan ang mukha nito na animo'y binugbog muna bago pa dalhin sa harapan ni Kyle.Hindi maabot ng aking tainga kung ano ang kanilang pinag-uusapan, may sinasabi si Kyle doon sa lalaking duguan na para bang pinapaamin niya ito sa isang bahay na hindi ko matukoy kung ano. For the first time, I saw Kyle's face beneath his dark aura, and it really sent shivers down my spine, paniguradong ganyan din ang aking sasapitin sa oras na malaman niya ang aking tunay na pagkatao.Napatakip ako sa sariling bibig nang tadyakan niya ang lalaki sa tyan nito, the force of his kick sent the man crashing to the grou

Pagpasok ko sa mansion, nadatnan ko ang mga naglalakihang chandelier sa loob, at ang mga paintings na kahit pa siguro magtrabaho ako ng panghabambuhay rito ay hindi ko iyon mababayaran.Parang isang panaginip na makatungtong ako sa ganitong sitwasyon, hindi ko alam kung isa ba itong magandang panaginip o bangungot. Sa bawat paghakbang ng mga paa ko ay hindi ko maiwasang kabahan lalo na't maraming ang mga matang nakatitig sa akin na animo'y inoobserbahan nila ang bawat pagkilos ko.“You like it?” nakangiting tanong ni Kyle sa akin na siyang nakaagaw ng atensyon ko.Hindi ako komportable sa kamay niyang nakalapat sa aking baywang, nakikiliti ako na ewan ngunit hindi ko naman pwedeng sabihin na tanggalin niya iyon dahil mapapahiya siya sa harap ng mga tauhan niya.I just smiled before answering his question, “Ang galing! Sa sobrang laki ng mansion mo, feeling ko maliligaw ako” “I'll be your tour guide later, from now on, this house was yours too since you're already my wife. Don't hesit

Pagkatapos kong mabasa ang maladoktor niyang sulat ay dali-dali na nga akong tumayo upang pulutin sa sahig ang mga damit kong nagkalat. Nakakabadtrip! Kung pwede lamang sana na tapusin na agad ang taong ito ngayon ngunit hindi maaari 'pagkat kailangan ko pang malaman ang mga lihim at pagkakakilanlan na mayroon siya.Hindi pa ako natatapos sa pagbibihis nang bigla na lamang bumukas ang pinto, iniluwa nito si Kyle na dala-dala ang isang paper bag na puno ng mga pinamili niyang pagkain, at damit.“Lumabas ka!” I yelled at him.Tumawa siya nang mahina, at inilapag muna sa sahig ang mga pinamili niya.“Tell me if you're done” saad niya kasabay ng pagsasarang muli sa pintuan ng kwarto.Kyle's got a manly vibe, he's handsome with that masculine body, perfect pink lips, and ocean blue eyes. His dark messy hair fits him perfectly. Sa sobrang gwapo niya, nakakapanghinayang siyang patayin.“Are you done, Naginata?” sigaw niya mula sa labas, hindi ako umiimik bagama't tapos naman na akong magbihi

WARNING R+18‼️ “You're so fvcking beautiful” I heard him whispered to my ears before he put me down on a very soft bed. Kita ko ang paghubad niya ng t-shirt sa aking harapan, hindi ko alam kung bakit ako pinagpapawisan kahit na naka aircon naman ang kwartong pinagdalahan niya sa akin. “What's your name?” He asked. Hindi ako sumagot na siyang nagpatuloy lang ito sa pagtatanggal ng sinturon gamit ang mahahaba niyang daliri. He chuckled, “Can I?” he asked again. Hindi ko alam kung anong pumasok sa kokote ko, at bigla na lamang akong tumango. I saw him smirked despite of my blurry vision. Pumatong siya sa akin kasabay ng mariing pag-angkin sa malambot at mapula kong labi. Suddenly, I just found myself responding to his deep kisses, bumaba ang halik niya sa aking leeg na siyang nakapagpataas sa mga nagliliitan kong balahibo sa katawan. “Ughmmm” long moan suddenly escaped from my mouth which made him laugh a little, sinipsip niya ang aking leeg at nag-iwan ng pulang marka roon. “Can

Hindi pa rin ako lubusang nakakapag-isip kung anong hakbang nga ba ang dapat kong gawin, maging ang pizza na nasa mesa na nagsisilbing comfort food ko ay hindi man lang ako matulungang mapakalma.“Kinginang buhay 'to!” wala sa ulirat kong litanya buhat sa sobrang gulo nitong aking isip, ni hindi ko maramdaman ang lambot nitong sopa kung saan ako nakaupo ngayon.“Tsk, bakit pa ba 'yan umuuwi rito?” taas-kilay na pagpaparinig sa akin ni ate Zoey, sanay naman na ako sa mga salita nila ngunit bakit ang sakit-sakit pa ring marinig?!“Dad... Ate..” I called but they didn't even looked at me like I was invisible here. “I'm so proud of you, Zoey. You're worthy of our name, keep it up, anak” sobrang lawak ng ngiti ni daddy habang sinasabi niya ang bagay na iyon kay ate. “Anak? I'm so proud of you” I repeated in my mind, ang sarap pakinggan, sana ako rin, sana kasing-galing ko rin si ate Zoey para anak din ako ni daddy, para hindi niya ako kinakahiya sa mga tao.“Dad!” tinawag ko siyang muli

In the crossfire of duty and desire, the hardest shot to make is the one that hits your heart. If killing you is the only way to save those who've held me since I was a child, why do I hesitate to end your life?“Blood Lady, kanina kapa hinahanap ni ma'am Shuriken” malamig na usal ni madam X.Kasabay nito ay ang pagdampi ng malamig na hangin sa aking balat na animo'y komokomlemento ito sa kanyang maitim na awra. Magalang lamang akong tumango, at pumasok na sa opisina ng manager namin.“Magandang Gabi po, ma'am Shuriken” bungad kong pagbati sa kanya. Isang matalim na ngiti ang naging panimula niya sa akin habang iniaayos ang upo sa swivel chair.Napalunok ako ng bahagya, “May bago po ba kayong ipapagawa?” tanong ko.Iniabot niya sa akin ang isang folder, hindi na ako nagtaka kung para saan iyon—paniguradong may nag-request nanaman sa amin na isang mayaman para ipapat4y ang kung sino man. Kaagad kong binuklat ang folder ngunit nabigo akong makita ang larawan ng taong target kong patayín