Novels by Charnechane Writers

วันต่อมา"ป๊าปะ ม้าม่ะ" เสียงของเด็กชายยูนิคและยูเรียสเอ่ยเรียกพ่อกับแม่ของตัวเอง เด็กเล็กทั้งสองกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าหาผมกับจานิค"ครับลูก" คนสวยของผมขานรับลูกน้อย แขนยาวกางออกให้ลูกน้อยกระโดดขึ้นมานั่งบนตักทั้งสองคน"…..?" แต่พ่ออยู่นี่ มานั่งกับพ่อก็ได้ครับลูกผมอุ้มเอายูนิคมานั่งบนตักตัวเองแทน หากให้เด็กทั้งสองนั่งทับจานิคเธอคงจะแบกรับน้ำหนักของเด็กดื้อไม่ไหว"ทำไมม้าม่ะกินยูยิค ยูเยียสและนีญ่า" ยูนิคคนดื้อเป็นฝ่ายถาม รอบ ๆ ดวงตาของลูกน้อยมีน้ำสีใสเอ่อล้นขอบพร้อมจะไหลอยู่รอมร่อ"ตอนไหนคะ" คนถูกถามทำหน้าเหวอ ลูกไปเอาความคิดนี้มาจากไหน"ตอนถ่ายยูปครับ" เด็กชายทั้งสองช่วยกันเปิดภาพถ่ายของครอบครัวในอัลบั้มให้คุณแม่ของตัวเองได้เห็น เป็นภาพถ่ายของผมกับเธอช่วงอายุครรภ์ได้ประมาณเจ็ดเดือนกว่า ตอนทั้งท้องของจานิคโตมาก ลูก ๆ คงคิดว่าแม่กินตัวเองเข้าไป"แม่ไม่ได้กินครับ แต่ยูยิค ยูเรียสและนีญ่าเติบโตอยู่ในนี้" มือบางกุมมือของลูกน้อยทั้งสองเข้าสัมผัสกับหน้าท้องแฟบ ๆ ของตัวเองตอนนี้จานิคไม่อวบอ้วนมีเนื้อนุ่มนิ่มหนุบหนับเหมือนอย่างกับตอนตั้งท้องหรือพึ่งคลอดเจ้าเด็กแฝดสามแล้ว หุ่นของเธอกลับมาผอมแ

จานิคนั่งตบก้นยูนิคกับนีญ่าให้หายงอแงหลังจากเด็กทั้งสองคนร้องไห้เพราะยังไม่อยากเข้านอนในเวลานี้ แต่ไม่ได้ ผมตามใจลูก ๆ มากเกินไปไม่ได้ เด็กเล็กต้องนอนเยอะ ๆ เพื่อพัฒนาการด้านสมอง ปากเล็กของทั้งสองคาบหัวจุกดื่มนมรอบค่ำก่อนเข้านอน ส่วนผมนั่งกล่อมยูเรียสคนหลับยากให้เคลิ้มหลับ ฝ่ามือหนาตบกระทบเข้าใส่ก้นกลมของลูกน้อยเบา ๆ ให้อีกคนเข้าสู่ห้วงแห่งความฝันหวานลูก ๆ เริ่มโตผมกับจานิคก็เริ่มแยกห้องนอนกับเด็กแฝด ให้เด็กทั้งสามคนนอนในห้องเดียวกันแต่แยกเป็นคนละเตียงและมีที่กั้นกันลูกตก เพราะสามคนนี้ดิ้นเก่งยิ่งกว่าอะไร"นอนนะลูก พรุ่งนี้ค่อยเล่นใหม่นะครับ""ยูเยียสยังไม่ง่วง" เด็กชายมองผมตาแป๋ว"ไม่ง่วงก็ต้องนอนครับคนเก่ง มันดึกมากแล้วครับ เห็นไหมว่ายูนิคกับนีญ่าหลับแล้ว" ผมบอกลูกชายเสียงเบา พลางหันมองดูคุณแม่ลูกสามอีกทีเธอนั่งสัปหงกจะหลับตามเด็กแฝดสองคนแล้วครับ"ม้าม่ะง่วง" มือป้อมชี้ไปทางผู้เป็นแม่"ครับ ม้าม่ะง่วงแล้วแต่เพราะยูเรียสยังไม่นอน ม้าม่ะเลยไปนอนไม่ได้ครับ""ยูเยียสจะนอนครับ""เก่งมากครับ"ฟอดหอมแก้มกลมลูกน้อยให้ชื่นใจหนึ่งที พลันกระตุกผ้าห่มมาคลุมตัวให้ลูกชาย ใช้ฝ่ามือตบก้นเขาต่อ เป

ถึงคราวเด็กแฝดทั้งสามเข้าเรียน หลังเลิกงานยูโรมักจะแวะมารับฉันที่บ้านทุกวันเพื่อที่จะได้ไปรับลูก ๆ ของเราที่โรงเรียนอนุบาลด้วยกัน คุณพ่อไม่ได้ใช้บริการพี่คนขับรถประจำบ้านแต่เขาเลือกที่จะขับรถครอบครัวไปรับเด็กแฝดด้วยตนเองอย่างอารมณ์ดี ตลอดการเดินทางเขาคอยเล่าเรื่องงานวันนี้ให้ฉันฟัง"นิครู้ไหมครับว่าวันนี้มีลูกค้าเข้ามาโวยวายใส่พี่เรื่องบ้านอีกแล้ว" คุณพ่อเล่าเสียงเรียบ สายตาจดจ่ออยู่กับเส้นทางตรงหน้า ไม่ว่าเจอสถานการณ์อะไรยูโรคนนี้มักหยิบมาเล่าให้ฉันฟังทุกเรื่อง แต่ทุก ๆ ครั้งเขาไม่ได้แสดงความโมโห เกรี้ยวกราดหรือไม่พอใจเกี่ยวกับเรื่องงานให้ฉันได้เห็นเลยสักครั้ง มีเพียงความอ่อนโยนที่มอบให้กันเสมอมา"เหนื่อยไหมยูโร เราหาเวลาไปพักผ่อนกันดีไหมคะ?" เขาแบกรับทุกอย่างเอาไว้คนเดียวฉันเองก็รู้สึกแย่ที่ไม่ได้ช่วยงานส่วนไหนของสามีเลย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องภายในครอบครัว เรื่องงานของบริษัททั้งสองเขาเป็นฝ่ายรับผิดชอบคนเดียวทั้งหมดเขาสัญญากับฉันว่าจะทำให้ฉันเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก ซึ่งเขาก็ทำได้แล้ว"แค่เห็นหน้าของนิคพี่ก็หายแล้วครับ" พลันหยิบมือขวาฉันไปกดจูบเข้าใส่หลังมือซ้ำ ๆ ขณะรอสัญญาณไฟจราจ

Bangkok, Thailandกรุงเทพมหานคร, ประเทศไทยภายในห้องโถงของคฤหาสน์หลังใหญ่ตอนนี้มีครูพี่เลี้ยงระดับปฐมวัยยื่นใบสมัครและเข้ามาสัมภาษณ์หลายคน ยูโรเขาวางแผนไว้แล้วว่าต้องการปูพื้นฐานให้ลูกน้อยก่อนเข้าเรียนในระดับอนุบาลอย่างจริงจัง เดี๋ยวเด็กทั้งสามจะคุยกับเพื่อน ๆ คนอื่นไม่รู้เรื่องเรื่องเอาลูกเข้าโรงเรียนเตรียมอนุบาลตัดออกไปได้เลยเพราะยูโรไม่ยอม เขามองว่าลูกยังเล็ก ไม่ควรให้อยู่ห่างจากสายตา และอีกอย่างเขาไม่ไว้ใจที่จะเอาลูกไปฝากไว้กับใครก็ไม่รู้ คนเราสมัยนี้รู้หน้าไม่รู้ใจ ข่าวคุณครูหรือแม้แต่พี่เลี้ยงทำร้ายร่างกายเด็กก็มีให้เห็นบ่อย ฉันเห็นด้วยที่เราจะรับสมัครคุณครูเข้ามาสอนในบ้านแทน"นิคชอบคนไหนเป็นพิเศษหรือเปล่าครับ"ผู้ผ่านการคัดเลือกมีแค่สามคน ซึ่งแต่ละคนต่างเป็นคุณครูที่จบใหม่ ถึงแม้ประสบการณ์ยังมีไม่มาก แต่พวกเธอนั้นเข้ากับลูกแฝดสามสุดดื้อของเราได้ดี และยูเรียสดูเหมือนจะชอบคุณครูแก้วตาเป็นพิเศษเด็กชายยูเรียส อาเซนซิโอ้ เดินเตาะแตะตรงดิ่งไปทางคุณครูสาวคนสวย มือป้อม ๆ และแขนเล็กอวบอัดชูขึ้นเหนือศีรษะ แสดงความต้องการบางอย่าง"อุ้ม…" เด็กชายตัวน้อยบอกคุณครูสวยคนตรงหน้า ตาสีสวยออดอ้อ

"ยูโย…" นีญ่าเรียกชื่อผม มือน้อยชี้ไปยังนักฟุตบอลอาชีพชาวเยอรมัน สวมเสื้อเบอร์แปด ตำแหน่งกองกลางเล่นให้กับทีมเรอัล มาดริด กำลังวิ่งยืดเส้นยืดสายเข้ามาใกล้เธอ"His name is Toni Kroos, you can call him Toni or Kroos." (เขาชื่อโทนี่ โครส นีญ่าเรียกเขาว่าโทนี่หรือโครสก็ได้) ผมบอกกับลูกน้อยเป็นภาษาอังกฤษเพื่อให้เธอได้ซึมซับภาษาที่สอง"โทยี่…" เสียงเล็กหวานร้องเรียกชายหนุ่มผมทองตรงหน้า มือป้อมยื่นไปข้างหน้าพยายามคว้าจับคนที่อยู่ไกล"เยส! โทนี่""ยูโย ยูโย" ยูนิคกับยูเรียสต่างพากันโบกมือให้กับนักฟุตบอลชาวสเปนและทีมชาติโครเอเชีย"Sergio Ramos" (เซร์ฆิโอ้ รามอส) ผมบอกกับลูกน้อยทั้งสองแล้วชี้ไปยังผู้เล่นชาวสเปน เขาสวมเสื้อเบอร์สี่และปลอกแขนกัปตันทีม เล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับเรอัล มาดริด ใครรักชีวิตอย่าคิดที่จะเข้ามาปะทะกับกัปตันรามอส ผู้เล่นที่ได้ใบแดงเยอะสุดในลา ลีก้า (La Liga)"ยามอส…""And Luka Modrić" (และลูก้า โมดริช) มือชี้ไปยังนักฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย สวมเสื้อหมายเลขสิบ เล่นในตำแหน่งกองกลางของเรอัล มาดริด"โมยิช…""ครับลูก รามอสกับโมดริช"แต่คนที่ตื่นเต้นมากกว่าเจ้าเด็กแฝดคงหนีไม่พ้นคุ

Madrid, Spainกรุงมาดริดเมืองหลวงของประเทศสเปนอากาศในช่วงนี้ไม่มีวันใดคงที่หรือหยุดนิ่ง นั่นถือว่าแปรปรวนเป็นบางครั้ง บางวันหนาวเย็น บางวันฝนตก อุณหภูมิอยู่ในช่วงประมาณสิบถึงยี่สิบเอ็ดองศาเซลเซียส เวลาหนาวก็หนาวเอาเรื่องผมเคยอาศัยอยู่ที่นี่มาก่อนจึงไม่จำเป็นต้องปรับตัวอะไรมากมาย ลมเย็น ๆ และหิมะตกนั่นทำให้ผมรู้สึกสดชื่นไม่น้อย แต่ลูกกับคุณภริยาสุดที่รักของผมนี่สิพวกเขาเคยอยู่แต่เมืองร้อน ร้อนชนิดที่ว่าหลังซักเสื้อผ้าเสร็จเพื่อนำไปตากเพียงแค่สะบัดทีสองทีคือเครื่องนุ่งห่มอาภรณ์แห้งกรอบอากาศมันร้อน ร้อนฉิบหายวายวอด นี่แดดเมืองไทยหรือไออุ่นจากนรกกันแน่"ฮัด...ชิ่วววว" ไม่ทันขาดคำเสียงคนข้างกายได้จามออกมาไม่หยุดตั้งแต่มาถึงขอบคุณสวรรค์ที่ลูก ๆ ทั้งสามคนของผมไม่เป็นอะไรมากเพราะได้ผมไปเยอะ ตอนนี้กำลังวิ่งเล่นกับเครือญาติฝั่งคุณดาบิดส่งเสียงเจื้อยแจ้วไปทั่วบริเวณบ้านหลังใหญ่"กินยาแล้วนอนพักนะครับ" หยิบยาแก้แพ้และน้ำเปล่าบริสุทธิ์ให้คนป่วย โน้มใบหน้าเข้าหาแล้วฝังริมฝีปากใส่หน้าผากมน นั่งดูอาการจนเธอหลับสนิทจึงหมุนตัวออกจากห้องลงไปชั้นล่างพูดคุยกับพี่ชายของคุณพ่อ แลกเปลี่ยนความคิดถามสารทุก