Just Friends ระหว่างเราแค่เพื่อนกัน

Just Friends ระหว่างเราแค่เพื่อนกัน

last updateHuling Na-update : 2025-08-23
By:  MindladaKumpleto
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
55Mga Kabanata
4.3Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

ความสัมพันธ์ของเราลึกซึ้งเกินกว่าจะเรียกว่า Best friends แต่มันคือ Sex friends ทว่ามันคงไม่มีทางเป็นได้มากกว่านี้ สำหรับเขา 'แค่เพื่อน' ก็เพียงพอแล้ว

view more

Kabanata 1

Episode 1 เนื้อแนบเนื้อ

脳腫瘍と診断された後、白石紗季(しらいし さき)は二つの事実を知ることになった。

一つは黒川隼人(くろかわ はやと)との婚姻届が偽物だったこと。もう一つは実の息子――黒川陽向(くろかわ ひなた)もその事実を知っており、他人を母親として望んでいたこと。

この時紗季は自分の家族を捨て、全てを彼らに捧げた七年間が、まるで茶番だったことを悟った。

そこで紗季は三つのことを実行し、この薄情な父子の前から完全に姿を消すことにした。

一つ目は、一ヶ月前に予約していた結婚七周年記念のキャンドルディナーをキャンセルし、陽向の幼稚園のクラスLINEグループと、父子の健康のために入っていた数十の健康関連のグループから退会すること。

二つ目は、医師からストレステストを受け、特効薬を処方してもらい、海外まで移動できる体調を確保すること。

三つ目は、七年間連絡を絶っていた兄の白石隆之(しらいし たかゆき)に電話をかけ、遠くへ嫁いだことを後悔して、帰りたいと告げること。

――

「紗季さん、がん細胞が脳神経を圧迫しています。早急な決断が必要です」

消毒液の匂いが漂う病院の廊下で、医師の言葉が今も紗季の耳に響いていた。

全身を震わせながら、しわくちゃになった検査結果の用紙を握りしめた。

最近頭痛や嘔吐に悩まされ、時々鼻血も出ていた。

寝不足による単なる体調不良だと思っていたのに、検査結果は恐ろしい事実を突きつけてきた。

医師は治療方針を選択する必要があると言った。

手術をして五十パーセントの生存確率に賭けるか。

それとも保守的な治療を選び、投薬と化学療法で髪の毛は抜け落ちるが、あと数年の命を繋ぐか。

紗季はその五十パーセントという確率に賭けることが怖かった。

幼い頃から注射さえ怖がっていた彼女にとって、冷たい手術台の上で生死を分ける選択をすることは想像もできないほど怖かった。

しかし手術をしなければ、脳の腫瘍は大きくなり、苦しみながら死んでいくという残酷な現実が待っている。

紗季は目を閉じ、隼人のことを考えた。

彼女は隼人と結婚してもう七年になる。彼女は彼を愛していて、まだ長い間一緒に生活したいと思っている。

そして何より、二人は頭がよく、優秀な息子――陽向を一緒に育てている。

人生で最も大切な二人のことを考えると、勇気が湧いてきた。

彼女は立ち上がり、医師の診察室のドアを開けた。

「先生、決心しました。開頭手術の予約をお願いします」

医師は厳かな表情で言った。

「五十パーセントの確率です。怖くないのですか?」

紗季は微笑んだ。「怖くありません。夫と子供が私の側にいてくれると信じています。二人がいれば、何も怖くありません」

医師はゆっくり頷いた。

「分かりました。一ヶ月後の手術を予約しておきます」

紗季は病院を出て、急いで帰宅した。夫と子供の慰めと支えが欲しかった。

家政婦は隼人が会社に行ったと告げた。

紗季は急いで黒川グループへ向かい、社長室の前まで来た。

中に入る前に、男性の声が聞こえてきた。

「隼人、紗季にお前が美琴を秘書にしたことを知られたら、怒るんじゃないか?」

紗季は凍りつき、ドアの隙間から隼人の親友――青山翔太(あおやま しょうた)の姿をはっきりと見た。

美琴?

美琴!

この名前は彼女にとってあまりにも馴染みがあった。隼人が十年もの間、心の奥底に秘めていた初恋の人だった。

机に向かって座る隼人は目を伏せ、袖をまくり上げた。黒いシャツの襟元は少し開いていて、どこか冷たい既婚者の雰囲気を醸し出していた。

彼はいらだって言った。

「会社のことに口を出すな」

翔太は首をすくめ、苦い顔をした。

「まあね、俺はこの何年もお前の面子を立てて、紗季のことを奥さんって呼んできたけど、周りの人はみんな、お前たちが偽装結婚だって知ってるよ。それに婚姻届は俺が偽造したんだ。ハハハハ!」

これを聞いた紗季は、顔が真っ白になり、その場で凍りついた。

彼女は......何を聞いたのだろう?

隼人との結婚は......偽装だったの?

隼人はオフィスのドアに背を向けて座り、ドアの外に人が立っていることに全く気付いていなかった。

翔太は好奇心に駆られて尋ねた。

「隼人、なんで黙ってるの?今美琴が戻ってきたんだから、早く紗季と別れればいいじゃん?当時紗季がしつこく迫って、お前が酔っ払ってた時に誘惑して妊娠したから、子供の戸籍のために仕方なく偽装結婚したんだろ。その結果、美琴が傷ついて出て行って、今やっと戻ってきたわけだし」

紗季は息を飲んだ。

激しい頭痛が襲ってきて、紗季は口を押さえ、必死に吐き気をこらえた。

あの夜、バーに翔太も確かにいたはずなのに!

自分は隼人にお酒を勧めてなどいなかったのに、隼人はビジネスライバルに薬を盛られていた。翔太はそれを分かっていたはずだ。

自ら「解毒剤」になろうとして、隼人とホテルへ行ったのだ。

なぜすべての責任を自分一人に押し付けるのか?

翔太は軽く笑い、からかうような口調で言った。

「お前はいつ美琴と結婚するつもりだ?当時彼女は重い心臓病にかかって、お前の足手纏いになるのを恐れて去った。紗季にその隙を突かれたんだろう?美琴はもともとお前の妻になるはずだったのに!」

隼人は鋭い視線で翔太を見つめた。

その目は氷のように冷たく、警告が伝わってくる。

「俺と紗季には陽向がいるんだ......」

紗季は全身を激しく震わせ、立っているのがやっとだった。

彼女は彼らの会話に吐き気を催した。聞き続けられなくなり、そのままトイレに駆け込んだ。

そのため隼人が言いかけていた言葉を聞き逃してしまった。

紗季は洗面所で激しく嘔吐した。

残酷な真実に吐き気を催したのか、脳腫瘍による生理反応なのか分からなかった。

女性社員が入ってきて驚き、急いでティッシュを差し出した。

紗季は目を赤くしてティッシュを受け取り、泣くよりも醜い笑顔を作って言った。

「ありがとうございます......隼人には私が来たことを言わないでください」

彼女は振り返り、よろめく足取りで会社を出て、まるで生ける屍のように街をさまよった。頭の中では、隼人との初めての出会いが思い返されていた。

7年前、彼女は海外でも有名なデザイナーで、兄――隆之のジュエリー会社で重要なポジションを担っていた。その頃、隼人とは何の接点もなかった。

ある出張の際、紗季がホテルを出たところで突然スカートが裂けてしまったのだ。

彼女が露出してしまいそうになり、ひどく恥ずかしく慌てていた時、隼人が高級車から降りてきて、彼女の前に歩み寄り、スーツの上着を差し出した。

「腰に巻いてください」

適切な援助が、見知らぬ環境での彼女の窮地と不安を一瞬で解消した。

彼女は顔を上げると、かっこいい顔に一目惚れした。

それ以来紗季は彼のことが忘れられず、隆之を通じてコネを作り、あらゆる手段を尽くして隼人との仕事上の接点を作り、積極的に追いかけた。

隼人の心の中に忘れられない初恋相手がいることを知りながらも、彼女は決して諦めなかった。

その後、酒の席で偶然会ったことがきっかけとなって二人は親しくなった。紗季が妊娠したことで、自然な流れで結婚することになったのだ。

紗季は新婚初夜のことを覚えていた。彼女は隼人に尋ねた。

「私は責任を取れとは言わなかったのに、なぜ私と結婚してくれたの?」

いつも冷淡な隼人が、初めてあんなに真剣に彼女を見つめ、ゆっくりと答えた。

「お前に、そして俺たちの子供に、家族を与えたいんだ」

この一言のために、紗季はこの結婚に全てを捧げた。彼女は隆之の強い反対を押し切って自身のキャリアを捨て、国内に留まり、妻として母として全力を尽くした。

しかし今、彼女が全てを捧げた結婚は最初から最後まで偽りだったのだ!

隼人は最初から彼女を本当の妻とは見ていなかった!この7年間、彼の心には別の女性がいて、彼女とは夫婦のふりをしていただけだった!

紗季の心はまるで血を流すように痛んだ。最初から最後まで完全な笑い物だったことを痛感した。

彼女は決心した。

一ヶ月後、もし手術が成功して生き延びたら陽向を連れて出て行こう。

隼人は陽向のことを遠慮する必要はない。好きな人と結婚すればいい!

子供のことを考えると、紗季に少し力が戻ってきたような気がした。

彼女は家に駆け戻り、階段の入り口まで来たところで、陽向が執事――森下玲(もりした れい)と話しているのが聞こえた。

「パパとママの婚姻届が授与されてないって、ママが知ったらどうなると思う?」

陽向の幼い声が聞こえてきた。

紗季は目を見開き、その場に立ち尽くした。

玲は優しく笑って答えた。

「仕方がないですよ、坊ちゃま。ご主人様は奥様のことをお好きではないですからね、それはご存知でしょう」

陽向は子供らしく鼻を鳴らした。

「実は僕もママのこと、あんまり好きじゃないんだ。僕は美琴さんの方が好き!すっごく優しいんだよ。ママが僕をパパの会社に連れて行くたびに、美琴さんはいっぱいおいしいものとか、面白いものをくれるんだ。ママみたいに、お菓子を食べ過ぎちゃダメだとか、勉強しなさいとか言わないし。うるさくないんだよ!美琴さんがパパと結婚できたらいいのにな!」

紗季は掌を強く握りしめたが、気を失いそうになった。

育てた実の子供までもが、隼人と同じように、彼女にこれほど冷たく無情だとは予想していなかった。

紗季は過去の「母子の愛」「夫婦の睦まじさ」という温かな情景を思い出したが、今となってはそれが全て夢だったと感じた。

これは甘美に見えて、実は恐ろしい悪夢だった。

当時、隆之が結婚のことに強く反対したのは、彼女が苦労することを心配してのことだった。彼女は隆之の言葉に耳を傾けるべきだったのだ。

もし隆之が隼人のしたことと陽向の態度を知ったら、きっと怒り狂って刃物を持って殺しに来るだろう。

紗季は胸の痛みで目を瞬かせ、黙って階段を降りた。

彼女は夫と子供のために死を恐れずに、手術台に横たわることを決意したが、今ではその支えとなっていた希望も完全に粉々に砕けてしまった。

彼女はリビングに来て、電話をかけた。

「お兄ちゃん、隼人と離婚したい。家に帰ってもいいかな?」
Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
55 Kabanata
Episode 1 เนื้อแนบเนื้อ
Episode 1 เนื้อแนบเนื้อ“อ๊ะ! บะ…เบาหน่อย จะ…จุก” เสียงครวญครางสุดสยิวระคนด้วยความเจ็บปวดเมื่อถูกคนข้างบนโถมแรงเข้าใส่อย่างหนัก ทั้งที่พยายามเปล่งเสียงบอกให้ลดความรุนแรงลงหน่อยแต่อีกฝ่ายกลับไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ยังคงขยับเข้าออกในร่างกายฉันอย่างสนุกสนานและป่าเถื่อนนี่คือเซ็กซ์ในแบบที่ฉันยินยอม ทว่าก็ไม่ใช่แบบที่ฉันต้องการสักเท่าไร“ฮะ…ฮีล” เมื่ออีกฝ่ายไม่ให้ความร่วมมือฉันจึงออกแรงรั้งที่ต้นคอให้ก้มตัวลงมาก่อนจะประกบจูบอย่างเร่าร้อน ไล้เรียวลิ้นเข้าไปในโพรงปากของอีกฝ่ายแล้วตวัดจ้วงชิม ก่อนจะได้รับกลิ่นบุหรี่กับกลิ่นแอลกอฮอล์ผสมกันอยู่จนปลายลิ้นรู้สึกขมปร่า แทบจะมึนเมาในตอนที่ได้ชิม“เบาหน่อย เจ็บแล้ว” ในตอนที่ผละปากออกก็พยายามบอกคนข้างบนอีกหนก่อนจะกดจมูกลงตรงซีกแก้มข้างขวา ดูเหมือนฮีลจะได้สติจึงค่อย ๆ ขยับช้าลง แววตาสีดำมองหน้าฉันแล้วสื่อสายตากดดัน“จำไว้ว่าอย่าให้ใครถึงตัวแบบวันนี้อีก” น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ยออกทั้งที่ส่วนล่างยังไม่ยอมหยุดขยับ“กะ…ก็ไม่ได้ตั้งใจไหมเล่า จะหวงอะไรนักหนาผัวก็ไม่ใช่” ฉันก่นด่าด้วยน้ำเสียงพร่า รู้สึกกระสันมากในตอนที่แก่นกายใหญ่ขยับอย่างเนิบนาบแต่กลับตอกตรึงเ
Magbasa pa
Episode 2 ที่มาของความสัมพันธ์
Episode 2ที่มาของความสัมพันธ์“ไม่กลับอะ” ฮีลถามขึ้นเมื่อเห็นว่าฉันยังอยู่ หลังจากล้างตัวเสร็จฉันก็นอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียง ส่วนมันก็เพิ่งจะสูบบุหรี่เสร็จ“ไม่อะ นายรุนแรงขนาดนี้ใครจะกลับได้ ไม่รู้ละจะนอนนี่” นั่นแหละ ประเด็นคือฉันหมดแรงจนขี้เกียจเดินออกไป ขอนอนก่อนแล้วกัน ส่วนเมื่อกี้ที่เห็นว่าเล่นจริง ๆ ฉันเพียงแค่เช็กไลน์เฉย ๆ เพราะเสียงแจ้งเตือนมันดังหลายครั้งเหมือนจะมีธุระสำคัญ ที่แท้ก็ยัยลูกปลากับยัยลูกพีชเมาท์กันอยู่นี่เอง“อือ…” ตอบแค่นั้นก็เดินมาทิ้งตัวลงข้าง ๆเวลาปกติหลังจากเซ็กซ์จบลงเราจะไม่ค่อยนอนด้วยกัน แต่ฉันไม่ได้ซีเรียสมาก บางทีฮีลก็ดุเดือดจนฟ้าเหลือง ถ้าฉันหมดแรงก็ต้องนอนบนเตียงนี้แล้วหลับเป็นตายประจำ และเหตุผลนี้ก็พอใช้เป็นข้ออ้างให้ฉันได้พักเอาแรงสักคืนในห้องส่วนตัวของมัน“นี่! ออกไป มากอดทำไม” รีบขยับตัวดุ๊กดิ๊กเมื่อถูกกอดจากทางด้านหลัง ปกติไอ้บ้าฮีลมันไม่เคยกอดฉันหรอก แต่วันนี้มันกลับทำ ตั้งแต่โยกแรง ๆ เพราะหวงร่างกายฉันเกินจริง ทำรอยไว้บนตัว แล้วยังมากอดกันแบบนี้อีกต่างหาก พฤติกรรมของมันทำให้ฉันอดสงสัยไม่ได้เลยจริง ๆ ว่าสิ่งที่กำลังกังวลอยู่จะเป็นจริงขึ้นมา
Magbasa pa
Episode 3 ไม่ญาติดี
Episode 3ไม่ญาติดีปึง! ปึง! ปึง!“จะกินไหมข้าวอะ วันใหม่แล้วพวกแกจะโบ๊ะบ๊ะกันทั้งวันทั้งคืนเลยไง” เสียงประตูดังปึงปังทำให้ฉันตื่นนอนทั้งที่ไม่รู้ว่าตอนนี้เวลากี่โมงกี่ยาม ก่อนจะเหลือบไปเห็นตัวเลขที่เรืองแสงในความมืดบ่งบอกว่าเป็นเวลาสิบโมงเช้าแล้ว“อืมมมม” แล้วฮีลก็ครางในลำคอเบา ๆพึ่งสังเกตในตอนตื่นว่าตัวเองแอบกอดมันแน่น ส่วนมันก็สอดแขนเข้ามาให้หนุนอีกต่างหากพอรู้ตัวว่ามันไม่ใช่เรื่องที่จะต้องมานอนกอดกันเล่นถ้าไม่ได้ทำอะไรกัน จึงรีบดีดตัวลุกก่อนจะคว้าผ้าขนหนูมาพันรอบตัวแล้วเดินไปเปิดประตู โผล่หน้าออกไปเล็กน้อยแล้วคุยกับคนข้างนอก“เคาะไรนักหนา!” ฉันว่าอย่างไม่สบอารมณ์ รู้สึกหงุดหงิดเมื่อมีคนกวน แต่ยัยลูกปลากลับมองหน้าฉันแล้วเหล่ตาใส่ “อะไรของแกลูกปลา”“เดี๋ยวนี้นอนด้วยกันบ๊อยบ่อยนะพวกแกอะ”“ก็เหนื่อยไง” เพราะเพื่อน ๆ ทุกคนรับรู้ถึงความสัมพันธ์เกี่ยวกับเซ็กซ์เฟรนด์ดี ดังนั้นฉันจึงไม่ต้องปิดบัง“จ้า เบาบ้าง บางทีเสียงมันก็ดังไป๊” ลูกปลาตอบเสียงสูง ในห้องนี้เก็บเสียงดีจะตายฉันพิสูจน์มาแล้ว อย่ามาแซวให้ยากเลย“แล้วแกอะ ไม่คิดว่าตัวเองนอนกับผู้ชายบ่อยเกินไปบ้างเหรอ” ฉันสวนกลับบ้าง คอนโดน
Magbasa pa
Episode 4 เสพติดกอด
Episode 4เสพติดกอดกลีบปากของฮีลทาบทับลงมาอย่างแผ่วเบา มือของเขาวาดเข้ามาโอบเอวเอาไว้อย่างอ่อนโยนราวกับว่าจูบนี้มันไม่ใช่จูบจากความต้องการแต่เป็นการปลอบ เขาขยับปากอย่างเนิบนาบและเชื่องช้า ขยับจูบอย่างยาวนานโดยที่มือไม่ได้สัมผัสฉันมากไปกว่าการกอดเอาไว้แน่น ๆ“แน่ใจนะ” หลังจากผละออกมันก็ประคองศีรษะของฉันให้ซบลงกับไหล่แกร่ง ฉันสอดแขนเข้าไปกอดมันเอาไว้แน่น แต่ก็ไม่ได้แสดงความอ่อนแอออกไปนอกจากการส่ายหน้าให้เป็นคำตอบแล้วหลังจากนั้นฮีลก็นั่งลงกับเก้าอี้ซึ่งตั้งไว้อย่างเหงา ๆ ริมระเบียง ฉับพลันก็คว้าเรียวแขนให้ฉันนั่งลงบนตัก ฉันตวัดมือรวบลำคอแกร่งไว้แล้วมองตา อีกฝ่ายไม่ได้แสดงความลึกซึ้งอะไรนอกจากอาการหื่นเพราะตอนนี้มือของฮีลกำลังสอดเข้ามาในกระโปรงเทนนิสตัวสั้นที่ฉันใส่อยู่“ฮะ…ฮีล” กำลังจะอ้าปากท้วงว่าตรงนี้ไม่ได้แต่ก็ถูกมันปิดปากเอาไว้เสียก่อน ฉันดิ้นขลุกขลักอยู่บนตัวฮีลแต่ไม่สามารถลุกออกไปไหนได้ เพราะอีกฝ่ายไม่ยินยอม“อื้ออออ” แล้วมือของฮีลก็สอดเข้ามาจับตรงเนินเนื้อนุ่มได้สำเร็จ ใช้เวลาเพียงไม่นานก็สามารถเรียกเสียงครางในลำคอและน้ำหล่อลื่นให้ไหลออกมาได้“ตื่นเต้นเหรอ” เพราะมันเปียกชุ่มจนเ
Magbasa pa
Episode 5 เห็นแก่ตัว
Episode 5เห็นแก่ตัว“กินข้าว” เสียงทุ้มเรียกฉันให้ออกไปกินข้าวด้วยกัน ตั้งแต่ตื่นนอนจนถึงตอนนี้ฉันยังไม่ได้ทานอะไรเลย เพราะเอาแต่กลัดกลุ้มเรื่องที่แม่ป่วยหลังจากฉันบอกอาการคร่าว ๆ แก่ลูกพีชไป ลูกพีชมันก็ไปปรึกษาญาติตัวเองที่เป็นหมอ ซึ่งฝ่ายนั้นบอกว่าแม่น่าจะมีปัญหาเกี่ยวกับสมองทำให้ความทรงจำเลอะเลือนและทรงตัวไม่อยู่ ต้องพามาตรวจอย่างละเอียดที่โรงพยาบาลฉันกลัว…กลัวเหลือเกิน เพราะถ้าท่านเป็นอะไรไปชีวิตฉันก็เหมือนตัวคนเดียวแล้วมีพ่อก็เหมือนไม่มี ฉันไม่เคยนับว่าเขาอยู่ข้าง ๆ เลยด้วยซ้ำ“ไม่หิวอะ” ฉันตอบฮีล และยังคงนั่งทบทวนหลาย ๆ อย่างกับตัวเองในความมืด ถึงแม้ตอนนี้จะสายมากทว่าแสงแดดข้างนอกก็ไม่สามารถแทรกผ่านผ้าม่านแบล็กเอาต์เข้ามาได้“เป็นอะไร ซึมไปหลายวันแล้วนะ” ฉันหันไปมองหน้ามัน แสงไฟสีส้มอ่อนทอประกายจากโคมไฟทำให้ฉันเห็นเสี้ยวหน้าหล่อเหลาของคนที่ยืนอยู่“นายกลัวว่าจะต้องเสียใครสักคนไปไหม” ฉันถาม ส่วนคนถูกถามก็นั่งลงอย่างหมิ่น ๆ บนปลายเตียง“ไม่มีอะไรอยู่กับเราไปตลอดหรอก” นั่นสินะ ยังไงสักวันแม่ก็ต้องจากฉันไป“แล้วนายคิดว่าเราสองคนจะอยู่ในสถานะนี้ได้อีกนานแค่ไหน”“ไม่รู้” ฮีลยังคง
Magbasa pa
Episode 6 เมื่อยไหม
Episode 6เมื่อยไหม“หนูไปแล้วนะคะคุณพ่อคุณแม่ ไว้มิรินโทรหาค่ะ”“อย่าดื้ออย่าซนกับพี่เขานะลูก”“มิรินเป็นเด็กดีจะตาย ไม่ดื้อไม่ซนแน่นอนค่ะคุณพ่อ”“ฮ่า ๆ งั้นเราก็ต้องคอยดูแลพี่เขาด้วยนะลูก เด็กดีของแม่ อย่าสร้างปัญหาให้พี่เขารู้ไหม”“รับแซ่บค่ะคุณแม่”ฉันเบะปากมองบน กลอกตาพลางทำหน้าเหนื่อยหน่าย รู้สึกสะอิดสะเอียนสุด ๆ ที่เห็นพ่อแม่ลูกเขาบอกลากันปิ้ดดดดดดด!“ร่ำลากันเสร็จแล้วก็เร็ว ๆ หน่อย พอดีมีธุระ!” ฉันกดแตรลั่นก่อนจะตะโกนอย่างดัง ให้มันรู้เสียบ้างว่าฉันกำลังรออยู่ จะอะไรกันนักกันหนา ยัยมิรินแค่ไปเรียนมหา’ลัย ไม่ได้ย้ายไปอยู่ขั้วโลกเหนือสักหน่อย ร่ำลาอย่างกับอยู่ห่างกันเป็นหมื่นไมล์หงุดหงิด!ฉันมองหน้าทุกคนแบบไม่ค่อยสบอารมณ์ ก่อนจะได้เห็นสีหน้าของพ่อที่แสดงความกังวลออกมา หลังจากฉันขอให้เขาทิ้งฉันกับแม่ พ่อก็ไม่ได้รับปากในทันที ไม่รู้จะเสียดายไปทำไมในเมื่อไม่เคยใส่ใจกัน ถ้าเป็นแม่ฉันยังพอเข้าใจเพราะแม่รักพ่อจากใจจริง แต่กับผู้ชายตรงหน้า คนที่ไม่รู้จักพอ ไม่น่าจะเสียดายพวกเราสองคนหรอกปิ้ดดด! ปิ้ดดด!“ไปแล้วค้าาาา”ฉันกดแตรอีกหนเมื่อยัยมิรินยังลีลา จนสุดท้ายมันก็ยอมวิ่งเข้ามานั่งใน
Magbasa pa
Episode 7 แค่เพื่อน
Episode 7แค่เพื่อนRrrrrr Rrrrrrเสียงริงโทนดังขึ้นในเช้าวันใหม่ เมื่อคืนหลังจากที่ฮีลเทสต์เตียงเสร็จสุดท้ายก็คะยั้นคะยอให้ฉันไปดื่มกับมันจนได้ พอกลับมาก็มาเทสต์เตียงกับฉันอีกรอบจนในที่สุดฉันก็ได้นอนกอดมันอีกครั้งแบบนี้ไงฉันไม่ได้ตั้งใจ แต่เวลาเราหลับเราไม่มีทางรู้ตัวหรอก จริงไหม?“ฮัลโหล” ฉันรับสายนั้นด้วยน้ำเสียงงัวเงีย[นั่นใคร มารับโทรศัพท์ฮีลได้ไง] ฉันเบิกตาโพลง ก่อนจะดึงโทรศัพท์ออกมาจากหูก็พบว่ามันเป็นเครื่องสีดำของไอ้ฮีล แต่ที่ตกใจไปยิ่งกว่าก็คือเจ้าของสายนั้นเป็นแม่ของฮีล‘แม่สุดที่รัก’ ฉันละอยากจะแหวะ ปกติฮีลมันนิ่งจะตาย ไม่คิดว่าจะเมมเบอร์แม่ได้น่ารักขนาดนี้ฉันทาบมือถือหูอีกครั้ง “มะ…มินเป็นเพื่อนฮีลค่ะ”[เพื่อน?] แม่ฮีลทำเสียงเหมือนไม่เชื่อ ก่อนจะ… [อ้อ แม่เข้าใจแล้วลูก เด็กสมัยนี้จะรักจะชอบกันก็ตอบเหมือนดาราอะเนอะ สมัยนี้แล้ว จะคบกันแม่ไม่ห้ามเลย]“มะ…ไม่ใช่ค่ะ”[ตื่นมารับโทรศัพท์แทนลูกชายแม่ยังปฏิเสธอีกเหรอลูก]“อะ…เอ่อ อ๊ะ!” แล้วฮีลก็แย่งโทรศัพท์จากมือไป ดวงตาคู่คมมองค้อนมาที่ฉันแทบจะทันทีก่อนจะทักทายผู้เป็นแม่ “ครับ”มันหลบสายตาฉันไปแป๊บเดียว ก่อนจะหันมามองกันอีกครั้
Magbasa pa
Episode 8 คนที่เป็นต้นเหตุ
Episode 8คนที่เป็นต้นเหตุHeal’s Partผมมองหน้าพ่อมินนี่ สบดวงตาลุ่มลึกคู่นั้นอย่างไม่เกรงกลัว รู้ทั้งรู้ว่าอีกฝ่ายพยายามวางตัวให้ดูน่าเกรงขามมากที่สุดแต่กับผมเขาไม่สามารถข่มให้ผมกลัวได้ผมมองท่านด้วยแววตาไม่ต่างจากเดิม นิ่งสงบแบบไม่แสดงความรู้สึก“ฉันรู้เรื่องนายกับลูกสาวฉันแล้ว” มิรินเป็นคนบอกสินะ ผมเคยคิดว่าเธอเป็นคนน่ารัก แต่ตอนนี้คิดว่าเธอก็ตอแหลพอสมควร ผิดกับมินนี่ ถึงจะแรงเกินเบอร์ไปหน่อย แต่ก็ตรงดี“อ่า…ครับ” ผมครางรับ“นานหรือยัง!”“ครับ”“นี่! จะครับอีกนานไหม ที่ฉันถามเนี่ยหมายความว่าฉันไม่อยากให้แกทำกับลูกฉันแบบนี้!”“ครับ” ผมก็ยังตอบอย่างเดิม แต่ครั้งนี้ยาวกว่าเดิมหน่อย “แต่มินก็โอเคที่จะอยู่แบบนี้”“ไอ้นี่!” แล้วพ่อมินก็กัดกรามดังกรอด ดูเหมือนจะโกรธผมมากผมพลาดตรงไหน ผมคิดว่าตัวเองวางตัวดีแล้วนะ ถามอะไรก็ตอบ ‘ครับ’ ตลอด สุภาพทั้งนั้น จึงเงยหน้ามองสบตากับท่านอีกหนพลางอ่านความคิดไปด้วยพ่อมินก็ดูรักมินออก ทำไมมินถึงได้แสดงออกเหมือนอคติ หรือเป็นเพราะผู้หญิงที่อยู่ด้านหลัง คนนี้หน้าตาเหมือนมิริน สงสัยจะเป็นแม่มิรินสินะเรื่องภายในครอบครัวอาจจะมีผลทำให้มินนี่ตัดสินใจที่จะอยู่
Magbasa pa
Episode 9 เทสต์กลิ่นน้ำหอม
Episode 9เทสต์กลิ่นน้ำหอมHeal: นอนไหนMinnie: บ้านฉันพิมพ์ไลน์ตอบฮีลไปหลังจากนั้นมันก็อ่านแล้วเงียบ ไอ้นี่! เป็นแบบนี้ตลอด ฉันว่าบางทีบุคลิกของฮีลก็ทำให้ฉันรู้สึกขัดใจ คือมันจะคิดถึงฉันเฉพาะตอนอยากไม่ได้ไหมโวะ!ถึงจะแอบหงุดหงิดแต่ฉันก็คิดว่ามันโอเคกว่า เพราะมันก็สนองความอยากของฉันได้เช่นกัน แล้วยังไม่มากวนใจกันอีกต่างหากช่วงนี้ฉันมานอนกับแม่ทุกวันแต่อีกไม่กี่วันก็ต้องกลับไปนอนคอนโดแล้วเพราะใกล้เปิดเรียน ไม่รู้ว่ายัยน้องสาวที่อยู่คนเดียวจะแอบพาผู้ชายเข้าห้องบ้างหรือเปล่าเหอะ!“ดึกแล้วลูก นอนได้แล้ว” เมื่อฉันยังไถโทรศัพท์เล่นจนดึกดื่นแม่ก็รีบปราม จริง ๆ ก็ไม่ได้ดึกมากนะ เที่ยงคืนเอง ป่านนี้ฉันยังโบ๊ะบ๊ะกับไอ้ฮีลอยู่เลยหากได้นอนด้วยกัน แต่คนแก่ก็เงี้ยแหละ เที่ยงคืนก็บอกว่าดึกแล้ว“ค่ะ แม่ก็นอนได้แล้ว”“จ้า” ฉันจุ๊บแก้มแม่แล้วแกล้งหลับ แต่จริง ๆ แล้วกำลังพยายามฝืนตาแข็งเพื่อสังเกตว่าท่านหลับไปจริงหรือเปล่า หมอบอกว่าแม่เครียดมากจึงให้ยานอนหลับมาซึ่งไม่ได้ออกฤทธิ์แรงสู้ตัวเก่าที่แม่แอบกิน แต่ใช้เวลาไม่นานท่านก็หลับสนิทเฮ้อออ เอาไงดีถ้าฉันเปิดเทอมก็ต้องไปอยู่คอนโดแล้ว คงมานอนด้วยทุกว
Magbasa pa
Episode 10 จั๊กจี้
Episode 10จั๊กจี้ไม่ต้องสืบว่าหลังจากฮีลให้ฉันช่วยดมกลิ่นน้ำหอมต่อจากนั้นเราจะทำอะไรกัน ก็แค่แอบแซ่บตามประสาเพื่อนสนิทแบบเนื้อแนบเนื้อไปยกหนึ่ง ย้ำ! แค่ยกเดียวเท่านั้น เพราะตอนที่ออกมาจากห้างก็เริ่มมืดแล้ว ฉันเกรงว่าแม่จะรอทานขนมก็เลยขอให้มันหยุดเพียงเท่านี้แล้วไปส่งบ้าน“จอดตรงนี้เลย ดับเครื่องด้วย เดี๋ยวลงไปทานข้าวหน่อย”“กินมาแล้ว” ฮีลตอบเสียงเรียบ ๆ ฉันจึงหันขวับไปมองแทบจะทันที “ลงมากินอีกได้ไหมล่ะ”“อือ” ว่าง่ายจริงทว่าก่อนที่เราจะลงจากรถมันก็คว้าตัวฉันให้ซบลงตรงหน้าอกแกร่งเสียก่อนอีกละ!“อะไรของนายเนี่ย!” ฉันพูดอู้อี้อย่างรำคาญ“อยู่เฉย ๆ สิ” มันล็อกตัวฉันไว้แน่น “บอกก่อนว่าความหอมมันหายไปยัง”เฮ้ออออ มุกหรือเปล่าเนี่ย แอบคิดว่ามันต้องหาเรื่องแต๊ะอั๋งฉันอยู่แน่ ๆ เพราะรับรู้ว่าปลายจมูกคมโค้งเฉียดที่ผิวแก้มฉันเบา ๆ คล้ายอยากจะหอมแก้มกันไม่ได้อยากคิดไกลเล้ยยยย จริง ๆ นะ“ดมใหม่สิ” พอฉันหยุดนิ่งมันก็สั่งอีก แล้วฉันจะทำอะไรได้นอกจากหาคำตอบให้มัน ไม่งั้นมันคงไม่ปล่อยให้ฉันได้เป็นอิสระ ก็เลยสูดกลิ่นกายของฮีลเข้าไปเต็มปอด“อืมมม ยังหอมอยู่” ยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่ากลิ่นตัวของมันยั
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status