Novels by Adev_Stories

CARMELA “Bianca pwede ba tumigil ka na.” Saway ni Kiara.“Sino ka naman para utusan ako? Hindi ko matatanggap na may kapareho akong gown!” Nanlalaki ang matang sigaw ni Bianca at natigilan si Kiara.“Hindi ko alam kung sino ang nagpadala nito pero wala akong ginawa hindi ko nga alam na pareho tayo.” Paliwanag ko at ngumisi lang siya."Actually..." Napalingon sa kanya ang lahat ngumiti habang dahan-dahang umiikot sa harapan ko. “Nagtataka lang talaga ako."Muli niya akong pinagmasdanmula ulo hanggang paa."Kasi… Exclusive ang design na suot ko." Nanahimik ang lahat at mga nakatutok kay Bianca ang atensyon ng lahat."Ang original na gown na ito ay ginawa ng designer na matagal nang gumagawa para sa pamilya namin." Bahagya niyang itinaas ang baba."Nag-iisa lang ito at ako kauna-unahang mayroong ganito. So, paanong pareho tayo?” Ayokong kabahan pero wala akong maipakitang ebedensya at lahat napalingon ngayon sa akin. Bahagyang napalunok ako."Hindi ko alam..." Mahina kong sagot.Biglan

BIANCA "Miss Bianca, you look stunning.""You're so beautiful tonight.""Ibang level talaga ang gown mo."Sunod-sunod ang papuri ng mga estudyanteng nakakasalubong ko habang naglalakad ako sa loob ng Grand El Conde Hotel.Bahagya akong ngumiti bilang pasasalamat syempre para maging maganda ang image natin. Sanay naman na ako sa mga ganoong tingin.Ang gold na gown na suot ko ay kumikinang kapag natatamaan ng chandeliers. Bawat hakbang ko ay may mga matang nakasunod sa akin."Bianca!"Lumapit sina Trisha at Monica."Grabe..." manghang sabi ni Monica. "Ikaw na yata ang pinakamaganda ngayong gabi."Napangiti ako. "Obviously naman.” Confidence kong sagot.Tinapik ako ni Trisha sa braso. "Nasaan si Fabio?"Biglang nawala ang ngiti ko napatingin ako sa malaking pintuan ng ballroom, dahil talagang wala ata siyang balak na magpakit. Isang linggo na rin siyang hindi pumapasok.Mula nang magsimula ang event, hindi pa rin siya dumarating. "Tsk." Napairap ako. “I don't know.”"Hindi ba siya ang

CARMELA Tatlong araw na ang lumipas mula nang mangyari ang gabing ‘yon hanggang ngayon hindi ko pa rin malaman ang sagot. Isa pa tatlong araw ko na ring hindi nakikita si Fabio.Kahit ganun ang ginawa niya sa akin ay nag-aalala ako sa kanya, hindi ko makuhang magtanong sa magulang niya. Hindi naman ako galit dahil baka hindi naman niya iyon sinasadiya.Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa isip niya noong gabing iyon. Para bang may kung anong bumalot sa kanya, para bang ibang tao siya.Hindi iyon ang Fabio na alam ko dahil pagdating sa ganung bagay ay pinaliligaya lang niya ako.“Iniisip mo naman si Fabio?” Nagising ang diwa ko dahil sa boses ni Kiara, nawala sa isip ko na magkasama kami dito sa cafeteria. Sinabi ko na rin ang tungkol sa amin ni Fabio at yung gabi na ‘yon dahil kaibigan ko na si Kiara.“Nag-aalala ako sa kanya, Kiara.” Mahina kong sagot.“Hays! Hindi ko man maunawaan kung anong relasyon mayroon kayo pero dapat hindi ito ginagawa ni Fabio. Bakit ba hindi siya nagpapa

CARMELA“Fabio nandito ka pala.” Sabi ko at umayos siya ng upo, hindi siya sumagot nakayuko siya. Hindi ko alam, pero iba yung nararamdaman ko ngayon.Dahan-dahan akong lumapit sa kanya at huminto ako sa may gilid niya nakatayo lang ako. Wala pa rin siyang sinasabi nanatili siyang nakayuko, nagulat nalang ako ng bigla niya akong hawakan sa pulsuhan ko.“F-Fabio…” bigkas ko yung hawak niya sa akin biglang humigpit at bigla nalang niya akong hinatak paupo sa tabi niya.Dito niya ako tiningnan nagpalipat-lipat ang mata ko sa dalawang mata niya dahil iba yung nakikita ko sa mata niya ngayon. Bigla nalang niyang sinakop ang labi ko, una ay dahan-dahan lang na para bang tinatakam niya ako sa pagdampi-dami.Napahawak ako sa braso niya at napapikit ako, pero biglang dumilat ang mata ko dahil iba na yung halik. Marahas at para na akong kakapusin ng paghinga, mabilis ang kamay niyang mabilis na natanggal ang pagkaka-hook ng bra ko. “Ah! Fa-Fabio.” Sambit ko dahil ang sakit ng paglamas niya sa

BIANCA Hindi ko na inalis ang tingin kina Carmela at Prinn. Tahimik silang nag-uusap, paminsan-minsan ay napapangiti si Carmela sa sinasabi nito."Bianca?"Napalingon ako kay Trisha. "Bakit ka nakangiti?"Hindi ako agad sumagot patuloy lang akong nakatingin sa kanilang tatlo."Carmela..." Mahina kong sambit. “Akala ko isa ka lang ordinaryong transfer student, pero mukhang mas mahalaga ka pala kaysa sa inaakala ko."Tumawa si Monica. "Anong gagawin mo?"Napabuntong-hininga ako. "Wala pa, pero gusto kong malaman kung hanggang saan ang kayang gawin ni Fabio para sa babaeng 'yan."Nakangising sabi ko at niyaya ko na silang umalis dahil nagbago na ang isip ko.___Kinabukasan nasa cafeteria kami nina Trisha at Monica. Habang kumakain ay napansin kong pumasok sina Carmela at Kiara."Narito na siya." Mahina kong sabi.Sabay na lumingon ang dalawang kasama ko sa tinutukoy ko at sinundan ko sila ng tingin habang naglalalad. Sakto naman nakita ko rin si Prinn may dala itong tray na may lamang

PRINNNakangiti ako habang papalayo na si Fabio, ramdam ko na hindi niya ako gusto napangisi nalang ako. Tahimik akong nakatayo habang pinagmamasdan ang mga estudyanteng isa-isang nagsisilabasan. Ang iba ay abala sa pag-uusap tungkol sa naging practice game namin, habang ang iba nama'y hindi pa rin makapaniwalang may bagong transfer student na kayang makipagsabayan kay Fabio Caruso.Muli ako napangiti ng bahagya. Hindi naman iyon ang pakay ko, hindi ako lumipat dito para magpasikat.May mas mahalaga akong dahilan.Naalala ko naman bigla yung babaeng sinusulyapan ni Fabio Kanina, kanina ko pa siya pinagmamasdan. Simple lang siya at walang arte. Hindi siya katulad ng ibang babaeng kanina pa nagpapapansin sa akin.Ngayon may nakita pa akong mas mahalaga na maaari kong magamit Napangiti ako at tahimik kong isinukbit ang bag ko palabas at nakita ko yung babae may kasama siya kaibigan niya siguro."Excuse me." Sabay silang napalingon.Mas nakita ko nang malinaw ang mukha niya mas maganda pal

ROSA“I want you now.”Oo gusto ko pero sobrang bilis kung bibigay na ako agad.“S-sir,” mahina kong sabi.“It's okey,” malamig ang boses na sabi niya at lumayo siya ng bahagya sa akin“Sorry,” yuko kong sagot.“No, you don't need to. Masiyado lang akong nadala, ang mabuti pa ihahatid na kita baka hinahanap ka na ng mama mo.”Hindi na ako sumagot pumasok na kami sa loob ng kotse.“Tomorrow, susundoin kita at ipapakilala na kita kay Grandma.”“Ha? Bukas na agad?” Hindi makapaniwalang sabi ko.“Yes, I don't have time. Kailangan ko ng bilisan,”Hindi na ako sumagot pakiramdam ko ang bilis-bilis ng mga nangyayari ngayong mga nagdaan na araw tapos ito ngayon. Magpapanggap akong dati niyang karelasyon at niyaya niya akong magpakasal at maghihiwalay rin.—Kinabukasan nakahanda na ako at papunta na ako sa kaniya dahil sabi niya naroon na siya naghihintay. Tahimik akong pumasok sa loob ng kotse pagdating ko.Ngayon nga nandito na ako kasama siya pero ang utak ko paulit-ulit na tinatanong ang

ROSAMalamig sa loob ng kotse pero ako ito nag-iinit ang pakiramdam dahil sa nangyari kanina, pakiramdam ko dama ko pa rin ang labi ni sir dito sa labi ko. Hindi pa umaandar ang kotse nandito pa kami sa parking.“Your address?” Napalingon ako sa kaniya at hindi agad nakapagsalita dahil nakatingin ako sa labi niya.“You want more?” Napaayos ako ng upo at bahagyang napalunok at pilit na ngumiti.“S-sir, ako nalang ang-”“Stop calling me sir,” seryosong pagkakasabi niya.“O-okay, pero huwag mo na ako ihatid ano kasi…” napakamot ako sa ulo ko kasi parang hindi bagay na makarating siya doon.“Gabi, delikado.” Saad niya.“Pero sir… Yung kanina na sinabi mo seryoso ka doon?” Tukoy ko sa sinabi niya na Marry me.“Yes.” Tipid niyang sagot.“Ano kasi hindi ba ikakasal ka na?” Diretsong tanong ko."I don't like Bianca and I don't have any feelings for her."Marahan na napatango ako.“This is a deal Rosa, you help me and I help you too. After this, maghiwalay tayo.” Parang nalungkot naman ak

ROSA“Tumigil ka Rosa, aba dalawang araw palang kayong magkakilala ni sir.” Saway ko sa isipan ko.Tahimik na bumalik ako sa mesa ko at nagkuwanring abala. Ngunit hindi ko maiwasan na hindi mapatingin o makinig sa pag-uusapan nila.“When will you tell the media?”Hindi sumasagot si sir sa gilid ng mata ko kita ko na tahimik na nakasandal lang siya. Pero kailangan ba pati sa media ipaalam? Sabagay kasi kilala at mayaman sila.There is no reason to postpone. So, tell me my dear soon husband?” Wala pa rin sagot si sir at ako ang kinakabahan dito habang nakikinig dahil parang nakikita ko ang pagkaasar ni Bianca.“I’ll handle it.” Malamig na tugon lang ni sir.Hindi ko alam pero ramdam ko sa boses niya na napipilitan lang siyang sumagot. At parang napansin rin yon ni Bianca.Asar na tumalikod si Bianca at nagmamadali na tinungo ang pinto at binuksan ngunit bago siya umalis ay nilingon niya ako.Nakangiti siya yung ngiti niya parang nang-aasar.“Take care of him.” Hindi ako nakasagot a

ROSABuong umaga akong hindi mapakali, paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang sinabi niya kanina at higit sa lahat , ang paraang ng pagtitig niya. Parang hindi ‘yon tingin ng CEO sa isang empleyado.“Rosa.” Napapitlag ako dahil sa malalim na pag-iisip ko muntik ko pang mabitawan ang lumang tablet na hawak ko dahil nilagay ko lahat doon ang schedule niya.“May kailangan po ba kayo?” Tanong ko at agad akong tumayo.“Coffee.” Tumango ako at mabilis na nagtungo ako sa pantry area. Habang nagtitimpla ako ako ay napabuntong hininga, dahil kailan kaya kakalma ang sarili ko.Kapag nagsasalita siya o gagalaw naaalarma ako agad, pinilig ko ang ulo ko at dinala ko na ang kape niya. Maingat ko yun inilapag sa mesa niya.Wala naman siyang sinabi pagkatapos ko mailapag ang kape dahil patuloy siyang nakaktingin sa binabasa niya. Akmang babalik na ako sana sa pwesto ko nang…“Sit.” bigkas niya na hindi man lang tumitingin.“Ha? Ako po sir?” Takang sagot ko.“Do you see anyone else here?” nakaang

ROSAAla singko pa lang ng umaga ay gising na ako. Dahil hindi naman ako nakatulog ng maayos kagabi.Paulit-ulit kasing bumabalik sa isip ko ang nangyari kahapon. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala na may trabaho na ako. At higit sa lahat…Secretary pa mismo ng CEO.Naupo ako sa gilid ng kama dito sa maliit kong silid. Tahimik pa ang buong bahay, natutulog pa si mama at kapatid ko sa kabilang kwarto. Itong kwarto namin paglabas mo ilang hakbang lang hagdanan na. Gawa sa kahoy itong taas namin at sementado naman sa baba. Luma na rin ‘tong inuupahan namin.Pero dahan-dahan akong napangiti dahil sa wakas, may mabibigay na rin ako kay mama. Hindi na naming kailangang mag-aalala kung saan namin kukunin ang pambayad sa mga gastusin sa susunod na buwan. Nang malaman ni mama ang trabaho ko pati siya at ang kapatid ko na si Justin ay hindi rin makapaniwala.Niloko pa ako ng kapatid ko na baka raw type ako. Sagot ko imposible dahil sobrang layo ng antas ng buhay namin. At ngayon

ROSAHindi pa rin ako makapaniwala, parang nananaginip lang ako habang nakaupo kasama ang dalawang empleyado ng kompaniya. Paulit-ulit kong tinitingnan ang kontratang na sa harapan ko ngayon.Nakasaan doon ang pangalan ko.Rosa Castillo.Sa ibaba naman ay ang posisyong hindi koo man lang inaasahang makukuha at hindi rin sa panaginip.Executive Secretary to the CEONapakurap ako, hindi ba dapat may interview muna? Tapos exam at training.Hindi ‘yung isang tingin lang sa akin tapos hired na ako agad grabe nakakabuang naman ‘to.“Miss Castillo.” Napatingin ako sa babaeng nasa harapan ko.“Po?” Sagot ko na lutang pa rin.“Okay ka lang ba?”“Ha? O-opo.” Natataranta sagot ko.Ngumiti sjya. “Mukhang hindi ka pa rin makapaniwala.” Hindi lang sa hindi makapaniwala nalilito na rin ako at kinakabahan gusto ko sana isatinig. Sa halip ay pilit akong ngumiti.“First time ko lang po kasi sa ganito kalaaking kompaniya at lalo na sa posisyon na ‘to.” Saad ko na hindi makangiti ng maayos.“Naiintin

NADIAMahinang natawa ako dahil sa sinabi ni Stella, at tama naman siya boyfriend naman talaga niya. Nilingon ko saglit si Rade, matapos ay iniwanan ko na sila nakita ko kung paano ako tingnan ni Stella.Sakto naman nakita ko si Jace ang perfect lang ng timing niya.“Enjoy your night.” sabi ko pa sa kanila at niyaya ko na si Jace.___Pagdating namin sa pool area ay medyo maingay doon dahil nagkakasiyahan lahat, hindi naman nila ako kilala at wala namang nagtatanong. Nandito ako sa bar nakaupo sa mataas na upuan habang si Jace ay kumukuha ng drinks namin.“Hi, drink?” Napalingon ako sa nagsalita isang lalaki na matangkad at maganda ang pangangatawan, sakto lang mukha niya.“She's taken.” Nagulat naman ako sa biglang pasok ni Rade, wala lang ako sa mood pero muntikan na akong matawa sa itsura ng lalaki dahil kinabahan ng makita si Rade. Syempre makita mo ba naman ang CEO niyo.“So-sorry sir,” hingi agad nito ng paumanhin sabay alis.“Babe let's swim?” Napaikot ang itim kong mata sa

NADIAAng ganda rito sa resorts at maraming empleyado ang sumalubong sa amin, napapalibutan ng dagat at naggandahan na mga cottage. At may mga kubo rin sa paligid pati na ang mamahalin na villa.Sumama ako dito hindi dahil kay Rade, gusto ko rin makapagbakasyon at isa pa ang papa ni Rade. Ayokong mag-isip sila, dahil sa gusto kong ayusin ang marriage life namin. Pero sana hindi magbago ‘yon dahil kapag umurong na ako Rade, hahayaan na kita.“Ang lalim naman ata ng iinisip mo? Ang ganda ng lugar.” Napalingon ako sa gilid ko at nawala sa isip ko na katabi ko pala si Jace, bit-bit niya ang maleta ko. Sa kaniya ako sumabay dahil alam kong kasama ni Rade si Stella, talagang sinama niya pa talaga dito ang babae na yon.Mabuti nalang hindi alam ng ibang mga empleyado na kung may asawa na ba siya o kung sino. Dahil pribado lang ang naging kasal namin noon.“Wala naman masiyado lang akong nagandahan sa lugar.” natatawa kong sagot at saktong nakita ko si Rade nakatingin sa amin.Nawala ang n

NADIA Kinabukasan maagang akong nagising, suot ang white fitted dress ko nandito ako sa dining at inaayos ang mga documents ko na dadalhin. Napansin ko na pababa si Rade pero hindi ko siya nilingon tinuloy ko ang ginagawa ko. “May lakad ka?” tanong nya. “Yeah, meeting.” tipid kong sagot at natapos ko ng ayusin. “Kanino?” muli niyang tanong. “Teka nga, bakit ba interesado kang malaman?” diretsang tanong ko sa mga mata niya. Hindi siya nakasagot kaya tinalikuran ko na siya at natanawan ko na ang kotse ni Jace. Pagdating ko sa tapat lumabas si Jace, suot ang pang-office attire nito. Pinagbuksan ako at pumaso ako sa loob, nkita ko pa si Rade papalapit sa amin. “Ready?” ngiting tanong ni Jace. “Yeah,” sagot ko na nakangiti at nahuli kong nagsalubong ang kilay ni Rade. “Nadia.” Parehong natigilan kami ni Jace, nasa loob na rin si Jace at paalis na sana kami. “Brod, nandiyan ka pala.” bati ni Jace. “Siya kasama mo?” ani ni Rade na mukhang naaasar. “Bakit? Nagpapasama siya

RADEMaaga akong umuwi para kausapin si Nadia, ngunit dumating ito pero hindi na lumabas ng kuwarto niya. Asar na bumalik ako sa silid ko at pinilit kong matulog kahit hirap na hirap ako.Maaga akong nagising naligo at gusto kong makita si Nadia, maayos ang suot ko at hindi ko alam kung bakit ngunit nilingon ko ang itsura ko sa salamin. Saglit lang at napailing ako, lumabas na ako diretso papunta sa hagdan. Tinatanaw ko pa ang paligid baka makita ko siya, pagbaba ko natigilan ako dahil may boses akong naririnig.Tinungo ko ang dining at nakita ko agad si Nadia, nagkakape at may kausap na babae at hindi ko inaasahan na nandito si Stella.“Hi babe!” Hinagkan ako ni Stella sa pisngi at hindi ako nakagalaw dahil sa gulat ko.“Gising na pala si Rade, sige na umalis na kayo.” taboy sa amin ni Nadia.Tiningnan ko naman siya dahil parang wala siyang pakialam, nagkakape at busy sa cellphone at hinayaan niya pa si Stella na magpunta dito.“Bye and thanks.” paalam na hatak sa akin ni Stella.“O

STELLAWake up to see Rade, at sobrang saya ko kahit muntik ko ng wakasan ang buhay ko. Naroon siya sa sofa nakasandal at mukhang nakaidlip na, napangiti ako. Narito kami sa hospital nakahiga.“Stella.” Nagising siya at tumayo, nilapitan ako hinawakan ko siya sa kamay at dinala ko sa pisngi ko.“Is that really you?” kunwaring tanong ko kahit naman na alam kong talagang nandito siya.“Yeah, it's me.” Akmang babangon ako ng awatin niya.“No, don't move.” “Thanks for coming here,” naiiyak at hindi ko sjya tiningnan.“Bakit mo ginawa ‘yan?” hinawakan niya ang kamay ko at tiningnan ang pulsuhan ko na hiniwaan ko kanina.Napalingon ako sa kaniya at binaba ko ang mata ko.“I-I… I feel…” nag-shake na ang boses ko at niyakap niya ako bigla.Napangiti ako dahil pakiramdam ko ako ang pinakamasayang babae ngayon, ngunit bigla akong naalarma dahil napansin ko ang cellphone ni Rade sa may table malapit sa amuin. Umilaw at may tumatawag, pasimple ko yun inabot at hinanaan ang sound.“Babe, I'm h

RADEHindi ko inaasahan na pupunta si Nadia dito, ngunit binalewala ko nalang dahil dati naman yon nagpupunta dito pero ang nasa isip ko kung bakit sinundan ni Jace si Nadia.“Hey, ano bang iniisip mo?” Napalingon ako sa katabi ko si Stella, hinihimas ang dibdib ko. “Wala sa sarili yan kinasal ba naman bigla.” pang-aasar ni Zandrey. Kanina pa nila ako inaasar dahil hindi ko raw sila inimbitahan sa kasal ko.“Nasaan na si Jace?” pag-iiba ko ng tanong.“Babe baka may binili lang yon.” yakap sa akin ni Stella.Natahimik ako at nagpatuloy uminom, nag-half day lang ako dahil wala ako sa mood sa trabaho kanina.Napatayo ako dahil hindi ako mapakali dahil hindi pa rin bumabalik si Jace, nagtungo ako sa bintana at binuksan yon. Nagsindi ako ng sigarilyo, ganito kapag may gumugulo sa isip ko nagsisigarilyo ako.“Nadia, right?” Napalingon ako si Stella, humithit muna ako at binuga ko. Umiling ako pagtatanggi ko kahit ang totoo tama siya.“Akala ko dahil kay Nadia, I love you Rade.” yakap ni