Novels by coverwishhope

เก้าเดือนต่อมา ชีวิตของไอยราเต็มไปด้วยความสุขระคนอาการหงุดหงิดตามประสาสามีเธอนับวันยิ่งหวงหนักมาก ดูแลเธออย่างใกล้ชิดไม่ให้คลาดสายตาแม้แต่วินาทีเดียวเธอเองก็ซาบซึ้งใจนะแต่ไม่รู้ทำไมก็หงุดหงิดทุกทีสงสัยเพราะรอบนี้เป็นท้องแฝดด้วยมั้ง ฮอร์โมนก็เลยแปรปรวนไม่ไหว!หญิงสาวคิดกับตัวเองจนกระทั่งวันสำคัญมาถึง...เธอเจ็บท้องคลอดกลางดึก คิรันรีบพาเธอมาโรงพยาบาลด้วยสีหน้าตื่นตระหนกที่สุด“ไอ! ใจเย็น ๆ นะ! หายใจเข้าออกลึก ๆเฮียอยู่ตรงนี้แล้ว!” คิรันจับมือภรรยาไว้แน่นจนเหงื่อออก“เฮียจะมาทำตัวเป็นพระเอกละครไม่ได้นะ! ไอเจ็บ! เฮียไปจอดรถก่อนเดี๋ยวนี้!” ไอยราตวาดใส่สามีด้วยความเจ็บปวดจากนั้นการคลอดดำเนินไปอย่างยาวนานและยากลำบาก...“อีกนิดเดียวค่ะคุณไอยรา! หัวน้องออกมาแล้วค่ะ!” เสียงคุณหมอเร่งเร้าไอยราเบ่งสุดกำลัง จนเสียงร้องของเด็กชายก็ดังลั่นห้องคลอด“ได้ลูกชายค่ะ! ปลอดภัยดีทั้งแม่และลูก!”คุณหมอประกาศด้วยรอยยิ้ม.คิรันมองลูกชายด้วยความตื้นตัน น้ำตาคลอเบ้า เขาโผเข้ากอดไอยราอย่างรักใคร่ “ลูกชายของเรา ไอยรา!”“อย่าพึ่งหมดแรงนะคะ เตรียมเบ่งอีกคนค่ะ! คุณไอยรา!!ไม่นานหลังจากนั้น เสียงร้

สองเดือนผ่านไป หลังทริปสุขสันต์ที่ทะเลจบลง คิรันก็ได้ปั๊มปั๊มเมียรักทุกค่ำคืนเพื่อชดเชยเวลาที่ขาดหายไปแต่ช่วงนี้ไอยราเริ่มมีอาการแปลก ๆ เธอมักจะหงุดหงิดใส่คิรันอยู่บ่อยครั้ง“เฮียรัน! ไอไม่กินข้าวกล่องร้านนี้! ไอเบื่อ!” ไอยราตวาดใส่สามีเสียงดังในเย็นวันหนึ่ง“แต่เมื่อวานเธอก็เพิ่งบอกว่าอยากกิน”คิรันพยายามปลอบภรรยาอย่างอ่อนโยน“ก็เมื่อวานไง! วันนี้มันวันนี้! เฮียทำอะไรไม่ได้เรื่องสักอย่าง!” ไอยราบ่นอย่างเหลืออดก่อนจะเห็นว่าสามีเธอทำหน้าแบบเด็กน้อยที่กำลังโดนดุ พอเห็นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะสงสารเพราะเธอเองก็รู้สึกผิดกับอาการหงุดหงิดที่ห้ามไม่ได้ของตัวเอง จึงตัดสินใจไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลอย่างเงียบ ๆเมื่อมาถึงโรงพยาบาล เธอก็จัดการตรวจทุกอย่างตามขั้นตอน ก่อนจะมองไปยังคุณหมอที่กำลังพิจารณาผลตรวจอย่างเงียบ ๆ“คุณหมอคะ สรุปว่าอาการหงุดหงิดของไอ มันเป็นเพราะอะไรคะ? ไอเครียดมากเลยช่วงนี้” ไอยราถามด้วยน้ำเสียงกังวลคุณหมอสาวคลี่ยิ้มอย่างใจดี“ไม่ต้องกังวลนะคะคุณไอยรา ผลตรวจชัดเจนค่ะ คุณกำลังตั้งครรภ์อ่อน ๆ ค่ะ”ไอยราถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจระคนดีใจ“ห

แต่จู่ ๆ เขาก็รู้สึกร้อนรุ่มขึ้นมาหันไปมองหน้าเมียก็พบว่าเธอกำลังคลี่ยิ้มร้าย“หึหึ” ไอยราชี้ไปที่แก้วน้ำที่เธอยื่นให้ ซึ่งมีเม็ดยาสีฟ้าละลายอยู่ “ในเมื่อหาวิธีไม่ได้ ก็ต้องไวอาก้าแล้วเฮีย!”คิรันตาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจระคนดีใจ เมียเขาแม่งโคตรฉลาด! ใช้แผนการแก้ปัญหาแบบที่เขาไม่เคยคิดร่างสูงมองเมียรักด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเสน่หา เธอไม่ได้ทอดทิ้งเขาหรือทำให้เขาอับอาย แต่กลับหาวิธีแก้ปัญหาที่ตรงจุดที่สุด“ดื่มอีกค่ะ ไอสั่งมาให้สำหรับเฮียคนเดียวกล้วยของเฮียต้องกลับมาฟิตปั๋งอีกครั้งสิคะ”คิรันไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เขากระดกน้ำในแก้วจนหมดอย่างรวดเร็ว“เฮียรักเธอที่สุดเลยยัยนางร้าย!”ไม่นานหลังจากนั้นความร้อนรุ่มที่ก็เริ่มมาถึง คิรันรู้สึกถึงพละกำลังที่กลับมาอย่างเต็มเปี่ยม ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยซีดเซียวกลับมามีเลือดฝาดอีกครั้งเขายิ้มอย่างดีใจที่เจ้าลูกชายกลับมาฟิตปั๋งปิงปังฮ่า ๆ ได้ฟันเมียแล้วโว้ย!คิรันไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า เขาผลักไอยราลงบนเตียงทันที“ในเมื่อเมียเฮียจัดยาดีมาให้ขนาดนี้แล้วคืนนี้...เฮียจะให้รางวัลเธอชุดใหญ่เลย!”คิรันกระซิบเสียงต่ำด้วยความเร่า

คืนนั้น...หลังจากกล่อมลูกชายน้องธัชให้หลับปุ๋ยไปแล้ว ทั้งคู่ก็เตรียมจะเข้าด้ายเข้าเข็มตามที่ไอยราคาดหวังไอยราไม่ได้พูดมากอีกต่อไป เธอปรี่เข้าหาคิรันด้วยความโหยหาที่อัดอั้นมานานสามปีส่วนคิรันเองก็เต็มไปด้วยความเร่าร้อน เขาโอบกอดเธอไว้แน่น และจูบเธออย่างดูดดื่มเพื่อเป็นการลงโทษที่ทำให้เขาต้องรอคอยมานานแต่อนิจจัง!ขณะที่ความสัมพันธ์กำลังดำเนินไปอย่างถึงพริกถึงขิง จู่ ๆ คิรันก็รู้สึกว่าน้องชายไม่ให้ความร่วมมือ!เขาเริ่มรู้สึกร้อนรนและเครียดทันที ร่างสูงพยายามใช้เทคนิคต่าง ๆ ที่เคยใช้ได้ผลในอดีตปั่นก็แล้ว กระตุ้นก็แล้วแต่ก็ยังไม่แข็ง!“เฮีย...เป็นอะไรคะ?” ไอยราสังเกตเห็นถึงความผิดปกติจากสีหน้าของสามี เธอแตะที่ไหล่ของเขาอย่างอ่อนโยนคิรันรู้สึกอับอายอย่างหนัก ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยกรุ่มกริ่มกลับซีดลงทันทีเขาทำได้เพียงยิ้มเจื่อน ๆ พลางหลบสายตาคมกริบของภรรยา“อ่อ...ไม่มีอะไรหรอก เฮียคงตื่นเต้นมากไปหน่อย” คิรันพยายามพูดปัดแต่ไอยราเป็นคนที่ฉลาดและใส่ใจ เธอเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความวิตกกังวลของสามีก็เข้าใจสถานการณ์ทันทีแต่เลือกที่จะไม่ซ้ำเติม“ไม่เป็นไรค่ะเฮีย...เฮียอาจจะเหนื

หลังจากที่เรื่องราวทั้งหมดคลี่คลายลงความสัมพันธ์ของไอยรากับคิรันกลับมาลงตัวไอยราก็ตัดสินใจว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องผ่อนคลายพักสมอง เธอจึงลากคิรันและน้องธัชไปเที่ยวทะเลอย่างเร่งด่วนทันทีที่เหยียบหาดทรายขาวละเอียดไอยราก็ไม่รอช้า เธอสลัดเสื้อผ้าออก อวดหุ่นสวยในบิกินีสีแดงเพลิงที่ตัดกับผิวขาวผ่องได้อย่างสมบูรณ์แบบ แสงแดดสาดส่องกระทบผิวเธอจนดูเปล่งประกาย“ไอยรา! บอกแล้วไงว่าชุดนี้มันวาบหวิวเกินไป!” ขณะที่ไอยรากำลังเดินทอดน่องอย่างสบายอารมณ์คิรันก็เร่งฝีเท้าเข้าประชิด เขาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมสองเม็ด แต่แววตาคมเข้มของเขาวาวโรจน์ด้วยความหงุดหงิดที่ภรรยาสวมชุดน้อยชิ้นเกินไปไอยราหยุดเดิน หันมามองสามีด้วยรอยยิ้มเย้ายวน “หืม? วาบหวิวเหรอคะ? ไอก็ว่ามันปกติของชุดว่ายน้ำนี่คะ…หรือว่าเฮียหึง?”“หึงบ้าบออะไร!” คิรันปฏิเสธเสียงแข็ง“มันโป๊เกินไป! เฮียต้องมาคอยกังวลว่าจะมีใครมองเมียเฮียอีกไหม! ไปหาเสื้อคลุมมาใส่เดี๋ยวนี้!”ไอยราเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย พลางเดินเข้าไปใกล้เขา “เฮียรันคิดว่าไอทำไปเพื่อเรียกร้องความสนใจจากคนอื่นเหรอคะ? ตลกจัง”เธอเว้นจังหวะ ก่อนจะกระซิบเสียงหวาน

หลายเดือนต่อมานับตั้งแต่คิรันฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บสาหัส เส้นทางชีวิตที่เคยแยกจากกันด้วยความเข้าใจผิดและบาดแผลแห่งอดีตก็ได้กลับมาบรรจบอีกครั้งความสัมพันธ์ของเขากับ ไอยรา เบ่งบานใหม่ด้วยความรักและความเข้าใจที่ลึกซึ้งเฉกเช่นวันนี้ที่คิรันเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์ ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะน้องธัช ลูกชายตัวน้อยรีบวิ่งเข้ามาหาพ่อ“ปะป๊า! ธัชคิดถึง!”คิรันอุ้มลูกชายขึ้นมากอดแน่น ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเต็มไปด้วยความเย็นชาและความทุกข์ระทมจากอดีต มีเพียงรอยยิ้มที่อบอุ่นและเปี่ยมสุขจนล้นปรี่แผ่ซ่านออกมาจากดวงตา“ปะป๊าอยู่ตรงนี้แล้วครับ” คิรันกล่าวไอยรา เดินออกมาเธอไม่ได้แต่งหน้าจัดจ้านเหมือนเมื่อก่อน แต่ความสวยสง่ายังคงอยู่ไม่เปลี่ยนแปลงคิรันมองเธอด้วยความรักที่เต็มเปี่ยม“สวัสดีครับ เมีย” เสียงทุ้มของคิรันเจือด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มที่ไอยราเคยหลงรักมาตลอดไอยราหลบตาเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาอย่างเขิน ๆ“ค่ะ… คุณสามี”คิรันยื่นหน้าเข้ามาใกล้ขึ้นนิดหนึ่ง รอยยิ้มอบอุ่นนั้นฉายชัดจนหัวใจไอยราสั่นวาบ“พูดแบบนั้นทีไร เฮียอดใจไม่ไหวทุกทีนะ”ไอยราเ