ทายาท

อคิณถูกส่งตัวมายังโรงเรียนเล็ก ๆ กลางชนบท ในฐานะ “ครูอาสา” ตามแผนประชาสัมพันธ์ของบริษัทระดับพันล้านที่เขากำลังจะก้าวขึ้นเป็นท่านประธานในอนาคต ภาพลักษณ์ที่ดีงามต่อสาธารณะสำคัญพอ ๆ กับความสามารถทางธุรกิจ การลงพื้นที่ครั้งนี้จึงไม่ใช่เพียงภารกิจช่วยเหลือสังคม หากคือหน้าที่ที่ถูกจัดวางไว้อย่างเหมาะสมในเส้นทางชีวิตของเขา ที่นั่นเอง อคิณได้พบกับธาริน เจ้าหน้าที่ป่าไม้ผู้ใช้ชีวิตเรียบง่าย ทว่ามีแววตาอบอุ่นและจริงใจอย่างที่อคิณไม่คุ้นเคย จากการทำงานร่วมกันในแต่ละวัน ความใกล้ชิดค่อย ๆ ก่อตัวอย่างเงียบงัน บทสนทนาเล็ก ๆ รอยยิ้มบางเบา การช่วยเหลือกันโดยไม่ต้องร้องขอ กลายเป็นความผูกพันที่ลึกซึ้งขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว ทั้งสองต่างรับรู้ถึงความรู้สึกที่ค่อย ๆ เติบโตในใจ แต่ไม่มีใครกล้าเอ่ยออกมาเป็นคำพูด เพราะต่างฝ่ายต่างรู้ดีว่า เส้นทางชีวิตของพวกเขา…สวนทางกันเกินไป ความรู้สึกที่เก็บงำไว้นานวันกลับยิ่งทวีความชัดเจน จนกระทั่งคืนหนึ่ง ความใกล้ชิดทางใจได้พาให้พวกเขาเผลอก้าวล้ำเส้นของความสัมพันธ์ทางกายไปโดยไม่ทันคิด ท่ามกลางความเงียบงันของชนบท และหัวใจที่เต้นแรงเกินจะห้ามไหว

คำโปรย ความรักที่ไม่ใช่แค่ทางผ่าน เป็นความใส่ใจลุ่มลึก จากคนที่เคยผิดหวังรักมาแล้ว ย่อมไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยแม้ในใจจะมีรอยด่างจากครอบครัว “อภิวานต์”เป็นพี่คนโต มีน้องชายที่เหมือนลิ้นกับฟัน “ศามิน” กระทบกระทั่งกัน จนน้องชายหนีไปเรียนที่ต่างประเทศ อภิวานต์รับอุปการะลูกสาวของอดีตคนรัก “ช่อดมิสา” แต่ก็หนีข้อกล่าวหา สมภารกินไก่วัดไม่พ้น ญาติผู้ใหญ่ของเขาต้องการให้หลานดำรงวงศ์เผ่าด้วยความยึดมั่นดีงามในศีลธรรม อาจจะค้านไปหน่อยที่บิดาบังเกิดเกล้าของเขาเป็นคนเจ้าชู้ และมีส่วนสาเหตุทำให้แม่ที่เป็นคุณหญิง ห่างจากบิดาหลายปี นั้นต้องตรอมใจตาย อภิวานต์จึงใช้ความรักเป็นบทเรียนและอยากยืนหยัดตัวเองด้วยสติ และมีเหตุผล เพื่อหล่อเลี้ยงหัวใจรักของเขากับผู้หญิงที่ปรารถนา ที่ไม่ใช่คำว่า”เมียเลี้ยงต้อย”

เมื่อความจำเป็นบีบบังคับทำให้ ปารดาต้องแต่งงานเพื่อรักษาชีวิตของพ่อ ความกตัญญูที่มีพาให้เธอต้องเจอเรื่องยุ่งยากลำบากใจ แต่ก็ต้องจำ ส่วนชนาวินก็ต้องทำตามคำสั่งของพ่อ และตอบแทนบุญคุณของแม่ที่เป็นโรคหัวใจ เมื่อไม่อาจจะขัดขืนก็จำต้องทำตามหน้าที่ของแต่ละคน นอกจากความเป็นที่ต้องแต่งงาน ปารดาก็ยังมีความจำใจที่ต้องกลายมาเป็นคนงานในไร่ห่างไกลผู้คน เพียงเพราะชนาวิน คนที่ขึ้นชื่อว่า 'สามี' อยากจะกลั่นแกล้ง'ภรรยา' ที่ถูกประกาศิตให้ต้องแต่งงานกัน

"ถ้าอยากให้ช่วยก็อ้าขากว้างๆ" เธอเสียซิงให้เด็กบาร์โฮส...แต่เขากลับไม่ใช่แค่เด็กเสิร์ฟความแซ่บ เพราะเขาคือทายาทมาเฟียผู้มีอำนาจล้นมือที่เธอไม่คาดคิด

ฉันไม่เคยอนุญาตให้ใครเข้ามาในชีวิตง่ายขนาดนั้น โดยเฉพาะเด็กอย่างเธอ ปราณ...

"เขา" ใช้คำว่าบุญคุณเหนี่ยวรั้ง "เธอ" ไว้ทั้งตัวและหัวใจ "ติณณ์" ไม่แน่ใจว่าความรู้สึกที่มีต่อ "โรสิตา" คืออะไร ตอนนี้เขารู้เพียงแค่จะไม่มีวันยอมปล่อยเธอไป

ชีวิตรันทด น่าอเนจอนาถไม่มีใครเกิน ใบบัว!!เกิดมาอาภัพไม่พอ... ยังถูกยกให้เป็นบรรณนาการแก้ขัด...เพื่อขัดดอก...ที่ตัวเองไม่เกี่ยวข้อง... ซ้ำร้ายหล่อนยังเจอมหาเศรษฐีสุดหื่น! เขาใช้เธอคุ้มทุกบาททุกสตางค์ ให้พอกับที่ต้องรอ... แต่...บรรณาการครั้งนี้...มันคือทัณฑ์บรรณนาการที่แสนหวาน…ระอุร้อนไปด้วยไฟพิศวาส... รุ่มร้อนไปด้วยไฟปรารถนา...เมื่อบรรณาการครั้งนี้ฉุดหัวใจแข็งกระด้าง...จนอ่อนปวกเปียก... ฟาบรีช ดีคอร์เนอร์ เจ้าของคาสิโนสุดร่ำรวย ยอมแพ้โชคชะตา...เขาหวังครอบครองบรรณนาการที่ได้รับมาตลอดชั่วชีวิต...กักหล่อนไว้ในอ้อมกอด ร้อยรัดด้วยไฟรัก...ตราบนิจนิรันดร์

ไทม์ ทายาทเจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดัง.. หมั้นหมายกับ ไนล์สาวน้อยซึ่งดูภายนอกอ่อนแอ.. แต่ภายในแข็งแกร่งฉลาดอย่างที่ใครคาดไม่ถึง.. ไทม์ ชายหนุ่มที่ดูเพล์บอยและต่อต้านการหมั้นหมาย สำหรับเขาการแต่งงานต้องเกิดจากความรักเท่านั้น.. แต่กับไนล์ เจ้าของคติประจำใจ "รักแท้คือการแย่งชิง...รักไม่จริงคือเสียสละ" เพราะรัก..จึงยอมฟาดฟัน..กับบรรดาสาวๆในฮาเร็ม.. ไทม์ต้องเป็นของเธอคนเดียว...คนเดียวเท่านั้น..

"แต่งเมื่อไหร่กันล่ะคะ หนิงจะได้เตรียมตัว..." "ฉันจะแต่งวันไหนแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ" ร่างสูงเบือนหน้าหนีออกทางหน้าต่าง เขาไม่อยากจะมองใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตาของคนที่กำลังเรียกร้องสิทธิ์ที่ไม่ควรจะได้ เขากับหล่อนมาได้เท่านี้ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเรื่องทายาทก็สำคัญ ไม่ว่าจะเกิดมาจากผู้หญิงคนไหน เขาก็คือสายเลือดของรักษ์สุขเกษม นั้นคือสิ่งที่เขาต้องการ "ทำหน้าที่ของเธอให้ดีที่สุด เด็กคนนี้เขาจะได้ทุกอย่าง ไม่แพ้ลูกในสมรส" นันนลินทร์เงียบไปครู่หนึ่ง หล่อนหน้าชาไปกับคำพูดจากปากเขา หล่อนตัดพ้อเขาทางสายตา คิดไม่ถึงว่าจะได้ยินคำคำนี้จากเขา หล่อนไม่อยากเจรจาต่อความยาวสาวความยืดกับเขาในตอนนี้ หล่อนแค่ขอเวลาคิด แต่แน่นอนว่าเจตนาของหล่อนนั้นไม่ได้ต้องการให้ตัวเองและลูกในท้องยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายที่ชื่อธาฎา รักษ์สุขเกษมได้อีกต่อไป หล่อนเจ็บเกินกว่าจะทนเห็นเขา ในวันที่เขาไล่หล่อนออกไปจากชีวิต แล้วพรากลูกไปดูแลเพียงผู้เดียว

ฮาโล ทายาทตระกูลดัง เจ้าของสายการบินระดับโลกที่ตกหลุมรักสาวน้อยไร้เดียงสา “แม่ครับ ผมไปเรียนก่อนนะครับ” ฮาโลเอ่ย “ไม่กินข้าวก่อนเหรอลูก แม่ทำปลานึ่งของโปรดลูกไว้นะ” กอรักผู้เป็นแม่เอ่ย “ช่วงนี้ผมกินมังสวิรัตครับแม่” ฮาโลเอ่ย “มังสวิรัติ???? อารมณ์ไหน!!” “ผมชอบกิน ผักกาด!! ครับช่วงนี้” “ตามใจลูก แล้ววันนี้จะเข้าบ้านหรือเปล่า” กอรักเอ่ย “ไม่ครับ วันนี้ผมนอนคอนโดครับ มีนัด” ฮาโลเอ่ย ชายหนุ่มทายาทธุรกิจสายการบินชื่อดัง ขับรถสปอตคันหรูออกจากบ้านหลังใหญ่ ตรงไปที่หน้าโรงเรียนมัธยมเล็กๆแห่งหนึ่ง “กาดลืมของอ่ะหน่อย เดี๋ยวกาดรีบไปเอาก่อนนะ โรงเรียนจะเข้าแล้ว” หญิงสาวมัธยมหน้าตาน่ารักเอ่ยบอกเพื่อนสนิท เมื่อเธอลืมรายงานที่ต้องส่งไปวันนี้ซะสนิท “จะไปไหน!” “พี่ฮาโล!! กาดจะไปบ้าน..กาดลืมของ” “ขึ้นรถซิ เดี๋ยวพาไป” ฮาโลเอ่ย “เอ่ออ มะ..ไม่ดีกว่าค่ะ กาดไปเองได้” หญิงสาวหมุนตัวเตรียมจะเดินไปขึ้นรถวินที่จอดอยู่ไม่ไปล แต่ต้องหยุดชะงักเมื่อเสียงดุดันเอ่ยขึ้น “ผักกาด”