ชีวิตใหม่ของนางร้ายมาเฟีย

เสียงดนตรีในคลับหรูสาดกระทบกำแพง แก้วใสเป็นจังหวะเร่งเร้า ผู้คนเต้นระบำอยู่ท่ามกลางแสงไฟนวลพร่า แต่ไอยรากลับไม่สนใจ บรรยากาศเหล่านั้นแม้ปลายเล็บสายตาของเธอกำลังตรึงอยู่ที่ผู้หญิงเพียงคนเดียว หญิงสาวหน้าตาใสซื่อ รูปร่างบอบบาง ดูไร้เดียงสาจนน่าเวทนาแต่กล้าดียังไงถึงเอื้อมมือไปแตะแขน คิรันผู้ชายที่เธอถือสิทธิ์เต็มตัวว่าเป็นสามีเลือดในอกของไอยราเดือดพล่านเพียง เสี้ยววินาที เธอก้าวปราดเข้าไปด้วยส้นรองเท้าสูงเฉียดพื้นเสียงกระแทกของส้นรองเท้าทำให้หลายคนชะงักหันมอง ทว่าไม่มีใครกล้าเข้ามาห้าม“นี่เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร…ถึงกล้าแตะคนของฉัน?” เสียงของไอยราเย็นชาและฟาดฟันจนบรรยากาศรอบตัวเงียบกริบไม่รอให้ฝ่ายตรงข้ามตอบ เธอยกแขนขึ้นอย่างไม่ลังเล ก่อนฝ่ามือเรียวจะฟาดลงบนแก้มใสนั้นอย่างแรงเพียะ!เสียงตบดังสะท้อนจนโต๊ะใกล้เคียงถึงกับหยุดนิ่ง แน่นอนว่าทุกคนได้ยินชัดเจน แม้กระทั่งเสียงหอบสะอื้นของหญิงสาวที่โดนทำร้ายไอยรายืนนิ่ง มุมปากเหยียดขึ้นเล็กน้อยเป็นรอยยิ้มเย็นชาที่เต็มไปด้วยการเหยียดหยันหึ… ทำเป็นไร้เดียงสา อยากแย่งของคนอื่นก็ยังกล้าทำหน้าซื่ออยู่ได้สายตาทุกคู่ในคลับเริ่มหันมามอง

ไม่นานหลังจากนั้น เสียงไซเรนของรถพยาบาลและตำรวจก็ดังขึ้นพวกเขาพบร่างของหญิงสาวหมดสติอยู่หลังพวงมาลัย ด้านหน้ารถบุบยับเยินจนแทบจำสภาพเดิมไม่ได้ข่าวใหญ่เรื่องอุบัติเหตุของภรรยาทายาทนักธุรกิจแพร่สะพัดออกไปอย่างรวดเร็วและสำหรับเธอในขณะที่ทุกอย่างอยู่ในความมืด...เธอฝันเห็นอนาคต เห็นภาพตัวเองที่ถูกล้อมด้วยเลือดเห็นทุกคนรอบตัวเธอต่างก็เต็มไปด้วยความโศกเศร้า‘ถ้าฉันต้องตายเพราะ...ผู้ชายเหี้ย ๆ แบบนี้ ชีวิตฉันมันคงจะน่าสมเพช’เธอแค่นหัวเราะกับตัวเอง ก่อนจะสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมความรู้สึกใหม่ดวงตาของไอยรากะพริบถี่ๆ เพื่อปรับเข้ากับแสงไฟสว่างจ้าของห้องเธอพยายามขยับตัวแต่ความเจ็บปวดที่ศีรษะก็ทำให้เธอต้องหยุด“ฉะ...ฉันอยู่ไหน” เสียงแหบพร่าดังออกมา วินาทีที่เธอพูดจบ ร่างสูงใหญ่ที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงก็ลุกขึ้นยืนทันที ใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยร่องรอยตามวัยและเส้นผมที่เริ่มขาวโพลนของเขาเต็มไปด้วยความโล่งใจอย่างเห็นได้ชัด“ไอ! ฟื้นแล้วเหรอวะลูก! ป๋าใจหายใจคว่ำหมด” ป๋าชัยวัฒน์อดีตผู้มีอิทธิพลระดับที่แม้แต่ตำรวจยังต้องเกรงใจ ชายที่เคยมีอำนาจอยู่ในมือจนสั่นคลอนธุรกิจใต้ดินทั้งประเท

ไอยรา ยืนกอดอกจ้องมอง รสิกา ด้วยสายตาคมกริบที่เต็มไปด้วยไฟโทสะส่วนรสิกา เม้มปากอิ่มอย่างขัดใจ ดวงตาโศกวูบไหวด้วยความหวาดหวั่น แต่ก็พยายามควบคุมอารมณ์ที่เริ่มปะทุขึ้น“คุณไอยราคะ...คุณเข้าใจผิดแล้วค่ะดวงตาของไอยราเต็มไปด้วยความเหยียดหยามจนน่าพรั่นพรึง เธอรู้ดีว่าคำพูดใสซื่อของนางเอกน้ำเน่าเหล่านี้มันตามพล็อตที่น่าเบื่อ“คิรันอาจจะทำตัวเป็นเจ้าของบ้านได้แค่บนเตียงของเธอ แต่ในนี้...ฉันคือเจ้าของตัวจริง”คำพูดนั้นทำให้รสิกาหน้าซีดลงทันที หัวใจดวงน้อยเต้นถี่ยิบด้วยความตื่นตระหนกเธอพยายามก้าวถอยหลัง แต่ชนเข้ากับโซฟาตัวใหญ่ จึงพยายามหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาอย่างรวดเร็วเพื่อกดโทรหาคิรันแต่ไอยราไม่ปล่อยให้มีโอกาส! เธอคว้าโทรศัพท์ของรสิกาด้วยความเร็วจนอีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว แล้วเหวี่ยงมันลงพื้นกระเบื้องอย่างแรง!“หน้าด้าน! เมียเขายืนหัวโด่อยู่นี่ ยังพยายามโทรหาผัวฉัน! นี่ถ้าอยากคุยกับเฮียรันมาก ฉันก็จะจัดให้!”เธอหันไปสั่งคนขับรถที่เพิ่งขนกระเป๋าเข้ามาด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดและมีอำนาจ “พาผู้หญิงคนนี้ออกไปจากบ้านของฉันเดี๋ยวนี้ และห้ามให้เข้าใกล้! เสนียด!”คนขับรถของ ป๋าชัยวัฒน์ มอ

ไอยราก้าวเข้าสู่ เพนต์เฮาส์สุดหรู ที่เธอใช้เป็นที่พักใจยามร้าวฉาน สายตาเธอปะทะกับโซฟาตัวยาว...มุมโปรดที่ครั้งหนึ่ง เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและคำมั่นสัญญา ที่เขาเคยมอบให้พลันภาพความทรงจำเมื่อครั้งยังรักกันดี ก็ไหลทะลักเข้ามาในห้วงความคิดทำไม จู่ ๆ ทุกอย่างก็ เปลี่ยนไป ได้ง่ายดายขนาดนี้?แล้วความรู้สึกของเธอล่ะ? หัวใจที่ทุ่มเทให้เขามาตลอดจะเอาไปทิ้งไว้ที่ไหน!ถ้าไม่ได้คิดจะจริงจัง...แล้วจะมาสวมแหวนแต่งงานกับเธอทำไม!ก่อนที่น้ำตาจะไหลลงมามากกว่านี้ มือเรียวสั่นเทาก็กดโทรศัพท์หา อลิส เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่รู้ถึงทุกรอยร้าวในชีวิตคู่ของเธอ“ยัยไอ! แล้วแกบอกจากบ้านมาแบบนี้ก็เข้าทางนังเมียน้อยนั่นดิ?” เสียงของอลิสดังลอดสายมาอย่างร้อนรน เต็มไปด้วยความเป็นห่วงแต่ก็แฝงด้วยความขุ่นเคืองแทนเพื่อนไอยราปาดน้ำตาก่อนจะนั่งไขว่ห้างบนโซฟาพลางคลี่ยิ้มร้าย“ฉันก็เปิดโอกาสให้ผัวชั่วได้พลอดรักกันให้เต็มที่ไงล่ะ จะได้มีหลักฐานเอามาฟ้องหย่าเยอะๆ จบ!”“เออวะ จีเนียส! แล้วเรื่องฟ้องหย่าจริงจังใช่ไหม คราวนี้ไม่กลับไปตายรังแล้วนะ”“จริงจังดิ!” ไอยราตอบ “ฉันจะฟ้องหย่าเรียกร้องทุกอย่างที่ฉันควร

สองวันต่อมา ไอยราอยู่ในชุดเดรสเรียบหรูสีดำตัดกับผ้าพันแผลสีขาวที่พันรอบข้อมือซ้าเธอและเพื่อนสนิทกำลังนั่งอยู่ที่ห้องรับรองส่วนตัวของสำนักงานทนายความชื่อดังทนายเอกภพ ชายวัยสี่สิบต้นๆ ที่ดูดี สุขุมและทำงานให้ป๋าชัยวัฒน์มานานหลายปี กำลังก้มหน้าอ่านเอกสารกองใหญ่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“คุณไอครับ” เอกภพเงยหน้าขึ้น ดวงตาฉายแววเห็นใจ “เอกสารฟ้องหย่าเสร็จเรียบร้อยแล้วนะครับ เราจะดำเนินการฟ้องร้องด้วยข้อหามีชู้และทารุณกรรมทางจิตใจอย่างที่คุณไอสั่ง”“เยี่ยมมากค่ะพี่เอก” ไอยราพยักหน้ารับอย่างสง่างาม “แล้วเรื่องทรัพย์สินล่ะคะ?”เอกภพถอนหายใจหนักหน่วง“เรื่องหุ้นส่วนใหญ่ในบริษัทคิรัน...เราคงต้องสู้กันยาวหน่อยนะครับ เพราะทางคุณคิรันเขาถือหุ้นไว้ในนามของบริษัทแม่อีกทอดหนึ่งการจะดึงออกมาทั้งหมดในคราวเดียวคงไม่ง่าย”“นั่นหมายความว่า...” อลิสโพล่งขึ้นมาด้วยความกังวล“หมายความว่า คุณไอคงยังไม่ได้หย่าได้เร็วๆ นี้หรอกครับ อย่างน้อยก็จนกว่าเราจะยึดทรัพย์สินบางส่วนมาได้สำเร็จ” เอกภพอธิบายด้วยความเป็นมืออาชีพไอยราไม่ได้แสดงสีหน้าผิดหวังอย่างที่ควรจะเป็น เธอเพียงพยักหน้าอย่างเข้าใจ“ไม่เป็นไร