MasukNaging Stripper sa isang Bar si Selene matapos niyang masangkot sa isang S*x Scandal kasama ang mapapangasawa sana ng Pinsan niya. Napa-tragic no'n para sa kaniya dahil itinakwil siya ng mga mahal niya sa buhay. Kaya naman natuto siyang buhayin ang sarili sa pagbebenta ng kaniyang katawan. Ngunit hindi niya inaasahan na magku-krus muli ang landas nila ni Dreyk Sebastian... ang lalaking nakasama niya noong kinidnap siya't sapilitang pinags*x dito. Una'y inalok siya nito ng desenteng trabaho hanggang sa natuon sa pagpapakasal nito sa kaniya. Dreyk had the power and money she needed in life, kaya naman um-oo na siya. But then, as the marriage took deeper there were secrets unveiled. Dreyk impregnated a woman and so on. Would Selene surpass all the consequences of loving Dreyk? Or will her heart torn apart after hearing lies from him?
Lihat lebih banyakليزا
أركض كالمجنونة نحو محطة الحافلات. كعبيّ يرتطمان بصوت عالٍ بالرصيف، أنفاسي تتسارع، وشعري يلتصق بوجهي من العرق والذعر. اليوم هو أول يوم لي كسكرتيرة الرئيس التنفيذي لمجموعة هاميلتون. منصب نِلته بعد تضحيات لا يتخيلها الكثيرون.
أحتضن حقيبتي وكأن حياتي تعتمد عليها. في الحقيقة، الأمر قريب من ذلك. منذ وفاة والدي، انهار كل شيء. سقطت الديون كالمطر الحمضي: أكثر من مليون يتعين سداده. اضطررت لبيع سيارتي — أداتي في العمل عندما كنت وسيطة عقارية — لأبقى على قيد الحياة. ثم اقترضت قرضاً جامعياً لأكمل شهادتي في السكرتارية والمكتب الآلي. اليوم، أنا حرفياً على حافة الهاوية. لكنني أتمسك. لأنه ليس لدي خيار.
"يا رب، أعلم أنك لم تنسني... ساعدني، أتوسل إليك."
تصل الحافلة أخيراً. أصعد وأنا ألهث، أجد مقعداً خالياً في الخلف، وأغمض عيني للحظة لأهدأ. أرتدِي بدلةً اضطررت لاستعارتها من ابنة عمي. إنها واسعة قليلاً، لكن لم يكن لدي شيء آخر يبدو "سكرتيرة محترفة". يجب أن أترك انطباعاً جيداً، مهما كلف الأمر.
عندما أصل أمام مبنى مجموعة هاميلتون الشاهق، ينبض قلبي بعنف في صدري. إنها ناطحة سحاب هائلة من الزجاج والفولاذ تعلو المدينة. ذلك النوع من الأماكن التي تشعر فيها بالضآلة حالما تعبر الأبواب. آخذ نفساً عميقاً وأدخل.
في مكتب الاستقبال، ترحب بي امرأة مبتسمة.
— صباح الخير، آنسة. هل يمكنني مساعدتك؟
— صباح الخير. اسمي إليزابيث داوسون. أنا السكرتيرة الجديدة للرئيس التنفيذي.تبتسم لي ابتسامة دافئة.
— آه، نعم! قسم الموارد البشرية أخبرنا. مرحباً بك في هاميلتون.
— شكراً جزيلاً لك، آنسة...
— ديفيس. لكن ناديني ميراندا. إليك بطاقتك. يجب أن تمرّي أولاً على قسم تقنية المعلومات لتسجيل بصماتك، ثم الموارد البشرية لتأكيد دخولك للمجموعة.
— حسناً، شكراً ميراندا. أتمنى أن نصبح صديقتين.
— أتمنى ذلك أيضاً، ليزا.
تغمز لي بعين تواطؤ، فأشعر بقلق أقل قليلاً. بعد أن أنهي الإجراءات، أتوجه نحو المصاعد. قلبي ينبض بقوة أكبر: وجهتي الطابق 98.
هناك، تنتظرني امرأة ببدلة أنيقة. إنها مديرة الموارد البشرية. تصافحني وتجول بي في المكان: مكتبي، مكتب الرئيس — الذي لا يُسمح لي بدخوله بدون دعوة — ومكتب مساعدته الشخصية.
— هذه كريستال، تقول لي. كريستال هي المساعدة الرئيسية للسيد هاميلتون. تدير تنقلاته، وجدول أعماله، وترافقه في مواعيده. أما أنت، ليزا، فستكونين مسؤولة عن استقبال الزوار، وإدارة المكالمات والمواعيد، وتصفية الأشخاص الذين يريدون رؤيته. ستعملان معاً بشكل وثيق.
تتفحصني كريستال من رأسي إلى قدمي. إنها ساحرة. امرأة في الثلاثينيات من عمرها، بأرجل لا تنتهي، شفاه ممتلئة، زرعات ثدي لا تترك مجالاً للشك، وشعر مقصوص بقصة كاريه ناعمة ومثالية. مكياجها مثالي، مثالي أكثر من اللازم. ذلك النوع من النساء الذي يبعث على الرهبة بقدر ما يبعث على الحسد. أنا، إلى جانبها، أبدو كطالبة تائهة.
— صباح الخير، سعدت بلقائك، أقول وأنا أمد يدي.
لا تصافحني. بدلاً من ذلك، تجلس بحركة مسرحية على حافة مكتبها وتمدني بكومة من الملفات.
— رتبي هذه في الخزائن باسمك. التصنيف في أعلى اليمين. ولا تتسكعي.
لا ابتسامة، ولا كلمة ترحيب. مجرد أمر جاف.
آخذ الملفات دون أن أنبس بكلمة، أضم أسناني وأتجه إلى مكتبي الصغير. أرتبها بطريقة منهجية، ثم، بعد أن أتأكد من أن كريستال لا تراني، أفتح باب مكتب الرئيس بهدوء لألقي نظرة. إذا اضطررت للقيام ببعض التنظيف أو تجهيز المستندات، أفضل أن أستبق الأمور.
إلا أنه... موجود هناك.
جالس على مكتبه، مركز، أنيق في بدلته المفصلة حسب قياسه، لا يرفع رأسه في البداية. أما أنا، فأتجمد حرفياً. ينقطع أنفاسي. إنه وسيم بشراسة. رجولي. مهيب. حتى وهو جالس، يمكنك تخمين قامته. طوله لا يقل عن 190 سم على الأرجح. أما أنا، بطولي 165 سم، فأشعر بالضآلة.
يرفع عينيه أخيراً. تلتقي أنظارنا. وتتوقف نبضة قلبي.
— من أنتِ؟ يسأل بصوت جهوري، جليدي.
أبتلع ريقي، أحاول الكلام لكن لا يخرج أي صوت. أجمع شجاعتي.
— صباح الخير سيد هاميلتون... أنا ليزا... أعني، إليزابيث داوسون. سكرتيرتك الجديدة.
---
هاري
عندما أصل إلى المكتب هذا الصباح، لم تكن الساعة قد تجاوزت الثامنة بعد. لا أنتظر أبداً أن يكون الآخرون هناك لأعمل. الرئيس الحقيقي هو أول من يدخل وآخر من يخرج.
لكن اليوم، لدي سبب خاص لوجودي مبكراً. سكرتيرة جديدة ستبدأ عملها هذا الصباح. أخرى جديدة... وكأن ذلك سيغير شيئاً. سابقتها صمدت ثلاثة أسابيع. هشة جداً، بطيئة جداً، بكّاءة جداً.
أدفع باب مكتبي. الضوء مطفأ. طبعاً.
"دائماً متأخرات... ثم يتذمرن من أنه لا يوجد عمل في هذا البلد. كلهم كسالى."
أجلس خلف مكتبي وأبدأ في تصفح بريدي الإلكتروني. بالكاد أركز عندما أسمع الباب يفتح بهدوء. أرفع عيني.
فأراها.
شقراء، نحيفة، ليست طويلة جداً. نظراتها تلتقي بنظراتي، وتبدو مرتجفة. مخلوقة صغيرة هشة... لكن هناك شيء آخر. بصيص في عينيها. خوف بالتأكيد، ولكن أيضاً إصرار غريب. تتمتم بجملة وأكاد أحتجز ابتسامة ساخرة.
لم أقرر بعد ما إذا كنت سأبقيها. لكن شيئاً واحداً مؤكد: لن يكون الأمر سهلاً عليها.
“Love, sorry na-traffic. Tapos ay nagpa-gas pa ako kaya medyo natagalan talaga.” Bumaba si Leon mula sa BMW naming sasakyan. Aligaga siya sa pag-e-explain kung ano ang nangyari all the way here habang ako ay nakangiti lang na nakatitig sa kaniya. Isa rin siya sa super na-miss ko. Sa pag-aalala sa mga nangyari ay hindi ko na nga napigilang hindi mapaluha. Well, I was just overjoyed. “Love, are you okay? Did something happen? Inaway ka ba nila?” “No, no Love, masaya lang ako,” sabi ko sa kaniya. Nakapasok na si Fiel sa loob ng kotse habang kaming ay narito pa sa front door. “Do you missed me?” tanong ni Leon sa akin. Pinunasan niya ang tubig na dumaloy sa aking mukha. Tumango ako. Hindi ko na siya hinayaang magreact pa’t tumingkayad ako ng kaunti upang mahagkan siya sa labi. Nadama ko naman na tumugon ng halik ang mahal ko kaya napapangiti ako habang hinahalikan siya. Leon may not be my first in life, but he will be my last. I promise. I missed you, and I love you.
Flashback. After Selene’s accident. “What are you trying to tell, wife?” The situation was too hard for Dreyk to accept what Selene was saying. She wanted something that would be hard for him to give her. “Ibalik na lang natin kung ano ang dati, bago tayo nagkita ulit at bumalik ako sa ‘yo.” “Are you saying na…” “You have Sera, she needs her mother.” Napatayo si Dreyk sa kaniyang kinauupuan, napasabuhok gamit ang kanang kamay at ang kaliwa naman ay naitakip niya sa kaniyang bibig. Umayos din naman sa kaniyang pagkakaupo si Selene, gusto niyang mas maintindihan ni Dreyk na ang kapakanan ng bata ang iniisip niya rin. Pero paano nga rin ba niya ipapaliwanag sa asawa na hanggang ngayon ay nahihirapan pa rin siya sa sitwasyon nila lalo pa’t hindi pa rin nakakabalik ang alaala niya. At ang pinakatotoo sa lahat ay iba ang tinatawag ng puso niya. “But I need you, wife.” “I know, pero ayaw ko na ring magkunwari pa sa harapan mo Dreyk. I can’t remember the tings that we used
“Ready na ba ang lahat?” tanong ni Mrs. Sebastian sa kaniyang mga maids na nagpe-prepare ng venue for her niece, Sera’s 6th birthday party. Sa mansiyon lang ang kanilang handaan para mas malawak at maimbitahan lahat ang kaibigan at kaklase ni Sera. “Mamala,” sigaw ni Sera sabay yakap sa kaniyang mahal na lola. “Thank you po,” dugtong ng bata. “Everything for my princess.” Mrs. Devere Sebastian gave Sera a kiss in the forehead. Sa tabi ng magandang bata ay ang nakababatang kapatid naman niyang si Fiel. “Don’t be naughty, Fiel. Always hold ate Sera’s hand. Oka.” Pagpapaalala ng ginang sa batang lalaki. “Yes, mamala.” Mrs Devera also gave Fiel a kiss just like what she did to Sera. Nagtakbuhan na ulit ang dalawa patungo sa ilang kaibigan ng celebrant. Patapos na rin ang pag-aayos, at ilang sandali na nga lang ay magsisimula na ang event. Lumabas na rin si Dreyk kasama ni Selene at nakipag-usap sa mga bisita. Nagpasalamat ang dalawa sa pagdating nila sa kaarawan ni Sera, nagpahay
Dreyk’s Flashback Memory Isang shot pa para kay Jeriko. Narito kami sa bar, kahahatid ko lang kay Claire sa kanilang bahay. Galing kami sa pag-aasikaso ng kasal namin. Medyo exhausted dahil sa dami ng kailangang asikasuhin, at wala pa kami sa kalahati ng mga kailangan para sa event. “Mukhang pagod na pagod ka ha,” puna ni Jeriko sa akin. Sinalinan niya ako sa aking shot glass. “Oo, nakakapagod pala magpakasal,” sabi ko. Niyaya ko ang aking matalik na kaibigan para naman kahit papaano’y makaramdam ng relaxation ang katawan ko. “Gano’n talaga at ‘yan,” sabi niya pa sa akin. Ikinuwento ko nga saka kung gaano karami ang pinuntahan namin ngayong araw, sumabay pa na tinotoyo si Claire, sabi nito’y may monthly period daw kasi siya, na hindi ko naman maisip kung acceptable reason ba ‘yon. “Tiis lang pre, pagkatapos naman ng kasal niyo’y magiging kampate ka na kay Claire. Matagal niyo na rin namang plano ‘to, ‘di ba? Kasunod ay ikaw na ang magpapatakbo ng Kumpaniya niyo kaya maswerte k
Pagkalabas ko sa silid ay agad ko namang plinano na puntahan sina Liset, naroon ulit sila sa pool with our kids. Ilang minuto rin ang aabutin bago ako makarating sa kanila. Medyo busangot ang mukha ko, dahil sa komprontasyon namin ng aking asawa. Hindi ko naman intensyon na makipagtalo sa kaniya. I
“Gusto mo ‘kong tulungan for what reason again?” Kanina pa niya pinapaliwanag sa ‘kin ang dahilan niya kung bakit niya ko pinapunta sa Condo niya. Pero dahil sa hindi ako natutuwa sa presensiya niya’y pilit ko rin na isinasantabi ang mga good intention na lumalabas sa bibig nito.“I want you to ha
Five years later.“Selene, table three ka.” Malakas ang naging sigaw ng baklang manager ng isang night club na pinapasukan ni Selene. Limang taon na siya sa gano’ng karera, ang pagbebenta ng kaniyang katawan. “Yes mami, coming,” masiglang sagot ni Selene sa boss na nag-alaga sa kaniya sa loob ng h
Napabalikwas ako sa aking pagkakahiga ng sunod-sunod na pagkatok ang bumulabog sa mahimbing kong pagtulog. Napuyat ako sa dami ng paperworks sa school kaya madaling araw na rin ako nakatulog. Ang balak ko’y alas otso na ng umaga bumangon tutal ay alas dyes naman ang pasok ko. Ngunit hindi pa man na












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ulasan-ulasanLebih banyak