Novels by Miss Ching

Sabi nila, ang buhay daw ng isang fresh graduate ay parang teleserye na puno ng pag-asa, pangarap, at siyempre, matinding kaba. Pero sa kaso ko, ang teleserye ko ay may kasamang plot twist na hindi man lang dumaan sa scriptwriter. Habang ang mga kaklase ko ay busy sa pagpo-post ng “Licensed Nurse soon!” sa social media, ako naman ay busy sa pag-compute kung ilang lata ng gatas ang mabibili ko sa hinaharap.Pero dahil nga kailangan kong panindigan ang korona ng pagiging palaban at dahil kailangan ko ng panggastos sa check-up, hindi ko hinayaang lamunin ako ng lungkot. Nag-take ako ng Board Exam na parang walang dalang “extra passenger” sa loob ng tiyan ko. Sabi ko nga sa baby ko habang naglilshade ng questionnaire, “Nak, tulungan mo si Mommy mag-shade ng tamang letter, ha? Para sa future mo ’to. Huwag kang malikot diyan, nahihilo ako!”Habang naghihintay ng result, hindi ako pwedeng nganga. Hindi pwedeng umasa lang sa relief goods o sa himala ni San Pedro. Kaya naman, bitbit ang aking

Mabigat ang talukap ng mga mata ko nang magsimulang magbalik ang malay ko. Ang unang naramdaman ko ay ang sobrang lamig ng aircon na humahalik sa hubad kong balat, pero agad iyong napawi ng isang kakaibang init na nakabalot sa bewang ko. Isang mabigat na braso ang nakadagan doon, matigas at tila angkin na angkin ang bawat kurba ko.Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. Puting-puti na kisame ang bumungad sa akin, kasunod ang amoy ng mamahaling pabango at alak na humalo sa amoy ng… lalaki.Sandali. Lalaki?Nanigas ang buong katawan ko nang mapagtanto ko kung nasaan ako. Hindi ko ito kwarto. At mas lalong hindi ko kilala ang lalaking mahimbing na natutulog sa tabi ko habang ang mukha ay nakasubsob sa aking balikat.Dios mio. Anong ginawa ko?Sinubukan kong ikilos ang aking mga binti pero agad akong napangiwi. Isang matinding kirot at hapdi ang gumuhit sa pagitan ng aking mga hita. Ramdam ko ang pananakit ng aking private part, isang malinaw na ebidensya ng nangyari kagabi—ang panggi

“You asked for—”Hinalikan ko siya at ‘di ko pinatapos sa kan’yang sasabihin. Impluwensya siguro ng alak itong pagiging palaban ko. Isang halik na hindi na smack—kundi isang halik ng babaeng sabik.Ilang segundo ring nanigas ang kan’yang katawan bago siguro maproseso ng utak nya kung ano ang nangyayari. Tumigil ako sa paghalik sa kan’ya ng may ngiting pang-asar. “What now? “Hanggang doon lang pala ang kaya mo.”“You’re messing with the wrong guy,” seryosong sabi niya.Nilaro ko ng aking daliri ang kan’yang tainga. Dahan-dahan ko itong pinaikot-ikot. “Am I?”Ngumiti rin siya pero ‘yong ngiting mapang-akit. Lumapit siya sa tenga ko at bumulog, “Yes, you are.”Dumaplis ‘yong labi niya sa tenga ko kaya napapikit ako. Ang sarap sa pakiramdam—parang kuryente pero nakakakiliti. Ramdam na ramdam ko rin ang init ng kan’yang hininga. Lumuhod siya sa kama—pumaibabaw sa akin. “I don’t know if you would be able to handle it, Miss.”“With words? “I guess you're good,” patuloy ko siyang inasar. “B

“That was Victoria Sandoval and Lucien Cortez.”Unfamiliar sa akin ang pangalan ng babae. Pero si Lucien…“Co-Cortez Holdings?” tanong ko.Mabilis namang tumango si Kyle. Mutikan na nga talaga ako.“Hindi naman nila ako ipapapatay ’di ba?”“That… I’m not certain,” boses in Uncle Troy. Naglakad siya papunta sa amin at ang kan’yang mga mata ay nakatuon lang kay Kyle.“I’ll deal with you regarding this later,” dagdag niya at nilampasan kami.Nanunuyo na ang lalamunan ko. Saktong may dumaan na waiter at puno ng inumin ang dala niyang tray kaya kumuha ako ng isa. Hindi ko alam kung ano klase ng inumin ang nahablot ko pero mabilis ko itong ininom.cough-cough-cough“Ang pait naman nito!” reklamo ko. “Ano ba klaseng inumin ’to?”“Anong tingin mo sa whiskey juice?” manghang tanong ni Kyle.Hindi ko siya nasagot agad kasi ramdam pa rin ng lalamunan ko ang pinaghalong init, pait at anghang ng inumin na ’yon. May napadaan ulit na waiter na ibang kulay naman ng inumin ang nasa tray niya. Halos ka

ALTHEA’s POV, Year 2020“Bes, tapos ka na ba? Para mapasundo na kita sa driver.”Text ito ng bestfriend kong si Kyle. Pinilit niya akong sumama at magkunwaring girlfriend niya sa isang Charity Gala. Dapat ay may duty ako sa lugawan kung saan ako part-time nagtatrabaho, pero triple ng sahod ko ang kapalit kaya pumayag ako. Alam niya kasing gipit na gipit ako ngayon.“Oo, bes,” simpleng reply ko sa kan’ya.Maya-maya lamang ay tumunog ang cellphone ko. Si Kyle nasa video call kaya mabilis ko itong sinagot.“Mag-on cam ka dali,” excited na bungad niya. “Patingin ako ng ayos mo.”Binuksan ko ang camera at pinakita sa kan’ya ang damit at mukha ko.“Okay lang ba?” tanong ko habang iniiba-iba ang angle ng camera.“Yes!” mabilis niyang sagot. “Ang perfect talaga ng beauty mo, bes. Kung lalaki lang ako talaga…”“Lalaki ka naman, ah?” biro ko.“Na sa lalaki rin gustong lumuhod,” sagot niya at dahil doon ay sabay kaming natawa.“Mag-out ka na kasi sa pamilya mo para wala ka nang problema kung sin

CORTEZ MANSION, Year 2026Sa gitna ng sikat ng araw na tumatagos sa naglalakihang bintana ng mansyon ng mga Cortez, hila-hila ni Althea Reyes ang maliit na maleta ng kaniyang gamit at ang malambot na kamay ng kaniyang limang taong gulang na anak na si Aeron. Isang private nurse si Althea para sa mag-asawang Donya Elena at Don Ricardo Cortez, at dahil biglaang nag-day off ang kaniyang nanay na siyang tanging bantay ng bata, wala siyang ibang pagpipilian kundi isama ang anak sa trabaho.“Aeron, baby, listen to Mommy,” seryosong sabi ni Althea habang nakaluhod sa tapat ng bata bago sila pumasok sa main door. “This is a very big house. Maraming mamahaling gamit dito. You stay in the staff lounge, okay? Don’t run, don’t shout, and most importantly, behave. Maliwanag?”Tumango ang bata, ang kaniyang malalaking mata ay puno ng kuryosidad. “Yes, Mommy. I’ll just read my book and solve my puzzles.”Sa edad na lima, si Aeron ay hindi ordinaryong bata. Maliban sa taglay nitong kaguwapuhan na mad