A CEO FOR MOM

Kabanata 1 Malamig ang aircon sa loob ng Le Petit. Sobrang lakas ng bawat bugso nito, sapat para manginig ang mga kamay ni Jesza Reyes. O baka naman hindi lang talaga dahil sa aircon ang panginginig na iyon. Tiningnan niya ang kanyang repleksyon sa malaking salamin sa tabi ng mesa. Isang simpleng babae ang nakatitig sa kanya. Naka-cream dress na nabili lang sa isang mall sale, walang mamahaling alahas, at may manipis na make-up na halos mabura na dahil sa pawis. Napakalayo niya sa karangyaan ng lugar na ito. Ang Le Petit ang uri ng restaurant kung saan ang isang baso ng tubig ay katumbas na ng isang araw na sweldo niya bilang pediatric nurse. Pero hindi ang presyo ng pagkain ang nagpapakaba sa kanya. Kundi ang taong hinihintay niya. Huminga siya ng malalim. Dahan-dahan niyang ibinaba ang kanyang kanang kamay patungo sa kanyang tiyan. Flat pa rin ito. Walang kahit anong bakas ng umuusbong na buhay sa loob. Ngunit alam niyang nandoon ito. Three months. Tatlong buwan na siyan

Kabanata 3Anim na taon ang mabilis na lumipas.Maliit ang apartment na inuupahan ni Jesza Reyes. Amoy disinfectant at baby powder ang buong silid. Pagod na pagod siyang naupo sa lumang sofa, suot pa rin ang kanyang asul na scrub suit. Katatapos lang ng labindalawang oras na shift niya bilang pediatric nurse sa St. Mariana Children’s Hospital. Masakit ang kanyang likod, kumikirot ang mga binti, at tila gusto na lang pumikit ng kanyang mga mata.Ngunit hindi siya pwedeng mapagod. May anim na taong gulang siyang anak na umaasa sa kanya.Kinuha niya ang kanyang pitaka mula sa bag. Inilabas niya ang mga bayarin na nakapatong sa lamesa. Kuryente, tubig, renta sa apartment, at ang matrikula ni Eli sa eskwelahan. Binilang niya ang natitirang pera. Kulang na naman. Kakailanganin niya na namang kumuha ng dambuhalang overtime sa susunod na linggo para lang mapagkasya ang lahat.Bukod sa pisikal na pagod, may mas malalim na sugat na hindi pa rin naghihilom sa loob niya. Ang emosyonal na trauma m

Kabanata 5Hindi maialis ni Damon Vale ang kanyang mga mata sa tablet. Nakatayo pa rin si Mark sa kanyang harap, hindi halos humihinga habang nag-aabang sa susunod na mangyayari. Ang buong opisina ng CEO ay binalot ng isang mabigat at nakatutulig na katahimikan.“Sir? Okay lang po ba kayo?” pag-uulit ni Mark. Bakas ang matinding pag-aalala sa boses ng asistant.Hindi siya sinagot ni Damon. Sa halip, marahas na ibinaba ng bilyonaryo ang tablet sa ibabaw ng lamesa. Humigpit ang kapit niya sa gilid ng mesa hanggang sa mamuti ang kanyang mga kasukasuan.Buhay si Jesza.Ang babaeng anim na taon niyang hinahanap, ang babaeng naging mitsa ng kanyang walang katapusang pangungulila, ay buhay. At narito lang ito sa iisang lungsod.Isang matinding desperasyon ang biglang sumakop sa kanyang buong pagkatao. Pakiramdam niya ay sasabog ang kanyang dibdib kung hindi niya ito makikita sa mismong oras na ito.“Trace this account, Mark. Ngayon din,” utos ni Damon. Mababa ang kanyang boses, ngunit may gu

KABANATA 7Hindi mapakali si Jesza habang nakatayo sa harap ng sink ng kanilang kusina. Hinuhugasan niya ang mga baso, ngunit ang kanyang isip ay nasa sala. Dalawang linggo na ang nakalipas mula nang matagpuan sila ni Damon Vale. At sa loob ng dalawang linggong iyon, unti-unting nagbago ang takbo ng kanilang simpleng buhay.Naging bahagi na si Damon ng araw-araw nilang routine.Dumating ang tunog ng busina mula sa labas. Alam ni Jesza kung sino ‘yon. Hindi na ang mamahaling sports car ang dala ni Damon, kundi isang mas simpleng itim na SUV. Mas bagay sa isang pamilya, ngunit marangya pa rin para sa kanilang lumang neighborhood.Mabilis na tumakbo si Eli patungo sa pinto, bitbit ang kanyang bag. “Mommy! Nandiyan na si Daddy Candidate!”Bumuntong-hininga si Jesza at sumunod sa anak. Binuksan niya ang pinto. Si Damon ay nakatayo doon, suot ang isang simpleng puting polo shirt na nakatupi hanggang siko at itim na slacks. Mukha pa rin itong CEO, ngunit mas malambot ang aura nito ngayon.“G

KABANATA 9Maagang nagising si Damon Vale nitong Sabado. Hindi para sa isang corporate meeting, kundi para sa isang espesyal na lakad. Sa likod ng kanyang SUV, nakalagay ang isang bagong biling bisikleta. Kulay asul ito, may dalawang maliliit na training wheels sa likod, at may basket pa sa harap.Nasa sa isang maliit at tahimik na parke sila ngayon malapit sa apartment ni Jesza.“Mister Damon, sigurado ka bang hindi mo ako bibitawan?” kabadong tanong ni Eli habang nakahawak nang mahigpit sa manibela ng bisikleta.Ngumiti si Damon. Isang ngiti na bihirang makita ng kanyang mga empleyado sa opisina. “I won’t let go, buddy. Just look straight ahead. Huwag kang titingin sa ibaba.”“Okay, sabi mo ‘yan ah! Kapag ako natumba, minus ten points ka sa scorecard!” banta ng bata habang seryosong nakatitig sa unahan.Natawa si Damon nang mahina. Habang pinapanood ang bata, hindi niya mapigilang mapatitig sa mga ekspresyon nito. Kapag seryoso si Eli, bahagya nitong ibinababa ang kanyang kanang kil