Novels by Hani Zycle

ตอนที่สิบห้าเพราะอาหารมีหลายอย่างทั้งของคาวของหวาน ปริมาณที่ลูซเตรียมมาให้ก็มากพอให้คนในยุคก่อนกินได้สองคนเลยทีเดียว บรรดาทหารที่เริ่มทนไม่ไหวก็เริ่มตักข้าวผัดไข่ที่เมล็ดข้าวคล้ายจะกลายเป็นสีทองสวยเข้าปาก ตามด้วยกุ้งที่ถูกแกะไว้แล้ว บางคนซดน้ำซุปเสียงดังลั่นเพราะความอร่อยเกินห้ามใจจนต้องเป่าปากไล่ความร้อนก็มี บางคนเลือกหยิบบาร์บีคิวเข้าปากจากนั้นก็เคี้ยวไม่หยุดไม่เว้นแม้แต่เชฟทั้งสองที่เอาแต่ตักอาหารเข้าปากและหลับตาพริ้มเพื่อซึมซับความอร่อยนี้ให้เข้าถึงแก่นสมอง ทำเอาลูซที่ลุ้นอยู่นานว่าทุกคนจะชอบไหมถึงกับยิ้มออกมาได้เสียทีเมื่อเห็นว่าทุกคนชอบอาหารที่ตัวเองทำ"พี่บอกแล้วไงครับว่าทุกคนต้องชอบอาหารที่ลูซทำ เพราะพี่ก็ชอบเหมือนกัน"คาร์ลที่พยายามหยอดแล้วหยอดอีกก็หยอดต่อไปแม้คนสวยจะยิ้มตอบแบบไม่รู้เรื่องรู้ราวก็ตาม"ผมดีใจนะครับที่ทุกคนชอบอาหารที่ผมทำ ว่าแต่ทุกคนทานแล้วรู้สึกอย่างไรบ้างครับ รู้สึกว่าพลังฟื้นฟูร่างกายดีขึ้นอะไรแบบนี้กันไหมครับ"เหล่าคนผู้โชคดีที่ได้รับโอกาสกินข้าวกล่องที่ลูซทำมาให้ต่างพากันพยักหน้าหงึกหงักเนื่องจากไม่อาจอ้าปากโต้ตอบได้เนื่องจากอาหารเต็มปากอยู่ ทำเอาลูซที่ค

ตอนที่สิบสี่คาร์ลเดินนำลูซที่กำลังอุ้มน้องนิวอยู่เดินเข้าไปยังโรงอาหารของกองทัพที่ปกติแล้วคือที่ไว้นั่งเล่นพักผ่อนเนื่องจากอาหารที่พ่อครัวทำส่วนมากก็มีแค่ข้าวกับไข่ต้ม หมูทอด ไก่นึ่ง ซึ่งรสชาติเหมือนเอาไปทำให้สุกเฉยๆ ไม่มีอะไรชูรสชาติและรสสัมผัสที่ได้ก็ไม่ได้อร่อยมาก แค่กินเพื่อให้ให้มีแรงทำงานเท่านั้นแต่วันนี้ทุกคนดูตื่นเต้นไม่เว้นแม้แต่พ่อครัว เพราะท่านนายพลได้บอกเอาไว้ล่วงหน้าว่าจะพาคนที่สามารถช่วยเรื่องอาหารปรุงสุกได้มาพบทุกคน ทั้งยังมีอาหารตัวอย่างนำมาให้ทุกคนได้ลิ้มลองอีกด้วย ต้องเข้าใจก่อนว่ายุคอวกาศอาหารแคปซูลราคาถูกมาก เพราะเป็นสิ่งที่มีผู้ผลิตออกมาขายจำนวนมาก ต่างจากอาหารปรุงสุกที่อนุญาตให้ทุกคนทำขายได้แม้จะไม่ใช่เชฟจากสมาคมแต่ปัญหาคือแม้แต่เชฟจากสมาคมก็ชำนาญแค่ข้อมูลวัตถุดิบแต่ไม่ชำนาญด้านการปรุงรสอาหาร เพราะสิ่งที่ทุกคนรวบรวมไว้ได้คือข้อมูลของวัตถุดิบและการทำเครื่องปรุงต่างๆ แต่ไม่มีวิธีปรุงให้อร่อย จนคนรุ่นหลังหลายคนถึงกับบอกว่านี่คือเรื่องสิ้นคิดที่สุดที่บรรพบุรุษทิ้งเอาไว้ให้ เหมือนกับให้ชิ้นส่วนจิ๊กซอว์มาแต่ไม่บอกว่าควรต่อให้ได้รูปอะไร"ทหารทุกนายทำความเคารพ"ทหารที

ตอนที่สิบสามหลังจากการเปิดพุงเรียกร้องความสนใจของน้องนิว ลูซก็ไม่ได้สนใจอะไรอีกเลยนอกจากป้อนข้าวเจ้าตัวน้อยบนตัก แถมพออิ่มแล้วก็มีอ้อนขอของหวานที่หม่ามี้เรียกว่าบัวลอยไข่หวานอีกด้วย"หม่ามี้ครับผม น้องนิวอยากกินคุณบัวลอยที่มีน้องเป็ดกับน้องฉลามแล้วก็โลมาแล้วครับ"แก้มยุ้ยวางแหมะลงบนไหล่ของลูซอย่าน่ารักน่าเอ็นดู หากแต่ไม่ใช่กับคนที่เลี้ยงมาเองกับมืออย่างเซตต์และคนเป็นพ่ออย่างคาร์ลคงเผลอตัวเผลอใจหลงรักเจ้าตัวน้อยแบบลูซไปแล้วคาร์ลมองลูกชายว่าจะเล่นไม้ไหนในการอ้อนหม่ามี้คนสวยของเจ้าตัว ก็กลายเป็นว่าจ้องมากเกินไปจนคนสวยหันมาเจอเข้าพอดีแถมเข้าใจผิดอีกต่างหาก"ไม่ต้องทำหน้าดุขนาดนั้นเลยครับ น้องนิวแค่อยากกินขนมที่มีส่วนร่วมในการทำเท่านั้นเองครับ ห้ามดุน้องนิวนะครับพี่คาร์ล ไหนบอกว่าน้องนิวก็ป่วยเหมือนกันไงครับ""เอ่อ พี่ยังไม่ได้ดุอะไรเลยนะครับแค่มองน้องนิวเฉยๆ""แต่พี่หน้าดุมากเลยนะครับ ไม่ได้การแล้วขืนทำหน้าแบบนี้ตลอดน้องนิวได้เสียขวัญกันพอดีสิครับ แถมยังทำผมเข้าใจผิดไปด้วยเลยเนี่ย"คาร์ลที่ไม่รู้จะตอบว่าอย่างไรดีก็คนมันหน้าดุมาตั้งแต่เกิด จนปัญญาจะแก้ไขได้จริงๆ แต่ก็ยังไม่วายจะหยอดมุกจี

ตอนที่สิบสองหลังจากทุกคนนั่งประจำที่เรียบร้อยแล้ว ลูซก็จัดการอธิบายวิธีการทานอาหารแบบใหม่ที่เหมาะสำหรับการจัดเลี้ยงที่ให้ทุกคนบริการตัวเองได้ ท่านนายพลที่เลื่อนขั้นมาเป็นพี่คาร์ลก็ถามนั้นถามนี่ไม่หยุดจนน้องนิวรำคาญถึงขั้นบอกว่า"ถ้าป๊ะป๋ายังถามไม่หยุดน้องนิวจะกินก่อนแล้วนะครับ น้องนิวหิวมากๆ เลย"พอโดนลูกชายบ่น คาร์ลถึงเริ่มจะรู้สึกตัวว่าตัวเองพูดมากเกินเหตุจนหมดมาดท่านนายพล เพราะทั้งตื่นเต้นกับอาหารจำนวนมากและวิธีการกินแบบใหม่ที่ตักได้ไม่อั้นจึงดีใจมากไปหน่อย ก่อนจะหันไปเหลือบมองเซตต์ที่นั่งกลืนน้ำลายอยู่ข้างๆ จนหมั่นไส้อยากเตะโด่งออกไปจากห้อง แต่เพราะลูซเชิญไว้ตนจึงไล่อีกคนกลับไปไม่ได้"จานนี้เป็นข้าวผัดสับปะรด รสชาติออกหวานอมเปรี้ยวแต่กลมกล่อมอร่อยมากครับ กินคู่กับบาร์บีคิวก็จะช่วยให้รสชาติของบาร์บีคิวนุ่มละมุนขึ้นด้วย ส่วนกุ้งย่างเกลือตรงที่ขาวๆ คือเกลือที่ผสมกับแป้งพอกเอาไว้เพื่อเก็บความชุ่มฉ่ำของเนื้อกุ้งแกะส่วนที่เป็นเกลือออกจะเจอตัวกุ้งแบบนี้ จากนั้นใช้ปลายช้อนแกงสอดเข้าแบบนี้นะครับแล้วก็รูดปลายช้อนแบบนี้ เสร็จเรียบร้อยเปลือกกุ้งหายหมดเหลือแต่เนื้อกุ้งหอมๆ นำมากินกับข้าวผัดก็

ตอนที่สิบเอ็ดหลังจากลูซโทนี่และโจดินถูกน้องนิวทำให้ตกใจกันยกใหญ่ ลูซก็เริ่มแก้ปัญหาด้วยการทำอาหารมันเสียเลย ไม่อยากจะคิดสภาพคนหน้าดุมาดนิ่งอย่างท่านนายพลมาอยู่ในบ้านตัวเองเลย เขาคงหายใจไม่ทั่วท้องเพราะกลัวจะทำอะไรให้ไม่ถูกใจอีกคนเป็นแน่ เกร็งกิเดสแน่ครับถ้าน้องนิวพาป๊ะป๋ามาจริงๆ"ฮ่ะๆ เอาเป็นว่าเรามาเริ่มทำอาหารรอป๊ะป๋าน้องนิวเลิกงานกันดีไหมครับ วันนี้มีบาร์บีคิวเนื้อชนิดต่างๆ มีกุ้งย่างเกลือด้วยนะครับ ป๊ะป๋าน้องนิวทำงานเหนื่อยต้องกินเนื้อสัตว์เยอะๆ จะได้มีพลังไปต่อสู้กับเหล่าสัตว์ประหลาดและคนร้าย ส่วนน้องนิวก็ก็กินเยอะๆ จะได้แข็งแรง พอโตขึ้นจะได้ปกป้องหม่ามี้ได้ด้วย"ลูซพยายามหลอกล่อเด็กน้อยเหมือนสมัยตัวเองเป็นเด็ก ความรู้สึกอยากเป็นฮีโร่และปกป้องคนอื่นได้นะเท่จะตายไป"ได้เลยครับ น้องนิวจะปกป้องหม่ามี้เอง น้องนิวเก่งมากแถมหล่อด้วย""หล่อที่สุดในใจหม่ามี้เลยครับคนนี้"ว่าแล้วก็จัดการหอมแก้มลูกชาวบ้านไปอีกยก จนโทนี่กับโจดินถึงกับทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะบอกอย่างไรดีว่าเรื่องนี้มันไม่ค่อยปกติเท่าไหร่ ท่านนายพลที่หวงลูกยิ่งกว่าราชินีเซิร์กหวงรัง แต่ท่านนายพลกับเอาลูกชายสุดที่รักมาทิ้งไว้ห้อง

ตอนที่สิบหลังจากล้างหน้าล้างตาจัดเสื้อผ้าหน้าผมใหม่จนดูเป็นสุดหล่อตัวน้อยเรียบร้อยแล้ว โทนี่ก็ทำการอุ้มคุณหนูน้องนิวไปหาลูซที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาพอกเกลือที่ผสมกับแป้งให้ทั่วตัวกุ้งจนครบ ส่วนโจดินก็เริ่มทำการต้มไข่หวานเอาไว้ให้ลูซหม้อใหญ่เพื่อรอให้เจ้าตัวมาจัดการกับสิ่งที่เรียกว่าบัวลอยไข่หวานเพราะถ้าเรื่องกุ้งย่างกับบาร์บีคิวตนได้รับข้อมูลมาเรียบร้อยแล้ว ไม่ยากและไม่ง่ายแค่ต้องคุมไฟและตรวจดูอยู่ตลอดเพื่อป้องกันการไหม้ของอาหารเท่านั้น แต่เจ้าบัวลอยที่ลูซจะพาทำนั้นดูเหมือนว่าจะต้องปั้นให้เป็นลูกสวยงามก่อนจะนำลงต้ม โจดินที่เป็นหุ่นยนต์รบรู้สึกจนปัญญาจะจินตนาการว่าจะออกมาในรูปแบบไหน"หม่ามี้ครับน้องนิวมาแล้ว"ตอนโดนอุ้มมาก็เรียบร้อยไม่โวยวายจนโทนี่ยังชอบใจ แต่พอเจอหม่ามี้คนสวยก็ทำตัวอ่อนจะทิ้งตัวหาหม่ามี้อย่างเดียวเลย เล่นเอาโทนี่เกือบจะเซตามไปด้วยแล้วถ้าไม่ติดว่าหุ่นยนต์มีน้ำหนักมากคงพากันล้มไปแล้ว"ไม่ทิ้งตัวลงมาแบบนี้สิครับ เดี๋ยวน้องนิวหล่นลงมาเจ็บตัวกันพอดีวันหลังไม่ทำแบบนี้นะครับคนเก่ง""ได้เลยครับ น้องนิวเด็กดีไม่ดื้อเชื่อฟังหม่ามี้ที่สุด""ฮ่า ๆ ป๊ะป๋าน้องนิวร้องไห้แน่ครับถ้ามาไ