My Boss is a Bastard Maniac
SYNOPSIS:
Mahal na mahal ni Nian ang kanyang ina at kapatid. Dahil sa hirap ng buhay, pinasok niya ang iba’t ibang uri ng trabaho para kumita. Sa unang gabi pa lamang sa kanyang bagong trabaho, nagkamali na agad siya, ang masungit na si Zacharias ang kanyang nakahalikan sa halip na ang uncle nito. Malaking halaga na iyon para sa kanya, kaya naman napagdesisyunan niyang huwag na lamang ituloy ang ganoong klaseng trabaho.
Sa hindi inaasahang pagkakataon, muling nagtagpo sina Nian at Zacharias. Nakilala niya ang anak nitong si Zachu na nangangailangan ng tulong. Nalaman ni Nian na ayaw ng bata sa fiancé ng kanyang ama dahil sa pagiging hipokrita nito. Dahil dito, nagdesisyon si Nian na maging babysitter ni Zachu upang protektahan ang bata at akitin si Zacharias para maghiwalay ang dalawa.
Pero nabaliktad ang lahat—si Zacharias ang lumalandi at umaakit sa kanya. Habang tumatagal, nahulog ang loob ni Nian sa lalaki at nagkaroon sila ng lihim na relasyon. Naibigay niya ang nais ng lalaki at nagbunga iyon. Gayunpaman, hindi sigurado si Nian kung mahal siya ng lalaki dahil hindi nito hinihiwalayan ang fiancé niya. Natatakot siyang baka pampalipas-libog lamang siya o ginagamit lamang para makapaghiganti kay Cherry. Pinili ni Nian na lumayo na lamang at mag-isang palakihin ang anak sa kanyang sinapupunan.
Pagkalipas ng limang taon, muling nagkita ang dalawa. Galit si Zacharias at malamig ang pakikitungo sa kanya. Ngayon, nahihirapan si Nian kung paano sasabihin sa lalaki na siya ang ama ng bata. Sa kabila ng mga pagsubok, naayos na ang mga hindi pagkakaintindihan ay siya namang pagbalik ng unang pag-ibig ni Zacharias—si Artemis.
Paano siya lalaban kung sa umpisa pa lang ay talo na siya?
Lire
Chapter: KABANATA 18: LUNGKOT AT TAKOTNian's POV Nanginginig ang mga kamay ko habang hawak ang damit. Tinapangan ko ang sarili kong halughugin pa ang tray, at halos karamihan ay naligo na sa dugo ang mga laman. "May meron pa rito." Nagulantang ako nang marinig ang boses ni Zacharias. Nilingon ko siya at nakitang hawak niya ang suot niyang polo shirt kahapon—duguan din. Kalma, Nian, paalala ko sa sarili. "Nian," tawag niya kaya napabalik ako sa wisyo. "S-sir?" "Why are you stuttering?" "Wala po... akin na 'yan, ako na ang bahala," kinuha ko sa kanya ang hawak niya. Nakita ko ang mapanuksong ngiti niya, mukhang natutuwa siya sa reaksyon ko. Nakipagtitigan ako sa kanya habang namumuo na ang mga luha sa aking mga mata. Hindi ko na alam kung anong klaseng tao siya. Ngayon ko lamang napagtanto na mapanganib siya at kailangan kong umiwas para sa sariliko kong kapakanan. Gusto ko siyang murahin. Kung hindi lang talaga ako alipin ng pera, hindi ako papayag na tratuhin niya ako nang ganito. "Sir Zacharias!" Lumapit si
Dernière mise à jour: 2026-06-22
Chapter: KABANATA 17: DUGONian's POV Hindi ko pa kilala nang lubusan si Zacharias, pero may pakiramdam na akong delikadong tao siya at mapapahamak ang mga taong malapit sa kanya. Siya ang totoong sadya ng mga dumukot sa akin—si Cherry na malapit sa kanya ang plano nilang gamitin para makuha ang atensyon niya, pero ako ang naging pain. At ang pinakakinakatakutan ko... kaya niyang pumatay. Sinabi niya mismo, at maging si Zachu ay kinumpirmang pinatay niya ang tatlong 'yon. Kung ganoon, may alam siguro si Zachu sa totoong katauhan ng kanyang ama at kung ano ang mga kaya nitong gawin. "Woi! Ang lalim ng iniisip mo, ah." Bahagya akong nagulat sa malakas na boses ni Rein na nasa tabi ko na pala. Nakasandal ako sa posteng may ilaw—dito ako laging tumatambay tuwing gabi kapag marami akong iniisip. "Ikaw na naman? Lagi ka na lang istorbo," reklamo ko. "Iniisip mo bang mag-resign?" "Tapusin ko lang ang buwan na ito, magre-resign na ako," diretso kong sagot. Hindi ako makatulog sa gabi dahil sa nangyari. Iniisip
Dernière mise à jour: 2026-06-19
Chapter: KABANATA 16: KISSNian's POVNahihirapan akong imulat ang aking mga mata dahil sa liwanag na nanggagaling sa kisame. Hindi na matigas na sahig ang aking hinihigaan kundi isang malambot na kama.Taka kong pinagmasdan ang paligid. Yumaman yata ang mga kidnapper ko. Kung kanina ay abandonadong gusali, ngayon ay nasa loob na ako ng isang modernong kwarto.In fairness, malamig. Mukhang big-time ang mga kidnapper ko, naka-aircon. Nagka-budget ba sila bigla?Bumukas ang pintuan at pumasok si Zachu na mugto ang mga mata. Bahagya siyang nagulat nang makita akong gising, at mabilis na tumakbo palapit sa akin."Nian! I'm glad you're awake!" Niyakap niya ako nang napakahigpit."Bakit nandito ka?" takang tanong ko. "Na-kidnap ka rin ba?" nag-aalala kong dagdag."They're gone," pinunasan niya ang kanyang mga luha."Sino?""The kidnappers are gone. All dead... they deserve it!""Ha? Paano?" naguguluhan kong tanong. "Nasaan sila?""I already told you, they're all dead," nawawalan ng pasensyang sagot ni Zachu."Bakit?"
Dernière mise à jour: 2026-06-17
Chapter: KABANATA 15: DAKIPNian's POVAt dahil sumipot ang hipokritang iyon, pupuntahan ko na lang ang pamilya ko. Sana nga nasa bahay sila. Ilang araw pa lamang na hindi ko nakikita si Mama at ang kapatid ko, nakakaramdam na ako ng pangungulila.Gusto kong ikwento lahat ang mga ganap sa mansyon, maliban sa kamanyakan ng amo ko. Baka sugurin ni Mama, naku! Wag na lang.Naghintay ako sa isang waiting shed ng maaaring masakayan papunta sa amin. May dahan-dahang dumaang itim na van sa harapan ko hanggang sa huminto iyon at bumukas ang pintuan.Napaatras ako nang makita ang dalawang lalaking lumabas na may takip sa mukha. Hinila ako ng isa. Napasigaw ako sa gulat pero hindi nagtagal ang ingay sa bunganga ko dahil tinakpan iyon ng panyo.Nagkukumahog akong kumawala sa kanila pero masyadong mahigpit ang hawak sa akin—malalaki rin ang katawan nila. Matagumpay nila akong naipasok sa loob at isinara ang pintuan ng van bago iyon mabilis na umandar."Mmm!""Takpan mo ang mata niya."Piniringan ang mga mata ko. Nahihilo ak
Dernière mise à jour: 2026-06-15
Chapter: KABANATA 14: PAISANian's POV Tatlong sasakyan ang sumama sa amin, isa sa harap at dalawa sa likod na sumusunod kaya naman agaw-pansin ang pagdating namin sa paaralan ni Zachu. Naglahad ng kamay si Zacharias mula sa labas ng kotseng sinakyan namin, tinanggap ko naman iyon. Nagpapanggap kaming mag-asawa, kaya dapat lang na makisabay ako sa trip ng mokong na 'to. Gusto kong mapasaya si Zachu at mas maganahan siya sa event nila. Nakatingin ang mga nasa labas sa amin, yayamanin din ang kasuotan ng iba. Pero sa tingin ko'y walang makakatalo sa dating ng katabi ko. Napakagwapo ba naman at matikas. "Pasok na tayo, baka nagsimula na," bulong ko sa katabi. "Should I just build my own school?" nakatingin siya sa paaralan. "Tsk. Tara na nga sa loob," hinila ko siya papasok sa gate. Nauna akong maglakad dahil kabisado ko naman kung saan ang room ni Zachu. "It's Mr. Viglianco!" "Omg, ang gwapo niya!" Nagsimulang magbulungan ang paligid. "I heard his son was studying here." "Is that his fiancée?" "Not su
Dernière mise à jour: 2026-06-14
Chapter: KABANATA 13: MISIS VIGLIANCONian's POV Nasa loob na kami ng school ni Zachu. Kanina ko pa siya napapansing inililibot ang tingin sa paligid. Alam kong naiinggit siya sa mga batang may kasamang mga magulang. Walang kwenta ba naman kasi si Zacharias. Chineck ko ang oras sa selpon ko, alas siyete pa lamang. Mamayang 8:30 magsisimula ang event nila kaya wala pang masyadong tao. Sasali siya sa pagkanta at pagguhit. Pumayag din akong maging mama niya kunwari, ano pang magagawa ko. "Sorry, Zachu," malungkot kong sabi. "Why?" taka niyang tanong. "Hindi ko napapayag ang Daddy mo na umattend." "It's okay," nakangiti niyang sambit, pero alam kong malungkot siya kapag tiningnan mo nang mabuti ang kanyang mga mata. Kinuha niya ang kanyang bag at inilabas ang mga gamit. "I think I forgot my mechanical pencil." "Baka naman nakasuksok lang diyan," sabi ko at tinulungan siyang tingnan ang lapis sa kanyang bag. "It's not here. Can you get it from my room? I think I forgot to put my mechanical pencil in my bag." "Bibili
Dernière mise à jour: 2026-05-17
Se connecter
