05: MINE

Aline's POV

"I still couldn't believe it! King Imperial was your crush back then. I still remember how you begged just to get his attention HAHAHAHA!"

"Stop it, Kaia," saway ko sa kanya, rinig na rinig ko ang pagtawa niya. Siya kasi ang unang tinawagan ko pagkagising para makipagchikahan.

"Okay, fine. Aren't you happy, though? The man who got your virginity is the one and only King Imperial!"

Tss. Dati lang na crush ko siya. Bata pa ang puso ko kaya kung ano-anong kalokohan ang mga ginagawa ko noon.

As for my boyfriend, I didn't receive any missed calls or texts from him. Maybe he's too busy enjoying his time with his girl. Hindi na rin ako mag-a-update, besides, parang wala rin naman siyang pake.

Plano ko na ring umalis ngayon. Kaya nang matapos ang tawag, nagbihis ako agad at binitbit ang mga gamit ko palabas. But before I could exit through the glass door, one of the staff members approached me.

"Ma'am, where are you going po?" she asked politely.

"I'm leaving," sagot ko.

"Sorry to inform you, ma'am, but it will take three days before the barko comes back."

Nalaglag ang braso ko sa narinig ko.

"What do you mean? Nakita ko lang kagabi ang barko," takang tanong ko.

"Umalis na po, ma'am, kaninang 3:00 am."

Napasapak ako sa noo ko. Kung alam ko lang, sana ay maaga akong gumising.

"Do you want a coffee to drink, ma'am? Maganda po ang view sa pinakamataas na floor, baka gusto niyong tumambay muna."

"No, thank you. Ako na lang ang lalabas at kukuha ng coffee ko," saad ko, nakakaramdam ng hiya.

Gusto ko nang umuwi. Hindi kasi natatahimik ang puso ko sa pagtibok. Nandito ang lalaking napag-alayan ko ng aking kapurihan, at ang malala, si King Imperial pa talaga. Akala ko makakapagpahinga ako, hindi pala.

Wala na akong magagawa kundi magtiis na maghintay ng tatlong araw. All I have to do is avoid him. At imposibleng pagtiyagaan niyang magpapansin sa akin, kilala ko siya. He's a womanizer, magnetic.

Isinuot ko ang dalang swimsuit na kulay green, pero nagsuot pa rin ako ng cover-up. Lumabas ulit ako para makapag-breakfast. May mga table sa labas. Naiinggit ako sa nakikita ko dahil ako lang ang mag-isa sa table ko, habang ang karamihan ay kasama ang kanilang mga kaibigan at pamilya.

Maganda rito. Kung mayaman lang siguro ako, gusto kong iparanas sa mga kapatid ko ang makapunta sa mga ganitong lugar.

Kinuhaan ko ng litrato ang paligid para kahit papaano ay may mailagay ako sa aking social media, at para na rin palihim na i-update ang lalaking 'yon. Pero kahit "good morning" na chat ay wala siyang ipinadala.

"Feeling alone?"

Napairap ako nang marinig ang pamilyar na boses. Hindi na lamang ako nagsalita at piniling huwag siyang pansinin nang umupo siya sa tabi ko.

Mariin niyang tinitigan ang kasuotan ko.

"What?" I snapped.

He chuckled. "Nothing, Darling."

I sipped my orange juice, nagpapanggap na parang wala lang siya sa tabi ko.

"You liked it that much, huh?"

"Why can't you just shut up?" iritang baling ko sa kanya. Sa pagkakaalam ko, hindi naman siya madaldal dati. Iba nga talaga ang mga tao. Kung gaano niya ako iniwasan noon, ngayon naman ay nagpapapansin siya sa akin.

"I'm curious, what does it taste like?" tinitigan niya ako at unti-unting bumaba ang mga mata niya sa labi ko.

Napalunok ako. "B-bakit hindi ka mag-order para malaman mo?"

"I want to taste it first before I order one."

Hindi ako nakaatras sa gulat nang bigla niyang ilapit ang mukha niya sa akin. He smiled attractively before leaning in to taste my lips. Nanigas ako sa aking kinatatayuan. Pakiramdam ko ay tumigil ang buong paligid sa ginawa niya.

I suddenly remembered those familiar lips that captured me that night.

"Tastes good," ngisi niya nang lumayo sa akin. "I should order one, then," aniya at naglakad na pumunta sa counter.

Gusto kong sampalin ang sarili ko. Dapat tinulak ko siya! Hindi ko dapat hinayaan na halikan niya ako nang basta-basta.

Shit, Aline! Gising! May boyfriend ka at hindi ka cheater!

Narinig kong tumunog ang cellphone ko, at ang pangalan ni Kaia ang lumitaw sa screen.

"Aline," malungkot ang boses niya sa kabilang linya.

"Bakit, Kaia? May problema ba? Are you okay?" nag-aalalang tanong ko.

"S-si Ejay... he's engaged."

"What do you mean he's engaged? Hindi pa naman siya nagpopropose sa akin?" kinakabahang tanong ko.

Pabalik na si King sa table ko habang may hawak na orange juice.

"He's engaged to someone else, at bukas na ang kasal nila Natalia Ventura."

"You're lying, Kaia," nagsimulang mamuo ang mga luha sa aking mga mata, at bumibilis na rin ang pagtibok ng puso ko.

"You know I don't lie."

Nag-pop ang cellphone ko at nakatanggap ako ng mga larawan. It was a screenshot of Ejay proposing to a girl I didn't know. I scrolled down more, and my heart ached even more when I saw Mama Eunice there too, hugging the girl.

"T-this is not true..." bulong ko habang nag-uunahan nang bumuhos ang mga luha ko.

"Hey, what's wrong?" nag-aalalang tanong ni King. He wiped my tears away.

"King... k-kilala mo ba ang pamilya ng mga Ventura?"

"Not familiar."

"C-can you help me?" tanong ko ulit, desperada na.

"Sure. What is it, Darling?"

"Kailangan kong umuwi. Si Ejay... ikakasal daw sa iba," naiiyak kong sabi. "Please help me. I want to confirm if it's true."

"Okay, then," he sighed. He leaned in closer, his thumb gently caressing my lower lip. "I will call my team to send my private chopper back here, Aline. It will be here tonight to take you straight to that wedding," pabulong ngunit mariin niyang saad habang unti-unting lumalapit ang kanyang mukha sa akin. "But under one condition."

Napalunok ako habang nakatitig sa nagdidilim niyang mga mata. "A-ano?"

"Everything in this world comes with a price, and my help isn't free," isang tipid na ngisi ang gumuhit sa kanyang labi. "Leave that boy when you find out the truth. Because from that moment on, you are mine.”