
Devoured by my Dangerous Guardian: Thaddeus Hardin
She gave her body and soul to the man who saved her… never knowing he was the one who slaughtered her family.
Tanya Vanne Sevilla ay namumuhay sa isang gintong hawla. She looks like a goddess with her brown wavy hair and pale skin—isang kagandahan na naging paboritong obsession ni Thaddeus Hardin.
Nang maulila siya sa isang tragic accident, tinanggap niya ang kamay ng kanyang Uncle Thad. He sheltered her inside Hardin State, at sa loob ng isang taon, ang kanilang ugnayan ay lumagpas sa moral na limitasyon. It started in the library, leading to intense, secret encounters bilang pabuya sa matataas niyang marka. She was completely devoted, giving him her body and soul.
But beneath the passionate nights lies a sickening truth.
Tanya is the daughter of his older adopted sister—and the spawn of the man Thaddeus loathes the most. Hindi alam ng dalaga na ang "Hero" na sinasamba niya ay ang mismong demonyong pumatay sa kanyang pamilya. At ang mas matindi? Kamukhang-kamukha niya ang yumaong asawa ni Thaddeus na si Anthonia, na pinatay ng sarili niyang ama sampung taon na ang nakakaraan. For Thaddeus, Tanya is a twisted form of sweet revenge... and an undeniable addiction.
Ngayong nagbabalik ang nakaraan sa katauhan ni Victoria—isang elite assassin at ex-lover ni Thaddeus—kasabay ng pagpasok ng cold-blooded right hand man na si Aodhan, a.k.a. "The Reaper," bilang bodyguard sa school ni Tanya, unti-unti nang nayayanig ang kanilang mundo.
Bawat hawak ni Thaddeus ay papatindi nang papatindi, driven by the terrifying fear of losing her... just like how he lost Anthonia.
Malalaman kaya ni Tanya ang madugong katotohanan?
paano niya matatakasan ang nag-iisang lalaking nagmamay-ari sa kanya—ngayong ang paghihiganti ni Thaddeus ay naging isang baliw na obsesyon?
“She really looks like Anthonia... It's like she rose from the dead.”
قراءة
Chapter: Chapter 146: Find the LivingTahimik ang buong sementeryo matapos mabasa ni Thaddeus ang mensahe. Wala ni isa sa amin ang agad na nakapagsalita dahil sa bigat ng mga salitang nakasulat sa papel. Pakiramdam ko ay may kung anong malamig na bagay na unti-unting bumabalot sa dibdib ko."What the hell does that mean?" galit na saad ni Aodhan habang mabilis na inagaw ang papel mula kay Thaddeus. Muli niya iyong binasa na para bang may ibang kahulugan na nakatago roon. Ngunit mas lalo lamang siyang napakunot-noo.Nakatingin lamang si Thaddeus sa dalawang walang lamang kabaong. Mahigpit ang pagkakakuyom ng kamao niya habang pinoproseso ang lahat ng nangyayari. Halatang may kung anong nabuo sa isip niya ngunit hindi pa niya ito gustong sabihin."You're looking in the wrong grave..." mahina kong ulit habang nakatitig sa mensahe. Paulit-ulit iyong umikot sa isip ko hanggang sa may isang posibilidad na sumagi sa utak ko. Isang posibilidad na ayaw kong paniwalaan.Agad akong napalingon kay Victoria."Tanya..."Namutla siya ba
آخر تحديث: 2026-08-02
Chapter: Chapter 145: The Morning AfterNagising ako sa mainit na sinag ng araw na tumatama sa kurtina ng kwarto. Bahagya akong napakurap habang inaabot ang kabilang bahagi ng kama. Ngunit agad akong napangiti nang maramdaman ko ang braso ni Thaddeus na nakapulupot pa rin sa baywang ko.Marahan akong gumalaw upang hindi siya magising. Ngunit bago pa man ako tuluyang makaalis sa yakap niya ay mas lalo niya akong hinila palapit sa kanya. Napatawa tuloy ako nang mahina habang nakatingala sa natutulog niyang mukha."Thaddeus..." bulong ko habang marahang tinatapik ang dibdib niya. Bahagyang kumunot ang noo niya ngunit hindi niya ako pinakawalan. Para siyang batang ayaw magising dahil ayaw pang bumangon."Five more minutes."Paos pa ang boses niya at nakapikit pa rin ang mga mata niya. Napailing na lamang ako habang pinipigilan ang sariling matawa. Bihira ko siyang makita na ganito kakomportable."You're a billionaire," natatawa kong saad habang sinusubukang kumawala sa yakap niya. "You have responsibilities.""And you're my wif
آخر تحديث: 2026-08-01
Chapter: Chapter 144: Just UsMahina akong napangiti habang nakasandal pa rin sa dibdib ni Thaddeus. Tahimik ang buong kwarto at tanging mahinang pag-ulan lamang sa labas ang maririnig. Sa wakas, pakiramdam ko ay huminto muna ang magulong mundo namin kahit sandali lang.Dahan-dahan niyang hinaplos ang likod ko na para bang gusto niyang tanggalin ang lahat ng pagod na nararamdaman ko. Mas lalo akong napapikit dahil sa init ng yakap niya. Hindi ko namalayang unti-unti na palang gumagaan ang pakiramdam ko."Bakit ang tahimik mo?" mahina kong tanong habang nakatingala sa kanya. Bahagya kong pinagmasdan ang mukha niya at napansin kong mas kalmado na siya kumpara kanina. Nawala kahit papaano ang bigat na nakaukit sa mga mata niya."I'm just looking at my wife," sagot niya habang bahagyang ngumiti. Hindi niya inalis ang tingin sa akin na para bang ako lang ang taong naroon sa silid. Dahil doon ay agad na uminit ang pisngi ko."You're staring," naiilang kong sambit habang umiwas ng tingin. Bahagya ko pa siyang tinulak sa
آخر تحديث: 2026-07-29
Chapter: Chapter 143: A Night to BreatheTahimik ang buong conference room matapos ang sinabi ni Victoria. Wala nang nagsalita tungkol sa The Watcher, sa mga files, o sa mga bagong sikreto na natuklasan namin. Halatang pagod na ang lahat sa dami ng impormasyong sabay-sabay naming natanggap. Napabuntong-hininga si Thaddeus habang pinapatay ang monitor. Bahagya niyang minasahe ang sentido niya bago tumingin sa aming lahat. Sa unang pagkakataon ngayong gabi, mukha siyang pagod at hindi ang palaging kontrolado at malamig na Thaddeus na nakilala ko. "We stop here for tonight," saad niya sa mababang boses. Bahagya niyang pinagmasdan ang bawat isa sa amin bago muling nagsalita. "Nobody is thinking straight anymore." Wala ni isa sa amin ang tumutol sa sinabi niya. Maging si Aodhan ay tahimik lamang na napasandal sa upuan. Halatang pagod na rin ito sa emosyonal na rollercoaster ng gabing iyon. Dahan-dahang tumayo si Victoria mula sa kinauupuan niya. Bahagya siyang napangiti sa akin kahit halatang namumugto ang mga mata niya dahil
آخر تحديث: 2026-07-28
Chapter: Chapter 142: The One Behind the Shadows Tahimik ang buong conference room matapos ang huling tanong ko. Wala ni isa sa amin ang makapagbigay ng sagot sa mga bagay na unti-unti naming natutuklasan. Habang mas lumalalim ang paghahanap namin ng katotohanan, mas lalo kong nararamdaman na may isang taong matagal nang nagmamasid sa amin. Napabuntong-hininga si Victoria habang nakatitig sa monitor. Dahan-dahan niyang pinunasan ang mga luha sa gilid ng mga mata niya habang nakatingin sa litrato nina Mom at Vonaire. Halatang may alaala siyang pilit binabalikan sa isip niya. "There's something I never told anyone," mahina niyang saad habang nakayuko. Agad na napalingon sa kanya sina Thaddeus at Aodhan matapos marinig ang sinabi niya. Maging ako ay napatuwid sa pagkakaupo dahil sa bigat ng tono niya. Mahigpit niyang pinagtagpo ang mga kamay niya sa ibabaw ng mesa. Kita ko ang bahagyang panginginig ng mga daliri niya habang pinipilit kontrolin ang emosyon. Halatang nahihirapan siyang ilabas ang matagal nang tinatagong alaala.
آخر تحديث: 2026-07-28
Chapter: Chapter 141: The ShadowTahimik ang buong conference room matapos kong sabihin iyon. Pakiramdam ko ay pati ang hangin sa paligid namin ay tumigil sa paggalaw habang lahat ay nakatitig sa nakapause na footage. Habang mas matagal kong tinitingnan ang anino ay mas lalo akong kinakabahan. Hindi ko maipaliwanag kung bakit, pero pakiramdam ko ay may koneksyon ito kay Anthonia.Mabilis na lumapit si Thaddeus sa monitor at pinagmasdan ang silweta. Kumunot ang noo niya habang sinusuri ang bawat detalye ng katawan ng taong nasa gilid ng kalsada. Hindi siya agad nagsalita at lalo lamang iyong nagpalala sa kaba ko. Halatang may napapansin din siya."Zoom in," malamig niyang utos sa technician habang hindi inaalis ang tingin sa screen. Agad namang sumunod ang lalaki at pinalaki ang bahagi ng footage kung saan nakatayo ang misteryosong tao. Bahagyang luminaw ang imahe ngunit nanatiling malabo ang mukha nito. Ang tanging malinaw ay ang mahaba nitong buhok at ang paraan ng pagtayo nito.Napalunok si Victoria habang nakatiti
آخر تحديث: 2026-07-27

My Brother Wants Me
“In a family built on secrets, loving the wrong person may be the only truth left.”
Si Loriene Tianelle Mejes ay lumaking parang prinsesa—ang bunsong anak ng makapangyarihang pamilyang Mejes na sanay makuha ang lahat ng kanyang naisin. Ngunit sa kabila ng marangyang buhay at pagmamahal ng pamilya, may isang bagay na kailanman ay hindi niya nakuha: ang atensyon at lambing ng malamig at mailap na si Jaxon Roan, ang panganay na tila laging may pader sa pagitan nilang dalawa. Ang hindi alam ni Loriene, bawat paglayo ni Jaxon ay hindi dahil sa kawalan ng pakialam, kundi dahil sa isang damdaming matagal nitong itinatago—isang pagnanasang ipinagbabawal niyang maramdaman para sa babaeng itinuring niyang kapatid.
Gumuho ang mundo ni Loriene nang dumating si Angelique, ang tunay na anak ng mga Mejes, at sa isang iglap ay nawala ang lugar na matagal niyang inakalang kanya. Kasabay ng pagbagsak ng kanyang pagkakakilanlan, nabunyag ang katotohanang hindi pala sila magkadugo ni Jaxon—isang rebelasyong naging simula ng pag-ibig na matagal nang pinipigilan.
Sa isang bahay-tabing dagat, malayo sa mapanghusgang mundo, sumiklab ang damdaming matagal nilang ikinadena. Ngunit ang kanilang pagmamahalan ay naging mitsa ng galit ng pamilyang Mejes, dahilan upang sila’y paghiwalayin at itapon si Loriene sa isang payak na buhay sa probinsya.
Pagkalipas ng tatlong taon, nagbalik si Loriene bilang isang matagumpay na propesyonal—mas matatag, mas malamig, at hindi na ang babaeng minsang iniwan. Ngunit muling ginulo ng tadhana ang kanyang mundo nang magtagpo sila ni Jaxon, ngayo’y engaged na sa iba. Habang muling nag-aalab ang dati nilang damdamin, isang mas malalim na sikreto ang mabubunyag—isang katotohanang maaaring sumira o tuluyang magpalaya sa pag-ibig na kahit panahon, kasinungalingan, at paghihiwalay ay hindi kayang patayin..
قراءة
Chapter: Chapter 39: Home to Isla Maravilla Tahimik ang buong paligid matapos magsalita si Daddy. Parang walang makapaniwala sa mga nalaman namin. Nakatayo lang si Mommy habang tuloy-tuloy ang pag-agos ng luha niya. Hindi siya nagsasalita. Hindi rin siya tumitingin kahit kanino. Para bang pilit niyang binubuo sa isip niya ang lahat ng kasinungalingang itinago sa kanya sa loob ng maraming taon. "Mommy..." Napatingin siya sa akin. Nang makita ko ang mga mata niya, halos mawalan ako ng lakas. Hindi galit ang nakita ko roon. Sakit. Puro sakit. "Lori..." nanginginig ang boses niya. "Alam kong wala kang kasalanan." Mas lalo akong napaluha. "Mommy, wala talaga akong alam." "I know." Napapikit siya sandali bago huminga nang malalim. "Alam kong wala kang alam sa lahat ng ito. Pero hindi ko rin alam kung paano haharapin ang nangyari. Hindi ko alam kung paano ako magigising bukas na parang normal lang ang lahat." Walang makasagot. Dahil kahit kami, hindi namin alam kung paano magpapatuloy pagkatapos nito.
آخر تحديث: 2026-07-14
Chapter: Chapter 38: UnbelievableTahimik lang ako habang palabas kami ng mansyon, pero ang dibdib ko ay parang sasabog. Huminto si Jaxon sa harap ng kotse niya, binitawan niya ang braso ko pero nanatili siyang nakatayo sa harap ko, tinitigan ako nang malalim. "Lori, tingnan mo ako." Dahan-dahan kong iniangat ang mukha ko. Ang mga mata niya, na punong-puno ng galit kanina para sa pamilya ko, ay naging malambot pero puno pa rin ng tensyon. "Nakikita mo ba? 'Yan ang pamilyang kinagisnan mo. 'Yung pamilyang handang itakwil ka dahil lang sa hindi nila gusto ang desisyon mo. 'Yung pamilyang mas pinahalagahan ang pangalan nila kaysa sa kaligayahan mo. Lori, sa tingin mo ba, may pagmamahal ba talaga sa mga mata nila kanina, o puro lang kahihiyan?" Huminga ako nang malalim, pilit pinapakalma ang sarili ko. "Alam ko, Jaxon... alam ko," sagot ko, basag ang boses. "Makinig ka sa akin," pagpapatuloy niya, hawak na ngayon ang magkabilang pisngi ko. "Simula ngayon, wala ka nang ibang uunahin kundi tayo. Walang rules, wa
آخر تحديث: 2026-07-14
Chapter: Chapter 37: The Confrontation "Lori," boses ni Daddy ang bumasag sa katahimikan, puno ng awtoridad at babala. "Come here. We need to talk about what exactly you've been doing with this man." Hindi ko maigalaw ang mga paa ko. Ang bawat love mark na nakatago sa ilalim ng polo ni Jaxon ay tila nagliliyab sa ilalim ng kanilang mapanghusgang tingin. Shit. I was caught in the worst way possible.Ramdam ko ang bawat tibok ng puso ko sa lalamunan ko habang bumababa ako ng hagdan. Ang tensyon sa sala ay halos makaputol ng hininga. Hindi nila alam ang nangyari sa villa—akala nila ay nagbakasyon lang ako nang mag-isa, hindi alam na si Jaxon ang kasama ko sa bawat gabing puno ng ungol at pagnanasa."Lori, umupo ka," matigas na utos ni Daddy. Ang mukha niya ay puno ng pagkadismaya. "Hindi namin alam kung anong laro ang pinapasok mo, pero kailangan nating linawin ang lahat ngayon.""Lori, you irresponsible child!" singhal ni Mommy. Nanginginig siya sa galit habang nakaturo ang daliri sa akin. "Dahil sa katangahan mo, hindi na
آخر تحديث: 2026-07-14
Chapter: Chapter 36: Pulse Pag-ahon namin sa tubig, wala nang preno. Jaxon didn't give me a second to breathe. Hinablot niya ako at isinandal sa malaking puno malapit sa pampang, ang init ng katawan niya ay dumidikit sa balat ko na nanginginig pa sa lamig ng hangin. "I'm not done with you," he growled, his voice raw. Hindi na siya nagpaligoy-ligoy. Without any warning, he picked me up by the waist, my legs wrapping instinctively around him. Bawat pasok niya ay mabilis, madiin, at punong-puno ng urgency. "Jax, ahhh! Faster! Oh my god, yes!" "You're so fucking tight, Lori." Ang bawat pagtagpo ng mga balakang namin ay naglalabas ng basang tunog na humahalo sa marahas na paghinga namin. Everything was blurry—the trees, the moonlight, the sound of the river—tanging ang ritmo lang niya ang nararamdaman ko. "Ahhh! Jax, I'm coming! I'm coming!" He didn't slow down. Instead, he gripped my thighs even tighter, driving into me until we both shattered. Pagkatapos ng lahat, para kaming walang nangyari. N
آخر تحديث: 2026-07-14
Chapter: Chapter 35: River's TideAng bawat dila niya ay lalong naging madiin at mabilis, na tila ba sinasadya niyang iparamdam sa akin ang bawat pulgada ng pag-aangkin niya. Hindi na ako makahinga nang maayos; bawat ungol ko ay nagiging mahabang daing na umaalingawngaw sa paligid."Jax, ahhh! Haaaa—! Please, I'm... I'm so close!"Ramdam ko ang pag-ipon ng matinding tensyon sa loob ko, parang isang bombang anumang oras ay sasabog. Nang maramdaman niya ang panginginig ng mga hita ko, lalo niyang diniinan ang pagdila, sinisipsip ang bawat katas ko habang ang mga daliri niya naman ay mas malalim na bumabaon sa loob ko."Ahh! Ahhh! JAX! AH!"Tuluyan na akong binitawan ng kontrol. Ang buong katawan ko ay nanginig nang matindi, ang bawat himaymay ng laman ko ay tila nakuryente. Napapikit ako nang mariin, nakabaon ang mga kuko ko sa balikat niya habang ang bawat ungol ko ay naging matinis na sigaw ng purong sarap. Ang init na nanggagaling sa loob ko ay bumubuhos, hindi ko na mapigilan ang pag-agos habang patuloy niya akong d
آخر تحديث: 2026-07-13
Chapter: Chapter 34: Breaking PointHindi ko na namalayang nanginginig na pala ang mga kamay ko. Narinig ko ang yabag ni Jaxon papalapit sa pinto, kaya mabilis akong tumalikod para maglakad palayo patungo sa labas."Lori!" tawag niya. Naabutan niya ako sa garden ng villa. Hinawakan niya ang balikat ko, pilit akong pinaharap sa kanya. "You heard, didn't you?"Tumango ako, luhaan. "It's all becoming real, Jax. Nakakatakot."Hinila niya ako sa isang mahigpit na yakap. "I'm doing this for us. Para wala na tayong hadlang."Lumuwag ang tensyon nang maramdaman ko ang kanyáng katapatan. Hinawakan niya ang kamay ko. "Tara, kailangan nating huminga."Dinala niya ako sa tahimik na tabing-ilog malapit sa villa. Habang nakatanaw kami sa agos ng tubig, tila dahan-dahang inanod ng ilog ang lahat ng pangamba namin.Ramdam na ramdam ko ang bawat patak ng tubig sa balat ko. Ang sarap sa pakiramdam, nakakawala ng bigat. Pero pagtingin ko sa dibdib ko, shit—limot ko na naka-camisole lang ako. Dahil sa nipis ng basang tela, ang obvious
آخر تحديث: 2026-07-13

The Billionaire Forbids his Maid to Leave
Love is sweeter the second time around, ika nga nila.
Pero paano kung ang pagmamahalang akala mong tapos na ay bumalik dala ang mga lihim na matagal mong itinago?
Si Marie Violetta Gutierrez ang pinakamagaling na scholar ni Madame Giselle Hauxley.
Sa tagal niyang namalagi sa mansion ng mga Hauxley, itinuring na siyang parang tunay na anak ng pamilya.
At doon niya nakilala si Logan Hauxley.
Ang lalaking minahal niya nang higit sa sarili niya.
Ang lalaking handang ibigay sa kanya ang buong mundo.
Pero nagbago ang lahat nang mapilitan siyang umalis nang walang paalam at walang paliwanag.
Sa pag-alis niya, hindi niya alam na may iniwan pala si Logan sa kanya na mas mahalaga pa sa kahit anong pangarap.
Isang anak.
Anim na taon siyang nagtago habang mag-isang pinalalaki ang kanilang anak na si Lollita.
Akala niya ay hindi na muling magtatagpo ang landas nila.
Nagkamali siya.
Dahil sa pagbabalik niya sa buhay ni Logan, muli niyang natagpuan ang sarili sa piling ng lalaking hindi niya kailanman nakalimutan.
At bago pa man niya maamin ang lahat ng katotohanan…
Muling nagbunga ang kanilang pagkakasala.
Ngayon, kailangan niyang itago hindi lang ang isang anak, kundi pati ang isa pang lihim na maaaring tuluyang sumira sa lahat.
Habang pilit niyang iniiwasan ang nakaraan, mas lalo namang lumalapit si Logan—determinado na malaman kung bakit siya iniwan at bakit hanggang ngayon ay pakiramdam niya, may malaking bahagi ng buhay nito ang hindi niya alam.
Pero hanggang kailan maitatago ni Violette ang katotohanan?
At kapag nalaman ni Logan na mayroon na pala silang anak… at isa pa ang paparating…
Pipiliin pa rin kaya niya si Violette, gayong may asawa na sya?
O tuluyan nang mawawala ang pagkakataong matagal nilang hinihintay?
A billionaire who refuses to let the woman he loves leave for the second time.
قراءة
Chapter: Kabanata 32Nanigas ako sa kinatatayuan ko habang nakatanaw sa bintana. Pakiramdam ko ay biglang bumagal ang pag-ikot ng mundo nang makita si Logan na dahan-dahang bumababa mula sa sasakyan."Momma?" nagtatakang tawag ni Lolly habang nakatingin din sa labas. "Friend nyo po ba yan?"Mabilis akong napakurap at agad na isinara nang bahagya ang kurtina. Ayokong makita ni Logan ang loob ng bahay at mas lalong ayokong makita nya si Lolly."Aakyat ka muna sa kwarto." mabilis kong saad habang pilit na kalmado ang boses ko. "Maglaro ka muna doon at huwag kang bababa hangga't hindi kita tinatawag."Agad na kumunot ang noo ni Lolly at umusli ang labi nito. Halatang hindi nito nagustuhan ang utos ko."Bakit po?" reklamo nito habang nakakrus ang mga braso. "Kakauwi nyo lang.""Dahil sinabi ni Momma." mas malumanay kong sagot habang hinahaplos ang buhok nito. "Please."Napabuntong-hininga ito bago tumango. Mabuti na lamang at hindi na ito nangulit pa."Mamazilla, bantayan nyo po si Momma." seryoso nitong bilin
آخر تحديث: 2026-07-24
Chapter: Kabanata 31Nanginig agad ang mga daliri ko habang nakatitig sa mensahe ni Logan. Pakiramdam ko ay may humigpit na tali sa paligid ng dibdib ko habang paulit-ulit kong binabasa ang pangalan ni Lolly."Momma?" nagtatakang tawag ni Lolly habang kumakain ng biskwit. "Bakit po parang nakakita kayo ng multo?"Mabilis akong napakurap at agad na pinatay ang screen ng cellphone. Pilit akong ngumiti kahit ramdam kong namumutla na ako."Wala." mahinang sagot ko habang inilalagay ang cellphone sa mesa. "May problema lang sa trabaho."Bahagyang kumunot ang noo ni Lolly ngunit mabilis din itong nadistract nang tawagin ito ni Mama. Mabuti na lang at hindi na ito nagtanong pa.Samantalang ako ay pakiramdam ko ay unti-unti nang nawawalan ng hangin. Hindi ko maintindihan kung bakit kailangan pang banggitin ni Logan si Lolly.Ano bang napansin nya?Ano bang alam nya?O baka naman nag-ooverthink lang talaga ako?"Violette." biglang tawag ni Mama habang nakatingin sa akin. "Huminga ka muna."Napakurap ako at saka ko
آخر تحديث: 2026-07-23
Chapter: Kabanata 30"Pero may tinatago ka." mahinang dugtong nito. "At alam kong hindi mo sasabihin sa akin."Ilang segundo kaming nagkatitigan.Pagkatapos ay dahan-dahan itong tumalikod at naglakad pabalik sa sasakyan.Akala ko ay tapos na.Akala ko ay nakaligtas na naman ako.Ngunit bago ito tuluyang sumakay ay bigla itong huminto.At nang bahagya itong lumingon sa akin...Tuluyan akong nanlamig sa sumunod nitong sinabi."By the way..."Saglit itong tumingin sa bahay.Pagkatapos ay ibinalik ang tingin sa akin."Pareho kayong kaliwete."Nanlaki agad ang mga mata ko.Dahil ilang minuto ang nakalipas...Nakita ni Logan si Lolly na sumusulat sa maliit nitong notebook gamit ang kaliwang kamay.Tuluyan akong natigilan.Pakiramdam ko ay huminto ang mundo habang nakatingin sa papalayong sasakyan ni Logan. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot—ang katotohanang may napansin sya o ang posibilidad na nagsisimula na syang magdugtong-dugtong ng mga bagay.Mabilis kong isinara ang gate at halos tumakbo papasok
آخر تحديث: 2026-07-22
Chapter: Kabanata 29Nanlaki agad ang mga mata ko at mabilis na bumaba ng sasakyan. Pakiramdam ko ay tumigil ang tibok ng puso ko nang makita si Lolly na nakatayo sa labas ng gate habang mahigpit na yakap ang stuffed toy nito."Momma!" masayang sigaw nito habang kumakaway sa akin.Agad akong lumapit at niyakap ito. Kasabay noon ang bahagyang pagluwag ng dibdib ko dahil mukhang hindi naman ganoon kalala ang nangyari kay Mama."Lolly." mahinang saad ko habang hinahaplos ang buhok nito. "Ilang beses ko bang sinabi sa'yo na huwag lumabas mag-isa?"Agad na umusli ang labi nito at yumakap sa leeg ko. Halatang natakot ito sa nangyari."Nag-aalala po ako." reklamo nito. "Bigla pong nahilo si Mamazilla."Napabuntong-hininga ako at marahang hinalikan ang noo nito. Kahit kailan talaga ay hindi marunong magtago ng emosyon ang batang ito."Kumusta na si Mama?" mabilis kong tanong habang hawak ang magkabilang pisngi nito."Mabuti na po." sagot nito. "May nurse na po sa loob at pinapainom na sya ng gamot."Bahagyang gum
آخر تحديث: 2026-07-22
Chapter: Kabanata 28Tuluyan akong natigilan.Pakiramdam ko ay may humawak sa lalamunan ko habang nakatitig kay Logan. Sa loob ng anim na taon, libo-libong beses ko nang inisip ang mukha nya.Sa loob ng anim na taon, wala ni isang araw na hindi ko sya naalala.Ngunit paano ko iyon sasabihin?Paano ko aaminin iyon kung ang buong buhay ko ay itinayo sa paglayo sa kanya?"Violette?" mababa nyang tawag habang hindi inaalis ang tingin sa akin. "Answer me."Napakagat ako sa labi at mabilis na umiwas ng tingin. Ramdam ko ang panginginig ng mga kamay ko habang pilit kong hinahanap ang tamang salita."Wala nang saysay ang sagot ko." paos kong saad. "Matagal na panahon na ang lumipas."Agad na kumunot ang noo ni Logan."Hindi mo sinagot ang tanong ko."Napapikit ako nang mariin.Nakakainis.Dahil kahit matapos ang anim na taon ay kaya nya pa ring pilitin akong harapin ang mga bagay na ayaw kong harapin."Logan..." pagod kong bulong."Just answer me."Bigla akong natawa nang mahina.Hindi iyon masayang tawa.Kundi i
آخر تحديث: 2026-07-21
Chapter: Kabanata 27Napahawak ako agad sa gilid ng mesa habang umiikot ang paningin ko. Pakiramdam ko ay biglang uminit ang buong katawan ko kasabay ng pagkabog ng dibdib ko. "Violette!" agad na tawag ni Logan habang humahakbang palapit. Mabilis akong napailing at pilit na inayos ang paghinga ko. Hindi ko pwedeng magpahalata lalo na ngayon. "Ayos lang ako." mahina kong saad habang pinipilit tumayo nang maayos. "Nahilo lang." Hindi kumbinsido si Logan. Kitang-kita iyon sa paraan ng pagtitig nito sa akin. "You're pale." Napabuntong-hininga ako at marahang napahawak sa sentido ko. Doon ko lang naalala na kanina pa pala ako nagtitiis. Mula pa noong dumating si Alessia. "Matapang kasi yung pabango ng asawa mo." pilit kong biro habang nakangiti. "Kanina pa masakit ulo ko." Bahagyang natigilan si Logan. Samantalang ako ay pilit na inaayos ang sarili ko. Ayokong magmukhang mahina. Ayokong may pagdudahan siya. Ngunit habang lumilipas ang mga segundo ay mas lalo lang lumalala ang pagkahilo ko. Bigla
آخر تحديث: 2026-07-21