Devoured by my Dangerous Guardian: Thaddeus Hardin
Dark RomanceActionSteamyDominantMafiaCEOAge GapForbidden LoveHate to Love
She gave her body and soul to the man who saved her… never knowing he was the one who slaughtered her family.
Tanya Vanne Sevilla ay namumuhay sa isang gintong hawla. She looks like a goddess with her brown wavy hair and pale skin—isang kagandahan na naging paboritong obsession ni Thaddeus Hardin.
Nang maulila siya sa isang tragic accident, tinanggap niya ang kamay ng kanyang Uncle Thad. He sheltered her inside Hardin State, at sa loob ng isang taon, ang kanilang ugnayan ay lumagpas sa moral na limitasyon. It started in the library, leading to intense, secret encounters bilang pabuya sa matataas niyang marka. She was completely devoted, giving him her body and soul.
But beneath the passionate nights lies a sickening truth.
Tanya is the daughter of his older adopted sister—and the spawn of the man Thaddeus loathes the most. Hindi alam ng dalaga na ang "Hero" na sinasamba niya ay ang mismong demonyong pumatay sa kanyang pamilya. At ang mas matindi? Kamukhang-kamukha niya ang yumaong asawa ni Thaddeus na si Anthonia, na pinatay ng sarili niyang ama sampung taon na ang nakakaraan. For Thaddeus, Tanya is a twisted form of sweet revenge... and an undeniable addiction.
Ngayong nagbabalik ang nakaraan sa katauhan ni Victoria—isang elite assassin at ex-lover ni Thaddeus—kasabay ng pagpasok ng cold-blooded right hand man na si Aodhan, a.k.a. "The Reaper," bilang bodyguard sa school ni Tanya, unti-unti nang nayayanig ang kanilang mundo.
Bawat hawak ni Thaddeus ay papatindi nang papatindi, driven by the terrifying fear of losing her... just like how he lost Anthonia.
Malalaman kaya ni Tanya ang madugong katotohanan?
paano niya matatakasan ang nag-iisang lalaking nagmamay-ari sa kanya—ngayong ang paghihiganti ni Thaddeus ay naging isang baliw na obsesyon?
“She really looks like Anthonia... It's like she rose from the dead.”
Lesen
Chapter: Chapter 71: The Consuming FlameAng bawat sulok ng silid ay nanginginig sa tindi ng tensyon mula sa labas, pero sa loob ng dambuhalang kama ni Thaddeus, tanging ang tunog ng aming marahas na hininga ang umiiral. Ang liwanag mula sa mga pagsabog sa labas ay gumuguhit ng mga iskarlatang anino sa kanyang mukha. Titig na titig siya sa akin, ang kanyang mga mata ay tila dalawang nagliliyab na uling na unt-unting tumutunaw sa natitira kong depensa. Inilapat ni Thaddeus ang kanyang magkabilang palad sa magkabilang gilid ng aking mukha. Ang lamig ng kanyang suot na gintong rings ay sumalungat sa nag-aalab na init ng kanyang balat. Hindi siya nagmamadali, ngunit ang bawat galaw niya ay may bigat ng isang rehas na tuluyan nang sumasara sa paligid ko. “You are making me crazy, Tanya,” bulong niya, ang kanyang boses ay malalim at gumaralgal habang dahan-dahang ibinababa ang kanyang mukha. Nang muli niyang sakupin ang aking mga labi, ang halik niya ay mas malalim at mas mapang-angkin kaysa kanina. Ramdam ko ang tindi ng kanya
Zuletzt aktualisiert: 2026-06-27
Chapter: Chapter 70: In the Shadow of RuinsAng tunog ng mga pagsabog sa labas ng mansiyon ay tila ba naging background music na lang sa marahas na pagbaba ng katahimikan sa loob ng master bedroom ng penthouse ni Thaddeus. Matapos ang madugong engkwentro sa ground estate, mabilis niya akong hinila pataas dito—malayo sa gulo, malayo sa mga sundalo ni Danford, at malayo sa mundo. Nanginginig pa rin ang buong katawan ko, basang-basa ng ulan at putik, habang nakatayo sa gitna ng marangyang silid. Dahan-dahang ni-lock ni Thaddeus ang dambuhalang pintong bakal. Inalis niya ang kanyang tactical vest at marahas na itinatwa ang gintong baril sa ibabaw ng lamesa. Ang kanyang mga mata, nang lumingon siya sa akin, ay hindi na naglalaman ng galit sa digmaan—kundi ng isang naglalagablab, nakatutunaw, at mapanganib na pagnanasa. “You’re safe here, Tanya,” mahinang wika niya, ang boses ay gumaralgal habang mabilis niyang tinatahak ang distansya sa pagitan namin. Bago pa man ako makasagot, sinalubong na niya ang aking mga labi ng isang mapus
Zuletzt aktualisiert: 2026-06-26
Chapter: Chapter 69: The Price of SurrenderAng tunog ng umaatungal na propeller ng chopper ay tila ba huling hatol ng tadhana habang unt-unting lumiliit ang nagliliyab na isla sa ilalim namin. Nakasandal ako sa malamig na leather seat ng pribadong helicopter ni Thaddeus. Super bigat ng pakiramdam ko. The silence inside the cabin was suffocating, broken only by the mechanical hum of the aircraft and the heavy breathing of Aodhan beside me, whose leg was now tightly bandaged by Thaddeus's medics. Tiningnan ko ang mga kamay ko na marumi pa rin ng uling, putik, at tuyong dugo. It hit me like a physical blow. We tried. Inubos namin ang bawat lakas, bawat plano, at bawat pagkakataon para lang makatakas sa impyernong ’to. Hinarap namin ang ulan, ang dagat, ang mga bala… pero sa huli, hindi pa rin tayo nagtagumpay. The Hardins' reach was just too vast, an inescapable web that wrapped tighter around us the more we struggled. “I’m sorry, Tanya…” mahinang bulong ni Aodhan. His voice was cracked, loaded with sheer guilt and defeat as he
Zuletzt aktualisiert: 2026-06-26
Chapter: Chapter 68: The Burning IslandAng pulang liwanag mula sa flare gun na pinaputok ni Thaddeus ay nagmistulang isang madugong gabi sa buong cove. Ang buong paligid ay nabalot ng iskarlatang anino, at sa ilalim ng liwanag na iyon, nakita ko ang mukha ni Thaddeus mula sa papalapit na speedboat. His expression was completely void of humanity—it was pure, unadulterated madness. Ang kanang bahagi ng kanyang mamahaling suit ay punit-punit na, at may mga sariwang gasgas sa kanyang leeg mula sa pagkagat ko sa kanya kanina, pero tila hindi niya ito nararamdaman. “Takbo!” bulyaw ni Victoria habang hinahablot ang braso ko. Hindi na kami nag-aksaya ng panahon nina Aodhan. Patakbo naming tinahak ang madilim at maputik na kagubatan ng mga bakawan habang sa likod namin, ang tatlong itim na speedboats ay marahas na dumaong sa dalampasigan. Ang tunog ng mga yabag ng sapatos sa basang buhangin at ang pagkasa ng mga automatic rifles ay dumarami. Kasunod niyon ang walang humpay na pag-ulan ng mga bala. *RAT-TAT-TAT-TAT!* Ang mga san
Zuletzt aktualisiert: 2026-06-26
Chapter: Chapter 67: The Edge of SanityAng bawat pihit ng silinyador ng jet ski ay tila ba pakikipagkarera sa mismong kamatayan. Ang dambuhalang naval ship ng mga Hardin at ang nakapanindig-balahibong pigura ni Thaddeus ay unt-unting nilamon ng kadiliman at ng makapal na kurtina ng ulan, pero ang takot sa dibdib ko? Parang nakatatak na roon habambuhay. I could still feel the phantom touch of his cold hands on my waist. Ang ngiti ni Thaddeus bago kami tuluyang makalayo ay patuloy na sumasayaw sa utak ko, turning this escape into a psychological nightmare. “Tanya! Focus! Don’t look back!” sigaw ni Aodhan, his voice hoarse from the freezing wind and the sheer adrenaline pumping through his veins. Dumudugo pa rin ang noo niya, at ang bawat hampas ng alon sa jet ski ay nagpapangiwi sa kanya sa sakit. “Si Victoria…” nanginginig kong sabi, halos liparin ng hangin ang boses ko. “Aodhan, si Victoria naiwan doon! Ang barko nina Danford—” “We can’t do anything for her right now!” putol ni Aodhan, his Taglish slipping into a hard,
Zuletzt aktualisiert: 2026-06-26
Chapter: Chapter 66: The Devil's PlaygroundAng bawat segundo ay tila tumigil sa pagtakbo nang magsimulang ibaba ng naval ship ang malalaking bakal na chains para kaladkarin ang munti naming speedboat. Ang tunog ng umiitgit na bakal laban sa nagngangalit na bagyo ay sapat na para magtaasan ang aking balahibo. Literal na huminto ang paghinga ko. We were trapped between a psychopathic grandfather in front of us and an obsessed monster behind us. “Aodhan, now!” sigaw ni Victoria habang nagpapakawala ng walang humpay na putok ng baril patungo sa mga sundalong nagtatangkang bumaba mula sa barko gamit ang mga lubid. Hinalot ako ni Aodhan pababa sa madilim at masikip na lower deck. Ang amoy ng langis at kalawang ay sumalubong sa amin. Doon, sa pinakailalim, ay nakarekada ang isang itim na mechanical jet ski. Walang digital screens, walang GPS—pure engine horsepower. “Sakay, Tanya! Bilisan mo!” bulyaw ni Aodhan habang hinihila ang kurdon para paandarin ang makina. Lumikha iyon ng malakas na ugong na naramdaman ko hanggang sa kaib
Zuletzt aktualisiert: 2026-06-26
My Brother Wants Me
DramaSteamyIndependentDominantAge GapForbidden LoveSecret LoveSweet Love
“In a family built on secrets, loving the wrong person may be the only truth left.”
Si Loriene Tianelle Mejes ay lumaking parang prinsesa—ang bunsong anak ng makapangyarihang pamilyang Mejes na sanay makuha ang lahat ng kanyang naisin. Ngunit sa kabila ng marangyang buhay at pagmamahal ng pamilya, may isang bagay na kailanman ay hindi niya nakuha: ang atensyon at lambing ng malamig at mailap na si Jaxon Roan, ang panganay na tila laging may pader sa pagitan nilang dalawa. Ang hindi alam ni Loriene, bawat paglayo ni Jaxon ay hindi dahil sa kawalan ng pakialam, kundi dahil sa isang damdaming matagal nitong itinatago—isang pagnanasang ipinagbabawal niyang maramdaman para sa babaeng itinuring niyang kapatid.
Gumuho ang mundo ni Loriene nang dumating si Angelique, ang tunay na anak ng mga Mejes, at sa isang iglap ay nawala ang lugar na matagal niyang inakalang kanya. Kasabay ng pagbagsak ng kanyang pagkakakilanlan, nabunyag ang katotohanang hindi pala sila magkadugo ni Jaxon—isang rebelasyong naging simula ng pag-ibig na matagal nang pinipigilan.
Sa isang bahay-tabing dagat, malayo sa mapanghusgang mundo, sumiklab ang damdaming matagal nilang ikinadena. Ngunit ang kanilang pagmamahalan ay naging mitsa ng galit ng pamilyang Mejes, dahilan upang sila’y paghiwalayin at itapon si Loriene sa isang payak na buhay sa probinsya.
Pagkalipas ng tatlong taon, nagbalik si Loriene bilang isang matagumpay na propesyonal—mas matatag, mas malamig, at hindi na ang babaeng minsang iniwan. Ngunit muling ginulo ng tadhana ang kanyang mundo nang magtagpo sila ni Jaxon, ngayo’y engaged na sa iba. Habang muling nag-aalab ang dati nilang damdamin, isang mas malalim na sikreto ang mabubunyag—isang katotohanang maaaring sumira o tuluyang magpalaya sa pag-ibig na kahit panahon, kasinungalingan, at paghihiwalay ay hindi kayang patayin..
Lesen
Chapter: Chapter 25: SuffocatingTahimik ang buong biyahe pabalik sa villa. Sobrang bigat ng atmosphere sa loob ng kotse na halos marinig ko na ang sarili kong tibok ng puso. Nakatitig lang ako sa labas ng bintana, pinapanood ang madidilim na puno na nadadaanan namin, habang si Jaxon sa tabi ko ay walang kibo. He was just typing cold instructions on his phone, occasionally taking a deep breath na halatang pinapakalma lang ang sarili niya mula sa tindi ng galit kanina.Nang makarating kami sa villa, marahas niyang pinatay ang makina ng kotse. Bago ko pa mahawakan ang handle ng pinto, he grabbed my wrist—hindi naman masakit, pero tight enough para ma-realize kong wala akong takas.“Get inside, Loriene. Now,” malamig niyang utos.Sumunod na lang ako nang walang kibo. Pagkapasok na pagkapasok namin sa malawak at madilim na sala, hinarap ko siya. Gusto kong pangunahan ang galit niya bago pa ako tuluyang lamunin ng takot.“You didn’t have to do that, Jaxon! Kailangan mo ba talagang manakot at magtutok ng baril sa harap ng
Zuletzt aktualisiert: 2026-06-23
Chapter: Chapter 24: Pure DominationAng nakabibinging katahimikan na sumunod matapos ang putok ng baril ay tila nagpako sa lahat sa kanilang kinatatayuan. Walang sinumang nangahas na gumalaw. Dahan-dahang napalingon ang buong plaza sa bungad ng compound kung saan nanggaling ang tunog.Mula sa dilim, pumasok ang ilang itim na mararangyang SUV na agad humarang sa paligid, blocking every exit. Sunod-sunod na bumaba ang mga lalaking de-amerikana—mga tauhang halatang hindi taga-rito at may mga bitbit na automatic firearms. At sa gitna ng lahat ng iyon, dahan-dahang humakbang papalapit ang lalaking akala ko ay nasa kabilang dako ng mundo.Si Jaxon.He was holding a sleek, smoking caliber pistol in his right hand. Medyo gulo ang suit niya, a clear sign na dire-diretso ang biyahe niya mula sa airport, but his aura was pure dark, suffocating energy. Ang madidilim niyang mata ay tila gustong pumatay habang nakatitig sa tatlong lalaking nambastos sa akin.“Who the fuck gave you permission to look at her?” malamig, mababa, ngunit u
Zuletzt aktualisiert: 2026-06-23
Chapter: Chapter 23: Chaos Ilang araw din ang lumipas matapos ang gabi na iyon sa villa. Isang linggo na ang nakalilipas nang biglang umalis si Jaxon patungong Europe dahil sa isang matinding urgent call tungkol sa negosyo ng pamilya Mejes. Anim na araw na akong malaya mula sa kanyang mga mapang-angking tingin, sa mabibigat niyang hakbang, at sa nakatutunaw niyang presensya. Anim na araw na walang Jaxon na nagmamanipula ng bawat kilos ko. Kaya naman nang magkaroon ng pagkapanalo sa oras, hindi ako nagdalawang-isip na tanggapin ang aya ni Hienry na pumunta sa gaganaping malaking sayawan sa plaza ng sityo. Kailangan ko talagang mag-unwind. Kailangan kong i-prove sa sarili ko na kaya kong mabuhay nang wala ang toxic vibe ng villa. Super ingay sa plaza, punong-puno ng makukulay na banderitas, at umaalingawngaw ang masiglang tugtugan. Medyo lowkey nailang ako kasi simple lang ang suot kong manipis na puting dress, ngunit si Hienry ay abot-langit ang ngiti nang lapitan ako bitbit ang dalawang baso ng palamig. “Lor
Zuletzt aktualisiert: 2026-06-23
Chapter: Chapter 22: You did wellHindi ko na nagawang makaisip nang maayos nang bigla niya akong binuhat nang walang kahirap-hirap. Sa tindi ng kuryenteng dumadaloy sa buong katawan ko, nagpatianod na lang ako sa kanyang ginagawa niya. Nawalan na ako ng ganang magpumiglas sa kanya; ang utak ko ay tuluyan nang nilamon ng matinding sarap at init na tanging ang katawan lang ni Jaxon ang nakakapagparamdam sa akin. Ibinaba niya ako sa gitna ng kama, pero bago pa ako makabawi ng hininga, bigla niya akong pinatuwad. Marahas niyang inalis ang suot kong underwear, dahilan para walang kaming-kamid na tumambad sa kanya ang aking dalawang butas sa ilalim ng malamlam na liwanag ng kwarto. “Ahhhh... Fuck, Lori...” paos at gumaralgal na mura ni Jaxon habang malalim na napahinga. Tinitigan niya muna ang aking posisyon, ang madidilim niyang mata ay nag-aapoy sa purong pagnanasa habang nakatitig sa kabuuan ng aking pagkababae. Sa isang swabe ngunit mapang-angking galaw, ginamit niya ang kanyang malalaking daliri upang buklatin ang a
Zuletzt aktualisiert: 2026-06-21
Chapter: Chapter 21: Tell Me “I’m serious about this,” malamig at mariing ulit ni Jaxon, ang boses niya ay gumaralgal sa lalim. Muli niyang hinawakan nang mahigpit ang magkabilang balikat ko at tinitigan ako nang diretso sa mga mata. Ang ganoong klase ng titig ay parang gustong sunugin ang lahat ng pader na pilit kong itinayo buong magdamag. Bawat hawak niya ay nag-iiwan ng nakapapapasong init sa balat ko. “J-Jaxon, pakiusap, makinig ka naman sa akin!” nanginginig kong pakiusap, pilit na iwinawagpag ang mga balikat ko mula sa kanyang mahigpit na kapit. “Hindi mo pwedeng balewalain ang lahat dahil lang sa gusto mo! May buhay ako rito, may reyalidad akong hinarap!” “Your reality is with me, Loriene. It has always been me,” bulong niya, hindi man lang natitinag sa pagpumigilas ko. “At kahit anong pilit mong takasan ako sa probinsyang ito, ibabalik at ibabalik kita sa tabi ko.” “Hindi mo ako pag-aari! Hindi mo hawak ang buhay ko!” singhal ko sa kanya, salubong na salubong ang aking mga kilay habang hinahabol ang
Zuletzt aktualisiert: 2026-06-21
Chapter: Chapter 20: No Blood Connects us Hindi ko alam kung paano ko naihatid si Aling Trining palabas matapos niyang makuha ang basket ng kalamansi. Ang tanging malinaw na reyalidad na bumabalot sa akin pagkasara ng pinto ay ang nakabibinging katahimikan ng villa—at ang mga hakbang ni Jaxon na dahan-dahang bumababa mula sa hagdan. “Is she gone?” malamig niyang tanong, bumasag sa dilim ng sala. Hindi ako sumagot. Patalikod na sana ako para bumalik sa kwarto nang maramdaman ko ang mabilis niyang pagkilos. Bago pa ako makahakbang, nahuli na niya ang pulso ko at isinandal ako nang marahas ngunit may pag-iingat sa pader ng pasilyo. “J-Jaxon…” maikli kong usal, naghahabol agad ng hininga habang ang bango ng kanyang mamahaling pabango at pamilyar na amoy ng kape ay tuluyang sumasakop sa buong sistema ko. “You’ve been running all day, Loriene,” bulong niya, ang boses niya ay paos at mababa habang unt-unting inilalapit ang mukha sa akin. Ang matitigas at madidilim niyang mata ay deeply locked sa nanginginig kong mga labi. “But
Zuletzt aktualisiert: 2026-06-21
ANMELDEN
