RECLAIMING HIS WIFE
Akala ni Trisha, plantsado na ang lahat. Successful career, payapang buhay, at pusong hindi na naghahanap ng kulang.
Sabi nga niya, "I have everything I ever wanted." Pero sabi nga nila, mapaglaro ang tadhana at mahilig itong mambura ng plano.
Pag-uwi niya sa probinsya, doon gumuho ang pader na matagal niyang itinayo. Isang pagkakataon, isang sulyap, at isang pamilyar na boses ang bumasag sa katahimikan niya.
Ang kaniyang first love. Ang lalaking pinangarap niya noon, pero naging dahilan ng pinakamalalim niyang sugat, ay bigla na lang sumulpot at pilit bumabalik sa buhay niya.
Sabi nila, "Love is sweeter the second time around." Pero para kay Trisha, ang kasabihang 'yan ay parang sirang plaka, nakakarindi at mahirap paniwalaan. Paano ka maniniwala sa second chances kung ang unang pagkakataon ay iniwan kang durog at luhaan?
Will She Risk It?
Sa mundong puno ng "what ifs," sapat na ba ang pag-ibig para harapin ni Trisha ang kaniyang mga takot? O mananatili na lang siyang bilanggo ng kaniyang nakaraan habang pilit na itinataboy ang tanging taong nakapagpatibok ng puso niya nang ganoon katindi?
Minsan, kailangan mong masaktan ulit para malaman kung worth it pa bang lumaban.
Dahil sa laro ng pag-ibig, hindi sapat ang pagiging "okay." Minsan, kailangan mong maging matapang para maging tunay na masaya.
Read
Chapter: Chapter 25Pag-uwi ko sa bahay, akala ko mawawala na ang matinding bigat sa dibdib ko, pero hindi pala. I couldn’t even sleep that night dahil pabalik balik sa isip ko ang nakaraan.I felt so empty and sad. Ang tahimik pa ng paligid, making me feel so cold and lonelier than I already was.Napatingin ako sa picture frame na nasa ibabaw ng bedside table ko at kinuha ito.I touched it emotionally, dahan dahang hinaplos ng hintuturo ko ang litrato habang nakatitig doon na puno ng pangungulila at pagmamahal."I love you, sweetheart. Mommy will always love you. You will remain in my heart forever," pabulong kong sabi sabay halik sa picture ng anak kong si Carlou bago ko ito niyakap nang mahigpit sa dibdib ko.At dun, parang magic na kumalma ako bigla, iniisip na si Carlou talaga ang kayakap ko hanggang sa tuluyan na akong makatulog.The next day, hindi ako umalis ng bahay. I've decided to finish my vacation bago bumalik sa trabaho. Kahit ang sumunod na 14 days, ginugol ko lang sa loob ng bahay.I didn
Last Updated: 2026-06-16
Chapter: Chapter 24TRISHA's POVPag-uwi ko ng bahay, pumasok ako na parang lumulutang ang kaluluwa—lutang na lutang. Isa lang talaga ang gusto ko ngayon: ang makalayas dito sa Cebu. I felt like if I didn't get out of this place, sasabog ang utak ko at tuluyan akong masisiraan ng bait. Sobrang nakakasuffocate.Palagi akong kinukulit ng pamilya ko na mag undergraduate ng therapy para naman daw makapag move on na ako, pero ewan ko ba, hindi ko talaga kaya. Feeling ko kasi, the moment na kalimutan ko ang sakit, parang kinalimutan ko na rin ang lahat ng alaala ng anak kong si Carlou.At siguro... deep inside, nararamdaman kong deserve ko naman talagang masaktan. Parang wala akong karapatang sumaya habang wala na siya.Yes, aside sa katotohanang isinisisi ko kay Jeremiah ang lahat ng nangyari sa anak namin, grabe rin ang panunumbat ko sa sarili ko. Kung hindi lang sana ako naging mahina, baka nailigtas ko pa si Carlou.Kung alam ko lang na may mangyayaring ganoon, sana nagawa ko siyang protektahan. Ang daming
Last Updated: 2026-06-16
Chapter: Chapter 23Ang lakas pa rin ng putukan sa labas at mas lalo akong kinabahan. No, my baby Carlou—burst out crying.I tried my best na patahanin siya pero hindi siya tumitigil. He looked so terrified. Gustong-gusto kong humingi ng tulong pero laking gulat ko nang marealize kong naiwan ko pala ang phone ko sa bahay dahil sa sobrang pagmamadali namin."Think, Trish. Think of something!" Sabi ko sa sarili ko. Naicip kong ako na lang ang magda-drive ng kotse para mailayo ang anak ko sa kapahamakan. Pero bago ko pa man magawa 'yun, biglang may sumulpot na lalaki sa gilid at pinukpok ng mallet ang bintana ng sasakyan namin.I screamed in sheer terror. Niyakap ko agad si Carlou para protektahan siya. The man kept smashing the window hanggang sa tuluyan itong mabasag.Napasigaw ako nang hilahin niya pabukas ang pinto. He smirked nung makita kaming dalawa sa loob. Cold shivers ran down my spine habang nakatitig sa nakakatakot niyang mukha—he was a bald, tattooed man."Jackpot!" He laughed triumphantly. "Ik
Last Updated: 2026-06-14
Chapter: Chapter 22TRISHA’S POV Jeremiah and I’s relationship became better than ever. Si Carlou ang naging center ng mundo namin at nagdala siya sa amin ng incomparable happiness. He’s such a cheerful baby. Noong binigkas niya ang first word niya, sobrang nag overflow ang joy sa puso ko dahil ang sinabi niya ay 'mamma'. I kept on teasing Jeremiah about that kasi gustong gusto niyang 'papa' ang maging first word ni Carlou, pero bigo ang lolo niyo. Well, to be fair; Carlou uttered 'papa' as his second word at halos maiyak naman si Jeremiah sa sobrang saya nang marinig iyon for the first time. Each day was filled with overwhelming joy and I couldn’t ask for more. Time flew by so quickly hanggang sa dumating na ang first birthday ng little one namin. We were so enthusiastic about it. Pero three days before the special day, napansin ko na ang kakaibang pagbabago sa kilos ni Jeremiah. He became restless at mukhang problemadong problema sa kung ano. He was always on the phone, talking to someone habang bali
Last Updated: 2026-06-13
Chapter: Chapter 21Sa loob ng kotse, nakakabingi ang katahimikan. Kitang-kita ko ang pag-flex ng jaw ni Jeremiah sa sobrang galit, pero hello? Galit din ako! Pagdating sa bahay, doon na siya sumabog."Are you out of your mind?! Nagpunta ka sa club at nag-party na parang hindi ka buntis?! Are you even aware na masama ang alcohol sa baby?!" Napapikit ako sa lakas ng boses niya. I gritted my teeth."For your information, mister! Hindi ako uminom ng alcohol! Not a single drop, kaya 'wag mo akong sigawan na parang bingi!" ganti ko. He ran his hand over his face in frustration."Do you even have any idea kung gaano ako nag-alala?! I almost went insane thinking something bad happened to you!" Bahagyang kumalma ang boses niya, at doon ko nakita ang tunay na pag-aalala sa mga mata niya."At bakit naman may mangyayaring masama sa akin?" tanong ko. Bigla siyang napatigil."B-Because you weren't answering my calls. Pag-uwi ko, wala ka rito." Ramdam ko na may itinatago siya.I scoffed. "Oh, talaga? Nag-alala ka? Paa
Last Updated: 2026-06-13
Chapter: Chapter 20[FLASHBACK]TRISHA’S POVPaulit ulit na tumatawag si Jeremiah, siguro dahil nakauwi na siya, pero pinatayan ko siya ng cellphone. I just couldn't believe it—niloko niya ako. Sabi niya nasa Manila siya, pero kitang kita ng dalawang mata ko na hindi naman siya umalis. Hindi ko man lang magawang umiyak dahil sa sobrang galit at selos. All I knew was, kailangan kong lumayo para makalimutan ang lahat ng negativity na nararamdaman ko.Kasama ko sina Mage at James sa birthday party ni Luna, pero siniguro kong hindi ako iinom. Masyadong busy si Mage sa pakikipag party kaya hindi niya napansin na orange juice lang ang tinitira ko.Ngayon lang ulit kami nagka reunion ni James after more than a decade dahil galing siyang Greece, at sobrang saya namin na makasama siyang muli.Halos lahat ay wasted na pagkatapos ng party. Pauwi na sana kami nang biglang nag suggest si Mage."It’s too early to go home. Why don’t we go to the club? My treat!" alok niya. Lasing na siya, pero mukhang kaya pa ang ano
Last Updated: 2026-06-12
Chapter: Chapter 8Ginawa ni Daniella ang lahat para tanggapin ang dambuhalang kabuuan ni Clifford. Ramdam niya ang bigat at nagbabagang init ng kahabaan nito habang dahan-dahang gumagalaw at bumabalandra sa loob ng bibig niya. She savored every inch of him, hinahaplos ng dila ang bawat matigas at umuugat na laman at pinipisil ng labi ang sensitibong balat na parang sumisipsip ng ice candy. Hindi nagtagal ay nagsimula itong umulos nang marahas sa kanya — mabagal sa umpisa, maingat, ngunit unti-unting bumibilis at nagkakaroon ng tiyak at bastos na ritmo.He took her mouth like he was already f*cking her real hard. There was nothing gentle about him now — he was rough, commanding, so utterly manly na halos mabulunan at mawalan siya ng hininga sa init at tindi ng bawat pagbaon ng batuta nito.Sumasabay sa bawat ulos ang basang tunog ng pagpasok at paglabas ng kahabaan nito mula sa laway at bibig niya—isang bastos na chupa-chupa sounds. Nakabukas nang bahagya ang mga mata ni Daniella, nakatingala sa lala
Last Updated: 2026-06-16
Chapter: Chapter 7"Clifford..." wala sa sariling iniungol ni Daniella ang pangalan nito, at parang biglang natigil ang bawat galaw ng lalaki. Halos marinig niya ang paghinto ng sariling paghinga nang mapagtanto niya ang maling nasabi. Nakagat niya ang ibabang labi, sinusubukang pigilan ang sariling kabog ng dibdib.Fck, fck, f*ck!Hindi niya dapat binanggit ang tunay na pangalan ng lalaki. Sa isang iglap, parang sumabog ang lahat ng pagpapanggap na ginawa niya—na hindi niya ito kilala, na para bang estranghero ito sa kanya. Ngayon, tapos na. Nasira na ang drama niya.Mula sa pagitan ng kanyang mga hita, dahan-dahang umangat ang ulo ni Clifford. Tumama ang mga mata nito sa kanya, malamig, matalim, ngunit may kakaibang tindi ng libog na hindi niya mabasa. Hindi niya alam kung galit ba ito, o kung may ibang kabastusan na iniisip.Galit ba ito dahil nalaman nitong alam talaga ni Daniella kung sino siya? Dahil nagpanggap pa siyang inosente?Sh*tangina... ano na naman itong kamalasan?Napalunok siya, ramdam
Last Updated: 2026-06-16
Chapter: Chapter 6"HUBARIN mo na ’yan," malamig ngunit puno ng utos na sambit ni Clifford, habang nanlilisik ang mga mata at nakatutok ang tingin sa kanya. Parang mabigat ang hangin sa pagitan nila, at kahit paano’y ramdam ni Daniella ang kakaibang kilabot na may halong pananabik sa boses nito.Dahan-dahan niyang ibinaba ang zipper sa likod ng suot niyang halter dress. Ramdam niya ang lamig ng hangin na dumampi sa balat niyang unti-unting nalalantad. Hindi pa man niya tuluyang nahuhubad ang damit ay maririnig na niya ang mabigat na hinga ni Clifford, na para bang nabubuwisit sa kabagalan niya."Let me help you," aniya, ngunit hindi iyon tunog ng alok—tunog iyon ng pagkayamot, ng isang lalaking gusto nang makuha ang gusto niya sa mismong sandaling iyon."No, kaya ko. Baka punitin mo pa," mariing tugon ni Daniella, pilit na pinapakalma ang sarili.Ngunit tila lalo lang siyang binigyang-lason ng titig nito. At bago pa siya makapaghanda, narinig niya ang mariin at marahas na tunog ng tela—RIP!—nang walang
Last Updated: 2026-06-16
Chapter: Chapter 5Nagbabaga ang init ng purong libog sa mga mata ni Clifford habang sinusundan nito ng tingin ang payat na kamay ni Daniella. May kung anong kilabot sa paningin ng landlord na tila direktang sinisilaban ang bulbol at balat ng lola niyo. Tumapang ang kapilyahan ni Daniella, isang bahagi ng kanyang pagkapokpok na matagal nang natutulog dahil walang pumapatol, at buong panunuksong ikinulong niya ang bote ng alak sa kanyang palad.Dahan-dahan niyang itinataas-baba iyon, hinahaplos ang katawan ng bote na parang bumabati sa tite. “You know what they say, landlord... the dirtier the sex, the wetter the pussy.”Parang napigtas ang huling hibla ng pagpipigil sa shorts ni Clifford. Sa isang iglap, marahas nitong hinagip ang batok niya at hinila ang payat niyang katawan palapit. Mabilis, mapusok, at walang babala, his mouth claimed her lips na parang lalamunin ang buong mukha niya.Ito na ’yon! Ang lapastangang halik na pinangarap ng puke niya noon pa man. Ang halik na minsan niyang inisip na hang
Last Updated: 2026-06-15
Chapter: Chapter 4“Hey, pogi.”Nag-angat ng tingin si Clifford John Salvatorre sa kanya at tila gumapang agad ang matatalim na libog at init sa balat ni Daniella. His intense brown eyes focused on her face, at muntik nang mag-collapse ang mga tuhod niya sa panginginig. Pati ang labi niyang pulang-pula ay bahagyang nangisay sa paraan ng pagtitig nito. Ganito pala ang pakiramdam ng titigan ng isang Clifford Salvatorre. Parang mas lalong uminit ang paligid, parang ang simpleng tingin nito ay apoy na direktang sumunog sa bulbol niya at gumapang sa balat niya.“Do you mind if I sit here with you?” Mapang-akit ang ngiti niya habang nakatitig sa lalaki, kahit ang totoo ay naiihi na siya sa kaba at kalibugan.Bahagyang nagsalubong ang makakapal na kilay ni Clifford. His gaze traveled over her like he was trying to place her face in memory. Of course, he wouldn’t know her. Hindi nito alam ang pangalan ng toothpick na ’to, kahit pa halos araw-araw siyang naglalakad sa harap nito noong college, hoping na mapansin
Last Updated: 2026-06-15
Chapter: Chapter 3“Nandiyan na ang pambansang toothpick ng Pilipinas, si Darna!”Pinaikutan lang ni Daniella ng mata ang mga kaibigan niya. Kumpleto ang cast ng tropa niya: boy, girl, bakla, tomboy kulang na lang talaga ang butiki at tuko para makumpleto ang zoo nila. At siyempre, sa tindi ng kapayatan niya, siya ang opisyal na panundot ng tinga ng grupo. Walang pikatan, tanggap niya na mukha siyang walking skeleton na binihisan lang ng tela.“Taray, lady in red ang peg ng lola niyo! Ang aga ng Valentine’s, teh, ah? May balak ka bang manaksak gamit ang matatalas mong buto?” komento ni Lorna, sabay hagalpak ng tawa ng mga bakla. May kasama pang exaggerated na tili na parang mga naipitang tite, kaya lalo siyang napailing.Nasa loob sila ng Purple Haus, isang bar na pag-aari ni Lorna.“Saan si Maris?” tanong ni Daniella sabay bagsak ng clutch bag sa mesa na halos magiba ang wooden table.“Ay naku, hindi sumama ang gaga! Feeling ko may nakitang bagong pamatay-ginit at busy sa pakikipag-bayo ngayon,” sagot
Last Updated: 2026-06-15
LOGIN
