Romances de Tie.Earn

หลายปีผ่านไป หนูน้อยอลิสโตขึ้นมาเป็นสาวสวย จากหนูน้อยเป็นเด็กหญิงอนุบาล 3 แล้ว “แม่ค่ะ พ่อไปไหน” ช่วงนี้ราฟาเอลยุ่งกับงานอย่างหนักเขาพยายามจะรีบเคลียร์คิวเพื่อพาครอบครัวไปเที่ยว ลืมบอกตอนนี้เขามีลูกงอกมาอีก 2 คน เป็นเด็กหญิง 1 เด็กชาย 1 เท่ากับบ้านราฟาเอลตอนนี้มีลูกดกถึง 3 คน!คนโต น้องอลิสคนกลาง น้องฟีนิกซ์คนเล็ก น้องกุหลาบ การตั้งชื่อแทบไม่สอดคล้องกันสักนิดแต่หล่อนกับชอบชื่อของลูก ๆ ทั้งสามเพราะมันเป็นชื่อที่หล่อนกับสามีต่างคัดเลือกมาแล้ว “กุหลาบค่ะ” หนูน้อยกุหลาบในวัย 1 ขวบยังพูดไม่ได้แต่เริ่มเดินได้แล้ว ส่วนหนูน้อยฟีนิ๊กซ์วัย 2 ขวบ เจ้านี้เหมือนพ่อไม่มีผิด พูดน้อยต่อยหนักสุภาพทุกคำเพราะย่าเลี้ยงร้อยเปอร์เซ็น หล่อนมองดูลูก ๆ ด้วยสายตามรักใคร่ใครจะคิดว่าหล่อนจะผลิตลูกตัวน้อยได้น่ารักน่าชังขนาดนี้“พีนิกซ์ค่ะมาเร็วเดี๋ยวเราต้องไปบ้านย่ากันนะ” ดีหน่อยตั้งแต่ที่หล่อนลูกดกขึ้นมาเขาถึงไปรับแม่เธอมาอยู่ด้วยไม่ต้องเที่ยวไปเที่ยวมา ส่วนคุณนายธารารัตน์แม่เขาเกลียดบ้านหลังนี้เพราะประสบการ์ณไม่ดีกับพ่อของเขาท่านเลยเลี่ยงที่จะมาแต่เลือกให้พาหลานไปหาแทน “อาธันวาค้าบ” เสียงฟีนิกซ์เอ่ยเรี

“อื้อ!” หลังจากเขาเข้าไปอาบน้ำเสร็จสับด้วยความไวแสนชายหนุ่มไม่ปล่อยเวลาให้ผ่านไปเขากระโจนเข้าใส่ร่างแม่ของลูกที่นั่งไขว่ห่างรอเขาอยู่ ชายหนุ่มลูบไล้ไปตามหน้าท้องแบนราบหน้าอกที่ใหญ่ขึ้นจากการมีลูกทำเอาเขาต้องกลืนน้ำลายเพราะตัวเมียเขามันหน้าดูดเลียไปทุกจุดจริง ๆ“สวยจริง ๆ ครับ” เขาพูดขนาดไล้ดูดดึงเต้าอวบมือก็ลูบไล้ไปตามหน้าท้องแบนราบจนคนใต้ร่างครางออกมาไม่หยุด “เสียวไหมครับดีไหม” เขาส่งนิ้วเรียวยาวสัมผัสจุดเสียวของเธอก่อนจะแหวกกลีบสวยที่ปิดสนิทแม้แต่มีลูกออกมาแล้วหนึ่งคนแต่กลีบตรงหน้าของเธอมันยังคงสวยสดดั่งเดิม “พี่น่ะเสียดายทุกครั้งเลยนะครับที่ให้ไอ้คิรินมันได้เห็นของหนู” เขาบ่นพึมพำก่อนจะส่งลิ้นร้อนละเลงจุดเสียวของเธอไม่หยุด “อ๊ะ บะเบาหน่อยค่ะ!” เขาเล่นดูดกลืนราวกับคนอดยากจนเธอต้องกระดกเอวลอยตามความเสียวซ่านที่เขามอบให้“รู้งี้พี่น่าจะเรียนหมอสูติจะได้ทั้งตรวจทั้งทำคลอดให้หนูไปในตัวไม่ต้องให้ชายคนไหนได้เห็นของหนู” เขาย้ำเหตุการ์ณตอนคลอดลูกที่เพื่อนสนิทเขาเป็นคนทำให้ทั้งคู่เล่นทะเลาะกันตั้งแต่ที่หล่อนเข้าห้องคลอดจนคลอดลูกเสร็จเพราะความหึงหวงเกินเบอร์ของเขาหนูน้อยอลิสเกือบจะไม่ได้เ

หลายเดือนผ่านไปท้ายที่สุดหลังจากที่รสายอมให้โอกาสราฟาเอลตอนนี้ชายหนุ่มทำหน้าที่สามีที่ดีให้หล่อนเขาตื่นแต่เช้ามาสิ่งแรกที่ทำคือการลุกขึ้นไปหอมแก้มแม่ของลูกก่อนจะเดินไปที่เปลที่ตั้งข้างเตียงก้มลงหอมลูกสาวตัวน้อยอย่าง อลิส ใบหน้าที่ละไม้คล้ายเขาไม่ต้องบอกก็รู้ว่าทั้งสองคือพ่อลูกกัน “พี่หมอราฟล์จะไปไหนคะ” หล่อนลุกขึ้นบิดขี้เกลียดชีวิตที่สุดแสนสบายตั้งแต่ตกลงปลงใจกับเขาชายหนุ่มแทบไม่ให้เธอต้องทำอะไรอีกเลย“ไปทำอาหารครับ เดนอนเถอะ” รสามองสามีที่เดินออกจากห้องก่อนที่หล่อนจะลุกขึ้นไปจัดการลูกสาวตัวนอนที่นอนอ้อแอ้อยู่บนเปล“กลิ่นหอมจัง” หล่อนอุ้มอลิสลงมาก่อนจะวางไว้ที่เก้าอี้ของเด็กมีพี่เลี้ยงมารับช่วงดูแลต่อสามีหล่อนแทบไม่ให้ขยับทำอะไรจนหล่อนเองก็เริ่มจะเบื่อแล้ว! “หน้ามุ้ยเลยเป็นอะไรครับ” เขาถามภรรยาถึงพวกเขาจะไม่ได้จัดงานแต่งใหญ่โตแต่ทั้งคู่ก็พากันไปจดทะเบียนที่เขตตั้งแต่ตกลงปลงใจกันแล้ว “เปล่าค่ะ” รสาตอบไปงั้นเธอไม่อยากเรื่องมากให้เขาต้องคิดมากเรื่องเธอแค่นี้สามีเธอก็ทำงานเหนื่อยจะตายแล้ว “เดี๋ยววันนี้คุณแม่พี่ท่านจะมารับอลิสไปดูแลนะครับเราจะได้มีเวลาสวีทกัน” สายตาเย้ายวนของเขาถูกส่

“มึงก็พูดได้รอมึงเจอก่อนเถอะกูจะขำให้” ราฟาเอลยกนิ้วกลางให้มันก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มเงียบ ๆ “เอาแผนแบบกูไหม” จู่ ๆ โรมันที่นั่งเงียบพูดขึ้นมาเขามันประสบการณ์เยอะเรื่องง้อเมีย “แผนส้นตีนแบบนั้นกูไม่เอาครับ” “ฮ่า ๆ เออแผนส้นตีนจริง ดีนะเขายังเอามัน” คิรินรีบเสริมนึกไปถึงช่วงโรมันง้อเมียมันในตอนนั้นแถมชายหนุ่มยังคิดไปเชื่อวิธีวิธีบ้า ๆ ของเพื่อนเขาที่ไม่เคยมีใครเป็นตัวเป็นตนอย่างราฟาเอลแค่คิดเขาก็ขำพวกมันสองคนแล้ว“อย่าให้ถึงที่มึงกูสองคนจะไม่ช่วยเลยคอยดู” พวกมันคาดโทษคิรินที่แฮปปี้ได้อยู่คนเดียวเวลาเพื่อนฝูงเศร้า“และจะเอายังไง ถ้าแผนกูมึงไม่เอา” “นั้นดิเอาไงดีวะ” เขานั่งคิดไม่ตกไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนเขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองพลาดสิ่งใดไปหลังจากวันนั้นราฟาเอลเล่นมาดักรอทั้งรสาและแม่ไม่ว่าพวกเขาจะไปไหน ชายหนุ่มมักจะอาสาไปส่งไม่เว้นแม้กระทั่งเข็นรถเข็น ล้างจานช่วยแม่เธอ “คุณรู้ใช่ไหมทำแบบนี้ไปฉันก็ไม่ใจอ่อน” วันนี้เขาอาสามาส่งเธอมาหาหมอด้วยตัวเองและหมอประจำตัวจะเป็นใครได้ถ้าไม่ใช่คิรินเพื่อนของเขา“...”“ฉันอยากให้คุณเลิกทำตัวแบบนี้สักที” หล่อนจะพูดกับเขาหลายรอบแล้วแต่ฝ่ายชายม

“พี่จะพูดตรงนี้นะเดซี่ พี่จะรับผิดชอบทั้งแม่และลูกไม่ว่าหนูจะพูดอะไรพี่ก็ไม่ยอมไปไหนทั้งนั้นครับ”รสาแสยะยิ้มก่อนจะเอ่ยคำพูดเจ็บแสบกลับแบบที่เขาชอบทำ“แต่ฉันสัมผัสไม่ได้ได้ถึงความรักที่คุณพูดถึงสักนิดเลย วันนี้คงคุยต่อไม่ไหวแล้ว รบกวนกลับไปด้วยค่ะ” อาการแพ้ท้องเริ่มหนักขึ้นแม้แต่จะยืนทรงตัวหล่อนยังทำไม่ไหวจนต้องเผลอดึงแขนราฟาเอลไว้ไม่งั้นมีล้มลงพื้นแน่ ๆ “พี่อยู่ดูแลเราดีกว่า” เขาตีมึนทำเป็นเดินมาใกล้รสาที่ได้กลิ่นตัวเฉพาะของเขากับน้ำหอมราคาแพงตีเข้าจมูกของหล่อนทำให้หล่อนสดชื่นและดีขึ้นจากอาการแพ้ท้องเอาตามหลักความเป็นจริงหล่อนไม่ได้อยากอยู่ใกล้ผู้ชายคนนี้เลยสักนิด!“มาพี่ช่วย” เขาพยุงร่างบางขึ้นไปบนห้องนอนชั้นสองก่อนจะบังคับให้หญิงสาวนอนลง “ฉันจะนอนแล้วคุณก็กลับ..”“พี่ไม่กลับครับจะดูแลเมีย” พอทีแบบนี้เรียกหล่อนว่าเมียได้เต็มปากรสาหันหน้าหนีเขา ไม่อยากเห็นหน้าแต่เรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อเขาปีนเตียงขึ้นมานอนข้างกายหล่อน“คะคุณ!” “นอนครับพี่นอนด้วย” เขาเนียนถึงขนาดยื่นมือมาสวมกอดหล่อนไว้แน่นมือเขาก็ลูบหน้าท้องหล่อนไปด้วยรสาที่สัมผัสถึงความอบอุ่นที่เขามอบให้จนหล่อนเผลอหลับไหลไป

ตกเย็นวันนั้นแม่ของราฟาเอลเดินทางมาที่โรงพยาบาลตามที่เขาบอกจริง ๆ คุณหญิงเจ้าของโรงพยาบาลมาทั้งทีทางคณะแพทย์พยาบาลต้องออกมารอรับด้วยตัวเอง“ไหนละลูกสะใภ้แม่” เมื่อมาถึงจุดหมายเดียวที่ท่านสนใจคือห้องของลูกสะใภ้ที่กำลังมีหลานตัวน้อยให้ท่านในคราแรกท่านยอมรับถ้าราฟาเอลเอาสาวไม่มีหัวนอนปลายเท้าที่หมกไว้ที่บ้านหลังนั้นมาแนะนำท่านกะจะเตรียมชุดใหญ่ไล่ไปให้หมดแต่พอลูกชายพูดถึงหลานตัวน้อยความถือตัวของท่านก็น้อยลงมีแต่ความอยากเห็นหลานเท่านั้นในเวลานี้ระหว่างเดินมายังห้องพักราฟาเอลต้องรั้งร่างแม่เขาไว้ก่อนจะพูดให้เข้าใจความสัมพันธ์ของเขากับแม่ของลูกในตอนนี้“คุณแม่อย่าพึ่งพูดอะไรนะครับ”“ทำไมละ”“เธอยังโกรธผมอยู่..”“แกไปทำอะไรให้แม่ของลูกโกรธล่ะ ถ้าเขาเอาหลานฉันหนีนะแกเตรียมโดนตัดออกจากกองมรดกเลยตาราฟล์!”“โกรธเพราะแม่นั้นละครับ” “เพราะฉัน?” ท่านได้แต่นึกสงสัยจะมาโกรธเพราะท่านได้อย่างไรพึ่งจะเคยเจอกันครั้งแรกก่อนลูกชายตัวดีจะช่วยไขข้อข้องใจให้ท่าน “เรื่องหมั้นไงครับ ทุกวันนี้เธอเกลียดผมไปแล้พูดมาถึงตรงนี้ราฟาเอลมีสีหน้าเปลี่ยนไปจนเห็นได้ชัดแม่เขาได้แต่ถอนหายใจก่อนจะปลอบลูกชาย“ถ้าเรื่องนั้นแม

หลังจากปล่อยโฮกันทั้งคู่พวกเขาสองคนพากันมานอนกอดกันกลมบนเตียงนอนไอลดาซุกหน้าลงกับแกแกร่งของชายหนุ่ม เธอรู้สึกมีความสุขจนมันล้นออกปาก“พี่รามชอบไอตั้งแต่แรกจริงเหรอ” เธอถามอย่างไม่เชื่อเขา ถ้าชอบกันทำไมต้องทำตัวแบบนั้นกับเธอ“อืม ก็ชอบแต่ถ้าจีบตอนนั้นน่าจะโดนติดคุกไปแล้ว” เขาหัวเราะ เธอมองดูใบหน้าหล่อเหลาของเขา ดีจริง ๆ อยากจะติดป้ายประกาศไว้เลยว่าคนนี้ ‘ของไอลดา’ แค่นึกก็ตลกแล้ว“แล้วไอละ ชอบพี่ขนาดนั้นเลยเหรอ พี่อยากรู้เรื่องคืนนั้น” จู่ ๆ เขาก็พูดถึงวันคืนที่เธอไม่อยากนึกถึง ไอลดาลุกขึ้นถอนหายใจ ก่อนจะมองตาเขา“พี่อยากรู้จริงเหรอ”“อืม พี่อยากรู้เอาจริงพี่เห็นแก่ตัวเองล่ะ เอาแต่โทษไอ” เขายันตัวลุกขึ้นมานั่งพร้อมกับจับมือของเธอที่กำลังสั่นไอลดาลังเลอยู่สักพักแต่สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจเล่ามันออกมา“คืนนั้น พี่รามเมามากไอเห็นพี่เดินออกมาจากห้องน้ำ เลยไปช่วยพยุง ตอนแรกจะพากลับไปที่ด้านนอกแต่พี่บอกไออยากไปนอนแล้ว ไอเลยจะพาพี่ไปส่งห้องพี่คิม แต่พอถึงห้องไอพี่กลับผลักไอเข้าห้อง..” เธอกำลังจะเล่าต่อแต่รามสูรย์บีบมือเธอจนเธอตกใจ เขาพอรู้เรื่องแล้วล่ะ คืนนั้นเขาคงเป็นคนขืนใจเธอ“พี่ทำไอเหรอ” เข

บรรยากาศภายในร้านเริ่ม แล้วเอ็มมี่ได้แต่จับมือเพื่อนไว้ ส่วนคนที่กำลังโดยหมายหัวอยู่เธอยังไม่รู้“เจ๊” รามสูรย์เรียกพี่สาวของเขาที่ยังคงไม่สนใจไอลดาเลือกอยู่นั้นละ ค่าตอบแทนวันนี้ที่พี่สาวมาช่วยเลือก คือเขาตกลงกันจะซื้ออะไรก็ได้ให้อย่างหนึ่งพี่สาวเขาก็ช่างเลือกเกินไม่สนใจโลกภายใน“อะไรของแกไอ้ราม” ริสาหันมาหน้าเหวี่ยงใส่น้องชายก่อนสายตาจะหันไปสบกับหญิงสาวใบหน้าหวานที่ยืนหน้าบึ้งอยู่หลังน้องชายอีกที“หลบ พี่มากับใครไอจะดูหน้าผู้หญิง”เธอพลักเขาออกหล่อนเข้าใจว่าเขาปกป้องผู้หญิงคนนี้ เพราะเขาเอาตัวมายืนบังเธอคนนั้นไว้อีกที“น้องไอ” ริสายิ้มหน้าบานเมื่อเจอหน้าสะใภ้ที่ปกติเห็นแต่ในโทรศัพท์ที่คุณแม่ของพวกเขาชอบส่งมาให้ดู ถ้าได้เจอกันครั้งล่าสุดน่าจะ หลายปีก่อนไอลดาทำหน้าสงสัยบุคคลตรงหน้าที่ดูเป็นมิตรเกินเหตุเธอหันหน้าไปหารามสูรย์เพื่อขอคำอธิบายแต่เขากลับหันหน้าหนีเธอ“เอ่อ”“น้องไอจำพี่ไม่ได้เหรอ เสียใจนะเนี่ย”ไอลดาได้แต่ยืนนึก ใครหน้าคุ้น ๆ ก่อนจะนึกไปถึงหน้าผู้เป็นพ่อของแฟนเหมือนขนาดนี้แสดงว่า..“พี่ริสาเหรอคะ” เธอถามเขาอย่างไม่แน่ใจ กลัวทั้งสองจะร่วมกันโกหก“โห ดีใจนะเนี่ยจำกันได้”ไอล

“ก็ลองตอบกลับดู หัวจะหายวันไหนไม่รู้ลบให้หมดเลยนะ!” รามสูรย์ทำตามคำสั่งไอลดาอย่างว่าง่าย หล่อนที่เห็นดังนั้นได้แต่ยิ้มให้เขา ใช้เวลาสักพักกว่าเขาจะลบหมด พอจัดการเรียบร้อยเขาหยิบไปให้เธอดู “หมดแล้ว” “ทำดีค่ะ” เธอยิ้มหวานให้เขา“รางวัลมีให้ไหมครับ” อ้อนอีกแล้วเว้ย ไอลดาได้แต่ยิ้ม “รางวัลต้องรอคืนนี้นะคะ วันนี่ไอไม่ว่างมีนัดกับเพื่อน ส่วนพี่รามไปทำงานทำการบางเดี๋ยวคุณแม่ไล่ออกจากบริษัทนะ” เธอเอ่ยแซวเขา “ใครจะกล้าไล่พี่” “คุณแม่พี่ไง ท่านเป็นเจ้าของส่วนพี่เป็นพนักงาน” เธอแหย่เขาตำแหน่งประธานสุดท้ายก็ลูกน้องแม่ดีดีนั้นละ“โห ไออะแม่นี่นะจะกล้าไล่พี่ออก” “ใช่ให้ไอโทรบอกท่านเลยไหม” เธอแกล้งทำกดโทร ชายหนุ่มรีบแย่งโทรศัพท์คืน “โอเคๆ บ่าย ๆ พี่เข้าไปบริษัทก็ได้” ไอลดาก้มลงหอมแก้มเขา หนึ่งฟอดให้ชื่นใจ “ดีแล้วค่ะ แยกย้ายกันเนอะ” ว่าจบเธอเดินไปเตรียมตัวอาบน้ำ รามสูรย์ยังเดินตามเธออีก “จะตามไอทำไม” เธอบ่นเขา“อาบด้วย” ไอลดาหน้าแดงก่ำไม่ได้ว่าอะไรเขา ชายหนุ่มตีเนียนเดินเข้ามาลองน้ำเตรียมห้องน้ำให้ทั้งหมด “ดูแลดีเกิน” เธอประชดเขา“เมียคนเดียวพี่ก็ต้องดูแลดีสิ” “ถ้าเปลี่ยนไปละก็น่าดูเลย

บรรยากาศในห้องผ่อนคลายขึ้นมาหลังจากที่ทั้งคู่ดีกัน รามสูรย์ที่ได้นอนกอดเมียที่เขาเฝ้าฝันถึงมานานสุดท้ายมันก็เกิดขึ้นจริงสักที“พี่รามรัดไอแน่นไปแล้ว” เธอบ่นเขา จะรัดเธอจนจะหายใจไม่ออกแล้ว ยิ่งพูดเหมือนยิ่งยุ“เป็นงูหรือไง” เธอประชดเขา ชายหนุ่มไม่ตอบกลับเขาซุกหน้ากับหลังเนียนไอลดาค่อย ๆ หลับตาลง เธอฝันถึงพื้นห้องสีดำนั้นอีกครั้ง“ไอลดาเอ๋ย เจ้าเลือกได้แล้วใช่ไหม ชะตาชีวิตของเจ้า ในเมื่อเจ้าเลือกได้แล้วข้าขอให้เจ้ามีความสุขจากนี้และตลอดไป”เสียงที่ดังก้องในหูราวกับคนเปิดเทปวนไปมาทำให้เธอสะดุ้งตื่นอีกครั้ง เธอหันไปกอดรามสูรย์แน่น หยดน้ำตาค่อย ๆ รินไหลจนชายหนุ่มที่หลับอยู่รู้สึกได้ถึงความเปียกชื้น“ไอเป็นอะไร” เขาถามด้วยความตกใจจับคนตัวเล็กให้ลุกขึ้นสำรวจตามร่างกายแต่กับไม่พบสิ่งผิดปกติ“เปล่า แค่ดีใจ” เธอสวมกอดเขาอีกครั้งรามสูรย์กอดตอบพร้อมลูบหัวคนในอ้อมกอดหลังจากนั่งกอดกันอยู่สักพัก รามสูรย์ค่อย ๆ จับไอลดานอนลงเธอหลับคาอกเขาสงสัยคงร้องไห้จนเหนื่อยจัดแจงท่านอนเรียบร้อยชายหนุ่มแทรกเข้าใต้ผ้าห่มกอดเธอไว้อีกทีรุ่งเช้าวันนี้ไอลดามีนัดกับเอ็มมี่หลังจากที่เธอขาดการติดต่อจากเพื่อนไปนานถึงหกเ

รามสูรย์ที่พุ่งเข้ามาในห้องนั่งเล่นเขามองซ้ายขวาไม่เจอใครก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายเป็นห้องนอนแทนคิมหันต์ที่ลุกไปกินน้ำในครัวเขาเดินกลับเข้ามาเห็นหลังใครแวบ ๆ เดินเข้าไปในห้องนอน“ใครมาน่ะน้องไอ” เสียงคิมหันต์เอ่ยถามไอลดาที่วิ่งหน้าตื่นมาจากประตูหน้าห้อง เธอถอนหายใจอย่างโล่งอกที่ทั้งสองไม่ได้เจอกัน“เดี๋ยวไอมาแปป” เธอไม่ตอบกลับพี่ชาย ปล่อยให้เขานั่งรอ ส่วนตัวเองมาจัดการไอ้เจ้าปัญหาตัวดีก่อน“พี่ราม” เธอกระซิบเอ่ยเรียกชื่อเขาเบา ๆ“ไอ!…” เขากำลังจะพูดต่อแต่โดนเธอจูบปิดปากไป จนอึ้งทำไรไม่ถูก เธอกระซิบข้างใบหู“รออยู่ในนี่ ตอนนี่พี่คิมมา ห้ามเสียงดังเลยรู้ไหม” เธอบอกเขาอย่างจริงจัง ตอนนี้ยังไม่อยากให้คิมหันต์รู้เรื่องระหว่างเธอกับเขารามสูรย์ที่ยังมึนงงกับเหตุการณ์แต่ได้จูบเมียเขาก็ยิ้มออก พร้อมอยู่เงียบ ๆ ตามที่เมียบอกก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูห้องนอนดังขึ้น ไอลดาลากรามสูรย์ไปทิ้งไว้ที่ห้องแต่งตัวให้เขาอยู่แบบเงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้“ไอ” เสียงเรียกพี่ชายดังขึ้น“มาแล้ว”“ทำไรอยู่ไม่ออกมาสักที”“ไอเข้าห้องน้ำ” เธอโกหกพี่ชายออกไปในใจก็พลางขอโทษเขาไปด้วยคิมหันต์ไม่ได้เซ้าซี่อะไรต่อเขาเดินกลั

หลังจากได้วัตถุดิบอาหารครบไอลดากำลังคิดรังสรรค์อาหารเมนูช่วงเย็นเธอตั้งใจจะเอาอาหารไปให้ราฟาเอลที่โรงพยาบาลอีกอย่างถือโอกาสไล่คนตรงหน้าด้วย“เมนูนี่ละกันง่าย ๆ ” ครั้งแรกในการเข้าครัวเองคนเดียวเธอดูเก้ ๆ กัง ๆ แถมเมนูที่ทำโคตรจะง่าย รามสูรย์ที่หลงตัวเองคิดว่าน้องทำให้ตัวเองกิน“น่าจะอร่อย หอมขนาดนี้” เขาเดินมาหาเธอหลังจากคุยงานเสร็จ“อร่อยสิ คนสวยลงมือทำทั้งที” ถึงจะพูดแบบนั้นแต่เธอเองก็ไม่มั่นใจในฝีมือแถมคนที่ทำให้ทายก็คือคนที่พึ่งเริ่มรู้จักกัน“นั่นสิรอชิมอยู่นะ”“ใครบอกจะให้พี่กิน” เธอเปลี่ยนสีหน้ามองคนที่นั่งอยู่ที่เค้าเตอร์“และถ้าไม่ใช่พี่กิน ไอจะทำให้ใครกินล่ะ” หลงคิดว่าน้องจะทำอาหารให้ตัวเองกินเป็นคนแรก“ของพี่ราฟล์แฟนไอ” กระดากปากที่ต้องเรียกคนอื่นว่าแฟน ทั้งๆ ที่ทั้งชีวิตของไอลดาเรียกรามสูรย์ว่าแฟนคนเดียวมาตลอด“ตลกล่ะไอ พี่สิแฟนไอ” เขาเถียงสู้“คุณอะตกรอบไปแล้ว” เธอยิ้มพูดกวนเขา“เห้ย แบบนี้ไม่ได้สิ” หญิงสาวไม่สนใจเขาอีกเธอหันไปสนใจทำอาหารต่อหลังจากทำทุกอย่างเสร็จไอลดา แพ็คใส่กล่องไปสองชุดก่อนจะโทรหาราฟาเอล“พี่ราฟล์อยู่ตึกไหนส่งโลให้ไอด้วยนะ” เธอยิ้มหวานเหมือนคนยั่วโมโหค