Chapter: CHAPTER 17ALANA POVNatahimik ang buong pasilyo ng 30th floor nang ilatag ng mga tauhan ng NBI ang warrant of arrest. Parang biglang nawalan ng hangin sa tapat ng server room. Nakatitig lang si Rochelle sa papel na hawak ng opisyal, bahagyang nakabuka ang bibig, habang ang tiyuhin niyang si Hector ay napakapit na lang sa gilid ng cabinet para hindi matumba.Naalala ko na naman nung Lunes, noong tinawag niya akong domestic staff sa harap ng board. Noong mga sandaling iyon, ang tanging gusto ko lang ay lumubog sa sahig sa takot na baka mabuking ang pinagtataguan ko. Pero nang makita ko kung paano humarang si Clark sa tapat ko para ipagtanggol ang kredibilidad ko, naramdaman ko na hindi ako nag-iisa sa laban na ito. At ngayon, habang pinapanood ko ang unti-unting pagguho ng mundo nina Rochelle, narealize ko na ang katotohanan ay may sariling paraan para lumabas, gaano man kalalim ang pagkaka-baon mo rito."This is ridiculous!" hysterical na namang sumigaw si Rochelle, nangin
Huling Na-update: 2026-07-20
Chapter: CHAPTER 16ALANA POVNanginginig pa rin ang mga kamay ko habang isinusuot ko ang gray blazer sa tapat ng salamin sa kwarto ko. Hawak ko pa rin sa isang kamay ang papel ng dismissal ng kaso ko. Pakiramdam ko, gumaan ang buong pagkatao ko na parang tinanggalan ng semento ang mga balikat ko pagkatapos ng anim na buwang pagtatago. Pero wala akong oras para umiyak o mag-celebrate ngayon. May sunog sa top floor ng Suarez Group, at kung hindi kami makakarating doon sa lalong madaling panahon, baka makuha o masira ng pamilya Villanueva ang mga digital logs na magpapatunay ng pagnanakaw nila.Sabi nga ni Clark, tapusin na namin ito."Alana! Heto ang ID mo, pinadala ni Sir Clark!" hingal na hingal na kumatok si Tita Baby sa pinto ko sabay abot ng isang kulay silver na magnetic card na may nakasulat na *SPECIAL AUDIT - VISITOR*. "Naku, mag-ingat kayo roon, ha? Sabi ni Dante ay nagkakagulo raw sa Makati.""Salamat, Tita. Kakayanin namin 'to," sagot ko bago mabilis na isinabit a
Huling Na-update: 2026-07-19
Chapter: CHAPTER 15ALANA POVBiyernes ng madaling-araw. Halos apat na araw na ang nakalipas simula nung sumabog ang gulo sa boardroom, pero hanggang ngayon, parang naririnig ko pa rin ang boses ni Rochelle na tinatawag akong domestic staff. Noong sandaling iyon, habang nakatayo ako sa harap ng board of directors na suot ang mamahaling blazer na pinabili ni Clark, may parte sa akin na gustong manginig. Takot ako na baka may makakilala sa akin mula sa nakaraan ko sa Makati. Pero nang sulyapan ko si Clark, nakita ko kung paano niya ako pinagkatiwalaan sa harap ng mga pinakamayayamang tao sa bansa. Doon ko narealize na hindi ako pwedeng maging mahina. Kung kaya niyang itaya ang reputasyon ng kumpanya niya para pakinggan ang isang maid na tulad ko, kailangan kong patunayan na tama ang pusta niya sa akin."Alana, dalian mo dyan sa kape. Kanina pa pabalik-balik si Sir Clark sa study room," bulong sa akin ni Tita Baby habang nag-aayos ng mga prutas sa counter."Opo, Tita. Malapit na," sag
Huling Na-update: 2026-07-18
Chapter: CHAPTER 14ALANA POVUmalis ang pamilya ni Jeric bago mag-alas-tres ng hapon, bitbit ang ilang maleta ng mga damit at personal na gamit nito mula sa annex. Ramdam ko ang bigat ng hangin sa buong mansion habang pababa ako sa kusina para ihatid ang mga baso ng gatas na hindi naman halos nagingat nina Aling Nora.Noong nakita ko si Clark na pilit na nagpapakamatatag sa harap ng iyak ng nanay ng matalik niyang kaibigan, lalo kong naramdaman yung lalim ng trauma na iniwan sa kanya ng pagtatraydor na ito. Naalala ko tuloy nung nasa boardroom kami kanina—yung sandaling nalaman ko na si Jeric pala ang may hawak ng mga pekeng logbook. Ang unang pumasok sa isip ko nun, bukod sa galit para sa kumpanya, ay ang matinding takot para kay Clark. Paano kung tuluyan na siyang maging sarado sa lahat ng tao pagkatapos nito? Kaya siguro kahit alam kong maid lang ako dito, hindi ko matiis na huwag magsalita o huwag siyang alalayan. Nakikita ko ang sarili ko sa kanya—yung pakiramdam na ang buong mundo mo ay gumuho dah
Huling Na-update: 2026-07-17
Chapter: CHAPTER 13ALANA POVNapatayo si Clark mula sa plastic na upuan, halos mayanig ang lamesa namin sa bilis ng pagkilos niya. Ang kanina lang na medyo nakakarelaks na aura niya habang kumakain kami ng pares ay biglang naglaho, napalitan ng pamilyar na seryoso at madilim na hitsura ng isang CEO na handang makipag-giyera."Tell them to wait, Tita Baby. Wag ninyong hahayaang may galawin silang kahit anong gamit sa loob ng study room o sa annex. Pauwi na kami," maikli at mariing utos ni Clark bago ibinaba ang telepono.Kumuha siya ng limang daang piso sa pitaka niya, inilapag sa lamesa nang hindi na naghihintay ng sukli, at tumingin sa akin. "Alana, let's go. We need to get back to the mansion right now."Mabilis kong binitbit ang leather folder ko at sumunod sa kanya patungo sa SUV. Habang sumasakay kami, doon ko lang napagtanto kung gaano kasalimuot ang sitwasyon. Ang pamilya ni Jeric ay matagal nang kilala ni Clark. Sabi nga niya kagabi, binayaran pa niya ang hospital bills ng nanay nito noong nakar
Huling Na-update: 2026-07-17
Chapter: CHAPTER 12ALANA POVMedyo lumuwag ang paghinga ko nang sa wakas ay makalabas kami sa gate ng kumpanya. Grabe ang tensyon sa loob ng boardroom kanina, akala ko sasabog na ang dibdib ko habang pinapanood si Clark na harapin ang dalawang taong malapit sa kanya. Noong nakita ko siyang napapikit nang mariin pagkaalis nina Jeric at Rochelle, doon ko naramdaman kung gaano kabigat ang pinagdaraanan niya. Naiintindihan ko siya. Ramdam ko ang sakit ng tinalikuran ng kaibigan, dahil ganyang-ganyan din ang naramdaman ko noong iniwan ako sa ere ng mga katrabaho ko sa Makati. Kaya siguro hindi ko napigilang magsalita at sabihin sa kanya na hindi niya kasalanan ang lahat. Gusto ko lang na kahit paano, mabawasan ang bigat na dala niya."Dito ba talaga tayo kakain, Sir? Sigurado ka?" tanong ko habang nakatitig sa maliit at umuusok na karinderya sa gilid ng kalsada rito sa Sampaloc.Ipinark ni Clark ang SUV sa bakanteng slot malapit sa tapat ng isang hardware. Pinatay niya ang makina at lu
Huling Na-update: 2026-07-15
Chapter: KABANATA 5Natalia Camille SarmientoKahit sira ang aircon ng lumang van na sinasakyan ko at umuugong ang makina sa kahabaan ng biyahe, hindi ko ramdam ang lamig o pagod. Nakatitig lang ako sa labas ng bintana habang patuloy na bumubuhos ang malakas na ulan.Hawak-hawak ko ang urn ng tatay ko sa aking kandungan. Sa tabi nito, tahimik na nakapatong ang kamay ko sa aking tiyan.Ilang oras na ang nakalipas mula nang tumakas kami sa ospital. Sa mga sandaling ito, naiisip ko kung narating na ba ni Sebastian ang condominium namin. Nahanap na kaya niya ang pinto? Naalala kaya niyang kuhanin ang susi sa ilalim ng paso kung saan namin ito palaging itinatago?At ano kaya ang gagawin niya kapag nalaman niyang wala na ako roon?__________Sebastian Rafael Araneta POVMabigat ang mga hakbang ko habang binabagtas ang hallway ng Araneta Tower. Hinihilot ko ang akin mismong batok sa sobrang pagod. Tatlong araw. Tatlong mahabang araw na tuloy-tuloy na negotiation at emergency board meetings nang walang maayos na
Huling Na-update: 2026-07-23
Chapter: KABANATA 4Natalia Camille SarmientoPara akong lumalakad sa ilalim ng tubig. Mabigat ang bawat hakbang, puyat ang mga mata, at tuyo na ang lalamunan ko sa kakaiyak.Nakatayo ako sa may administration window ng punerarya para ayusin ang death certificate at mga billing statement ni Tatay. Hawak-hawak ko ang panulat, pero kahit anong pilit ko, hindi ko maigalaw ang kamay ko para isulat ang pangalan niya sa release form."Kaya niyo po ba, Ma'am?" tanong ng staff sa counter, may halong awa ang tingin sa akin. "Gusto niyo po bang maupo muna?"Umiling ako nang mahina. "O-Opo... kaya ko."Pero biglang uminog ang buong paligid. Ang puting ilaw ng fluorescent sa kisame ay naging malabong bilog. Nagdilim ang gilid ng paningin ko, dumoble ang tunog ng boses ng tao, at bago ko pa man maitaas ang kamay ko para humawak sa counter—tuluyan nang nawalan ng lakas ang mga binti ko.Bumagsak ako sa malamig na semento.Paggising ko, amoy ng alcohol at dextrose ang sumalubong sa akin. Naalala ko agad kung nasaan ako
Huling Na-update: 2026-07-23
Chapter: KABANATA 3Natalia Camille SarmientoNapakatahimik ng ICU Recovery Room, liban sa paulit-ulit na tunog ng cardiac monitor na nagpapatunay na humihinga pa ang tatay ko.Beep. Beep. Beep.Naupo ako sa tabi ng kama, hawak-hawak ang malamig at magaspang niyang kamay. Dikit-dikit ang mga dextrose at tubo sa katawan niya, pero matapos ang limang mahabang oras ng emergency brain surgery, sinabi ng doktor na matagumpay ang operasyon.Huminga ako nang malalim habang pumapatak ang luha ko sa kumot niya.Naitawid ko ang buhay ng tatay ko. Ligtas siya.Dahan-dahan kong iniyuko ang ulo ko sa gilid ng kama niya. Sa kabila ng matinding pagod at pag-aalala, may pait pa ring nakasaksak sa dibdib ko. Kinuha ko ang cellphone ko sa bulsa. Mula kagabi, wala pa ring ni isang tawag o text mula kay Sebastian.Ipinagpalit ko ang dignidad ko, ang kasal ko, at ang buong hinaharap ko kay Donya Hortencia kapalit ng buhay ng tatay ko. At ang lalaking pinagkakatiwalaan ko nang buong puso? Ni hindi man lang nalaman na nasa pan
Huling Na-update: 2026-07-23
Chapter: KABANATA 2Natalia Camille SarmientoNakatayo ako sa maingay at malamig na hallway ng ospital sa probinsya, habang amoy ng disinfectant at takot ang gumigising sa diwa ko. Tumatagaktak ang luha ko habang pinagmamasdan ang mga nars na mabilis na nagtutulak ng stretcher ng tatay ko papasok sa emergency room.₱500,000.Iyon ang numerong paulit-ulit na pumapasok sa utak ko. Kalahating milyon para lang mabuksan ang ulo ni Tatay at mailigtas ang buhay niya. Saan ako kukuha ng ganoong kalaking pera sa gitna ng hatinggabi?Rineregister ng nanginginig kong mga daliri ang numero ni Sebastian. Pinalabas ko agad ang call screen.Dialing: Seb..."Please, Seb... sagutin mo. Jebal, sumagot ka," pabulong kong panalangin habang nakadikit ang phone sa tainga ko.Isang ring. Dalawang ring. Tatlong ring.The subscriber is cannot be reached. Please try again later.Mabilis kong pinalitan ang application at nag-message ako sa kanya sa Viber, sa Messenger, at kahit sa text.Seb, emergency. Si Tatay na-stroke. Kailanga
Huling Na-update: 2026-07-23
Chapter: KABANATA 1Natalia Camille SarmientoNakatayo ako sa gilid ng napakalaking ballroom ng Grand Hyatt, hawak ang isang baso ng apple juice na kanina ko pa pinalalamig sa mga kamay ko. Sa paligid ko, malalakas ang tunog ng mga basong nag-uumpugan, ang halakhak ng mga taong nakadamit ng mamahaling sutla, at ang malamig na simoy ng aircon na tila sumusuot hanggang sa mga buto ko.Ito ang 30th Anniversary Gala ng Araneta Holdings. At ako? Ako ang lihim na asawa ng tagapagmana nila.Pinagmasdan ko si Sebastian mula sa malayo. Nakasuot siya ng tailored black tuxedo na lalong nagpalitaw sa tindig at kasipagan niyang magtrabaho. Nakikipag-usap siya sa ilang international investors, may ngiti sa mga labi na sanay na sanay sa mundong ito.Biglang bumalik sa isip ko ang limang taon nang nakararaan.Noong mga iskolar pa lang kami sa UP, walang Araneta Corp na nakatayo sa pagitan naming dalawa. Sa isang maliit at maalikabok na apartment sa Krus na Ligas, naghahati kami sa iisang mangkok ng instant noodles tuwin
Huling Na-update: 2026-07-23
Chapter: CHAPTER 10Alessandra's POVThe first few days as Leo's permanent nanny felt like a beautiful, fragile dream. I didn't have to scrub the endless marble floors anymore or polish the heavy silver until my fingers turned black. Instead, my mornings started with Leo's messy bedhead, his soft giggles, and the smell of warm maple syrup.We spent hours in the nursery, creating elaborate cardboard forts and launching toy space shuttles into the air. For the first time in three years, the heavy, hollow ache in my chest was replaced by a quiet, steady warmth. He was mine, even if he didn't know it. Every time he held my hand to cross the hallway, or looked at me to make sure I was still there when he fell asleep, I felt like a real mother.But inside this mansion, peace was always a temporary thing.It was Thursday afternoon, and Leo was napping peacefully in his room. I decided to use the quiet hour to head down to the kitchen to fetch him a fresh glass of apple juice for wh
Huling Na-update: 2026-07-20
Chapter: CHAPTER 9Alessandra's POVI stood alone in the quiet hallway, staring at the closed heavy wood door of Leo's nursery. The sound of Vincenzo's deep voice murmuring something soft inside the room barely carried through the thick panels.My heart was still doing that stupid, frantic flutter.I needed to get out of there. I turned and practically glided down the corridor, keeping my steps as silent as possible on the thick runner rug. I didn't stop until I reached the safety of the back stairs, slipping down into the cooler, quiet air of the lower level.By the time I reached the maid quarters, the rest of the staff on my shift had already gone to bed. The small room I shared with another girl was quiet, saved for her soft, rhythmic breathing from the opposite cot. I didn't turn on the light. I just sat on the edge of my narrow mattress, staring at the tiny window that looked out onto the dark, rain-slicked courtyard.It was becoming so hard to draw the line.
Huling Na-update: 2026-07-19
Chapter: CHAPTER 8Alessandra's POVMy skin crawled. I felt like a rabbit cornered by a wolf, but I couldn't let him see me sweat. Working in this house, I had learned that showing fear was the fastest way to get crushed.I took a slow, deliberate breath, keeping my hands resting flat on the polished oak table so he wouldn't see them shaking. "I'm just a maid, sir. The Don is concerned about his son's care, which is why he was asking me questions. There is nothing personal about it."Marco tilted his head, his smile widening, but his eyes remained ice-cold. He slowly circled the table, his footsteps making a dull thud against the heavy rug. "You’re good, Alessa. Very calm. Most of the girls we hire here would be crying or stuttering by now if I stood this close."He stopped right beside me, leaning one hand on the table. The smell of expensive, musky cologne rolled off him, but it didn't have the clean, comforting scent of cedarwood that Vincenzo carried. This scent f
Huling Na-update: 2026-07-18
Chapter: CHAPTER 7Alessandra's POVI barely slept that night. Every time I closed my eyes, I kept seeing Vincenzo’s intense gray eyes staring at me from the dark foyer. It was like he was trying to look right through my fake glasses, past my cheap maid's uniform, and straight into my secrets.Morning came too fast. The sun hadn't even cleared the high concrete walls of the estate when my alarm went off. I sat up on my narrow cot in the staff quarters, my head throbbing. I quickly tied my hair back into a tight, neat bun, put on my glasses, and smoothed down my apron. Today was going to be difficult. Lucia was staying in the mansion, and that meant the house would be on high alert.In the kitchen, the atmosphere was tense. Chef Roberto was furiously chopping herbs, and the junior staff were rushing around carrying silver trays."Alessa, thank goodness you're here," Mrs. Gable said, her voice sharp but slightly frantic. "Miss Lucia wants her breakfast served in the sunroom. You take it to her. And make s
Huling Na-update: 2026-07-17
Chapter: CHAPTER 6Alessandra's POVMy hand pressed against the cold mahogany wall as the sound of Lucia’s heels faded down the grand staircase.I stood there, completely frozen, trying to get my breathing under control. The spot on my jaw where Vincenzo’s thumb had rested still tingled, a warm contrast to the freezing draft of the hallway. My heart was pounding so hard against my ribs I could hear it in my ears.She saw us. I knew she did.Even though Vincenzo had stepped back instantly, the sharp, calculating look Lucia gave me before she wrapped her arm around his was enough to make my stomach churn. She didn't see me as a threat—not yet, anyway. To her, I was just a nameless, dirty maid who had stepped out of line. But a woman like Lucia didn't tolerate anything out of place in her path. Especially not when it came to the man she was set to marry.I needed to move. Standing outside the young master's bedroom with a flushed face and trembling hands was a quick way to get fired.I hurried down the bac
Huling Na-update: 2026-07-17
Chapter: CHAPTER 5Alessandra's POVI knelt on the floor, barely keeping myself from pulling Leo into a hug that would probably scare him. Instead, I just smiled, my eyes burning with unshed tears as he stopped right in front of me."Hi, Leo," I said softly, keeping my voice gentle. "Your nanny is resting today, so I’m going to hang out with you for a bit. Is that okay?"Leo looked at me for a second, then gave a quick nod. "Can we play with the cars?""We can play with whatever you want," I replied, a genuine warmth spreading through my chest.For the next three hours, I forgot about the crushing weight of the Rossi name. We sat on the soft rug in his bedroom, rolling wooden cars back and forth. I listened to his tiny, sweet voice babble about red trucks and fast engines. It was so easy to be with him. Every laugh he let out felt like a piece of my broken soul coming back together. I memorized every detail—the tiny dimple on his left cheek, the way his nose crinkled when he giggled, the exact shade of
Huling Na-update: 2026-07-15
Mag-log in
